Search

Tag Archives: #lonely

Το θεμελιώδες υπαρξιακό ερώτημα της εποχής. Να είσαι ελεύθερος ή σε σχέση; Να ξέρεις τι θέλεις ή να είσαι ανοιχτός σε προτάσεις;

Αυτό το ερώτημα δεν έχει σταθερή απάντηση και βεβαίως έχει παρακλάδια. Εμείς μιλήσαμε με άτομα των ηλικιών 20 μέχρι και 30 και μαζέψαμε για εσάς κάποιες απαντήσεις που ίσως σας βάλουν σε σκέψεις.. πιο προσωπικές.

Ελεύθερος. Το ελεύθερος συνδεέται με μια πληθώρα ελευθεριών ξεκινώντας από την ελευθερία σκέψης και λόγου, μετέπειτα στην ελευθερία πράξεων και αργότερα καταλήγει στο ποιον έχεις στο κρεβάτι σου. Η ελευθερία είναι ένα ιδανικό που όλοι οι ανθρώποι χρειάζονται. Η ελευθερία όμως είναι υποκειμενική και για κάθε άτομο η ελευθερία έχει άλλο πρόσιμο και χαρακτήρα. Το σταθερό είναι ότι όταν είσαι ελέυθερος “θα παίξει το ματούδι σου ” και θα κυνηγήσεις κάτι που θα σου αρέσει για μια νύχτα ή και λίγο περισσότερο. Έχεις την ελευθερία να είσαι εσύ και όποιου αρέσει και να κάνεις τα πράγματα που σου αρέσουν. Μπορείς πανεύκολα ειδικά στις μέρες μας να κάνεις σεξ αφού έχει γίνει ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ. Οι άνθρωποι τείνουν να είναι βιαστικοί με τις επιλογές τους και χωρίς πολλά πολλά για να μην καταλήξουν σε κάτι περισσότερο ή λιγότερο από την ελευθερία που έχουν.

Σε σχέση. Λοιπόν τώρα τα πράγματα αλλάζουν σε μια σχέση. Όταν είσαι σε σχέση έχεις μια περισσότερη ευθύνη προς τον εαυτό σου αλλά και προς τον σύντροφο σου. Δεν είσαι πλέον μόνος αλλά με κάποιο άτομο που μοιράζεστε διάφορα κοινά και διαφορές που ίσως έχετε. Μια σχέση για να διατηρηθεί και να κρατηθεί θέλει κόπο και χρόνο και απο τους δύο. Είναι όμως μια σχέση αλληλούπαρξης και αλληλουποστήριξης. Μπορείς να μοιραστείς τα πάντα με τον άνθρωπο σου και να αναπτυχθείτε και οι δύο ταυτόχρονα χωρίς ανταγωνισμούς.

Η εποχή μας;

Ζούμε σε αυτή την εποχή όπου οι ανθρώπινες σχέσεις είναι διεφθαρμένες. Όσοι είναι ελεύθεροι νομίζουν ότι μπορούν να καταπατήσουν και την ελευθερία του άλλου. Έχουν χαθεί οι αξίες και η ηθική και πατούν επί πτωμάτων απλά για να καταφέρουν αυτό που θέλουν. Ξεχνούν ότι έχουν αισθήματα και ότι μπορεί να πληγώσουν τα συναισθήματα κάποιου άλλου ανθρώπου απλά για να καλύψουν το δικό τους κενό. Μετατρέπονται σε ζώα μη παραγωγικά κιόλας που ψάχνουν απλά την σαρκική ευχαρίστηση και μόνο. Απλά περνούμε καλά. Δεν προσπαθούν και για κάτι άλλο αφού είναι πλέον φανερό ότι το φλέρτ και απο τα δύο φύλα είναι είδος προς εξαφάνιση. Έτσι γιατί να πασχίζουν για κάτι καλύτερο αφού είναι έτσι συνηθισμένοι και την βρίσκουν με άλλους τρόπους; Δεν υπάρχει λόγος για τους περισσότερους να αναπτύξουν αισθήματα ή να πληγωθούν γιατί αυτός ο δρόμος τους βγάζει με μονοπάτια που τους φοβίζουν. Φοβούνται την απόρριψη και την εγκατάλειψη του comfort zone τους και της συνήθειας τους. Δεν λέω ότι είναι κακό να είσαι ελεύθερος. Αντιθέτος είναι μια πολύ ενδιαφερόν φάση στις ζωές μας που μας αναπτύσσει και μας βοηθά να προχωρήσουμε και το κάνουμε για εμάς. Μόνο έτσι η ελευθερία είναι προσοδοφόρα.

Ακόμη και στις σχέσεις που υποτίθεται είσαι με ένα άτομο που θέλεις να είσαι υπάρχει διαφθορά. Οι ανθρώποι τείνουν να καλύψουν την μοναξιά τους μέσω μιας σχέσης που αυτό είναι μεγάλο λάθος. Η σχέση δεν έχει να σου καλύψει πράγματα , έχει μόνο να σου μάθει και να σου δώσει εμπειρίες και μαθήματα. Πολλοί είναι απλά σε μια σχέση γιατί νιώθουν μόνοι, φοβούνται την αλλαγή ή ότι δεν θα βρούν ποτέ κάποιον άλλο… (δηλαδή για όνομα πλέον είμαστε τόσα δισεκατομμύρια όλος ο κόσμος, για όλους μας υπάρχει κάτι εννοείται) ή απλά βαριούνται και είπαν να κάνουν κάτι. Το πιο συχνό τους πρόβλημα είναι η επικοινωνία αφού έκριναν ότι ο σύντροφος / η σύντροφος τους έχει ωραίο σώμα και πολλούς followers στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν έχουν περιεργαστεί τη σχέση και όλα είναι επιφανειακά και για αυτό σε κάποια φάση αυτό που νομίζουν ότι είναι σχέση σύντομα ή αργότερα δεν θα υπάρχει. Οι άνθρωποι μάλλον έχουν ξεχάσει τι αξίζουν και τι μπορούν να προσφέρουν και πολλές φορές αρκούνται με το μέτριο. Πολλές σχέσεις είναι καταπιεσμένες ή είναι απλά μια βιτρινά που καλύπτει ανασφάλειες. Φυσικά υπάρχουν και σχέσεις που είναι χαρούμενες και αληθινές με θέματα ναι μεν αλλά υπάρχει καλή πρόθεση και ειλικρινά και καλοπροαίρετα αισθήματα.

Το τι θέλετε και το αξίζετε εσείς ξέρετε και μόνο. Καλή τύχη και αφήστε τον εαυτό σας να ανακαλύψει πράγματα χωρίς να πλήγωνετε ή να πληγώνει τους άλλους γύρω τους.

Οι σκέψεις δικές σας.

Μια φορά για εμένα.. όπως λέει και το αγαπημένο μας τραγούδι.

Γιατί όμως; Γιατί να φύγω αρχικά; Πολύ απλά γιατί κουράστηκα να προσπαθώ μόνος/ μόνη μου. Όσο και να σε θέλω, όσο και να προσπαθώ.. η σχέση απαρτίζεται από δύο άτομα. Ένας μόνος του δεν μπορεί να κάνει και πολλά πολλά.. κουράζεται και φεύγει.

Δεν φεύγει επειδή φοβάται, είναι δειλός/ή ή απλά θέλει να δει άλλα. Φεύγει γιατί πολύ απλά το πράγμα δεν κυλά. Έχει πέσει όλο το βάρος πάνω του. Έχετε χάσει την επικοινωνία σας – που ίσως να μην υπήρξε και ποτέ. Εσύ έχεις χαθεί και νιώθει μόνος/ μόνη. Δεν μιλούμε μόνο με τη φυσική σου παρούσια αλλά μιλούμε για την πνευματική σου παρουσία που ίσως να είναι και η πιο σημαντική.

Ένας άνθρωπος χωρίς πνεύμα δεν είναι άνθρωπος παρά μόνο μια σάρκα που κινείται. Ποιος να μείνει με έτσι άτομο και γιατί να κάνει αυτό στον εαυτό του; Δεν αξίζει σε κάνεναν και για κανέναν.

Η μοναξιά για κάποιους είναι μια πολύ τρομακτική κατάσταση. Μαντέψετε τι όμως; Κανείς και ποτέ δεν είναι πραγματικά μόνος του. Όλοι μας έχουμε κάποιον απλά γουστάρουμε να νιώθουμε καμιά φορά μόνοι μας.Καλύτερα να είσαι “μόνος”, καλύτερα να κάνεις αυτή την αλλαγή και να τολμήσεις για αυτό το μεγάλο βήμα. Είναι κρίμα να χαραμίζεσε γιατί απλά νιώθεις ότι βρήκες κάτι, απλά γιατί φοβάσαι αυτή την αλλαγή και “δεν θα βρείς άλλον/ άλλη.” Σε τι εποχές ζούμε για να λέμε αυτή την απίστευτη – ηλίθια ατάκα;

Όλοι κάπου εκεί έξω έχουμε ένα άτομο που είναι για εμάς. Μπορεί να μην είναι 100% όπως το φανταστήκαμε αλλά είναι το πιο κοντινό στη φαντασία μας και μπορεί όντως να είμαστε ευτυχισμένοι ΜΑΖΙ ΤΟΥ και όχι να μας κάνει ευτυχισμένους. Η ευτυχία πηγάζει από μέσα και την μοιραζόμαστε, δεν έρχεται από κάποιο άλλο άτομο.

Ζυγίστε τα θέλω σας και τις ανάγκες σας. Το τι αξίζετε και πιστέψετε με αξίζετε πολλά και όλοι αξίζουν αγάπη. Αληθινή όμως- ούτε μονόπλευρη ούτε καταπιεστική ούτε τίποτε με πρόσημο αρνητικό.

Οι σκέψεις δικές σας.

Γράφει ο Promontorium Bonae Spei

Μέσα στην εξέλιξη του χρόνου, ο όποιος πολιτισμός των γύρω μου με έκανε να καταλαβαίνω πολλά πράγματα. Άλλοτε καλά, άλλοτε κακά. Στον καιρό κατάλαβα ότι ο άνθρωπος φοβάται. Από το σχολείο βγήκε φυλακισμένος, τρομοκρατημένος ανήμπορος να βοηθήσει τον εαυτό του να κάνει βήματα που τον φέρνουν πραγματικά πιο κοντά με τους άλλους όμοιους του.  Ο καθένας κλεισμένος στον κόσμο του νομίζει ότι είναι πάντοτε ολοκληρωμένος από μόνος του δίχως να ψάχνει να γνωρίσει ποια όντως είναι η κατάσταση της ζωής του και η κατάσταση του εσωτερικού του εαυτού. 

Είμαι ερωτευμένος με τον άνθρωπο, μα με πληγώνει.  Με πληγώνει κάθε στιγμή που αγνοεί την ομορφιά του πανέμορφου Δάσους που κρύβει μέσα του. Αυτό οφείλεται στο ότι ξεχνάμε να βλέπουμε το Δάσος και βλέπουμε πάντα το Δέντρο μπροστά μας. 

Είμαστε το μοναδικό κοινωνικό ζώο στον πλανήτη και αυτό που μας κάνει κοινωνικούς είναι η ζωτικής σημασίας ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ από τους άλλους. Λίγο αναλυτικότερα: Διαμέσου της Κοινωνικότητας μας αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουμε. Ότι υπάρχει ο εσωτερικός μας κόσμος, οι σκέψεις μας, οι αναμνήσεις μας, τα συναισθήματα μας μέσα από την αρχή του Λόγου μας.  Έχουμε τη δύναμη έτσι να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων που λίγο πολύ μοιάζουμε. 

Τώρα το ακραίο: Αυτό που μέχρι τώρα στον χρόνο μας έκανε να επικοινωνούμε είναι η απίστευτη ομοιομορφία παθών-εμπειριών, αισθημάτων κλπ.  Λόγου χάρη συναισθήματα όπως η αγάπη, το μίσος, η χαρά, η λύπη, η απώλεια ανθρώπων από τις ζωές μας αλλά και η ένταξη νέων αλλά και φόβος του θανάτου μέσα από την όποια εμπειρία είχαμε με αυτόν.  Όλα αυτά και άλλα τόσα έχουμε όλοι μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο. Αυτές μας οι εμπειρίες, στιγμές και αισθήματα μας, ασχέτως αν δεν είναι παντελώς ίδιες αλλά παρόμοιες αφού υπήρξαν στον καθένα μέσα στον δικό του ξεχωριστό κόσμο-κύκλο από ανθρώπους μας φέρνουν στο σημείο να επικοινωνούμε, να βλέπουμε στα μάτια τον άλλο και να μπαίνουμε στον κόσμο της φαντασίας του μέσα από τον Λόγο. (Χιουμ)

Τώρα πια είμαστε σε μια εποχή που ο Φιλελευθερισμός σαν Ιδεολογία, μας έδωσε αυτή τη σημαντική κληρονομιά σε ότι αφορά αυτή τη γνώση και ξέρουμε ότι υπάρχουμε και μακριά από την κοινότητα μας που μέχρι πριν κάποια χρόνια είμασταν γνωστοί μονάχα ως κάτοικοι κάποιου χωριού π.χ ο γιός του Κώστή που τον Αγρό. Η γυναίκα εντάχθηκε στην πολιτική κοινωνία, στον χώρο εργασίας και ο άνθρωπος αναγνωρίζεται ως άτομο. Δηλαδή έχει μέσα του όλα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά που αναφέραμε συμπεριλαμβανομένης της Λογικής του δίχως να χρειάζεται την καθοδήγηση του παπά της γειτονιάς του για να μείνει στο δρόμο του Θεού.

Με λίγα λόγια πια είμαστε ελεύθεροι σε σχέση με άλλες εποχές με ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, την αναγνώριση του Εαυτού μας από εμάς τους ίδιους πρώτα απ’ όλα από την Οικογένεια μας, μετά από εμάς τους ίδιους και σταδιακά μέσα στα κέντρα εκπαίδευσης και μετ’ έπειτα στην κοινωνία που ζούμε.

Πια έχουμε χάσει πιστεύω το μέτρο σε ότι αφορά το παραπάνω ή πιστεύουμε πολύ σε εμάς ή και καθόλου.  Δεν υπάρχει η μέση μεταξύ των δυο άκρων με αποτέλεσμα οι μεν να φοβούνται να πουν τι νιώθουν και να εκφραστούν και οι δε να μη σταματάνε να μιλάνε για θέματα που έχουν να κάνουν με υλικά αγαθά, γκομενικά και εμπειρίες που απέκτησαν με τα λεφτά τους.  Δεν υπάρχει θέμα με αυτό απλά έχουμε χάσει απολύτως τη σχέση με τη Φύση μας ή δεν την ανακαλύψαμε ποτέ.  Ζούμε σε έναν τεχνητό κόσμο τον οποίο ‘’εμείς’’ φτιάξαμε και καταφέραμε να μην έχουμε κάτι αξιόλογο να προσθέσουμε σε έναν διάλογο.  Καταφέραμε να μην ξέρουμε τίποτα, καταφέραμε να βγούμε από το σχολείο σε μια επικίνδυνη εποχή που κανείς δεν έχει ιδέα πως μοιάζει ο Κόσμος και άρα δεν έχει ούτε μια Ουτοπία για το πως θα θέλαμε να ήταν ο κόσμος. 

Αποτυχημένοι δεν είμαστε είναι το μόνο σίγουρο.  Το μόνο που είναι σίγουρο είναι πως είμαστε τεμπέληδες και επαναπαυμένοι με τα  «σημαντικά ασήμαντα» που μας δίνουν τη αξία που νομίζουμε πως έχουμε.  Πιστεύω ότι είμαι αρκετά καυστικός αλλά αν δεν το πάρεις στα άκρα δεν μπορείς να καταλάβεις πως η κλεψύδρα ξεκίνησε να αδειάζει και είναι στο χέρι μας να την σπάσουμε προκειμένου να μην τελειώσει ο χρόνος. 

Το ποτήρι είναι μισογεμάτο. Ο Χρόνος για να μας φτιάξουμε υπάρχει, γιατί τον ορίζουμε εμείς σε εμάς.  Επίσης ποτέ δεν είναι αργά και για να ξεκινήσουμε να εκφραζόμαστε, να γεμίζουμε τους ανθρώπους νιώθοντας τους και να κάνουμε τους εαυτούς μας χρήσιμους για την οργάνωση της ζωής μας!

Αυτό ήταν μια εισαγωγή και στο μέλλον θα αναλύσουμε αρκετά.  Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα πανέμορφο λουλούδι, ένα δέντρο, ένα ολόκληρο δάσος.  Αρκεί να δουλέψει και λίγο την φαντασία του προκειμένου να δει τον εαυτό του μέσα στον Κόσμο όλο και να αντιληφθεί τη Δύναμη, την Αγάπη που κρύβει κάτω από το δέρμα του Σώματος που χειρίζεται.  Αρκεί αυτό και μονομιάς φτιάχνει, ανατρέπει, δημιουργεί τις στιγμές που μένουν για πάντα μέσα στη μνήμη όσων τον γνωρίσουν!

Όπως έχουμε ξανά συζητήσει και σε προηγούμενα άρθρα.. κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε με φοβίες ή ανασφάλειες. Όλα αυτά είναι επίκτητα συναισθήματα που αποκτώνται μέσα από την ανθρώπινη εντριβή.

Τα μαθαίνουμε από τους γονείς μας, τους δασκάλους μας και τους δικούς μας. Σιγά σιγά οι φοβίες που αποκτούμε γίνονται.. ανασφάλειες.

Μια πιο “ανάλαφρη” λέξη για να μην αναφέρεις τη λέξη “φόβος- φοβάμαι”.  Και έτσι συνεχίζουμε τη ζωή μας και κάποιες φορές δικαιολογούμε τον εαυτό μας με βάση αυτές τις ανασφάλειες που οι άλλοι μας έχουν δώσει.

Ξεχνάμε ότι η ζωή είναι δική μας, ξεχνάμε ότι η ζωή είναι μικρή και ίσως είναι καλύτερα να ζήσουμε τη ζωή με ποιότητα αφού η ποσότητα δεν διευκρινίζεται . Δικαιολογίες και εκλογικεύσεις για να νιώσουμε εμείς καλά. Να νιώσουμε καλά πίσω από την ίδια μας τη σκιά!

Έρχεται η στιγμή που σκέφτεσαι όπως και εγώ τώρα.. ίσως θα ήταν καλύτερα να τις αντιμετωπίσω τις ανασφάλειες μου και να τις επιλύσω; Παρά να δικαιολογούμαι και να νιώθω άσχημα που έχω αυτές τις “μικρές”- ψυχικές κυρίως φοβίες.

Ναι νομίζω πως θα είναι καλύτερα. Γιατί; Έτσι ίσως έρθουμε αντιμέτωποι με δυνάμεις που ούτε εμείς ξέραμε ότι είχαμε. Ίσως ζήσουμε μια πιο ποιοτική ζωή. Ίσως δεν φεύγει κόσμος από κοντά μας επειδή εμείς φοβόμαστε να κάνουμε το οτιδήποτε , να μιλήσουμε , να αγαπήσουμε και πολλά άλλα.. επειδή ένα άτομο.. και ίσως ο εαυτός μας μας έκανε να αλλάξουμε τόσο και να φοβόμαστε ακόμα και εμάς.  

Μήπως ήρθε ο καιρός να δώσουμε ευκαιρίες στους ανθρώπους; Μήπως θα ήταν καλό να αφεθούμε και να δούμε τι να γίνει χωρίς να προ- καταδικάζουμε καταστάσεις επειδή ζήσαμε κάτι παρόμοιο κάποτε;

Οι σκέψεις δικές σας.

Ναι. Ακούγεται και διαβάζεται παράξενα αλλά υπάρχουμε και εμείς. Είμαστε τα άτομα που στις γιορτές είμαστε λίγο πιο ευαίσθητοι και ίσως λίγο πιο οξύθυμοι την ίδια ώρα.

Δεν είναι θέμα θρησκείας ή άλλο-θρησκείας. Δεν είναι θέμα αθεϊσμού ή αντιχριστιανισμού. Είναι συναισθηματικό και ψυχολογικό το θέμα ξεκάθαρα.

Ναι χαιρόμαστε όταν είμαστε με την οικογένεια μας στα σπίτια μας όλοι μαζί. Μαζευόμαστε , παίζουμε παιχνίδια, τρώμε μαζί και γελάμε μαζί.Είναι μια καλή ευκαιρία οι εορτές για να δούμε τους συγγενείς μας και τα άτομα που αγαπούμε- τους φίλους μας που ήρθαν πίσω ή πήραν ρεπό για να μας είναι μαζί μας.Είναι η φάση του χρόνου για εξόδους, ταινίες και άραγμα με τα άτομα που είναι στη ζωή μας και τους αγαπούμε πολύ εννοείτε.

Δεν μπορούμε παρόλα αυτά το τόσο γιορτινό συναίσθημα και την ευφορία επειδή είναι Χριστούγεννα. Στο όνομα των Χριστουγέννων η καταναλωτική μας μανία όσο αφορά φαγητό-ποτό-ουσίες και αγορές αυξάνεται δραματικά.Σπαταλούμε χρήμα και ενέργεια για πράγματα που δεν αξίζουν τόσο επειδή είναι γιορτές. Τα τραγούδια στο ράδιο είναι γιορτινά και χαρούμενα επειδή είναι γιορτές.Τα σπίτια μας αποκτούν ζωή για λίγο επειδή.. είναι γιορτές.

Όλα είναι στολισμένα και αυτό μας πνίγει με κάποιο τρόπο που δεν μπορώ να εξηγήσω. Νιώθουμε πολύ περίεργα για κάποιους λόγους και θέλουμε να απομονωθούμε για λίγο μπας και νιώσουμε καλύτερα γιατί όχι.

Όμορφα όλα αυτά δεν λέω.Είναι όμως τα συναισθήματα αυτά ευχάριστα και μόνο; Δεν είναι για όλους το ίδιο. Και φυσικά και υπάρχει μερίδα ανθρώπων που περνούν μια φάση στεναχώριας και σκέψης στις εορτές. Είναι τα άτομα που ξαφνικά βγαίνουν από το πρόγραμμα τους για τις γιορτές, έχουν τα δικά τους και δεν μπορούν να είναι πάντα χαρούμενοι επειδή.. είναι Χριστούγεννα. Σας αγαπούν και θέλουν να περνούν χρόνο μαζί σας αλλά με άλλους τρόπους και σε κανονικούς ρυθμούς χωρίς να γίνεται στο όνομα των.. Χριστουγέννων. Είμαστε εμείς που μας λείπουν άτομα από κοντά μας που πραγματικά θα θέλαμε εκεί, είμαστε αυτοί που δεν γουστάρουν συνέχεια φασαρία και κόσμο. Παρόλα αυτά..

Καλά μας Χριστούγεννα. Με διαφορετικό τρόπο αλλά.. καλές γιορτές όπως και να έχει.

Γράφει η Α.

Και έρχεται η μέρα που..ερωτεύεσαι ή αγαπάς ένα άτομο.Τα αισθήματα είναι αμοιβαία ή και όχι.Παρόλα αυτά είναι εκεί.Το βλέπεις και το ερωτεύεσαι ακόμη περισσότερο.Κάνεις σκέψεις και όνειρα για αυτό το άτομο που ίσως αν είσαι τυχερός μπορούν και να πραγματοποιηθούν ολοκληρωτικά ή ως ένα βαθμό. Όπως και να έχει είτε το άτομο μείνει είτε φύγει έχει πολλά μαθήματα να σου δώσει και θα ήταν καλό να προσέξεις αυτά τα μαθήματα γιατί μόνο σε καλό – το δικό σου καλό μπορούν να οδηγήσουν.

Ο έρωτας στην αρχή είναι από τα πιο όμορφα και απαίσια συναισθήματα. Όμορφα στη φάση που χαίρεσαι με τα πάντα, πετάς στα ουράνια λάμπεις.Είσαι με ένα άτομο που πραγματικά θέλεις για τους δικούς σου λόγους και νιώθει ένα αίσθημα ολοκλήρωσης και ασφάλειας. Απαίσια όταν ο έρωτας φύγει ή σε εγκαταλείψει. Τότε αδειάζεις και όλα είναι σκοτάδι γύρω σου. Όλα είναι αλλιώς, λίγο πιο μοναχικά και μαύρα.Πνίγεσαι στις σκέψεις.

Πολλοί αγαπήσαμε και πολλοί ήμασταν με ένα άτομο που θέλουμε μια νύχτα ή για ένα μήνα ή ένα χρόνο. Η φάση αυτή όμως που επιλέγει ο ένας από τους δύο ή και οι δύο να μην συνεχιστεί αυτή η σχέση.. πονάει, πονάει πολύ! Και όλοι πονέσαμε ακόμη και να δεν το παραδεχόμαστε και προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλο μας.Όλοι έχουμε κλάψει- στεναχωρηθεί για ένα άτομο που πληγώσαμε ή μας πλήγωσε.Η ζωή όμως προχωρά και είναι κρίμα να μη προχωρούμε και εμείς μαζί της.

Βέβαια εμείς οι άνθρωποι από την άλλη ήμαστε μαζοχιστές, γουστάρουμε δράμα και να θυματοποιούμε τον εαυτό μας. Για όλα εμείς είμαστε το θύμα, ο άλλος φταίει και έτσι αυτόματα το αίσθημα της ευθύνης φεύγει ως δια μαγείας από πάνω μας. Γουστάρουμε και λίγο το απαγορευμένο. Δεν έχουμε αυτό που θέλουμε. Σκεφτόμαστε να κάνουμε πολλά για να το κερδίσουμε, είτε με θετική χροιά δηλαδή με το να κάνουμε πράγματα που ξέρουμε ότι θα άρεσαν σε αυτό το άτομο είτε με αρνητική χροιά.. να προσβάλουμε αυτό το άτομο, να γράψουμε είτε να πούμε απαίσια πράγματα για το ποίον του, να το πληγώσουμε όπως μας πλήγωσε.

Το εγώ μας είναι κυρίαρχο. Τι έπαθα εγώ, τι θέλω εγώ, τι μου έκανε εμένα, για να πονάω εγώ και άλλα τόσα. Το τι έκανε ο καθένας στη σχέση σας (λάθη και σωστά) τα ξέρετε μόνο εσείς ούτε οι φίλοι σας ούτε η οικογένεια σας που συνήθως θα πάρουν το δικό σας το μέρος. Αφού νοιάζεστε τόσο πολύ για εσάς θα ήταν καλό να αντιστρέψετε τους όρους του εγώ.. σε συναισθήματα και σκέψεις ωφέλιμες.

Όλα στη ζωή μας γίνονται για κάποιο λόγο.Περίεργο να το πιστέψεις και όμως αληθινό.Πως μπορείς να το πιστέψεις; Πρέπει να περάσεις από όλα τα στάδια. Έρχεται το τέλος της σχέσης σου; Ωραία. Αρχίζουμε με το πρώτο στάδιο που είναι ο θυμός, ο πόνος και η άρνηση. Τα συναισθήματα αυτά με το καιρό γαληνεύουν. Και τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Στο κρεβάτι έρχονται μαζί μας οι σκέψεις και τα παράπονα, τα γιατί και ο πόνος. Βρίσκουμε εύκολες λύσεις με το ποτό, το τσιγάρο, τις κακές συνήθειες και ίσως τη σεξουαλική επαφή με κάποιο άλλο άτομο που ίσως απαλύνει το πόνο. Αρχίζουν τα λάθη. Τίποτα από όλα αυτά τελικά δεν παίρνει μακριά τον πόνο αλλά τον δυναμώνει. Έρχεται η φάση της κρίσης και της κατανόησης που αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι το άτομο αυτό έφυγε. Ψάχνεις το άτομο αυτό και του λες να είσαστε ξανά μαζί. Είσαστε ξανά μαζί, για λίγο ή δεν είσαστε ποτέ ξανά μαζί. Και οι δύο πονάτε αλλά δεν μπορεί να γίνει κάτι για αυτό. Η απόφαση του χωρισμού ήρθε για κάποιους λόγους και σε αυτή τη φάση τους θυμάσαι. Εδώ αρχίζει το καλό.

Στις συζητήσεις με αυτό το άτομο ή στις συζητήσεις που κάνεις με τον εαυτό σου κατανοείς ότι αυτό το άτομο δεν θα είναι όπως πριν, ότι υπάρχουν λόγοι που δεν είσαστε μαζί και λόγοι που δεν πρέπει να είσαστε μαζί. Εννοείτε ότι λείπει ο ένας στον άλλο, υπάρχει αγάπη και έλξη ακόμη αλλά για διάφορους λόγους αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει κάπου καλά και για τους δύο σας. Ίσως κάποτε όταν αλλάξετε και οι δύο, καταλάβετε κάποια πράγματα του εαυτού σας και του συντρόφου σας. Μέχρι τότε έχετε πολύ δουλεία να κάνετε μόνοι σας για να ξανά είσαστε σε μια σχέση με αυτόν που θέλετε ή με κάποιο άτομο που βρεθεί στο δρόμο σας.

Αγαπήστε τον εαυτό σας και δουλέψετε το μυαλό σας μόνο υπέρ σας και όχι σε υπερβολικό βαθμό.Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να ανακαλύψει το τι αρέσει και το τι είναι πραγματικά.Θα ανακαλύψετε πράγματα και πτυχές του εαυτού σας που ποτέ δεν ξέρατε. Θα κάνετε όνειρα και τα όνειρα σας.. στόχους. Θα πετύχετε και θα είσαστε χαρούμενοι. Θα καταλάβετε ότι δεν χρειαζόσασταν αυτό το άτομο για να είσαστε ευτυχισμένοι αλλά για να μοιραστείτε τη ευτυχία σας. Ευτυχώς για αυτό έχουμε τη οικογένεια και τους φίλους μας. Κάποτε θα έχετε αναλαμπές από αυτό το άτομο ότι σας λείπει. Είναι λογικό. Το άτομο αυτό θα ήταν καλό να το σκέφτεστε μόνο με θετικά συναισθήματα για να απαλύνει πιο εύκολα η απώλεια. Τότε στην έλλειψη αυτού του ατόμου παίρνεται και τα μαθήματα σας. Εδώ είναι η πιο κρίσιμη φάση.

Αυτό δεν είναι μάθημα σχολείου που μπορείτε να.. παίξετε πελλό όπως λέμε στη Κύπρο. Σε αυτή τη φάση αφήνεται για λίγο τα ποτά και τα ξενύχτια και προσέχετε τα σημάδια. Αυτό που σας λείπει από αυτό το άτομο είναι αυτό που θα θέλατε να είχατε εσείς. Θα θέλατε να σκέφτεστε πρακτικά, θα θέλατε να είσαστε αγνοί, αυθόρμητοι και τρελοί, ρομαντικοί και απόμακροι. Γιατί να μην τα προσθέσετε στον εαυτό σας, γιατί να μην μάθετε κάτι από αυτή τη σχέση;Γιατί να μην γίνεται καλύτεροι; Και όμως μπορείτε να γίνεται καλύτεροι και να αγαπήσετε και να διορθώσετε πολλά πράγματα πάνω σας που δεν τους δίνατε σημασία. Δώστε σημασία στα σημάδια και το μάθημα σας θα γίνει απλό, κατανοητό και θα σας βοηθήσει στη πορεία σας σαν άτομο μετέπειτα.

Ουδείς αναντικάταστος. Μετά όταν όντως μάθετε το μάθημα σας , αρχίσετε να δίνεται σημασία στα σημάδια.. κάτι άλλο θα έρθει. Εφήμερο, μόνιμο κανείς δεν ξέρει αλλά θα σας διδάξει και αυτό πολλά!Η καρδιά σας θα κτυπά ξανά και όλα θα γίνονται όλο ένα και καλύτερα.Θα πετύχετε και θα δείτε αλλαγές πάνω σας. Όλα θα πάνε καλά και ίσως καλύτερα από πριν και ίσως τα ξανά βρείτε αν επιμένετε με το άτομο που θέλετε είτε θα βρείτε κάτι νέο. Για να δούμε. Τα μάτια σας , η καρδιά σας- συναισθήματα σας και η λογική σας θα σας δείξουν τον δρόμο. Ισορροπία. Γαλήνη.

If you can’t love yourself how the hell you are gonna love somebody else?

Καλή μας τύχη.

 

 

Έρχεται σιγά σιγά και ο χειμώνας εδώ στη Κύπρο. Κάποιες βροχούλες ζήσαμε, κάποιους μικρούς τυφώνες. Τι συμβαίνει όμως με τον άνθρωπο; Πως αντιδρά στις καιρικές συνθήκες;

Είναι ψυχολογικά αποδεδειγμένο ότι ο άνθρωπος όταν βλέπει ήλιο και όταν είναι ζέστη ( σε κανονικές συνθήκες ) είναι πιο.. δραστήριος. Έτσι αν νιώθετε όπως εμένα και να το πω στα κυπριακά “βαρκέστε τη ζωή σας ” είναι εντάξει. Μπόρα είναι και θα περάσει.

Θέλετε να μείνετε σπίτι και να μην κάνετε απολύτως τίποτα είναι και αυτό εντάξει. Όχι για πολύ όμως και να γίνουμε πατάτες. Μια- δυο μέρες και μετά πίσω στη δραστήρια ζωή μας με το καλό!Έτσι είναι ο χειμώνας. Θέλοντας η μη θα σε βάλει στο “chill mood” όπου θα αρχίσουν και πάλι οι συναντήσεις σε σπίτια με τους δικούς μας και τους αγαπημένους μας φίλους ή το σύντροφο μας , θα αρχίσει το τζάκι και η ζεστή σοκολάτα. Θα βάλουμε πάλι τις φόρμες μας και τα φούτερ μας και θα τρώμε σαν να μην υπάρχει αύριο αφού το καλοκαίρι έφυγε και η ευκαιρία πολύ σύντομα θα είναι μπροστά μας.

Είναι πολύ όμορφη αυτή η φάση του χειμώνα το παραδέχομαι. Και περιμένω να την απολαύσω όπως και κάποιοι από εσάς.

Κάποιοι άλλοι όμως μισούν το χειμώνα για αυτό το λόγο. Δεν μπορούν να σκεφτούν ότι θα μένουν σπίτι, δεν μπορούν να σκεφτούν ότι δεν έχουν ταίρι για να μοιραστούν τις κρύες νύχτες του χειμώνα και τις όμορφες και ρομαντικές στιγμές τον εορτών. Σας καταλαβαίνω και εσάς αλλά υπομονή, περάσαμε ωραία το καλοκαίρι υπάρχουν όμως και άλλες εποχές. Τώρα αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για το χειμώνα , τις εορτές και τις διακοπές μας φυσικά.

Τις ημέρες τις κατάθλιψης σας θα σας κρατούμε εμείς συντροφιά και θα βρούμε και κάποιο να μας πιάσει μια αγκαλιά. Μπορεί να κάνουμε και μια αγκαλιά με τη μαμά μας την.. πρίχτισσα αλλά και αυτό είναι κάτι!

Σε περιμένουμε χειμώνα!

Άνθρωποι, σχέσεις , δεσμεύσεις.. όλα έρχονται και φεύγουν. Όλα αλλάζουν όπως αλλάζουμε και εμείς καθημερινά. Οι αλλαγές για κάποιους σαν εμάς δεν είναι..και το αγαπημένο τους; Δεν μπορούμε όμως να τα έχουμε όλα σε ένα πρόγραμμα. Δεν είναι όλες οι αλλαγές αναποδιές. Είναι απλά.. αλλαγές.Αν δεν είχαμε και αυτές τις αλλαγές δεν θα διέφερε ο ένας άνθρωπος από τον άλλο, δεν θα είχαμε ιστορίες να πούμε και να μοιραστούμε και ούτε θα ήμασταν.. εμείς. Εμείς με το τρόπο που σκεφτόμαστε, που αγαπούμε, μισούμε και και και.. Δεν έρχεται το τέλος με κάθε αλλαγή αντιθέτως είναι μια δοκιμασία και σε αυτή τη δοκιμασία αγαπημένοι μου έχουμε πολλά να δούμε! Κάθε άνθρωπος μια αλλαγή μπορεί να την συνειδητοποιήσει και να τη “δουλέψει” διαφορετικά. Δεν σημαίνει ότι είναι λάθος, όπως ούτε εσύ είσαι λάθος όταν το βλέπεις λίγο.. παράλογο αυτό. Όπως και να έχει εδώ είναι η μαγεία των ανθρώπων. Πολλές διαφορετικές σκέψεις και ιδέες που μας κάνουν να θέλουμε να μάθουμε και άλλα! Σήκω και μην σε κατεβάζει τίποτα κάτω! Είμαστε εδώ μαζί για τώρα.

Όποια αλλαγή και να περνάτε αγαπημένοι μου μπόρα είναι και θα περάσει. Μια από τις πιο shocking αλλαγές που μπορεί να μας συμβούν είναι να φύγει ένα άτομο από τη ζωή μας ( μεταφορικά). Είναι μια τεράστια αλλαγή αφού μοιραστήκατε πολλές στιγμές και εμπειρίες μαζί. Και τώρα τι εε; Επειδή είμαι λίγο expert σε αυτό το θέμα θα το αναλύσω λίγο για να μοιραστώ μαζί σας και τις δικές μου σκέψεις. Όταν φύγει ένα άτομο από τη ζωή μας (κολλητός, γκόμενος), ξαφνικά η ομάδα γίνεται ένα. Το να είσαι ένα είναι για κάποια άτομα ο φόβος και ο τρόμος. Και εγώ είχα αυτό το φόβο και δεν ντρέπομαι να το πω! Πως το ξεπέρασα; Στην αρχή και πολύ λογικά πονούσα πολύ όταν έχανα άτομα από τη ζωή μου και δεν ήξερα τι να κάνω χωρίς αυτά! Μετά περνούσα στη φάση της άρνησης και ήμουν κάπως ” δεν θα βρω ποτέ κάποιο άτομο σαν και αυτό.. θα μείνω μόνη μου”. Το nickname “DramaQueen” το έχω κερδίσει με όλη του την αξία χα χα χα! Μετά τέλος πάντων ένιωσα λίγο καλύτερα αλλά ήρθα αντιμέτωπη με τις ανασφάλειες μου που έκρυβα με αυτό το άτομο. Εδώ ξεκινά το καλό. Σκέψεις του τύπου ” Γιατί είμαι μόνη μου τώρα; Τι κάνω λάθος; Γιατί νιώθω τόση μοναξιά;” Οπππ εκεί χτύπησε λίγο περισσότερο! Μοναξιά.. Στη ουσία ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας, πάντα έχουμε κάποιο άτομο κοντά μας και αυτό το άτομο στη ουσία είμαστε.. εμείς. Εσύ είσαι το άτομο που θα σε κάνει ευτυχισμένο. Ακόμα και να πιστεύεις ότι δεν αξίζεις και ότι ήρθε το τέλος απόκλεισε το γεγονός αυτό. Δεν είναι αλήθεια και το ξέρεις και εσύ. Τώρα είναι η φάση που πρέπει να δράσεις με πολύ απλά βήματα:

  1. Μην αφήσεις την αλλαγή και τις συνέπειες τις να σε κατεβάσουν. You have to rise till we fall.  Χαλάρωσε και όλα θα πάνε καλά. Κάθισε όντως λίγο μόνος/η σου και θα ανακαλύψεις πράγματα για εσένα που ούτε εσύ δεν ήξερες και θα εντυπωσιαστείς

2. Δοκίμασε νέα πράγματα και κάνε κάποια όνειρα σου πραγματικότητα και θα δεις θα ανανεωθείς. 

3. Απόκτησε νέα χομπυ, νέους φίλους και νέα άτομα για.. flirt; Άνοιξε το κύκλο σου και τη καρδιά σου ξανά. Ποτέ δεν είναι αργά.

4. Μην βιαστείς να καλύψεις το συναισθηματικό σου κενό και να επενδύσεις σε νέα άτομα Μην κουβαλήσεις τις ανασφάλειες σου και τα προβλήματα σου σε κάτι καινούριο. Είναι κρίμα γιατί μπορεί να χάσεις καλές ευκαιρίες.

5.Μην πας πίσω σε αυτό το άτομο που έχασες. Ναι είναι δύσκολο , το συνήθισες , το αγαπάς αλλά θυμήσου τους λόγους που δεν είναι ακόμα εκεί. ΑΚΡΙΒΩΣ! 

Μοναξιά μας και όλα καλά!