Search

Tag Archives: #relationship

Το θεμελιώδες υπαρξιακό ερώτημα της εποχής. Να είσαι ελεύθερος ή σε σχέση; Να ξέρεις τι θέλεις ή να είσαι ανοιχτός σε προτάσεις;

Αυτό το ερώτημα δεν έχει σταθερή απάντηση και βεβαίως έχει παρακλάδια. Εμείς μιλήσαμε με άτομα των ηλικιών 20 μέχρι και 30 και μαζέψαμε για εσάς κάποιες απαντήσεις που ίσως σας βάλουν σε σκέψεις.. πιο προσωπικές.

Ελεύθερος. Το ελεύθερος συνδεέται με μια πληθώρα ελευθεριών ξεκινώντας από την ελευθερία σκέψης και λόγου, μετέπειτα στην ελευθερία πράξεων και αργότερα καταλήγει στο ποιον έχεις στο κρεβάτι σου. Η ελευθερία είναι ένα ιδανικό που όλοι οι ανθρώποι χρειάζονται. Η ελευθερία όμως είναι υποκειμενική και για κάθε άτομο η ελευθερία έχει άλλο πρόσιμο και χαρακτήρα. Το σταθερό είναι ότι όταν είσαι ελέυθερος “θα παίξει το ματούδι σου ” και θα κυνηγήσεις κάτι που θα σου αρέσει για μια νύχτα ή και λίγο περισσότερο. Έχεις την ελευθερία να είσαι εσύ και όποιου αρέσει και να κάνεις τα πράγματα που σου αρέσουν. Μπορείς πανεύκολα ειδικά στις μέρες μας να κάνεις σεξ αφού έχει γίνει ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ. Οι άνθρωποι τείνουν να είναι βιαστικοί με τις επιλογές τους και χωρίς πολλά πολλά για να μην καταλήξουν σε κάτι περισσότερο ή λιγότερο από την ελευθερία που έχουν.

Σε σχέση. Λοιπόν τώρα τα πράγματα αλλάζουν σε μια σχέση. Όταν είσαι σε σχέση έχεις μια περισσότερη ευθύνη προς τον εαυτό σου αλλά και προς τον σύντροφο σου. Δεν είσαι πλέον μόνος αλλά με κάποιο άτομο που μοιράζεστε διάφορα κοινά και διαφορές που ίσως έχετε. Μια σχέση για να διατηρηθεί και να κρατηθεί θέλει κόπο και χρόνο και απο τους δύο. Είναι όμως μια σχέση αλληλούπαρξης και αλληλουποστήριξης. Μπορείς να μοιραστείς τα πάντα με τον άνθρωπο σου και να αναπτυχθείτε και οι δύο ταυτόχρονα χωρίς ανταγωνισμούς.

Η εποχή μας;

Ζούμε σε αυτή την εποχή όπου οι ανθρώπινες σχέσεις είναι διεφθαρμένες. Όσοι είναι ελεύθεροι νομίζουν ότι μπορούν να καταπατήσουν και την ελευθερία του άλλου. Έχουν χαθεί οι αξίες και η ηθική και πατούν επί πτωμάτων απλά για να καταφέρουν αυτό που θέλουν. Ξεχνούν ότι έχουν αισθήματα και ότι μπορεί να πληγώσουν τα συναισθήματα κάποιου άλλου ανθρώπου απλά για να καλύψουν το δικό τους κενό. Μετατρέπονται σε ζώα μη παραγωγικά κιόλας που ψάχνουν απλά την σαρκική ευχαρίστηση και μόνο. Απλά περνούμε καλά. Δεν προσπαθούν και για κάτι άλλο αφού είναι πλέον φανερό ότι το φλέρτ και απο τα δύο φύλα είναι είδος προς εξαφάνιση. Έτσι γιατί να πασχίζουν για κάτι καλύτερο αφού είναι έτσι συνηθισμένοι και την βρίσκουν με άλλους τρόπους; Δεν υπάρχει λόγος για τους περισσότερους να αναπτύξουν αισθήματα ή να πληγωθούν γιατί αυτός ο δρόμος τους βγάζει με μονοπάτια που τους φοβίζουν. Φοβούνται την απόρριψη και την εγκατάλειψη του comfort zone τους και της συνήθειας τους. Δεν λέω ότι είναι κακό να είσαι ελεύθερος. Αντιθέτος είναι μια πολύ ενδιαφερόν φάση στις ζωές μας που μας αναπτύσσει και μας βοηθά να προχωρήσουμε και το κάνουμε για εμάς. Μόνο έτσι η ελευθερία είναι προσοδοφόρα.

Ακόμη και στις σχέσεις που υποτίθεται είσαι με ένα άτομο που θέλεις να είσαι υπάρχει διαφθορά. Οι ανθρώποι τείνουν να καλύψουν την μοναξιά τους μέσω μιας σχέσης που αυτό είναι μεγάλο λάθος. Η σχέση δεν έχει να σου καλύψει πράγματα , έχει μόνο να σου μάθει και να σου δώσει εμπειρίες και μαθήματα. Πολλοί είναι απλά σε μια σχέση γιατί νιώθουν μόνοι, φοβούνται την αλλαγή ή ότι δεν θα βρούν ποτέ κάποιον άλλο… (δηλαδή για όνομα πλέον είμαστε τόσα δισεκατομμύρια όλος ο κόσμος, για όλους μας υπάρχει κάτι εννοείται) ή απλά βαριούνται και είπαν να κάνουν κάτι. Το πιο συχνό τους πρόβλημα είναι η επικοινωνία αφού έκριναν ότι ο σύντροφος / η σύντροφος τους έχει ωραίο σώμα και πολλούς followers στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν έχουν περιεργαστεί τη σχέση και όλα είναι επιφανειακά και για αυτό σε κάποια φάση αυτό που νομίζουν ότι είναι σχέση σύντομα ή αργότερα δεν θα υπάρχει. Οι άνθρωποι μάλλον έχουν ξεχάσει τι αξίζουν και τι μπορούν να προσφέρουν και πολλές φορές αρκούνται με το μέτριο. Πολλές σχέσεις είναι καταπιεσμένες ή είναι απλά μια βιτρινά που καλύπτει ανασφάλειες. Φυσικά υπάρχουν και σχέσεις που είναι χαρούμενες και αληθινές με θέματα ναι μεν αλλά υπάρχει καλή πρόθεση και ειλικρινά και καλοπροαίρετα αισθήματα.

Το τι θέλετε και το αξίζετε εσείς ξέρετε και μόνο. Καλή τύχη και αφήστε τον εαυτό σας να ανακαλύψει πράγματα χωρίς να πλήγωνετε ή να πληγώνει τους άλλους γύρω τους.

Οι σκέψεις δικές σας.

Φυσικά και όχι. Αρνείσαι να ζήσεις μια νέα αλλαγή και απλά έχεις βολευτεί στα δεδομένα που ξέρεις να χειρίζεσαι.

Έρχετε όμως η φάση ή η ημέρα όπως θέλεις θέσε το.. που κάποια πράγματα τελειώνουν. Σχέσεις φιλικές και ερωτικές, επαγγελματικές, οικογενειακές. Δεν θα μείνουν όλοι για πάντα δίπλα μας και όπως εμείς τους θέλουμε.

Μεγαλώνουμε και οι ανάγκες μας διαφοροποιούνται. Ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε τι αντέχουμε και μέχρι πόσο μπορούμε μια κατάσταση. Γιατί να μείνεις σε κάτι που δεν σε κάνει ευτυχισμένο/η πλέον; Επειδή απλά φοβάσαι να μετακινηθείς από τη θέση σου; Εεε και;

Είναι καλύτερο για εμάς τα ανθρώπινα όντα να παραμένουμε σταθεροί και στάσιμοι σε αυτά που μάθαμε και συνηθίσαμε γιατί απλά φοβόμαστε να δούμε παρακάτω. Ετσί καταπιεζόμαστε σε καταστάσεις και στην τελική σε κάποια φάση θα σπάσουμε και θα τα κάνουμε όλα “ρόμπα”. Δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε όμως σε έτσι σημείο.

Πώς να το πετύχετε;

Πολύ απλά να είσαστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας. Μόνο έτσι. Όταν είσαι ειλικρινείς με τον εαυτό σου και ξέρεις τι σε ενοχλεί και τι αντέχεις δεν θα υπάρξουν παρεξηγήσεις και περίεργες καταστάσεις. Απλά να είσαι το ίδιο ειλικρινείς και με τους άλλους. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο ούτε θα έπρεπε να είμαστε, αυτή είναι η ομορφιά μας. Έτσι μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο και δημιουργούμε σχέσεις στη ζωή μας.Όπως σεβόμαστε τον εαυτό μας έτσι πρέπει να σεβόμαστε και τον άλλο απέναντι μας. Να είμαστε αληθινοί με εμάς και να το μοιραζόμαστε με τους άλλους. Να περνούμε διάφορα μαζί με τα άτομα γύρω μας αλλά σε σημείο που εμείς παραμένουμε χαρούμενοι και θετικοί.

Μην φοβάστε την άλλαγη είναι μόνο για καλό. Μην φοβάστε τη ζωή και να την ζείτε γιατί όλα αυτά είναι μέσα στη ζωή και η ζωή όπως και εμείς συνεχιζεί και πηγαίνει μπροστά. Δεν υπάρχει λόγος να μένουμε στάσιμοι και να μην προχωρούμε επειδή απλά φοβόμαστε να πληγωθούμε ή να χαρούμε.

Οι σκέψεις δικές σας.

Η σχέση είναι δύσκολο πράγμα. Θέλει επιμονή και υπομονή και από τα δύο άτομα που απαρτίζουν τη σχέση. Είναι όμως τόσο εύκολο το αμοιβαίο ή μήπως θέλει κόπο;

Δεν είναι ακατόρθωτο. Όταν θέλουν και οι δύο πολλά πράγματα μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν στιγμές που χανόμαστε μέσα στη ρουτίνα μας και στις σκέψεις τις δικές μας τις προσωπικές και ξεχνάμε το άτομο απέναντι μας. Όχι επίτηδες απλά η ζωή τρέχει και προσπαθούμε να την προλάβουμε και μέσα σε όλα αυτά ξεχνούμε πολλά πράγματα και καμιά φορά και τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Και όταν νιώθεις έτσι πως μπορείς να είσαι καλά με τη σχέση σου; Δεν μπορείς. Όσο και να το προσπαθήσεις κάπου θα φανερωθεί ότι κάτι σε απασχολεί και δεν είναι απαραίτητο να είναι η ίδια σου η σχέση. Αν θέλεις αυτό το άτομο όμως όλα θα πάνε καλά και θα εκτιμήσει την ειλικρίνεια σου.Μπορεί να μη βλέπεις συχνά αυτό το άτομο και να μην ζήσατε ακόμα τη καλύτερη φάση της σχέσης σας αλλά όλα θα έρθουν στην ώρα τους. Υπομονή.

Και όταν σου χαμογελά θυμάσαι ακριβώς γιατί τον/την ερωτεύτηκες. Αυτό θα σε κρατήσει δυνατό να πολέμησεις ότι εμφανιστεί μπροστά σας, όποιο εμπόδιο – όποια κατάσταση. Αρκεί να θυμάσαι και να θυμίζεις τον εαυτό σου όταν ξεχνάει γιατί επέλεξες αυτό το άτομο.

Η αγάπη όλα τα μπορεί.

Γράφει η Μ.Χ.

Νόμιζα δεν ήθελα. Πως κουράστηκα. Πως έφτασε η αντοχή μου στην γραμμή τερματισμού. Έβγαλα, λοιπόν, τ’ αθλητικά παπούτσια και πανηγύρισα μια κίβδηλη νίκη. Φόρεσα τα καλά μου και βροντοφώναξα «Σε νίκησα, δεν λαβώθηκα από τον έρωτα σου».

Ποδοπάτησα την πληγωμένη σου ψυχή και έκρινα πως για σένα θα ήμουνα γυναίκα σταθμός. Ένας σταθμός που θα σου έπαιρνε χρόνια να ξεχάσεις και να προχωρήσεις. Μάλλον με υπερεκτίμησα ή ίσως υπερεκτίμησα όσα έλεγες πως ένιωθες.

Γι’ αυτό και η είδηση πως έχεις ξανανοίξει το κεφάλαιο των σχέσεων με κάποια άλλη, από μια κοινή μας φίλη, με βρήκε να αγναντεύω το κενό και ν’ αναρωτιέμαι πως έγινε αυτό. Αφού με αγαπούσες.. Πιάστηκα για μια στιγμή να αμφιβάλλω για την αγάπη σου, ώσπου έφτασα στο σημείο να διερωτώμαι αν ήμουν άξια αυτής.

Τι; Θέλεις την απάντηση; Όχι, δεν είμαι. Δεν είμαι γιατί έπαιξα μαζί σου. Προσπάθησα να γεμίσω το κενό που άλλοι άφησαν με όσα εσύ μου έδινες. Και μου έδωσες όλα όσα είχες. Αλλά ως γνήσια – δηλωμένη- εγωίστρια ήθελα κι άλλα, δεν έφταναν, βλέπεις, το ιδεατό που το μυαλό μου είχε ορίσει. Και ίσως ακόμη να μην φτάνουν. Ίσως να μην φτάσουν ποτέ.

Αλλά τώρα, κρατώντας στο ένα χέρι μια μπίρα και στο άλλο ένα στυλό, καθισμένη στο παγκάκι που καθίσαμε στο πρώτο μας ραντεβού, τ’ αναπολώ. Αναπολώ όσα μου είχες δώσει και τώρα τα χαρίζεις σε άλλη γιατί για μένα ήταν σκάρτα.

Ψάχνοντας να βρω το φεγγάρι κάτω από ενα συννεφιασμένο ουρανό, ψάχνω να βρω και την απάντηση στο ερώτημα μου:

Είναι αρκετό για μένα το όλο σου ή θα πλανιέμαι μια ολόκληρη ζωή, αναζητώντας το ιδανικό – για μένα- «όλο»;

Και εκεί που χαλάρωσες και λες στο παρέλθον “άντε στο καλό” και το εννοείς εμφανίζεται αυτοπροσώπως κάποιος απο εκείνους που άφησες πίσω. Καλά κρασιά εκείνη την ώρα μας εύχομαι.

Ποτέ μα ποτέ δεν θα έρθει κάποιος που θέλεις την ώρα που θέλεις. Θα εμφανιστεί σε μια άκυρη στιγμή στο πουθενά και θα συνομοτήσει το σύμπαν ολόκληρο για μια έκπληξη. Τότε τι;

Ψυχραιμία. Αν όντως εμφανίστει κάτι τέτοιο αλλά ήσουν όντως έτοιμος να το αποχαιρετήσεις όλα θα πάνε καλα. Ναι ίσως μπουν κάποιες σκέψεις και κάποιες ιδέες γιατί είναι από το παρελθόν και μόνο συναισθήματα έχουν μείνει. Μέχρι εκεί όμως. Κράτα γερά και μην το αφήσεις να μπει ξανά εμπόδιο στα σχέδια σου και στο μέλλον σου. Δεν είναι κακό και δεν πρέπει να νιώσεις τύψεις για κάτι. Ήταν απλά μια αναταραχή και θα περάσει.Αν όχι..

Ζήσε το. Για να θέλεις και άλλα πράγματα και να σε ανατάραξε αρκετά μέχρι σε σημείο που πραγματικά δεν σκέφτεσαι τίποτε άλλο και είσαι σε φάση αφασία.. ζήσε το ξανά λέω. Μάλλον δεν πήρες όλα τα μαθήματα απο αυτό το άτομο και έχει και άλλα πράγματα να σου δείξει ή να σου … ας μην το πώ.

Όπως και να έχει το παρελθόν φέρνει και παίρνει ανθρώπους μαζί τους με μια μεγάλη ιστορία και πολλά μαθήματα. Παρόλα αυτά για να υπάρχει στο παρελθόν κάτι σημαίνει άρα μην το ξεχνάς. Σκέψου πριν δράσεις.

Καλή μας τύχη μάγκες.

“Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος”. Μια από τις αγαπημένες μου τηλεοπτικές ατάκες. Και ισχύει τόσο μα τόσο πολύ σε πολλές πτυχές τις ζωής μας και αν όχι σε όλες!

‘Ανθρωποι. Έχουμε τόσα κοινά και τόσες πολλές διάφορες παράλληλα. Και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Είμαστε φτιαγμένοι απο τα ίδια υλικά. Σώμα και ψυχή. Υπάρχουν όμως διαφορές στο πως διαχειριζόμαστε και τα δύο.

Άλλοι άνθρωποι είναι έτσι και άλλοι αλλιώς. Δεν είναι καθόλου κακό. Αν είμασταν με άτομα – ομοίους μας έξω και κυρίως μέσα δεν θα είχε ενδιαφέρον. Έχουμε σίγουρα συναντήσει πολλές ανθρώπινες σχέσεις που πραγματικά με τη πρώτη όψη λες..” Πως το καλό συνεννοούντε αυτοί οι άνθρωποι; Τι κοινό έχουν και την βρίσκουν;” .

Η απάντηση είναι μιά και σταθερή. Επειδή.. ΘΕΛΟΥΝ. Αυτό είναι το κύριο συστατικό. Παρά τις διαφορές τους, παρά τους διαφορετικούς κόσμους τους οποίους ζουν βρήκαν ένα κώδικα επικοινωνίας και τα βρίσκουν. Νοιάζεται ο ένας για τον άλλο και έχουν βρεθεί κάπου στη μέση τα θέλω τους και προχωρούν σταθερά ΜΑΖΙ. Μια δυνατή και αχώριστη ομάδα.

Σίγουρα θα υπάρχουν παρεξηγήσεις αλλά και εντάσεις. Παρόλα αυτά θέλουν να είναι μαζί, περνούν όμορφα και μαθαίνει ο ένας απο τον άλλο. Δεν ζήτα ο ένας στον άλλο να αλλάξει. Σέβονται τις διαφορετικότητες τους γιατί στη τελική.. αυτό τους ένωσε πραγματικά. Η απορία για αυτό το άγνωστο, για αυτό το άγνωστο άτομο που τελικά αγάπησαν και έχουν τη δική τους ιστορία.

Θα ήταν πολύ βαρετό αν είμασταν μαζί με άτομα που είναι τα ίδια με εμάς. Δεν θα υπήρχε αλληλεπίδραση και σύγκρουση. Δεν θα υπήρχαν νεές γνώσεις και νέα οπτική γωνία για εμάς και το πως σκεφτόμαστε. Αυτή είναι η μαγεία μας. Αυτοί είμαστε εμείς, οι άνθρωποι!

Τι είναι η προσωπική ζωή; Ξέρουμε την έννοια ή όχι; Προσωπική ζωή είναι ο χρόνος που διαθέτουμε για εμάς. Εμείς μόνοι μας ή εμείς με κάποιους άλλους.

Εμείς μόνοι μας. Ο χρόνος που διαθέτουμε για τον εαυτό μας και μόνο. Είναι ο χρόνος που όλοι χρειαζόμαστε λίγο ή πολύ. Μέσα σε αυτό το χρόνο μπορούμε να δούμε την αγαπημένη μας ταινία, να πάμε γυμναστήριο ή ένα σπα ρε φίλε, να πάμε μια βόλτα χωρίς προορισμό, να κάτσουμε σπίτι σε πλήρη αποσύνθεση ή απλά να είμαστε σε ένα χώρο ήσυχο ή όχι με τον εαυτό μας και μόνο. Γιατί χρειαζόμαστε αυτό το χρόνο; Για να επανερχόμαστε στη ηρεμία μας κυρίως τη ψυχική. Είναι πολύ σημαντική η ψυχική ηρεμία. Όσο μεγαλώνουμε και αυξάνονται οι υποχρεώσεις μας και οι προτεραιότητες μας δυστυχώς δεν μας αφήνουν να δούμε το πόσο ανάγκη έχουμε αυτή την ηρεμία. Μετά από μια δύσκολη βδομάδα ή και μήνα έρχεται η στιγμή που νιώθουμε τόσο μεγάλο το κενό μέσα μας , νιώθουμε κουρασμένοι και δεν μπορούμε να αποδώσουμε σε οτιδήποτε μας απασχολεί. Εκεί ακριβώς χρειαζόμαστε αυτό το χρόνο. Χρειαζόμαστε να απομακρυνθούμε για λίγο από τα κοσμικά και  τα διάφορα της ζωής και να απολαύσουμε αυτό το χρόνο όπως εμείς θέλουμε χωρίς παρεμβολές. Μην αφήνεται κανένα να μπαίνει εμπόδιο σε αυτό το χρόνο και να σας αποσπά τη προσοχή. Εξηγήστε πρώτα στον εαυτό σας και μετά στους αγαπημένους σας ότι χρειάζεστε αυτό το χρόνο και όλα θα είναι μια χαρά. Αν δεν το καταλαβαίνουν δεν πειράζει, θα δουν το αποτέλεσμα της ηρεμίας σας αργότερα.

Εμείς με κάποιους άλλους. Ίσως η πιο ζόρικη φάση της προσωπικής ζωής. Είναι οι φάσεις όπου πρέπει να επιλέξεις πως και με ποιους θα μοιραστείς αυτό το προσωπικό χρόνο ή ένα κομμάτι της προσωπικής σας ζωής. Δεν σημαίνει ότι αυτό το προσωπικό χρόνο θα το μοιράζεσαι πάντα με τα ίδια άτομα είτε αυτά είναι η οικογένεια σου, οι φίλοι σου και η σχέση σου. Το ξέρω είναι πολλά για να διαχειριστείς και μερικές φορές μπορεί να σε πιάνει πανικός και να μην ξέρεις ποιον να  διαλέξεις. Νιώθεις μια πίεση γιατί θέλεις να είναι όλοι ευχαριστημένοι και χάνεις τη μπάλα, χάνεις την ελευθερία της ήρεμης επιλογής και σιγά σιγά τον εαυτό σου. Πάρε μια ανάσα και απόλαυσε την ελευθερία σου. Αν τα άτομα που περιτριγυρίζεσαι όντος σε ξέρουν και σε εκτιμούν δεν θα παρεξηγήσουν αν αξιοποιήσεις τον ελεύθερο σου χρόνο με αυτούς ή με την σχέση σου ή την οικογένεια σου. Είσαι εσύ τώρα και η προσωπική σου ζωή που απαρτίζετε από εσένα κυρίως και τα άτομα που διάλεξες να έχεις κοντά σου. Όλοι είναι σημαντικοί για εσένα και τους νοιάζεσαι εννοείτε αλλά δεν μπορείς να είσαι πάντα εκεί. Θα έχεις και άλλα πράγματα να κάνεις υποχρεώσεις και μη. Ηρέμησε και απόλαυσε τις στιγμές που είσαι με εκείνα τα άτομα και τους χαρίζεις εσένα με όλα τα χαρακτηριστικά σου και το χρόνο που μπορείς να δώσεις. Ξεκαθάρισε τις προτεραιότητες σου και το χρόνο που μπορείς να διαθέσεις στο καθένα και ελπίζω να καταλάβουν γιατί η ειλικρίνεια σου θα είναι ότι πιο πολύτιμο τους έδωσες. Διαχώρισε το χρόνο σου και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι και πιο πολύ εσύ.

Για να δούμε. Οι σκέψεις δικές σας.

Όπως έχουμε ξανά συζητήσει και σε προηγούμενα άρθρα.. κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε με φοβίες ή ανασφάλειες. Όλα αυτά είναι επίκτητα συναισθήματα που αποκτώνται μέσα από την ανθρώπινη εντριβή.

Τα μαθαίνουμε από τους γονείς μας, τους δασκάλους μας και τους δικούς μας. Σιγά σιγά οι φοβίες που αποκτούμε γίνονται.. ανασφάλειες.

Μια πιο “ανάλαφρη” λέξη για να μην αναφέρεις τη λέξη “φόβος- φοβάμαι”.  Και έτσι συνεχίζουμε τη ζωή μας και κάποιες φορές δικαιολογούμε τον εαυτό μας με βάση αυτές τις ανασφάλειες που οι άλλοι μας έχουν δώσει.

Ξεχνάμε ότι η ζωή είναι δική μας, ξεχνάμε ότι η ζωή είναι μικρή και ίσως είναι καλύτερα να ζήσουμε τη ζωή με ποιότητα αφού η ποσότητα δεν διευκρινίζεται . Δικαιολογίες και εκλογικεύσεις για να νιώσουμε εμείς καλά. Να νιώσουμε καλά πίσω από την ίδια μας τη σκιά!

Έρχεται η στιγμή που σκέφτεσαι όπως και εγώ τώρα.. ίσως θα ήταν καλύτερα να τις αντιμετωπίσω τις ανασφάλειες μου και να τις επιλύσω; Παρά να δικαιολογούμαι και να νιώθω άσχημα που έχω αυτές τις “μικρές”- ψυχικές κυρίως φοβίες.

Ναι νομίζω πως θα είναι καλύτερα. Γιατί; Έτσι ίσως έρθουμε αντιμέτωποι με δυνάμεις που ούτε εμείς ξέραμε ότι είχαμε. Ίσως ζήσουμε μια πιο ποιοτική ζωή. Ίσως δεν φεύγει κόσμος από κοντά μας επειδή εμείς φοβόμαστε να κάνουμε το οτιδήποτε , να μιλήσουμε , να αγαπήσουμε και πολλά άλλα.. επειδή ένα άτομο.. και ίσως ο εαυτός μας μας έκανε να αλλάξουμε τόσο και να φοβόμαστε ακόμα και εμάς.  

Μήπως ήρθε ο καιρός να δώσουμε ευκαιρίες στους ανθρώπους; Μήπως θα ήταν καλό να αφεθούμε και να δούμε τι να γίνει χωρίς να προ- καταδικάζουμε καταστάσεις επειδή ζήσαμε κάτι παρόμοιο κάποτε;

Οι σκέψεις δικές σας.