Search

Tag Archives: #sociostory

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ.

Γράφει ο Γιάννης Κολόκας- Φοιτητής Γαλλικής Γλώσσας & Φιλολογίας Αθηνών.


Η Αγκάθα Κρίστι αποτελεί την διασημότερη συγγραφέα αστυνομικών
μυθιστορημάτων, αλλά όσο γνωστά και πολυδιαβασμένα και αν είναι τα
αστυνομικά της μυθιστορήματα, τρίτα σε κατάταξη μετά την Βίβλο και τα έργα του Σαίξπηρ, υπάρχει και μια άλλη πλευρά της συγγραφικής της πένας, τα κοινωνικά μυθιστορήματα ή όπως τα αποκαλούσε η ίδια <<πραγματικά μυθιστορήματα>> της.


Πιο συγκεκριμένα την περίοδο 1930-1950 η διάσημη συγγραφέας κουρασμένη από τις ιστορίες εγκλημάτων θα θελήσει να δοκιμάσει μια καινούργια μορφή γραφής γράφοντας έξι τελείως διαφορετικές ιστορίες, τις οποίες ο εκδότης της φοβούμενος ότι δεν θα αρέσουν στο κοινό, θα την πείσει να της υπογράψει ως Mary Westmacott.Τα βιβλία αυτά θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν υπό αυτό το ψευδώνυμο για πολλά χρόνια και μόνο μετά τον θάνατο της οι κληρονόμοι της θα ανακαλύψουν ότι είναι δικά της. Πέρσι μάλιστα κυκλοφόρησαν και στην Ελλάδα και αφού τα διάβασα σκέφτηκα να σας τα προτείνω για να τα γνωρίσετε.

Το πρώτο εξ’ αυτών, που υπήρξε και υποψήφιο στα βραβεία Public για το καλύτερο μεταφρασμένο μυθιστόρημα, είναι η <<Ανοιξιάτικη Απουσία>>. Πρόκειται για την ιστορία μιας Αγγλίδας κυρίας, η οποία ταξιδεύει στην Μέση Ανατολή για να επισκεφτεί την κόρη της που είναι βαριά άρρωστη. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού, θα μείνει εγκλωβισμένη για αρκετό καιρό σε ένα σταθμό τρένου, ένα γεγονός που θα της δώσει την ευκαιρία να στοχαστεί την ζωή της και να αναθεωρήσει πολλές από τις απόψεις της… Το δεύτερο βιβλίο τιτλοφορείται <<Ένα θηρίο στο πιάνο>> και θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί και ιστορικό μυθιστόρημα καθώς τομεγαλύτερο μέρος του εκτυλίσσεται κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πρόκειται ουσιαστικά για την εξιστόρηση της ζωής του Βερνον Ντειρ, ενός βρετανού αριστοκρατικής καταγωγής, μελλοντικού συνθέτη ο οποίος ωστόσο θα περάσει από σαράντα κύματα μέχρι να καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο του. Στο τρίτο μυθιστόρημα που φέρει τον τίτλο <<Ημιτελές πορτρέτο>> μαθαίνουμε μέσα από την διήγηση της Σύλβιας στο Λαραμπι, φίλο και ζωγράφο της, τα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή της, αποκτώντας μια καλή επαφή με την ανατροφή των κοριτσιών στις αρχές του 20 ου αιώνα και πως αυτή επηρέαζε την ψυχοσύνθεση τους. Στα επόμενα βιβλία που θα ακολουθούσουν η Αγκάθα θα επικεντρωθεί στο ζήτημα
των ενδοοικογενειακών σχέσεων. Το τέταρτο βιβλίο <<Το βάρος της Αγάπης>> θα έχει ως θέμα την σχέση μεταξύ δυο αδελφών, Λωρας και Σιρλει καθώς και τις συνέπειες που φέρει μια αγάπη δίχως ανταπόδοση. Παρομοίως στην πέμπτη ιστορία της <<Ο δεύτερος γάμος>>, επικεντρώνεται στην σχέση μάνας και κόρης στην μεταπολεμική Αγγλία όπου η παραδοσιακή ανατροφή συγκρούεται με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί προσωπικής ελευθερίας.

Αντιθέτως το έκτο καιτελευταίο τέτοιου είδους μυθιστόρημα της <<Η στιγμή του Ρόδου>> έχει ως κεντρικό άξονα την πολιτική σκηνή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα τον πολίτικο αγώνα μεταξύ Εργατικών και Συντηρητικών. Είναι η πρώτη φορά που η συγγραφέας παίρνει μια φανερή πολιτική θέση, αν και όσοι έχουν διαβάσει και τις
αστυνομικές της ιστορίες γνωρίζουν την εκτίμηση που έτρεφε, για έννοιες όπως η «καλή κοινωνία» και η «Αυτοκρατορία». Αυτά ήταν λοιπόν τα κοινωνικά μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι, τα οποία και σας προτείνω ανεπιφύλακτα, όχι μόνο ως ένα ευχάριστο ανάγνωσμα για την παράλια, αλλά και ως μια ευκαιρία γνωριμίας με τον τρόπο ζωής και σκέψης μιας άλλης όχι τόσο μακρινής εποχής.

Γράφει η Μαρίνα Σαβεριάδου

Ιανουαρίου 29, 2019

Και κατάφερα και σου μίλησα…παραμέρισα το θυμό και σου μίλησα, γιατί
πρώτη εγώ ξέρω ότι δεν είναι στ’ αλήθεια θυμός, είναι ένα παράπονο και
το παράπονο στρέφεται πάντα εντός μας.. ένα παράπονο όχι γιατί δεν με αγάπησε εκείνος, γιατί πώς μπορεί κάποιος να αγαπήσει αν δεν του τύχει και ενώ εκείνος βλέπει και αναγνωρίζει ότι ο άνθρωπος απέναντι του είναι ένας άνθρωπος που θα μπορούσε εύκολα να αγαπήσει, έχει όλα εκείνα που τον ελκύουν, που τον ενθουσιάζουν παρόλα αυτά δεν το νιώθει, είναι ένα όργανο πουπεριμένεις να ακούσεις τον ήχο του, αλλά είναι άηχο.


Έτσι και εγώ καταλάγιασα το θυμό μου και στωικά και σιωπηλά μέτρησα
στο δεξί μου χέρι τις αλήθειες μου “είσαι όμορφη” είπε ο ένας, “πρώτη φορά γνώρισα τόσο έξυπνη γυναίκα” είπε ο άλλος, και εκείνος, ο ένας που είπε “σ αγαπώ, σε λατρεύω, είσαιη γυναίκα της ζωής μου”, ήταν ήδη νεκρός
και όλοι είχαν το δίκαιο τους και όλοι έλεγαν αλήθεια και όλοι
αγάπησαν στο μέτρο τους γιατί κανένας δεν αγαπά τον απέναντι του,
αγαπά τον καθρέφτη του και δύσκολα αγαπάς όταν σε κοιτάει η αλήθεια
στα μάτια.


Γι αυτό  σου μίλησα και γι αυτά σου εξηγώ και γι αυτό μιλώ στους
ανθρώπους ακόμα και όταν δεν με αγαπούν ακόμα και αν δεν με επιλέγουν,
ακόμα και αν θα σταθούν δίπλα μου για λίγο και μετά προχωρήσουν λίγο
παρακάτω.

Μου θυμίζει τούτη η διαδικασία τα παιδάκια που στέκουν στα
ορφανοτροφεία και έρχονται οι γονείς και τα βάζουν να σταθούν στη
σειρά και εκείνο το ένα πάντα το προσπερνάνε..


Μου θυμίζει κάτι ρούχα στις βιτρίνες που τα φοράνε στην κούκλα και
περνάνε οι κυρίες και το βλέπουν αλλά δεν ξέρει κανείς γιατί, αν είναι
εκείνο το ασημένιο κουμπί στον κολάρο ή το ύφασμα πολύ βαρύ, αρέσει
αλλά όχι τόσο όσο να το πάρουν,  το δοκιμάζουν αλλά πάντα το βγάζουν
και λένε όχι όχι είναι καλό αλλά οχι για μένα.

Αυτό, είσαι καλή, όμορφη, έξυπνη, ταλαντούχα αλλά όχι για μένα.
Αν μια γυναίκα ήταν αλαζονική θα έλεγε ότι ίσως δεν την ήθελε κάποιος
γιατί ήταν πολλή του, πολύ έξυπνη, πολύ όμορφη, πολύ ικανή, τόσο που
δεν θα τον είχε ποτέ ανάγκη, ίσως να προσπαθούσε να το παίξει ανώτερη
και να κάτσει να κάνει ικασίες ότι εκείνος δεν είναι έτοιμος, είναι
φοβισμένος, ίσως τα μαύρα μέσα του να μην αφήνουν χώρο στο λευκό της
αγάπης.


Αν πάλι ήταν προσγειωμένη θα έλεγε ότι όλα αυτά είναι κοινωνικά
φαινόμενα και οι άνθρωποι πια το βρίσκουν αδύνατο ή άσκοπο να
ενώνονται με έναν και μόνο άνθρωπο

Αν κατέγραφε την πραγματικότητα γύρω της και το πώς πάει η διαδικασία θα έλεγε:

Κόβεις τον εαυτο σου κομμάτια, σε άλλον δίνεις το σώμα σου, σε άλλον
τη φιλία σου, με άλλον μοιράζεσαι τα προβληματα σου, σε άλλον δίνεις
ένα κομμάτι τη ψυχή σου και σε κάθε ένα μέρος από αυτό που θέλει να
πάρει, έτσι ώστε αν κάποιος φύγει να μείνουν τα υπόλοιπα κομμάτια, να
μένει ο κορμός ανέπαφος και να αναπλάθεσαι από την αρχή, με αποτέλεσμα
να μη δίνεσαι ολόκληρος σε κανέναν αλλά πληρώνεις και το τίμημα ποτέ
να μην έχεις κανέναν ολόκληρο, μόνο κομμάτια, στιγμές, την ανάσα τους
ενός, τα γλυκόλογα του άλλου, τα ξεσπάσματα θαυμασμού, μια όαση που
έρχεται ο κάθε κουρασμένος να ξεκουραστεί  ή ένα ουρητήριο που
χρησιμοποιεί για να ξαλαφρώσει.

Και εκείνοι όλοι μόνοι τους και εσύ μόνος, και εσύ σκορπισμένος και
εκείνος μισός ο άλλος μικρός ο άλλος διαλυμένος και κανείς κανενός
γιατί ο άνθρωπος μόνο ολόκληρος με ολόκληρο ενώνεται..

Την ώρα που φεύγει ο θυμός έρχεται πάλι εκείνο το παράπονο,  σου
αφαιρεί χρόνια, σε κάνει πάλι παιδί και σε στήνει στη σειρά, ντυμένο
με τα καλά σου ρούχα, καλοχτενισμένα, να περιμένεις..
και φεύγει ο θυμός, γιατί κανένα μικρό παιδί δεν μπορεί να μείνει
θυμωμένο για πολύ, γιατί είναι μεγάλη και επιτακτική η ανάγκη για
αγάπη, τόσος ο πόνος που μοιάζει με ικεσία, θα έλεγεξέρω πολύ καλά πώς πάει αυτός ο κύκλος.. η αγάπη να είναι πιο βαθιά από τον πόνο, ποτέ δεν θύμωσα με αυτούς πουπόναγαν περισσότερο από εμένα, να σε αγαπάω μόνο μπορώ, όσο ναγιατρευτείς, όσο να σταθείς, όσο να πετάξεις ..

Μέχρι τότε … ημίμετρα, και προσποιήσεις και υποκρισίες του κερατά
και προσχήματα και μισόλογα
..σήμερα είχα ανάγκη να σου μιλήσω, να θυμηθώ το τελευταίο σχήμα που
γέμιζε το κενό

Βλέπεις το κενό παίρνει πάντα το σχήμα του τελευταίου που το γέμιζε,
για την αναλαμπή στα μάτια σου, για εκείνη την απειροελάχιστη
στιγμή..γι αυτό κατάφερα και σου μίλησα και δεν έχω κάτι να σου
συγχωρέσω γιατί δεν ήταν στο χέρι σου γιατί κανένας ποτέ δεν επέλεξε
ποιον και για πόσο θα αγαπήσει, γιατί κάτω από το παγωμένο
προγραμματισμένο ρομπότ είναι αυτός που φωνάζει όπως κάποτε φώναζες
και εσύ “θέλω να αγαπήσω και να αγαπηθώ, ολόκληρος και να μην μείνει
κανένα κομμάτι μου να αιωρείται”
μέχρι τότε και μόνον τότε ..

Κυπριακή κοινωνία η λεγόμενη.. μπανανία. Είμαστε με περηφάνεια ένας λαός ο οποίος έχει παρα-καθίσει στους καναπέδες του, ένας λαός που ακολουθεί τυφλά ότι του πούν και ένας λαός της άνεσης.

Ότι και να γίνεται εμείς παραμένουμε πιστοί ακόλουθοι των ίδιων και των ίδιων ατόμων, των ίδιων αρχών και απόψεων, της ίδιας σκέψης και της ίδιας οκνηρίας για δράση.

Αύξηση ενοικίων. Δεν σε αφήνει η ίδια σου η χώρα και η κοινωνία να αρχίσεις κάτι καινούριο. Ένα καινούριο σπίτι και μια οικογένεια. Πρέπει να κτίσεις πάνω από τούς δικούς σου ή να μείνεις σε ένα υπόγειο κάτω απο το πατρικό σου ή στην καλύτερη και τυχερή σου φάση να κτίσεις ή να αγοράσεις κάτι. Αν δεν είσαι όμως μέσα στους τυχερούς τι πρέπει να κάνεις; Οι τιμές έχουν ξεφύγει σε όλες τις πόλεις και ιδιαίτερα στη πόλη μας τη Λεμεσό. Και κανείς δεν κάνει τίποτε για αυτό και απλά το δεχόμαστε. Γιατί; Εμείς δεν έχουμε άποψη και δικαιώματα;

Περιβάλλον. Κατάχρηση του περιβάλλοντος από όλες τις πόλεις και ειδικά στα παράλια. Πρέπει πλέον να πληρώνεις για να πας να δείς μια θάλασσα ή να πας να περπατήσεις έστω κοντά της. Τα μεγάλα κτήρια και τα καπιταλιστικά μας όνειρα μας έχουν αποκόψει από την ομορφιά της φύσης. Το πράσινο έχει χαθεί και το βρίσκουμε μόνο στα βουνά- και αν είμαστε παλι τυχεροί- και δεν έχει καεί ή δεν έχει υποστεί όποιαδήποτε ζημιά για τα δικά μας πλάνα. Καταστρέφουμε τα σπίτια και τη ζεστασιά τόσων ζώων -εντόμων – φυτών και αναρωτιούμαστε για τις αλλαγές που συμβαίνουν τόσο καιρικά όσο και ατμοσφαιρικά. Προσπαθούμε να κάνουμε ανακύκλωση αλλά ακόμη και αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος αφού δεν έχουν τα απαραίτητα μηχανήματα για ανακύκλωση.. έχουμε όμως χρήματα για ουρανοξύστες και πολλά άλλα.

Πολιτική. Ξεχάστε τις ξεκάθαρες πολιτικές αξίες των κομμάτων. Είμαστε όπου φυσάει ο άνεμος. Προπαγάνδα, ψέματα και πολιτικοί εκπρόσωποι που πραγματικά δεν ξέρω τι σκέφτονται και αν σκέφτονται με γνώμονα το καλό αυτού του τόπου. Η πολιτική αποτελεί μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας και είναι καλό να ασχολούμαστε και να έχουμε πολιτική άποψη. Κακό είναι όμως να τρώμε ότι μας σερβίρουν χωρίς να το επεξεργαστούμε και να δεχόμαστε τα πάντα. Να δεχόμαστε να μας βρίζουν δημοσίως, να δεχόμαστε το κούρεμα καταθέσεων, να δεχόμαστε ανευθυνότητα με αποτελέσμα απώλεια ζωής ατόμων – οικογενειών και διαφόρων , να δεχόμαστε το συμφέρον και όχι το κοινωνικό αλλά το ατομικό του κάθε ενός. Είναι δυνατόν να έγιναν όλα αυτά και εμείς ακόμη να ψηφίζουμε τους ίδιους και τους ίδιους; Είναι δυνατόν αυτοί οι μεγάλοι να έχουν ένα μερίδιο και ίσως μεγάλο μερίδιο που εμείς δεν έχουμε δουλείες, χρήματα και ως αποτέλεσμα μέλλον; Είναι δυνατόν να κάνουν κούρεμα καταθέσεων και εμείς να είμαστε στα καρναβάλια… ενώ όταν πήραμε το κύπελλο να είμασταν στους δρόμους; Οι αξίες μας νομίζω κάπου έχουν μπερδευτεί. Ξεχνάμε ότι είμαστε ο κυπριακός λαός και εμείς απαρτίζουμε τη κυβέρνηση, τη πολιτική, τους νόμους και όλα αυτά. Εμείς τα κτίζουμε, εμείς τα διαλύουμε.

Κοινωνικές ομάδες. Ότιδήποτε διαφορετικό είναι αποξενωμένο και μένει μακριά απο τη δική μας ομάδα. Αλλοδαποί, ομοφυλόφιλοι, τρανς, άτομα με όποια μορφή αναπηρίας.. Πού είναι η ασφαλείς κοινωνία που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας και στα άτομα που απαρτίζουν την κοινωνία; Εγκλήματα συνδέονται με αλλοδαπούς ενώ ξεχνάμε ότι η δική μας η φάρα δεν είναι και Άγιοι απλά ξέρουν να κρύβονται καλά και έχουν τα μέσα για να το κάνουν. Ομοφυλοφιλία συνδέεται σύμφωνα με τη Γραφή ως αρρώστια και παραμένει δυστυχώς αυτή η άποψη σε πολλά άτομα ακόμα. Η σεξουαλικότητα κάποιου είναι ένα χαρακτηριστικό του που δεν έχει καμία σχέση με το ποιόν του σαν άτομο και σαν προσωπική υπόληψη. Δεν είναι άρρωστοι είναι άνθρωποι και μέλη της κοινωνίας όπως εμείς που έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Δεν σε ενοχλούν ούτε σε προκαλούν. Βγες από αυτά τα στερεότυπα που έχεις υιοθετήσεις από οικογένεια, φίλους ή ότιδήποτε άλλο. Όλοι αξίζουμε. Άτομα με αναπηρία.. κάπου διάβασα ότι θέλουν να κλείσουν το ίδρυμα για άτομα που είναι τυφλά. Για ποιό λόγο; Τα άτομα αυτά και όπως άλλα τόσα δεν μας χρειάζονται; Που να πάνε; Γιατί δεν τα βοηθούμε και να τα στηρίξουμε ώστε να νιώσουν και αυτοί πολίτες; Γιατί να τους αποξενώσουμε; Τα ιδρύματα θέλουν πολλά λεφτά.. ωραία κύριοι και κυρίες μπορούμε να δώσουμε χρήματα και για αυτό. Για άλλα τόσα δίνουμε που δεν ξέρουμε καν που πάνε. Υπάρχουν άτομα που μπορούν να δουλέψουν εθελοντικά και να βοηθήσουν και υπάρχουν εξαίρετοι ειδικοί που μπορούν να εργαστούν εδώ παρά να τους διώχνουμε.

Υπάρχουν τόσα πολλά θέματα ακόμα που μπορώ να θείξω όπως το θέμα της μετανάστευσης.. που τόσα άτομα δικά μας με υπέροχες και μοναδικές ικανότητες αναγκάζονται να φύγουν για κάτι καλύτερο επειδή εδώ δεν νιώθουν φιλόξενοι. Παιδιά αλλοδαπά και οικογένειες ζουν τον εκφοβισμό και την αποξένωση επειδή απλά δεν είναι Κύπριοι πολίτες.. παρόλο που ζούν εδώ χρόνια, έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους αλλά δεν έχουν ξέρετε εκατομμύρια για να αγοράσουν την.. υπηκόοτητα. Ασφάλεια, η ασφάλεια η δική μας έχει όνομα και στολή.. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Αυτό είναι μόνο για εμάς. Δεν νιώθουμε την ασφάλεια που θα έπρεπε να νιώθουμε παρα μόνο τους χλευάζουμε και τους υποτιμούμε.. σκεφτήκαμε ποτέ όμως, ότι αν οι αστυνομικοί μας δεν ήταν τόσο με τη στολή την αυστηρή και το ύφος της εξουσίας θα νιώθαμε καλύτερα σαν πολίτες; Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε μαζί τους και να βοηθήσουμε σε διάφορα; Μεγάλος ο διαχωρισμός της εξουσίας από το μέσο πολίτη.

Παιδεία. Τι μαθαίνουμε στα παιδιά εξαρτάται πάλι απο τις δικές μας ανάγκες, την πολιτική που κυριαρχεί όταν τα διδάσκουμε. Τότε υπάρχουν κενά και οι αξίες όλο και μηδενίζονται. Η ιστορία μας δεν βρίσκεται πουθενά, το ίδιο και η ανθρωπιά. Το σχολείο φαντάζει βαρετό στα παιδιά και δεν είναι ένας χώρος έμπνευσης , μάθησης και χαράς.

Και άλλα πολλά.. που πάμε; Δεν έχω ίδεα. Ξέρω όμως ότι υπάρχουν νέοι σαν και εμένα, με προβληματισμούς σαν και τους δικούς μου και θέλουν να μείνουν εδώ και να βρούν εδώ δουλειά και ένα σπιτί επειδή αγαπούν τον τόπο τους και βλέπουν ομορφιά εδώ. Θα μας αφήσετε να μείνουμε; Μπορούμε να δούμε το καλό μας και αυτού του τόπου μαζί;

Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος.

Οι σκέψεις δικές σας.

Η φιλία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης. Ως κοινωνικά όντα έχουμε την ανάγκη να βρίσκομαστε γύρω από άτομα και να δημιουργούμε ομάδες. Είναι όμως όλα τα άτομα γύρω μας παραγωγικά και πρέπει να τα κρατήσουμε στη ζωή μας;

Αν είστε τυχεροί και διαλεκτοί με τους φίλους σας τοτέ ναι όλοι γύρω σας είναι παραγωγικοί, θέλουν να σας δούν να πετυγχαίνετε και είναι εκεί σε κάθε σας βήμα θετικό ή αρνητικό για εσάς, είναι εχέμυθοι και καθόλου ανταγωνιστικοί μαζί σας και πάνω από όλα ειλικρινείς. Αυτούς τους ανθρώπους ναι τους κρατάμε.

Οι φίλοι που δεν κάνουν για εμάς και πρέπει να απομακρύνουμε άμεσα απο τη ζωή μας είναι οι” φίλοι” που είναι ανταγωνιστικοί μαζί μας, δεν είναι κοντά μας σε κανένας μας βήμα, δεν έχουν ιδέα τι κάνουμε με τη ζωή μας και εμφανίζονται μόνο όταν θέλουν βοήθεια παροδικά και πάλι εξαφανίζονται, δεν είναι ειλικρινείς μαζί μας και μας αφήνουν να πετάμε στα σύννεφα για διάφορα πράγματα γύρω μας, έχουν μεγάλες απαιτήσεις απο εμάς και μας προκαλούν άγχος, είναι τοξικοί με οποιαδήποτε μορφή που για εμάς είναι ενοχλητικό και δεν μας αφήνουν να προοδεύσουμε και μας αφήνουν στάσιμους. Αυτούς τους φίλους αγαπημένοι μου δεν τους χρειάζεται κανένας σας και θα ήταν καλό να τους απομακρύνετε από τη ζωή σας.

Να θυμάστε πάντα τι αξίζετε και ότι τα άτομα αυτά εσείς τα διαλέξατε. Πρέπει να σας αντιπροσωπεύουν και να νιώθετε ο εαυτός σας μαζί τους. Να νιώθετε ελευθερία και αγάπη. Αυτά είναι τα δύο πιο βασικά συστατικά.

Οι σκέψεις δικές σας.

Αν δεν το έχετε μάθει ή ασχοληθεί οι Ευρωεκλογές φέτος είναι στις 26 του Μάη απο τις 07:00 το πρωί μέχρι και τις 18:00 το απόγευμα.

Πολύ απλά παίρνεται το εκλογικό σας βιβλιάριο και πάτε στο πιο κοντινό σας εκλογικό κέντρο για να ψηφίσετε.

Θα ψηφίσεις;

Από ότι έχουμε παρατηρήσει πολλοί νέοι της ηλικίας μας ή και όχι βρίσκονται σε διχασμό για το αν θα παν να ψηφίσουν ή όχι, κάποιοι δεν έχουν ιδέα ότι έχουμε εκλογές και κάποιοι κάτι έχουν ακούσει αλλά δεν ξέρουν τους εκπροσώπους των εκλογών αυτών.

Όπως και να έχει θα ήταν καλό να πάμε να ψηφίσουμε και να δώσουμε το παρόν μας αφού όπως μας είπε και μια αναγνώστρια μας.. εμείς είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου. Όσο οξύμορο και ουτοπικό και αν σας ακούγεται ισχύει. Η αποχή δεν είναι απάντηση αφού τα κόμματα ή τα άτομα που δεν θέλουμε σε εξουσία πάλι θα καταφέρουν να την κερδίσουν με το ποσοστό της αποχής. Τώρα αν μπορούσαμε όλοι να κάνουμε αποχή ναι θα υπήρχε ένα ενδιαφέρον αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί.. οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα πάνε, ο κουμπάρος θα πάει να δώσει τη ψήφο στο “μέσον” που έβαλε και τη συνέχεια την ξέρετε. Άρα η αποχή δεν είναι λύση. Λύση όμως είναι να πάμε να ψηφίσουμε αυτόν που μας γεμίζει το μάτι και είναι κοντά στα δικά μας θέλω και ανάγκες.

Καταλαμβαίνω και γνωρίζω την απογοήτευση που νιώθουμε μέσα από τα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα της χώρας μας. Όλοι το νιώθουμε λίγο ή πολύ ή απλά δεν ασχολούμαστε και φεύγουμε από τη χώρα.. τη χώρα της μπανανίας την Κύπρο.

Μην ξεχνάτε όμως πως εμείς οι Κύπριοι πολίτες ανεβάσαμε πάνω στις κυβερνήσεις και στις εξουσίες αυτούς που τώρα δεν μας κάνουν ξαφνικά. Είτε για το μέσο, είτε γιατί ανήκουμε σε αυτό το κόμμα είτε απλά από συνήθεια. Το καθεστώς αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην εξουσία (οποιαδήποτε εξουσία) θέλουμε άτομα νέα που να νοιάζονται για αυτό τον τόπο και να το δείχνουν. Άτομα και πολίτες που είναι κοντά μας. Ουτοπικό εε; Οι πολίτες της Κύπρου που βγάζει τη κυβέρνηση όμως είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Παρακολουθείστε ειδήσεις, διαβάστε εφημερίδες και μάθετε τι συμβαίνει στη πολιτική. Αναπτύξτε τη κρίση σας και βρείτε την ιδεολογία και τον εκπρόσωπο που σας κάνει. Μην ακολουθείτε πιστοί οπαδοί τους ίδιους και τους ίδιους αν δεν σας έδωσαν κάτι σαν πολίτες και δεν εννοώ το μέσον.. αλλά το λόγο που είναι εκεί που βρίσκονται για μια καλύτερη Κύπρο.

Μια καλύτερη Κύπρος που εντάσσεται στην Ευρωπαική Ένωση μακριά από μνημόνια, από επιδώματα χωρίς λόγο, από κουρέματα, από ψεύτικα δεσμεύομαι και υποσχέσεις. Μια φιλόξενη Κύπρος για τους νέους και τους γέρους με ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα λειτουργικό σύστημα υγείας, μια καλή οικονομία με νέες ευκαιρίες, στέγαση για άτομα που δεν μπορούν να προσφέρουν ή χρειάζονται στέγαση για όποιοδήποτε λόγο. Τέρμα στη περιθωριοποίηση του διαφορετικού. Φτάνει στη κοπή των φτερών μας.. εμάς που θέλουμε να σπουδάσουμε , που θέλουμε να μάθουμε, που θέλουμε να βρούμε μια δουλειά , που θέλουμε να ζήσουμε.. αξιοπρεπέστατα.. σε ένα σπίτι να κάνουμε μια καινούρια αρχή χωρίς πρώτο ενοίκιο 700 ευρώ. Μια Κύπρος μακριά από διαλυμένες τράπεζες και πρόστυχες πράξεις που καταπατούν την ελευθερία και την ευημερία του πολίτη. Μια Κύπρος για εμένα και εσένα.

Εμείς είμαστε η Κύπρος. Είμαστε οι πολίτες και έχουμε εγκέφαλο και δύναμη. Μην το ξεχνάτε. Η φυγή δεν είναι λύση αλλά λύση είναι να πολεμήσουμε για τις ανάγκες και τα θέλω μας. Να ζήσουμε εδώ, να κάνουμε τη ζωή μας και να προσφέρουμε.

Είμαι ονειροπόλα; Η Κύπρος είμαι εγώ και δεν θα φύγω και θα προσπαθήσω να βάλω το λιθαράκι μου σε ένα καλύτερο αύριο. Θα ψηφίσω αποφασίζοντας ποιος εκπρόσωπος είναι πιό κοντά σε εμένα.. ανεξαρτήτως φύλου, φυλής και.. κόμματος. Η κυβέρνηση είμαστε εμείς και όποτε θέλουμε μπορεί να την ρίξουμε κάτω αρκεί να πάρουμε σωστές αποφάσεις ή απλά.. να την ρίξουμε όντως κάτω.

Καλή μας τύχη!

Κείμενο αποσταλμένο από έναν αναγνώστη μας.

Happy Pride Month everyone! Αποφάσισα να γράψω στο Sociostory γιατί είναι από τις λίγες κυπριακές ιστοσελίδες που επικεντρώνονται στα κοινωνικά θέματα που αφορούν ομάδες ατόμων που περιθωριοποιούνται ακόμη στην Κύπρο. Θα διατηρίσω την ανωνυμία μου για λόγους που θα εξηγήσω παρακάτω.

            Είμαι 24 ετών και στα 20 μου ανακάλυψα ότι μου αρέσουν άτομα του ιδίου φύλου. Μέχρι τότε πειραματιζόμουν με γυναίκες αλλά κάπου κατάλαβα οτι ζούσα μία ζωή που δεν μου ταιριάζει. Αφού αποφάσισα να δοκιμάσω το διαφορετικό, τότε μου άρεσε. Τα τελευταία 4 χρόνια βγαίνω με άνδρες και προσπαθώ ακόμη να βρω τον εαυτό μου. Η σεξουαλικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη από όσο ξέρουμε ή από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Τίποτα δεν είναι άσπρο και μαύρο όσον αφορά την σεξουαλικότητα. Υπάρχουν εκατομμύρια αποχρώσεις στο ενδιάμεσο και όσες παράπανω δοκιμάζουμε (με προφυλάξεις φυσικά) τόσο το καλύτερο. Στο κάτω-κάτω, τι κάνει στο κρεβάτι του ο καθένας είναι προσωπική του υπόθεση και κανένας δεν μπορεί να του βάλει όρια σε αυτό ή να του επιβάλει την άποψη του. Εν τέλει, τι είναι “φυσιολογικό”; Ποιος καθορίζει τι είναι “φυσιολογικό” και τι όχι; Και γιατί πρέπει να το ακολουθώ αυτό το “φυσιολογικό”; Ποιος είπε στην κοινωνία μας ότι θέλω να είμαι “φυσιολογικός”;

Για να απαντήσω σε αυτό, θα σας δώσω ορισμένα παραδείγματα για το τι είναι “φυσιολογικό” και ποιος το καθορίζει.

  • “Φυσιολογικό” είναι οι γυναίκες που ζουν στην Σαουδική Αραβία να μην έχουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και να μεταχειρίζονται σαν ιδιοκτησίες ανδρών. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.
  • “Φυσιολογικό” είναι οι γυναίκες στην Αλαμπάμα να μην μπορούν να κάνουν έκτρωση και να ξεφορτωθούν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύση. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.
  • “Φυσιολογικό” είναι ένας άνδρας να ερωτεύεται μία γυναίκα. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.

Τι κοινό έχουν αυτά τα τρία παραδείγματα; Αυτοί που αποφασίζουν δεν είναι αυτοί που τους αφορά το θέμα. Ανέκαθεν οι άνδρες είχαν το πάνω χέρι στις πλείστες κοινωνίες στον κόσμο και είναι αυτοί που καθορίζουν τι είναι “φυσιολογικό” και οτι όλα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τα πιστεύω τους. Με λίγα λόγια, αυτό είναι η πατριαρχία. Όταν ετεροφυλόφιλοι άντρες αποφασίζουν για το τι θα κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Και τι απαντάμε εμείς; ΚΑΤΩ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ        

            Ουσιαστικά στην Κύπρο, το πατριαρχικό καθεστώς ακόμη καλά κρατεί και αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν έχω κάνει το coming out μου ακόμη στην οικογένεια μου. Ενώ αποφάσισα να μιλήσω στους φίλους μου και με αποδέχτηκαν, νομίζω είναι καλύτερο να το αποκρύψω από την οικογένεια μου προς το παρόν. Όχι γιατί πιστεύω οτι δεν θα με αποδεχτούν. Το αντίθετο, πιστεύω ότι ήδη το έχουν καταλάβει. Απλά ξέρω τι θα μου πουν. “Τι θα πει η κοινωνία;” και δεν έχουν άδικο. Δεν πιστεύω οτι θα θυμώσουν ή ότι θα απογοητευτούν μαζί μου, ξέρουν καλά τι άνθρωπος είμαι. Απλά πιστεύω ότι αποκρύπτοντας το από αυτούς, τους προστατεύω από την κοινωνία. Δυστυχώς το τι θα πει η κοινωνία και το πόσο σημαντικά είναι τα λόγια της κοινωνίας παίζει μεγάλο ρόλο για τα μέλη της οικογένειας μου. Και όπως είπα πιο πάνω, η συγκεκριμένη κοινωνία είναι ακόμη βαθιά πατριαρχική και πάντα θα έχει κάτι αρνητικό να πει.

            Εγώ αποδέχτηκα τον εαυτό μου. Μου αρέσει ο τρόπος που ζω και θεωρώ οτι αν συνέχιζα να ζω την ψεύτικη ετεροφυλική ζωή μου θα έσπρωχνα τον εαυτό μου σε μια ατελείωτη κατάθλιψη. Πλέον μπορώ να μιλώ στους φίλους μου και να τους κοιτάζω κατάματα, να τους λεω την αλήθεια και να τους ζητώ συμβουλές χωρίς να πρέπει να αποκρύπτω τίποτα. Δεν παίζω κανένα κρυφτούλη μπροστά τους και μπροστά σε κανέναν άλλον. Και αν τύχει και το μάθει η οικογένεια μου, τότε με βγάζει από τον κόπο για το πως θα το κάνω στο μέλλον. Έτσι κι αλλιώς, “ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο”. Κάποτε θέλοντας και μη θα φτάσει στα αφτιά τους, είτε από μένα, είτε από άλλους.

Για όσους σκέφτονται ακόμα αν θα κάνουν το coming out τους ή αν θα συνεχίσουν να ζουν στην ντουλάπα, θα τους πω: “το παν είναι να είσαι εσύ καλά με τον αυτό σου και αν κάποιος έχει πρόβλημα με την σεξουαλικότητα σας, τότε να μην τους ξαναμιλήσετε. Βγάλτε από την ζωή σας τέτοια άτομα και αφήστε τους πίσω. Θα βρείτε αυτούς που σας αρμόζουν και αυτούς που σας σέβονται για αυτό ακριβώς που είστε. Δεν θα χάσετε και τίποτα σημαντικό από κάποιον που είναι ομοφοβικός και ρατσιστής”.

Η σχέση είναι δύσκολο πράγμα. Θέλει επιμονή και υπομονή και από τα δύο άτομα που απαρτίζουν τη σχέση. Είναι όμως τόσο εύκολο το αμοιβαίο ή μήπως θέλει κόπο;

Δεν είναι ακατόρθωτο. Όταν θέλουν και οι δύο πολλά πράγματα μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν στιγμές που χανόμαστε μέσα στη ρουτίνα μας και στις σκέψεις τις δικές μας τις προσωπικές και ξεχνάμε το άτομο απέναντι μας. Όχι επίτηδες απλά η ζωή τρέχει και προσπαθούμε να την προλάβουμε και μέσα σε όλα αυτά ξεχνούμε πολλά πράγματα και καμιά φορά και τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Και όταν νιώθεις έτσι πως μπορείς να είσαι καλά με τη σχέση σου; Δεν μπορείς. Όσο και να το προσπαθήσεις κάπου θα φανερωθεί ότι κάτι σε απασχολεί και δεν είναι απαραίτητο να είναι η ίδια σου η σχέση. Αν θέλεις αυτό το άτομο όμως όλα θα πάνε καλά και θα εκτιμήσει την ειλικρίνεια σου.Μπορεί να μη βλέπεις συχνά αυτό το άτομο και να μην ζήσατε ακόμα τη καλύτερη φάση της σχέσης σας αλλά όλα θα έρθουν στην ώρα τους. Υπομονή.

Και όταν σου χαμογελά θυμάσαι ακριβώς γιατί τον/την ερωτεύτηκες. Αυτό θα σε κρατήσει δυνατό να πολέμησεις ότι εμφανιστεί μπροστά σας, όποιο εμπόδιο – όποια κατάσταση. Αρκεί να θυμάσαι και να θυμίζεις τον εαυτό σου όταν ξεχνάει γιατί επέλεξες αυτό το άτομο.

Η αγάπη όλα τα μπορεί.

Γονείς. Παππούδες.Προπαππούδες. Αυτά που μάθαμε σπίτι μας δεν ήρθαν μια καλή ημέρα ή δεν ήρθε αναλαμπή στους δικούς μας για το πώς θα διαχειρίζονται το σπίτι και τα συναφί και σε συνέχεια τα παιδιά τους.

Όλα έχουν μια ιστορία και όλα ξεκίνησαν από κάπου και ίσως κάποιες γενιές πίσω.

Όλες οι οικογένειες έχουν και τα καλά και τα κακά τους. Κάποια καλά τα παίρνουμε, τα κουβαλούμε μαζί μας και τα προσθέτουμε στις δικές μας οικογένειες. Κάποια κακά δυστυχώς το ίδιο αν και θα ήταν πιο πρακτικό να μην τα αφήναμε να μας επηρεασούν, να τα αναγνωρίσουμε και να τα αφήσουμε. Να αποκοπούμε απο αυτά που ποτέ δεν μας άρεσαν.

Έρχεται η φάση που μεγαλώνουμε και βλέπουμε τι μας αρέσει και τι όχι. Βλέπουμε καμιά φορά τον εαυτό μας να γίνεται το ίδιο ή παρόμοιο με έναν απο τους γονείς μας και παθαίνουμε πανικό. Είναι και αυτά μέσα στη ζωή όσο και να θέλουμε να το παραβλέψουμε. Τι κάνουμε σε αυτή τη φάση;

Αγκαλιάζουμε τα θετικά μας και όσα μάθαμε από την οικογένεια μας και σε όλη τη πορεία της ζωής μας. Αφήνουμε πίσω όσα μας πλήγωσαν ή δεν μας άρεσαν μέσα στον οικογενειακό και κοινωνικό μας κύκλο. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Μόνο τότε θα φτιάξεται μια ζωή και ένα σπίτι με χαρές – οι οποίες είναι πάντα υποκειμενικές- θα είσαστε οι γονείς που θα θέλατε να είχατε και οι γονείς που θέλετε να είστε για τα παιδιά σας. Θα υπάρχουν γέλια στο σπίτι και φασαρία. Υγιείς φασαρία. Τα οικογενειακά τράπεζια θα είναι γιορτές και όχι μια βαρετή αγκαρία. Θα παίζετε και δεν θα μεγαλώσετε ποτέ σε σημείο που να ξεχάσετε τη παιδικότητα και την αθωότητα σας. Τα παιδιά θα σας αγαπούν. Θα μιλάτε μεταξύ σας και θα σέβεστε τη διαφορετικότητα του καθενός και θα θέλετε να μάθετε κι άλλα. Δεν θα φταίνε τα παιδιά σας για ότι γίνεται στο σπίτι- συζυγικούς καυγάδες μέχρι οικονομικούς λόγους- θα είστε τα άτομα που θα χαίρονται να σας βλέπουν. Θα είστε οι καλύτεροι φίλοι και κουμπάροι.

Μην αφήσετε τους φόβους και το άγχος των δικών σας να σας κυριεύσει ούτε και τις δικές τους αξίες αν δεν συμβαδίζουν με εσάς. Μην φοβάστε να είστε ο ευατός σας και να τον αγαπήσετε.. μόνο τότε θα βρείτε την αληθινή αγάπη και όλα θα είναι πιο ρόδινα. Θα φτιάξετε μια ομάδα δύο ατόμων από αγάπη και αυτό θα προσφέρετε και παράκατω και θα μάθουν και οι υπόλοιποι απο εσάς. Μην ξεχάσετε να ζείτε.

Τολμήστε το και μην σταματήσετε να ονειρεύεστε.. και κυρίως μην βάλετε τα προβλήματα της οικογένειας σας σε εσάς και μετέπειτα στη δική σας οικογένεια. Γίνεται αυτό που θέλετε και σας κάνει ευτυχισμένους. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Στο κάτω κάτω δική σας είναι η ζωή και για όσο είσαστε φιλοξενούμενοι σε αυτό τον πλανήτη απολαύστε το και μην το χαραμίσετε σε καταστρεμένες σχέσεις ή καταστρεμένες ψυχές.

Οι σκέψεις δικές σας.

Εξεταστική περίοδος και πάλι. Για κάποιους αυτή η περίοδος είναι απλά μια φάση που πρέπει να προετοιμαστούν για τα σκονάκια τους και για την ομαδική συνεννόηση με τη παρέα τους. Για κάποιους άλλους βέβαια είναι πολύ σημαντική περιόδος εώς και αγχώδης και θέλουν να πετύχουν πάσα θυσία. Πως μπορείτε να προετοιμαστείτε καλύτερα για τις εξετάσεις σας;

Υπάρχουν διάφοροι βασικοί τρόποι για τη καλύτερη προετοιμασία για τις εξετάσεις όμως ο καθένας από εσάς μπορεί να κάνει παραλλαγές και να βρεί το δικό του μοναδικό τρόπο. Θα μοιραστώ μαζί σας αυτά που έκανα εγώ την περίοδο των εξετάσεων και ελπίζω να σας βοηθήσουν!Για να δούμε…

  1. Εισπνοή και εκπνοή

Ηρεμήστε και όλα θα πάνε καλά. Μην αφήνεται το άγχος να σας κυριεύσει. Προσέχετε στο μάθημα σας και να κάνετε σημειώσεις. Οι πελλάρες μπορούν να περιμένουν για μετά. Λίγο πριν τις εξετάσεις κάνετε κάτι για εσάς και απολαύστε το ούτως ώστε να γεμίσετε τις μπαταρίες σας.

2. Κάντε ένα πρόγραμμα

Το πιο σημαντικό κομμάτι στις εξετάσεις είναι το πρόγραμμα. Μέσω του προγράμματος θα έχετε μια κανονική ροή στη ζωή σας και θα ξέρετε πότε να κάνετε το κάθε τι χωρίς να σας προκαλεί πανικό. Θα βλέπετε τι πρέπει να κάνετε κάθε μέρα και όταν πετυγχαίνετε τους στόχους της κάθε μέρας θα έχετε μεγάλο κουράγιο και για την επόμενη μέρα.

3. Να τρέφεστε και να κοιμάστε σωστά

Ύπνος γύρω στις 8 ώρες – όχι η ώρα 03:00- 11:00 – αλλά τουλάχιστον 01:00- 9:00 ή 10:00 είναι το πιο πρακτικό. Το μυαλό είναι ξεκούραστο και είναι πανέτοιμο για φρεσκάρισμα πληροφοριών και εκμάθηση νέων πληροφοριών. Επίσης να τρέφεστε όσο το δυνατόν υγιεινά για να βοηθήσετε έτσι τον οργανισμό σας να είναι σε κίνηση και σωστή λειτουργία. Όχι δίαιτα αλλά μια καλή και ισορροπημένη διατροφή και θα ήταν καλή και λίγη γυμναστική!

4. Μην βλέπετε συνέχεια το ρολόι

Εννοείτε πως ο χρόνος περνά αλλά με το να το βλέπετε συνέχεια δεν κάνει διαφορά ούτε σας κάνει να νιώθετε καλύτερα.. παρα μόνο άγχος και πίεση.

5. Κάντε σωστά διαλείματα

Μην πάρετε σερί το διαβάσμα. Κάντε διάλειμα για φαγητό , για ένα γρήγορο καφέ, για να δείτε ενα επεισόδιο από την αγαπημένη σας σειρά, για να πάρετε ένα τηλέφωνο ή να κάνετε ένα τσιγάρο. Όταν τα κάνετε αυτά όμως να τα απολαμβάνεται και προσπαθήστε να βγείτε λίγο απο το “μυαλό” σας και τις σκέψεις σας για τις εξετάσεις ούτως ώστε το διάλειμα αυτό να είναι παραγωγικό. Να είναι μια διακοπή όπου μυαλό και πνεύμα θα ηρεμήσουν για λίγο!

6. Μην πιέζεστε μόνοι σας και όταν χρειαστεί πείτε “όχι” σε κάποιες προτάσεις

Ενώ εσείς διαβάζεται για εξέτασεις οι φίλοι σας και η οικογένεια σας είναι σε εντελώς διαφορετική φάση. Θέλουν να βγαίνετε και να περνάτε χρόνο μαζί.. περισσότερο από όσο μπορείτε να αφιερώσετε. Δεν είναι κακό να είστε ειλικρινείς και να πείτε όχι σε αυτές τις προτάσεις όταν πραγματικά δεν μπορείτε και θέλετε να διαβάσετε ή να απολαύσετε λίγο χρόνο μόνοι σας. Οι κόποι σας θα ανταμειφθούν λίγο μετά και θα έχετε χρόνο και όρεξη για να δείτε τους αγαπημένους σας.

7. Δεν είναι όμως πάντα απάντηση το “όχι”

Μην αλλάξετε και εντελώς. Μην κλειστείτε στον εαυτό σας και να είστε διάβασμα- ύπνος- διάβασμα. Είναι καλό να ξεφεύγετε έστω και λίγες ώρες μέσα στη μέρα για να νιώθεται και εσείς καλύτερα. Δεν σας είπαν να κάνετε και κάτι extreme.. ένας καφές ή μια βόλτα δεν θα πειράξουνε κάνενα.

8. Απομακρύνετε από κοντά σας για λίγο τα κινητά σας και ότι άλλο σας αποσπά την προσοχή.

Εεεε νομίζω δεν θέλει περισσότερη επεξήγηση. Γνωρίζεται καλά όσο και εγώ ότι τα κινητά πλέον είναι η προέκταση των χεριών μας.. άρα για λίγο προσπαθήστε να σταματήσετε αυτό το ένστικτο και επικεντρωθείτε στις εξετάσεις σας.

Ελπίζω να σας βοήθησα και καλές σας επιτυχίες!

Τι είναι η άνοια;

Ο όρος “άνοια” αναφέρεται σε μια σειρά συμπτωμάτων που παρουσιάζουν άτομα με νοσήματα που καταστρέφουν τα εγκεφαλικά κύτταρα. Τα συμπτώματα αυτά είναι καταρχάς απώλεια της μνήμης και ακολούθως διαταραχή των υπόλοιπων νοητικών λειτουργιών: του λόγου, της προσοχής, της συγκέντρωσης, της κρίσης. Αποτέλεσμα αυτής της παθολογικής διεργασίας είναι η σταδιακή και αργή επιδείνωση της ικανότητας του ατόμου να λειτουργεί ικανοποιητικά στη καθημερινή του ζωή και τελικά η πλήρης αποδιωργάνωση της προσωπικότητας του. Πολύ συχνά, ο όρος “‘άνοια”χρησιμοποιείτε λανθασμένα από το ευρύ κοινό και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως συνώνυμος της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η άνοια είναι ένας περιγραφικός, γενικός όρος ενώ η νόσος Αλτσχάιμερ είναι συγκεκριμένη ασθένεια η οποία ευθύνεται για περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις άνοιας. Η αμέσως επόμενη σε συχνότητα άνοια είναι η αγγειακή άνοια , η οποία προκαλείται από πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια μικρά ή μεγάλα.

Γνωρίζεται κάποιο άτομο που ίσως πάσχει από άνοια ή έχετε κάποιες υποψίες- απορίες και σκέψεις για το όλο θέμα; Δεν είσαστε μόνοι σας.

Ο φιλανθρωπικός σύνδεσμος στήριξης ατόμων με άνοια ΙΘΑΚΗ είναι κοντά σας και μπορείτε να αποταθείτε στο σύνδεσμο αυτό για τυχόν απορίες ή για οποιαδήποτε συζήτηση για το θέμα της άνοιας και όχι μόνο.

Σκοπός του συνδέσμου είναι η επιμόρφωση του κοινού σε θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης της άνοιας αλλά και η προσφορά στην βελτίωση των υπαρχόντων μέσων και τρόπων αντιμετώπισης και ανακούφισης των ασθενών με άνοια.

Κάποιοι από τους στόχους της Ιθάκης είναι η προσφορά φροντίδας από εξειδικευμένα άτομα και κέντρα, η κοινωνικοποίηση των ασθενών και η ψυχοκοινωνική και οικονομική προσφορά του ασθενούς. Θα μου επιτρέψετε να επεκτάθω λίγο σε αυτό το σημείο και να συμπληρώσω πως όντως σαν εθελόντρια που είμαι στην Ιθάκη πρόσεξα ότι το περιβάλλον κοντά τους είναι απόλυτα φιλικό και ταυτόχρονα επαγγελματικό που μπορούν να ικανοποιήσουν όλους τους στόχους και μπράβο τους για αυτό. Το προσωπικό και οι φροντιστές είναι άψογοι και σου δίνουν το αίσθημα της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης. Υπάρχει αγάπη και στήριξη και την εκλαμβάνω και εγώ η ίδια.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα;

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Ιθάκη:

Τηλέφωνο: 7000 86 06

Email: info@ithakicyprus.com

Facebook:
https://www.facebook.com/IthakiCharityOrganisationForPeopleWithDementia/