Search

Tag Archives: #people

Είδαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε τα νέα μέτρα όλων των χωρών αλλά και της χώρας μας όσο αφορά την πανδημία του «Κορονοιού» που έχει πλήξει το παγκόσμιο. Ο κορονοιός είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται πολύ γρήγορα, δεν «βρέθηκε» το αντίδοτο και σκοτώνει κόσμο. Για αυτό και οι κυβερνήσεις έχουν πάρει ακραία μέτρα ούτως ώστε να εξαλειφθεί αυτός ο ιός. Οι γιατροί δουλεύουν μερόνυχτα για να βοηθήσουν τους ασθενείς και να τους κρατήσουν εν ζωή.

Αν θέλετε να μάθετε και την άλλη πλευρά των όσο ακούμε συνεχίστε να διαβάζετε.

Ο κορονοίος είναι ένα μικρόβιο το οποίο δημιουργήθηκε από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους. Είτε δημιουργήθηκε τεχνητά είτε ήταν αντίκτυπο ή μετάλλαξη μικροβίων από όλες τις κακουχίες που κάναμε στο σπίτι μας, τον πλανήτη γη είτε μετάλλαξη μικροβίων.Για εμας από εμας με όσα έχουμε κάνει.

Έρχονται διάφορες κοινωνικοπολιτικές, οικονομικές και μοριακές αλλαγές και αυτό είναι η αρχή ούτως ώστε να μείνουν εν ζωή οι «δυνατοί» άνθρωποι που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές. Όσοι δεν θα αντέξουν είναι ήδη σε δυσμενή θέση ή σε ευάλωτες ομάδες και αν δεν οδηγούνταν στον θάνατο από τον κορονοιό θα οδηγούνταν από μια άλλη εξίσου ιδιαίτερη ή απλή πάθηση. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουμε, είναι στενάχωρο αλλά αντικειμενικά είναι ο κύκλος της ζωής. Για αυτό προστατεύουμε πάντα τους εαυτούς μας και τους γύρω μας από μικρόβια, ακόμα και τα πιο άκακα για να μην μας γυρίσουν σε γρίπη ή πνευμονία. Για αυτό και η υγιεινή είναι από πάντα μέρος της ζωής μας και δεν παθαίνουμε σοκ όταν μας λένε το πιο απλό «ΠΛΕΝΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ», «ΟΤΑΝ ΦΤΕΡΝΙΖΕΣΤΕ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ». Αυτό είναι νέο για εμάς; Αν ναι δεν ξέρω τι να πω.

Όλα αυτά για πιο άλλο λόγο γίνονται;

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ.

Θα μείνει ο πιο δυνατός στη ζωή

Θα παρακολουθούν τις κινήσεις μας

Θα είμαστε αποβλακωμένοι στη τηλεόραση και στις οθόνες

Θα γίνουν όλα διαδικτυακά ακόμα και οι ανθρώπινες επαφές

Θα απολυθούν άτομα

Θα μειωθούν οι μισθοί

Θα έρθει δεύτερη παρτίδα οικονομικής κρίσης και πάλι οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι

Θα μειωθεί η παραγωγή αφού δεν θα συνάδει με τη ζήτηση

Θα γίνεται έλεγχος που πάμε και τι κάνουμε

Θα είμαστε απλά ένα μικρό τσιπ- ένας απλός εξαψήφιος αριθμός πάνω σε μια ταυτότητα

Θα αποξενωθούμε

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Όλα αυτά γίνονται τώρα και έκτοτε. Απλά τώρα είναι πιο εμφανές και πιο ακραία.

 Κύκλος της ζωής, ο έξυπνος- ο δυνατός- ο νέος και ο πλούσιος θα μείνουν εν ζωή μέχρι να αλλάξει η κοινωνική τους κατάσταση.

 Παρακολούθηση ήδη γίνεται μόνο και μόνο με τα τηλέφωνα που ξέρουν ανά πάσα στιγμή που είσαι και ακούν τις συζητήσεις σου, η επανάσταση σας σε αυτό; Βίντεο στο τικ-τοκ. Ήδη χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο, το κομπιούτερ και τις τηλεοράσεις πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε και έχουμε τόση ελευθερία, φύση και πράγματα να κάνουμε. ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ; ΟΙ ΟΘΟΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΦΩΤΙΑ. ΄Άρθρα, βίντεο, ειδήσεις ,ταινίες και σειρές. Η καθημερινότητα του Κύπριου πολίτη και όχι μόνο. Όλα διαδικτυακά.. ακόμα και το ανθρώπινο γεια τι κάνεις.

Αυτή τη στιγμή ανά το παγκόσμιο άτομα απολύονται ή φοβούνται για τη θέση τους στη δουλειά αφού πιθανόν να μην έχουν μισθό ή κάποια απασχόληση στο μέλλον. Άτομα που ο μισθός συντηρεί ένα σπίτι, οικογένεια και παιδιά. Λένε για αποζημιώσεις, απεργιακά.. λένε για εργασία στο σπίτι με μισθό.. Δεσμεύονται.

Μισθοί κάτω, χρήμα κάτω , οικονομία κάτω. ΜΠΑΜ. Οικονομική κρίση και άντε ξανά σηκώσου λαέ στα πόδια σου. Γιατί τα χρέη υπάρχουν ακόμα, είσαι σπίτι και οι ανάγκες γίνονται περισσότερες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι στις πλάτες άλλων. Μεσαία τάξη αφανίζετε και καλή μας τύχη να τα βρούμε ξανά από την αρχή. Αλλά τι λέω.. για άλλη μια φορά θα τα λέμε και θα βρίζουμε από τον καναπέ ή στα καρναβάλια.

Ποιος θα παράγει; Ποιος θα αγοράζει για ποιο κοινό; Η ζήτηση και η αγορά που θα παέι;

Έλεγχος για το που πάμε. Γίνεται ήδη. Είσαι στο καναπέ σου και ξέρουν που είσαι και τι κάνεις. Τώρα με το κέρφιου; ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Που πας, γιατί πας, για ποιο λόγο και με ποιόν και για ποιον. Ναι να περιορίσουμε μαζικά τις κινήσεις μας για το κοινό καλό. Όλος αυτός ο έλεγχος και όλα αυτά τα ακραία μέτρα είναι ΧΟΥΝΤΙΚΑ και κινήσεις πολέμου. Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε αλλά ζούμε πόλεμο. Πόλεμος 21ου αιώνα με ησυχία χωρίς βόμβες, με θάνατο στα νοσοκομεία αυτή τη φορά, κλειστή η πόλη, κλειστοί οι άνθρωποι, παράνοια, πανικός και φόβος. Ο φόβος είναι το κύριο συστατικό όλου αυτού που γίνεται. Έλεγχος μυαλού και καταστάσεων για να ελέγχεται η ΜΑΖΑ. Αυτό ζούμε. Μένουμε σπίτι αλλά η φύση γιατί να μην είναι το σπίτι μας; Γιατί να μην αναπνέω καθαρό αέρα με δική μου ευθύνη και ο καθένας να έχει τη δική του ευθύνη χωρίς να προκαλεί; Δεν αναπνέω.

Είμαστε ήδη ένα αποτύπωμα, ένας αριθμός σε ένα χαρτί μητρώου; Τώρα; Αφορμή βοήθα μας. Τα μέτρα είναι η αρχή για το τι έρχεται μετά και το τι μας περιμένει. Δεν θα είναι προσωρινό. Θα ξέρουν τα πάντα και θα συνεχίσουν να ξέρουν τα πάντα και όχι απλά με τα τηλέφωνα. Αλλά και με άλλους νέους τρόπους που είναι καθοδόν και έρχονται. Θα κάνετε κάτι για αυτό; Θα συνεχίσετε να λαμβάνετε εμβόλια και άλλα τόσα που δεν ξέρετε τι έχουν μέσα;

Αποξενωνόμαστε. Βλέπουμε τους πάντες καχύποπτα λες και είναι άρρωστοι. Λες και θέλουν να μας σκοτώσουν. Τσακωνόμαστε, πονούμε, λυπόμαστε και δεν βλέπουμε τους αγαπημένους μας. Είμαστε μόνοι μπροστά από μια οθόνη και νιώθουμε ότι έχουμε παρέα. Είναι έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις όμως; Απλά μια οθόνη; Λυπάμαι.

Αγαπητοί μου χάνετε το μέτρο, ξυπνήστε. Ξυπνήστε να δείτε τι γίνεται και τι πρόκειται να γίνει. Άλλο η υγεία και η προστασία του κοινού καλού και άλλο η κλειστο-μυαλοσίνη και η υπολειτουργία του εγκεφάλου. Μην τρώτε ότι σας σερβίρουν. Φιλτράρετε το και πείτε όχι αν χρειαστεί. Εσείς είστε η κυβέρνηση, εσείς και εμείς την ρίχνουμε αν τύχει. Ξυπνήστε. Προσέχετε τον εαυτό σας. Αν το κάνει ο καθένας ξεχωριστά τότε όλοι θα προστατευτούμε χωρίς ακραιότητες.  Θετικότητα, πίστη, αγάπη, φροντίδα και εξαγρύπνιση μυαλού. Και θα τα καταφέρουμε.

Καλή μας τύχη.

Η λέξη εμπειρίες μπορεί να δημιουργήσει διάφορους συνειρμούς στο καθένα από εμάς. Όλα στη ζωή μας γενικότερα είναι εμπειρίες που έχουν να μας διδάξουν πολλά μόνο όταν είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε και να δώσουμε σημασία σε αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας και στους γύρω μας.

Οι άνθρωποι τείνουν να δραματοποιούν τα πάντα και να το κάνουν θέμα. Υπάρχει όμως λόγος να γίνεται όλο αυτό και να σπαταλούμε χρόνο και ενεργεία σε κάποια θέματα που δεν χρειάζονται τόσο τη προσοχή μας;

Όχι δεν χρειάζεται. Είναι καλό ναι να το συζητήσεις και να το αναλύσεις στο μυαλό σου μέχρι όμως ένα σημείο χωρίς να φτάσεις στα όρια της παράνοιας και των παραισθήσεων. Το σημείο αυτό είναι μια νοητή λεπτή γραμμή που δεν παίζουμε γιατί αυτό περικλυεί τόσο τα συναισθήματα όσο και τη ψυχολογία μας αλλά και το πως συμπεριφερόμαστε στο κοινωνικό μας περιβάλλον.

Κάθετι που έρχεται στη ζωή μας έρχεται να μας διδάξει κάτι και να μας αφήσει ένα μήνυμα. Κάποιες φορές αυτό το κάτι ίσως πονάει. Αν το δούμε όμως αντικειμενικά ήταν ένα σκούντηγμα για εμάς ούτως ώστε να ξυπνήσουμε και να πάρουμε στα χέρια μας την ίδια μας τη ζωή.

Πολλές φορές ξεχνούμε να ζούμε, νομίζουμε ότι θα μείνουμε εδώ για πάντα και απλά αφηνόμαστε στη καθορισμένη μας θέση και δεν κάνουμε πρόοδο αλλά μένουμε στάσιμοι γιατί λέμε.. “είμαι στα καλύτερα μου δεν χρειάζομαι κάτι άλλο”. Είναι όντως έτσι ή απλά βολευτήκαμε;

Σε εκείνη τη φάση ακριβώς έρχεται κάτι στη ζωή μας να μας αναταράξει. Κάτι οικογενειακό, κάτι προσωπικό, κάτι επαγγελματικό, κάτι ερωτικό ή κάτι γενικού ενδιαφέροντως που ίσως μας αφορά. Εκεί τι γίνεται; Σε αυτές τις φάσεις ακριβώς βλέπεις ποιος είσαι πραγματικά, τι θέλεις από τη ζωή σου, πόσο αγαπάς τον εαυτό σου ή όχι και πολλά άλλα. Είσαι έτοιμος να ακούσεις και να δώσεις σημασία σε αυτά που έρχονται;

Και όμως πρέπει να το κάνεις. Γιατί αυτά έρχονται μια φορά με το ίδιο πάθος, την ίδια δύναμη. Ναι μπορεί να έρθουν παρόμοια ή και καλύτερα αλλά ποτέ δεν θα είναι τα ίδια. Πάρε την ευκαιρία σε αυτά που σου έρχονται. Πάρε αποφάσεις που σε αφήνουν πιστό στον εαυτό σου αλλά όχι απόλυτο. Άλλαξε τρόπο σκέψης και ξεπέρασε δικά σου προσωπικά ταμπού και άνοιξε το μυαλό σου. Μπορείς ακόμη καλύτερα και ακόμη περισσότερο.

Δώσε σημασία και όλα αυτά που χρειάζεσαι.. είναι εκεί στον καθρεύτη που βλέπεις. Χαμόγελα. Να είσαι ανοιχτός σε αυτά που σου επιφυλάσσει η ζωή και πίστεψε με έχουμε πολλά να ζήσουμε και να βιώσουμε ακόμα μέχρι να φτάσουμε στο ακατόρθωτο. Θέλεις;

Η ζωή είναι στιγμές και εμπειρίες.

Οι σκέψεις δικές σας.

Είναι μεγάλα αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής μας που δυστυχώς τα θεωρούμε κατώτατα εώς και αχρείαστα. Αυτό είναι μεγάλο λάθος γιατί τόσο η ψυχολογία έτσι και η κοινωνιολογία είναι σημαντικές επιστήμες για τη ζωή μας ακόμα και αν δεν έχουμε άμεση επαφή μαζί τους. Πως; Γιατί;

Η ψυχολογία μας και κατ’ επέκταση η ψυχική μας υγεία είναι αλληλένδετη με την κοινωνία και το κοινωνικό μας περιβάλλον. Αν δεν είμαστε καλά ψυχολογικά σαν άτομα τότε εμφανίζονται πολλές δυσκολίες προσαρμογής στο κοινωνικό μας περίγυρο και δυσκολευόμαστε ακόμα περισσότερο να ενταχθούμε σε μία ομάδα που θα αποφέρει καλά αποτελέσματα.

Η ψυχολόγια έχει να κάνει με τον άνθρωπο και η κοινωνιολογία με την ομάδα. Ο άνθρωπος σαν οντότητα είναι κοινωνικό όν και έχει την ανάγκη της συντροφικότητας και της κοινωνικότητας.

Σημαντικό για το κάθε άτομο είναι να είναι όσο γίνεται καλά στο μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής του με τον όποιοδήποτε τρόπο βρίσκει ο ίδιος την γαλήνη του. Το φως πηγάζει από μέσα μας και δεν βρίσκεται πίσω από εξαρτήσεις και πολλά άλλα που μόνο κακό κάνουν στην ψυχολογία μας αλλά και στο σώμα μας. Όλοι μας αντιμετωπίζουμε διάφορες καταστάσεις στη ζωή μας που θα μας ρίξουν και θα μας αναστατώσουν. Το στρές είναι ένα από αυτά και είναι το στάδιο που σε προετοιμάζει για το επέρχομενο άγχος. Καλό είναι να μάθουμε να τα ελέγχουμε και να τα αντιμετωπίζουμε όσο το δυνατόν καλύτερα ούτως ώστε να αποφύγουμε καταστάσεις όπως κρίσεις πανικού. Η ψυχή πρέπει να γαληνεύεται και να ξεκουράζεται. Το αξίζει γιατί αυτή μας κρατά ζωντανή και μόνο. Αυτή είναι η κινητήρια μας δύναμη.

‘Ετσι βρίσκει το κάθε άτομο τον δρόμο του προς τη ψυχική υγεία. Όταν το άτομο έχει τη ψυχική του υγεία τότε τείνει να εντάσσετε στις σωστές κοινωνικές ομάδες που του αποφέρει θετικά αποτελέσματα σε ατομικό αλλά και σε ομαδικό επίπεδο. Το άτομο ξέρει τι θέλει και το ψάχνει μέσα στην ομάδα ούτως ώστε να καλύψει τις ανάγκες του και να ζήσει μια υγιεινη κοινωνική ζωή. Γίνεται ένα με την ομάδα και έχει αξίες που τον κάνουν καλύτερο και εντάσσεται πιο εύκολα σε διάφορες περιστάσεις χωρίς να αντιμετωπίζει κοινωνικό αποκλεισμό και συμπερασματικά κοινωνικό άγχος. Η ομάδα είναι σημαντική για τον άνθρωπο και αναγκαία.

Με λίγα λόγια τόσο η Ψυχολογία και η Κοινωνιολογία είναι σημαντικές στη ζωή μας. Είναι επιστήμες που πρέπει να ενταχθούν στη προσωπική μας ζωή αλλά και στη κοινωνική μας ζωή.. σχολεία, γραφεία , νοσοκομεία και πολλά άλλα. Ο άνθρωπος τα χρειάζεται αυτά για να ζήσει μια πιο λειτουργική και υγιεινή ζωή και θα μπορεί έτσι να αντιμετωπίσει όποιοδήποτε πρόβλημα- ή αν κάποιος προβληματισμός εμφανιστεί πολύ πιο εύκολα και με πιο θετικά αποτελέσματα. Όλοι μα όλοι ανεξαρτήτου ηλικίας και ειδικότητας χρειάζομαστε στη ζωή μας μια σωστή καθοδήγηση.

Οι σκέψεις δικές σας.

Είναι γεγονός ότι το γενικό σύστημα υγείας έχει τεθεί σε εφαρμογή και είναι πλέον κομμάτι της ζωής μας. Για αυτό το σύστημα υγείας υπήρξαν πολλές συζητήσεις από πολιτικά πρόσωπα, γιατρούς και πολίτες. Η ερώτηση όμως παραμένει μία.. Είναι όντως το ΓΕΣΥ βοηθητικό και καλύπτει όλους τους Κύπριους πολίτες;

Το ΓΕΣΥ φυσικά έχει τα θετικά του. Έχουν χαμηλώσει οι τιμές των επισκέψεων στους γιατρούς – κατά πολύ και το ίδιο και τα φάρμακα. Με λίγα λεφτά που δίνουμε κάθε μήνα έχουμε αυτά τα πολύ σημαντικά “καλά”.

Πόσο καλά είναι ομως οι άλλοι; Οι γιατροί που έχουν μια μεγάλη λίστα ατόμων να δούν και καμιά φορά ξεχνούν ότι είναι άνθρωποι και το ίδιο άνθρωποι είναι οι ασθενείς τους. Οι φαρμακοπιοί που έχουν κάνει το φαρμακείο τους σπίτι τους πλέον και είναι σε εγρήγορση όλη την ώρα. Οι ασθένεις – πολίτες που δεν βρίσκουν τον γιατρό τους γιατί είναι μονίμος απασχολημένος με άλλα περιστατικά. Τα νοσοκομεία που συνεχίζουν να πηγαίνουν κατά διαόλου.

Αντέχουμε; Δεν ξέρω για πόσο θα λειτουργήσει το σύστημα αυτό και αν όντως έχει να προσφέρει ή απλά έρχεται για να διαλύσει ότι είχε μείνει όρθιο. Θα το δούμε αυτό.

Για τώρα εύχομαι υπομονή σε όλους μας και να μην ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Οι σκέψεις δικές σας.

Η ζωή, η δική μας ανθρώπινη ζωή έρχεται μια φορά και φεύγει. Είναι καθήκον μας να την κάνουμε όμορφη, υγιείς και φιλόξενη για εμάς και τους γύρω μας. Φυσικά και η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της. Όπως και οι άνθρωποι σαν όντα που είναι πολύπλευρα και όχι σταθερά – στάσιμα.

Έχουμε ένα πολύ σημαντικό και όμορφο δώρο που είναι η ζωή. Καμιά φορά όμως και περισσότερες φορές ξεχνούμε ότι μια φορά ζούμε και ότι είμαστε περαστικοί. Για λίγο, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργον του καθενός μας σε αυτή τη γή.

Κάπνισμα, ποτό, ναρκωτικά, ταχύτητα, ξυλοδαρμοί, δολοφονίες, απόπειρες αυτοκτονίας και πολλά άλλα μας καταστρέφουν τη ζωή μας και μειώνουν το εύρος της. Για ποιό λόγο αυτές οι συνήθειες; Ποιος ξέρει.. Κακές συνήθειες και συνθήκες που υπάρχουν μέσα στη κοινωνία.

Αγένια, κακία, μίσος, θράσσος, άγχος , φοβίες, πολέμοι, κοινωνικοί διαχωρισμοί, θέματα ψυχικής υγείας.. καταστρέφουν όχι απλά τη ζωή μας αλλά και το μέσα μας. Και αμα βγούμε ζωντανοί παρακάτω; Αφού μέσα θα είμαστε μαύροι και το φως μας θα έχει εξαφανιστεί.

Και τότε; Έρχεται η απώλεια. Κάπου εκεί θυμούμαστε ότι θέλουμε να ζήσουμε. Δεν είναι ανάγκη να φτάνουμε στα άκρα για να θυμηθούμε ότι έχουμε σώμα και καρδιά.

Ξυπνήστε και ζήστε τη ζωή σας και κάντε την όσο πιο όμορφη γίνεται πριν να είναι αργά. Η αγάπη, τα λεφτά, οι επιτυχίες πάνε και έρχονται. Η ζωή έρχεται ΜΙΑ ΦΟΡΑ και ΦΕΥΓΕΙ.

Οι σκέψεις δικές σας.

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε χάσει τον εαυτό μας κάποια στιγμή, έχουμε υπεραναλύσει καταστάσεις, έχουμε παίξει ξανά και ξανά πιθανά σενάρια στο μυαλό μας για το πως θα μπορούσε να είναι μια κατάσταση και έχουμε μετανιώσει πράγματα που κάναμε ή θα τα κάναμε διαφορετικά αν είχαμε την ευκαιρία.

Φυσικά δεν μας φτάνουν αυτά, όσο μεγαλώνουμε έρχονται και άλλα, αυτά τα πρέπει που μας τρυπούν τον μυαλό, τα πρέπει που μας μπλοκάρουν και δεν μας αφήνουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε γιατί δεν πρέπει αυτό δεν πρέπει εκείνο και πρέπει το άλλο.

Τα γιατί, αυτά μας τρώνε την ψυχή. Γιατί; Ρωτάμε σε καθετί κακό που μας έχει συμβεί, σε καθετί που μας έχει στεναχωρήσει, και απάντηση δεν παίρνουμε. Γιατί πολύ απλά ή δεν υπάρχει ή δεν έχει σημασία ΓΙΑΤΙ τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει ό,τι έχει γίνει.

Μα ποιος τελος πάντων έφτιαξε αυτές τις λέξεις; Η μάλλον γιατί τους δώσαμε τόση δύναμη; Ναι, τα θα, τα αν, τα πρέπει και τα γιατί μας έχουν καταστρέψει. Άδειες υποσχέσεις, υπερανάλυση, μια τέλεια θεωρητικά εικόνα που μας βγήκε αλλιώς στην πράξη, μερικοί κανόνες των άλλων που στην προσπάθεια μας να ζήσουμε με αυτούς πνιγόμαστε και ένα παράπονο που μας βασανίζει μέχρι ο χρόνος να επουλώσει την πληγή ή τουλάχιστον να την απαλύνει.

Καλά λένε πως οι λέξεις πονάνε, πως είναι σαν σφαίρες. Αλλά ξέρεις κάτι από τα λόγια των άλλων με λίγη αδιαφορία μπορείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Το θέμα είναι να μάθεις να προστατεύεσαι από τις δικές σου λέξεις, από τον διάλογο που γίνετε στο μυαλό σου, από αυτόν δεν μπορείς να ξεφύγεις εύκολα.

Αυτό που έχεις να κάνεις λοιπόν είναι να μάθεις να αποδέχεσαι μερικές καταστάσεις ως έχουν, να προχωράς την ζωή σου χωρίς πολλά πολλά.

Η ζωή δεν θέλει ανάλυση θέλει να την ζήσεις!

Γράφει η Ιωάννα Σαμαρά- Δικηγόρος

Σ-ή-μ-ε-ρ-α, ο γιός μου, μου ζήτησε να του διαβάσω ένα βιβλίο. Μου έφερε διάφορα δικά του παιδικά και μαζί με αυτά μου έφερε ένα δικό μου παιδικό βιβλίο. Αν και φθαρμένο από το χρόνο, υπάρχει ακόμα. Της Ευγενίας Φακίνου. Έκδοση κέδρος “ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ”. Ήταν επίσης το πρώτο θεατρικό που είδα στη ζωή μου, στην Αθήνα, σε ανοικτό υπαίθριο χώρο. Σε μια δημόσια πλατεία, στο Γαλάτσι. Η Ντενεκεδούπολη, με τα μικρά Ντενεκεδάκια και τον κύριο Λαδένιο, ένα φωνακλά Ντενεκεδάκι που αποφάσισε ότι ήθελε να τον φωνάζουν οι άλλοι “αρχηγό” και να κάνουν οι άλλοι ότι αυτός ήθελε, αλλά τελικά τα Ντενεκεδάκια που το κάθε ένα έχει το δικό του όνομα, συμμάχησαν και βρήκαν τρόπους να διώξουν από την Πόλη τους τον κύριο Λαδένιο που με το έτσι θέλω αποφάσισε ότι ήταν ο αρχηγός και τους διέταζε να κάνουν ότι αυτός επιθυμούσε. Ο “Λαδένιος” στην περίπτωση του Εναέριου είναι η Ι-δ-έ-α που προτάθηκε να κατασκευαστεί στο χώρο του εναέριου, μια μεγάλη ανάπτυξη και ότι απομείνει πλατεία. Τα “μικρά ντενεκεδάκια” όμως διαμαρτύρονται. Δεν επιθυμούν τη μεγάλη ανάπτυξη με το ψηλό κτίριο, το συνεδριακό κέντρο και το ξενοδοχείο στο δημόσιο χώρο του εναέριου. Το Ό-ρ-α-μ-α τους είναι ο δημόσιος χώρος του εναέριου να μετατραπεί στην “Πράσινη πλατεία” της Λεμεσού. Κάποιοι έχουν την “Κόκκινη πλατεία” εμείς λένε, επιθυμούμε να αποκτήσουμε την “Πράσινη πλατεία”. Θα είναι προς τιμήν του πράσινου και των δέντρων που είχε κάποτε η πόλη, η Λεμεσός, όπως λαλούν οι παλιοί Λεμεσιανοί.

Η “πράσινη πλατεία” είναι προς αποφυγή του τσιμέντου που σκεπάζει σήμερα την πόλη. Η “πράσινη πλατεία” είναι το όραμα να αποκτήσει το κέντρο της πόλης ένα λειτουργικό πάρκο. Περισσότερα δέντρα, το οξυγόνο και τις σκιές τους, κάποια αναψυκτήρια για τους μεγάλους, παιδότοπους για τα παιδιά. Ο χώρος στάθμευσης Υπόγειος. Να μεταμορφωθεί ο χώρος του εναέριου σε χώρο ηρεμίας για τους δημότες. Ένας πνεύμονας πρασίνου δίπλα από τα διάφορα χρώματα του μπλε, του κόλπου της θάλασσας της Λεμεσού. Κυρίως, να επιτρέψει ο Δήμος Λεμεσού στους αρχιτέκτονες να συμμετέχουν σε ανοικτό διαγωνισμό, χωρίς κριτήρια με ψηλό κτίριο. Αλήθεια, οι πραγματικά σύγχρονες και όμορφες πόλεις δεν είναι αυτές που έχουν περισσότερα δέντρα, πάρκα και ανοικτούς χώρους, πλατείες, σημεία αναφοράς για τους δημότες; Και να πώς τα φέρνει η ζωή να πρέπει να Α-Γ-Ω-Ν-Ι-Σ-Τ-Ο-Υ-Μ-Ε Λεμεσιανοί, όπως αγωνίστηκαν τα μικρά ντενεκεδάκια, για να γράψουμε τη δική μας ιστορία.

Για να μην γίνει και ο εναέριος ακόμα μια μεγάλη ανάπτυξη με ψηλό κτίριο, ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο στο παραλιακό μέτωπο, όπως μας είπε ότι θεωρεί επιθυμητό ο Δήμος Λεμεσού, στη Δημόσια Διαβούλευση σχετικά με το Δημόσιο χώρο του Εναέριου, στις 24.7.2019. Kαι όχι, δεν μας φτάνουν τα 4.500 τμ του χώρου που θα απομείνει από τη μεγάλη ανάπτυξη να γίνει δημόσια πλατεία, όπως εισηγούνται από το Δήμο Λεμεσού, κυρίως γιατί δε θέλουμε να καθόμαστε στις σκιές του ψηλού κτιρίου αλλά στις σκιές των δέντρων. Πώς μπορεί να ξεκουραστεί το μυαλό μας και να χαρούμε την ανοικτοσύνη της πλατείας εάν εντός του ίδιου χώρου θα σ-υ-ν-υ-π-ά-ρ-χ-ε-ι, ένα ψηλό κτίριο όπου στους πρώτους ορόφους, θα στεγάζονται γραφεία, καταστήματα και εστιατόρια; Με λίγα λόγια η δημόσια πλατεία που μας «τάζουν» θα είναι μέσα στο θόρυβο και τη βουή της κίνησης του ψηλού κτιρίου, του ξενοδοχείου και του συνεδριακού κέντρου. Έτσι όμως η έννοια της δημόσιας πλατείας καταργείται συθέμελα. Και τελικά μήπως η ελάχιστη πλατεία που μας τάζουν θα είναι, όχι για εμάς, αλλά για τους επισκέπτες των γραφείων ή τους επισκέπτες των καταστημάτων ή των εστιατορίων των πρώτων ορόφων του ψηλού κτιρίου; Και τι θα γίνει με την αύξηση της κυκλοφοριακής κίνησης στην περιοχή από το ψηλό κτίριο του εναέριου; Ήδη με τα υπόλοιπα ψηλά κτίρια έστω και εάν θα λειτουργούν μόνο οι πρώτοι όροφοί τους, αφού τα διαμερίσματα θα είναι ακατοίκητα, θα επιφέρουν μεγάλη κίνηση στο παραλιακό μέτωπο. 40όροφα ψηλά κτίρια ακριβώς πάνω στο παραλιακό μέτωπο. Τrilogy, Neo, One, Aura. Σύνολο 9 κτίρια από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza.

Για ποιούς όμως; Τάχατες για εμάς; Ποιά θα είναι η χρήση των ψηλών κτιρίων από εμάς τους πραγματικούς κατοίκους της πόλης, ώστε να αποκτήσουν νόημα στην καθημερινότητα της πόλης; Στο μεγαλύτερο μέρος των ψηλών κτιρίων δε θα στεγάζονται άνθρωποι. Ούτε ντόπιοι, ούτε ξένοι. Μόνο οι πρώτοι όροφοι των ψηλών κτιρίων θα λειτουργούν. Και τώρα μας είπαν ότι σκέφτονται ο χώρος του εναέριου να μετατραπεί σε ψηλό κτίριο, για να αποκομίσει οικονομικά οφέλη ο Δήμος. Το δέκατο στη σειρά ψηλό κτίριο στο παραλιακό μέτωπο, σε μια απόσταση από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza η οποία διανύεται με το αυτοκίνητο σε 3 λεπτά. Όχι δεν μετατρεπόμαστε σε Νέα Υόρκη αλλά σε κακέκτυπο της Νέας Υόρκης διότι δεν χωροθετήθηκαν τα ψηλά κτίρια με γνώμονα την πολεοδομία της πόλης. Oύτε λήφθηκε υπόψη ότι πίσω και γύρω από τα ψηλά κτίρια του παραλιακού δρόμου, υπάρχουν τα σπίτια των Λεμεσιανών οι οποίοι πλέον θα ζουν δίπλα από εμπορικά κέντρα και με το φόβο μήπως σε κάποιο πύργο ξεσπάσει πυρκαγιά και αυτή επεκταθεί στα δικά τους σπίτια. Στα σπίτια των περίοικων Λεμεσιανών οι οποίοι θα χάσουν τον αέρα και το φως του ήλιου εξαιτίας των μακριών σκιών των ψηλών κτιρίων.

Αυτό χρειάζεται η περιοχή; Ένα ακόμη ψηλό κτίριο; Αυτό ζητούμε για ένα δημόσιο χώρο που βρίσκεται στην Κ-α-ρ-δ-ι-ά της πόλης μας; Αλήθεια, όλα μετριούνται με το χρήμα ή μήπως θα έπρεπε όχι; Τί γίνεται με τις ανάγκες των επόμενων γενιών κατοίκων του κ-έ-ν-τ-ρ-ο-υ της πόλης;  Η επίχωση και ο δημόσιος κήπος δεν θα αρκούν στον πληθυσμό της Λεμεσού που μεγαλώνει. Οφείλουμε να προνοήσουμε από τώρα για τα εγγόνια μας και τα παιδιά τους. Λείπουν από την πόλη τα πάρκα, τα οποία επιτρέπουν τη συναναστροφή με τους φίλους και την οικογένεια, χωρίς το επίκεντρο να είναι κυρίως η συναλλαγή με το χρήμα, όπως στα «malls», αλλά οι Α-Ν-Θ-Ρ-Ω-Π-Ι-Ν-Ε-Σ σχέσεις. Γιατί και στα πολυκαταστήματα περνάμε καλά, αλλά σε αυτά δεν μας δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με τις εσωτερικές ανάγκες μας, του συντρόφου μας, των παιδιών μας ή των φίλων μας. Το πάρκο ή η δημόσια πλατεία λειτουργεί ως δωρεάν ψυχο-θεραπευτήριο για εμάς τους αστούς

. Και ναι, είναι Α-Π-Ε-Λ-Ε-Υ-Θ-Ε-Ρ-Ω-Τ-Ι-Κ-Η η εμπειρία να μπορώ να διαβάζω το βιβλίο μου σε ένα παγκάκι κάτω από τη σκιά ενός μεγάλου δέντρου μέσα στην καρδιά της πόλης μου, πολύ κοντά στο γραφείο όπου εργάζομαι και όχι κάτω ή δίπλα από τη σκιά των πολυκαταστημάτων, των γραφείων και του συνεδριακού κέντρου όπως πρότεινε ο Δήμος Λεμεσού. Και για όσους Λεμεσιανούς ανησυχούν για τους χώρους στάθμευσης στη γύρω περιοχή, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι τα εννέα 40όροφα ψηλά κτίρια στο παραλιακό μέτωπο, πήραν αύξηση του συντελεστή δόμησης, γιατί υποχρεώθηκαν να δώσουν, ως ανταποδοτικό όφελος στην πόλη, τουλάχιστον 2.000 δημόσιους χώρους στάθμευσής, όλα μαζί τα κτίρια, σύμφωνά με τους όρους των πολεοδομικών τους αδειών. Επομένως τι θα χρειάζεται στο μέλλον το κέντρο της πόλης, περισσότερους χώρους για στάθμευση ή ένα βιωματικό πάρκο; Είναι ιδέες με όραμα που χρειάζεται η πόλη μας για να γίνει περισσότερο πράσινη,  λειτουργική και φιλόξενη προς τους πραγματικούς κατοίκους της και όχι επιλογές με πύργους που δεν θα κατοικούνται. Πύργους φαντάσματα. Τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Αν διαβάσατε όμως μέχρι εδώ, εντάξει η σύνδεση είναι προφανής. Να συμμαχήσουμε οι δημότες της Λεμεσού να γίνει ο χώρος του εναέριου η “Πράσινη Πλατεία – ένα Βιωματικό Πάρκο” στην καρδία της πόλης! Στον εναέριό μας.

Ο χώρος είναι Δημόσιος, δηλαδή ανήκει στους δημότες και η πλειοψηφία θα πρέπει να αποφασίσει για τον τρόπο αξιοποίησής του. Αυτό συμβαίνει σε μια Δημοκρατία. Μήπως όμως τελικά το ζήτημα της αξιοποίησης του εναέριου δεν είναι μόνο ζήτημα διαφορετικών αντιλήψεων για το πως αξιοποιείται ένας Δημόσιος χώρος αλλά στον πυρήνα του κρύβονται ζητήματα έλλειψης δημοκρατικότητας; Ποιος τάχα ξέρει να πει;  Και τελικά η αλήθεια θα καταγραφεί στην ιστορία της πόλης των Λεμεσιανών. Προς το παρόν τα “Ντενεκεδάκια” ας υψώσουμε ανάστημα και να απαιτήσουμε την “Πράσινη Πλατεία του εναέριου – ένα βιωματικό πάρκο”, στο κέντρο της πόλης μας.

Αυτή η απορία είναι πλέον θεμελιώδες και ανήκει σε κάθε παρέα ανθρώπων ανεξαρτήτου ηλικίας και.. ονείρων.

Κάποιοι σπούδασαν, κάποιοι δούλεψαν, κάποιοι έφυγαν για λίγο και κάποιοι άλλοι έχουν ζήσει όλη τη ζωή τους Κύπρο. Έρχεται η φάση όμως που η ζωή δεν συγκλίνει με τις απαιτήσεις της καθημερινές που έχουμε και τις αυξημένες τιμές στα πάντα και το μεγάλο ανταγωνισμό..του ποιός θα και ζεί καλύτερα.

Θα μιλήσω για τους νέους. Είμαι και εγώ νέα και παιρνώ το ίδιο δίλλημα. Να μείνω ή να φύγω;

Από την μια θέλουμε να φύγουμε- να σπούδασουμε – να δουλέψουμε ή απλά να ταξίδεψουμε γιατί μας μαγεύει το άγνωστο και θέλουμε να το ζήσουμε. Σε κάποιες στιγμές ζούμε τόσο πολύ το άγνωστο που μας γίνεται πλέον γνωστό και θεμιτό για εμάς και αρνούμαστε να πάμε πίσω στη χώρα μας. Βρίσκουμε ίσως καλύτερο βιωτικό περιβάλλον, καλύτερες ευκαιρίες και νιώθουμε ότι αξίζουμε και ότι μας “θέλουν”. Νιώθουμε αρκετοί και ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε κάπου ή και να μάθουμε κάτι που η χώρα μας δεν μας το παρέχει. Τότε κάπου εκεί σκεφτόμαστε να μείνουμε στα ξένα αφού η δική μας η χώρα δεν είναι πλέον για εμάς.Εκεί τουλάχιστον μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας και έχουμε την ελευθερία να ανακάλυψουμε πολλά περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη όσο και να φύγουμε κάπου μέσα μας δεν αποκλείουμε το γεγονός να έρθουμε πίσω για λίγο ή πολύ ή και να μην φύγουμε ποτέ. Γιατί; Επειδή μάθαμε εδώ και το νησί μας είναι ναι μεν διεφθαρμένο και αφιλόξενο για τους νέους κυρίως αλλά είναι όμορφο. Η γενιές που πέρασαν όμορφα στη Κύπρο δεν ζουν πλέον ή έχουν βγεί σε σύνταξη. Αυτοί αγαπημένοι μου αναγνώστες είναι η μερίδα ανθρώπων που αλά Κυπριακά “εφάαν τζιαι εσπάσαν που τα ριάλλια” και μείναμε εμείς εδώ στο κενό και λίγο πολύ και πάλι στο άγνωστο. Νιώθουμε τη Κύπρο αφιλόξενη αφού σπουδάζουμε κάτι και δεν βρίσκουμε δουλειά στον κλάδο μας και αν ψάξουμε για αυτή την δουλειά θα πρέπει να βάλουμε “μέσον”. Η Κύπρος νιώθουμε πως δεν μας θέλει γιατί ότι και να κάνουμε πάντα κάτι θα χάνουμε αφού ή θα έχουμε μέσο- χαμηλό μισθό ή δεν θα μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας και να κάνουμε την οικογένεια μας αφού τα ενοικία και οι τιμές βρίσκονται στα ύψη και δεν είναι συγκλίνουν με τους μισθούς. Νιώθουμε ότι δεν έχουμε κάτι να δώσουμε εδώ γιατί υπάρχει σταθερότητα και αδράνεια στην αποδοχή νέων κλάδων και των κλάδων της τέχνης. Νιώθουμε ότι δεν μας θέλουν.

Τότε το δίλημμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο.

Πιστέυω πως για τον καθένα από εμάς είναι καλό το να ταξιδέψουμε, να μάθουμε , να ζήσουμε και να σπουδάσουμε έστω και για λίγο κάπου έξω ούτως ώστε να μαζέψουμε εμπειρίες και όχι μόνο γνώσεις. Αν δεν έχουμε την ευχέρεια για αυτό τότε καλό είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας και να διαβάσουμε βιβλία, να πάμε θεάτρο, να ασχοληθούμε με τα κοινά και να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Το νόημα είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας, να είμαστε αντικειμενικοί και έτοιμοι για νέα μαθήματα και εμπειρίες.

Οι εμπειρίες και οι γνώσεις δεν χρειάζεται να είναι σε μια κόλλα χαρτί. Αυτό δεν θα καθορίσει το ποιόν σου σαν άνθρωπος- σαν ύπαρξη αλλά σαν μητρώο για την επόμενη σου εργασία. Άφησε τον εαυτό σου να αναπτυχθεί, να δει τι θέλει και η απάντηση θα έρθει σε εσένα χωρίς να την τρέξεις. Δεν είναι εύκολο. Ίσως πιεστείς, ίσως τσακωθείς με τους δικούς σου και το σύστημα γενικότερα αλλά μην συμβιβαστείς μέχρι να ανακαλύψεις εσένα και τις ανάγκες σου.

Τότε θα ξέρεις αν κάνεις για την Κύπρο ή όχι με βάση πάντα τα δικά σου κριτήρια και τα δικά σου θέλω. Το μόνο που θέλω να προσθέσω και κάπου εδώ κλείνω το άρθρο.. είναι ότι εμείς είμαστε το μέλλον της Κύπρου.

Μείνετε δυνατοί και όλα θα φτιάξουν. Όχι από μόνα τους. Θα τρέξεις λίγο αλλά θα βγεί μόνο σε καλό.. είτε είσαι Κύπρο είτε όχι. Η αλλαγή όμως είμαστε σίγουρα εμείς.

Οι σκέψεις δικές σας.

Δεν είμαστε η μόνη χώρα με τα θέματα της όχι αλλά θα μπορούσαμε να γίνουμε καλύτεροι. Η παιδεία είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης μας φύσης και χρειάζεται να αναπτυχθεί άμεσα για το καλό όλων μας. Δεν είναι μόνο τα πτυχία αλλά είναι όλο το ταξίδι της παιδείας από το νηπιαγωγείο μέχρι όπου εμείς φτάσουμε.

Τι γίνεται με την εκπαίδευση στη Κύπρο;

Η εκπαίδευση είναι στοχευμένη. Στόχος των σχολείων από την πρώτη μέρα είναι να βρεθεί η κλίση μας και να στοχεύσουμε σε αυτή. Ο ένας είναι καλός στα μαθηματικά, ο άλλος στα νέα ελληνικά, ο άλλος στην ιστορία… και αυτός που δεν γουστάρει τίποτα από αυτά του λεν να πάει να αγοράσει γή και να μεγαλώνει πρόβατα. Έχουμε μάθει από μωρά παιδιά ότι στόχος της ζωής είναι ορισμένα “επιτυχημένα” και πλέον κορεσμένα επαγγέλματα. Μαθαίνουμε τα πάντα στο δημοτικό – λίγο από όλα- και μετά μεταφερόμαστε στο γυμνάσιο. Εκεί το παιχνίδι αγριεύει. Αρχίζουν οι εξετάσεις , τα τετράμηνα και οι βαθμοί. Ακομά και εκεί ψαχνόμαστε για το τί θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας.. και πάλι στοχευμένα σε συγκεκριμένες πορείες..

“Εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω Δικηγόρος”.

” Εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω Γιατρός”.

Το παιχνίδι το καλό όμως γίνεται στο Λυκείο. Εκεί αρχίζει το πάρτυ. Πρέπει από τα 16-17 σου να ξέρεις τι σου γίνεται και για ποιά μαθήματα θα προετοιμάστείς για το στόχο της ζωής που έκτιζες από το δημοτικό.

Και αναρωτιέμαι.. πως τα παιδιά σε έτσι ηλικία ξέρουν τι θέλουν με τη ζωή τους; Θα ξέρουν ποτέ;

Τα παιδιά απο μικρή ηλικία είναι καλό να έχουν μια γενική γνώση των πάντων. Να αναπτυχθούν ψυχικά, συναισθηματικά και εγκεφαλικά. Κάντε τους και άλλα μαθήματα ενδιαφέροντως, φέρτε τους άτομα να τους μιλήσουν για τη σπουδή που ενδιαφέρονται, διδάξετε τους σωστά και επιτυχευμένα όχι όμως σκοπευμένα – για ένα ΒΑΘΜΟ. Μην μαθαίνετε στα παιδιά σας να είναι βαθμοθήρες. Στόχος είναι η εκπαίδευση και μόνο. Τότε τα παιδιά θα αγαπήσουν τον χώρο του σχολείου και όσα τους προσφέρει. Αφήστε τα παιδιά σας ελεύθερα να αποφασίσουν για το μέλλον τους εννοείτε με τη δική σας άποψη αλλά μην τα σκλαβώνεται ούτως ώστε να κάνουν τα δικά σας όνειρα πραγματικότητα. Αφήστε τα. Διδάξετε τους ΑΡΧΕΣ , πως να είναι καλοί ανθρώποι και καλοί μαθητές. Μιλήστε τους. Δεν είναι όλοι καλοί στα νέα ή στα μαθηματικά μόνο. Υπάρχουν και άλλα μαθήματα, υπάρχουν και άλλες καριέρες. Και επιτέλους καθηγητές μην ακολουθείτε μόνο τα προτόκολλα και διδάξετε τα παιδιά, λύστε τους τις απορίες τους και να είσαστε δίπλα τους. Και επιτέλους… διδάξετε Ιστορία της Κύπρου ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ. Κάντε τους μαθήματα ψυχολογίας και κοινωνιολογίας. Πάρτε τους εκπαιδευτικές εκδρομές και μην βολευτείτε στα εμπορικά κέντρα.

Τα παιδιά μας είναι το μέλλον μας.

Και όταν σπουδάσουν και πάρουν το πτυχίο τους.. αφήστε τους να βρούν δουλειά τίμια. Αφήστε τους να δυσκολευτούν λίγο και μην τους πιέσετε να βρούν μια δουλειά που εσείς θέλετε. Το μεγαλύτερο σχολείο για τον άνθρωπο είναι η ζωή.

Και οι εξετάσεις.. πάντα θα είναι στις ζωές μας με διαφορετικό τρόπο. Δεν πρέπει να τις φοβόμαστε αλλά να τις αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία και καλή προετοιμασία. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Ο καθένας έχει διαφορετικές ανάγκες. Απλά παιδιά να διαβάζεται και όταν έχετε απορίες να ρωτάτε. Μην αγχώνεστε.

Και όσο και να θέλω να είμαι και εγώ ψύχραιμη δεν μπορώ. Δεν γίνεται ένας βαθμός να σε κρίνει και να λέει για εσένα αν είναι καλός ή όχι στα μάθηματα σου ή στις σπουδές σου. Ενάς βαθμός είναι απλά ενας βαθμός.

Είναι πάνω σε μια κόλλα και εμείς του έχουμε δώσει τόση μα τόση αξία. Και δεν είναι μόνο στα σχολεία αλλά και μετέπειτα στις άλλες εξετάσεις όπως της κυβέρνησης. Για ποιο λόγο και αιτία να δίνεις εξετάσεις μαθηματικών και νέων ούτως ώστε να βρείς μια δουλεία στη κυβέρνηση;

Αυτά θα κρίνουν αν μπορείς να είσαι καλή γραμματέας, καλός φιλόλογος ή μαθηματικός ή κοινωνιολόγος ή ότι αλλη θέση υπάρχει;

Αυτά είναι τόσο επιφανειακά και λυπάμαι που έχουν τόση δύναμη ακόμα και όταν πλέον μεγαλώσουμε. Κυβέρνηση.. άνοιξες θέσεις εργασίας και μπράβο σου αλλά αυτά τα μαθήματα πως θα κρίνουν αν κάποιος Κοινωνιολόγος είναι αξίος για να δουλέψει για εσένα και να προσφέρει έργον;

Δεν έχεις ιδεά και απλά κάνεις εξετάσεις για όλους για να βγείς από τον κόπο. Πας να προετοιμαστείς για να δώσεις εξετάσεις και αναρωτιέσαι πως έβγαλες το σχολείο και το πανεπιστήμιο.. Σε ευχαριστούμε που μας κάνεις να νιώθουμε και να φαινόμαστε ένας απλός αριθμός.

Οι σκέψεις δικές σας.

Γράφει ο Α.Π

Οταν οι γυναίκες προσπαθούν να επανακτήσουν την ισότητα τους αλλα η τοξική πατριαρχεία νιώθει οτι απηλείτε γιατι φοβούνται οτι τα φεμινιστικά κινήματα θα κάνουν αυτό που κάνουν οι ίδιοι στην κοινωνία.

Φεμινισμός: ισότητα ανάμεσα στα φύλα και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τύπος στην τηλεόραση: εεεε… Δεν υποστηρίζω τα φεμινιστικά κινήματα επειδή απειλείται η αρρενωπότητα μου και νιωθω πως θέλουν να καταπατήσουν τα δικα μου δικαιώματα επειδη εγώ αυτό κανω τοσα χρονια σε αυτ@.

Πλανήτης: screaming while burning in the background.

Αυτό που οι παραπάνω δεν καταλαβαίνουν θεωρώ πως είναι ότι για να μπορέσει να υπάρχει κοινωνικό structure πρέπει πρώτα να υπάρχει ένας πλανήτης που να μπορεί να το υποστηρίξει.
Αυτή την στιγμή ο πλανήτης είναι πανέτοιμος να πεθάνει αν το δείς macroscopic και εσείς ασχολείστε με το αν οι λεσβίες είναι απειλη ή όχι.
Αρχίστε να βλέπετε τις ομοιότητες μεταξύ σας αντί τις διαφορές και σύντομα, γιατί όσο πιο σύντομα γίνει αυτό τόσο πιο σύντομα θα γίνουμε ένα και θα σώσουμε το σπίτι μας.

She is hurt and needs love, be that love for her

❤️
🌍
🌎
🌏
https://www.facebook.com/watch/?v=797835927285037
1 2 3 7