Search

Tag Archives: #cyprus

Χθες, Δευτέρα, 30 Μαρτίου, η Κυπριακή Δημοκρατία και πιο συγκεκριμένα ο Υπουργός Υγείας, ανακοίνωσε τα νέα μέτρα. Είναι αυστηρά, σκληρά και πολλοί λεν κι «ευχαριστώ». Σε τι κοινωνία ζούμε; Γιατί δεχόμαστε αυτά τα χουντικά μέτρα ενώ οι πλείστοι δεν φταίξαμε σε τίποτα; Αν η ίδια η κυβέρνηση έθετε από την αρχή, στις 24 Μαρτίου που ξεκίνησε ο ολικός αποκλεισμός, ένα πρόστιμο €500 με ένα μήνα φυλάκισης για παράδειγμα, σε όσους έβγαιναν έξω απ’ το σπίτι παράνομα τότε δε θα φτάναμε σ’ αυτό το σημείο. Δεν θα έπρεπε να επιλέξουμε ανάμεσα στο να βγάλουμε τον σκύλο βόλτα, κάτι που είναι καθημερινά απαραίτητο κι όχι μόνο μια φορά την ημέρα αλλά για πολλούς τουλάχιστον δύο, ή να πάμε σε μια υπεραγορά για να αγοράσουμε φαγητό. Ή θα λερώσει το σκυλί στο σπίτι λοιπόν, ή θα πεθάνουμε της πείνας. Αυτό σας φαίνεται λογικό; Πρέπει όντως να δεχόμαστε αυτή την εξωφρενική και σκληρή αντιμετώπιση γιατί για ακόμη μια φορά η ίδια η κυβέρνηση δεν έλαβε τα σωστά μέτρα εξ αρχής;

Ήδη από τις 24 Μαρτίου, ανέβηκε αποδεδειγμένα η ενδοοικογενειακή βία. Αυτό το σκέφτηκε ο Υπουργός Υγείας πριν βγάλει ακόμη πιο σκληρά μέτρα; Σκέφτηκε ότι αν βγει κάποιος που μένει σε διαμέρισμα για να πάει φαρμακείο δεν μπορεί να βγάλει τον σκύλο βόλτα και θα του λερώσει το σπίτι; Ή μήπως έχτισε ένα καλούπι και μας κλείδωσε στο σπίτι χωρίς να δει και την άλλη πλευρά; Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες εγκαταστάσεις, και υποστατικά. Δεν ζει όλος ο κόσμος ειρηνικά στο σπίτι του. Αλλά αυτό ούτε τους ένοιαξε, ούτε πρόκειται να τους νοιάξει. Μας έχουν στερήσει την ανθρώπινη ελευθερία. Δικαιούμαστε να στείλουμε 1 μήνυμα την ημέρα για 3 ώρες περιοριστικής ελευθερίας. Άνθρωποι σε κλουβιά… Κάτι που επίσης πρέπει να γνωρίζετε, είναι ότι τα μηνύματα στο 8998 που είναι υποχρεωτικά από σήμερα το πρωί ΧΡΕΩΝΟΝΤΑΙ €0,89 σαν premium service. Μας είπαν πως είναι δωρεάν. Μέχρι κι αυτό μας το κρύβουν. Ξεφτίλα.

Οι καταγγελίες των 450 ατόμων που παρανόμησαν δεν είναι ένα μεγάλο ποσοστό του Κυπριακού λαού για να αναγκαστεί η κυβέρνηση να λάβει αυτά τα νέα και πιο περιοριστικά μέτρα. Μιλάμε για 450 άτομα σε μια χώρα με 1,223,822 (2019) κατοίκους. Με άλλα λόγια το 0.04% του πληθυσμού παρανόμησε και πρέπει να υποστεί το υπόλοιπο 99.96% τις συνέπιες των πράξεων των απερίσκεπτων αυτών ατόμων. 

Στα δελτία ειδήσεων ακούμε για τον κάτοικο Κύπρου που επέστρεψε στο νησί απ’ το εξωτερικό. Μιλάω για τη συγκεκριμένη περίπτωση όπου επέλεξε αυτός ο άνθρωπος να κάνει συμπόσιο στο σπίτι του, και να καλέσει όλη του την οικογένεια για να τον καλωσορίσουν. Ναι, συμφωνώ πως αυτό ήταν μια μεγάλη ανευθυνότητα αλλά πιστεύω πως τη μεγαλύτερη ευθύνη γι’ αυτό το συμβάν έχει η ίδια η κυβέρνηση και η αστυνομία του αεροδρομίου που μέχρι και σήμερα δεν απομονώνει σε ολική καραντίνα, σε ξενοδοχεία ή άλλους χώρους που έθεσε η κυβέρνηση ως κατάλληλους, τα άτομα αυτά που επιστρέφουν και τους αφήνουν ελεύθερα να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Φανταστείτε αυτό: και συγκέντρωση να μην είχε γίνει, το άτομο το οποίο επέστρεψε και ήταν φορέας του Covid-19, θα το μετέδιδε έτσι κι αλλιώς στους γονείς του, και σε όποιο άλλο άτομο που διέμενε στο σπίτι του. Αυτό δηλαδή δεν το βρίσκουμε παράλογο…

Η Κυπριακή Δημοκρατία έβαζε τους επιβάτες αεροπλάνων που επέστρεφαν στη χώρα τους σε καραντίνα μετά τις 6 το απόγευμα στις 16 Μαρτίου. Αυτοί που προσγειώνονταν στο νησί πριν τις 6 το απόγευμα όμως σίγουρα δεν ήταν φορείς του ιού, ε; Ο κορονοϊός έχει ένα συγκεκριμένο ωράριο τότε… να το ξέρουμε αυτό. Κατά τη γνώμη μου, έπρεπε να είχαν κλείσει τα αεροδρόμια από τη πρώτη στιγμή που ακούστηκε το πρώτο κρούσμα στην Ευρώπη. Έπρεπε να δικαιούνται να επιστρέψουν στη χώρα τους, οι μόνιμοι και νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου, και να μπαίνουν 14 μέρες σε καραντίνα σε ιδικούς χώρους. Δεν έπρεπε να επιτρέπουν στα άτομα αυτά να πηγαίνουν στο σπίτι τους ΧΩΡΊΣ ΈΛΕΓΧΟ. Δεν θα βρισκόμασταν σ’ αυτό το σημείο εάν λάμβαναν τα σωστά μέτρα από εκείνη την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στην Ευρώπη. Αν γινόταν αυτό δεν θα παρέλυε η χώρα. Τα καταστήματα θα ήταν ανοιχτά, οι καφετέριες, τα εστιατόρια, οι χώροι διασκεδάσεις, και όλες οι δουλειές θα ήταν ανοιχτές! Δεν θα είχε εξαπλωθεί ο ιός και θα τρέχαμε σαν τρελοί να κρυφτούμε και να απομονωθούμε!  

Δεν είμαι ενάντια στο να μπουν κάποια ΣΩΣΤΆ μέτρα για να προστατευτούμε όχι μόνο εμείς προσωπικά αλλά και για να προστατέψουμε τους γύρω μας. Αυτό που μ’ ενοχλεί βαθιά είναι το να βλέπω απερισκεψίες και λάθη από τη κυβέρνηση και σαν αποτέλεσμα να τρώει το φταίξιμο ο λαός. Αντί να ξυπνήσουμε και να δούμε το τι πραγματικά συμβαίνει και να αντιληφθούμε το ποιος έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη, καθόμαστε μπροστά στην τηλεόραση, τρώμε πλύση εγκεφάλου και τους λέμε κι ευχαριστώ… 

Δεν φταίει μόνο η κυβέρνηση βέβαια, να το λέμε κι αυτό. Σίγουρα ευθύνεται όμως που έδειξε εμπιστοσύνη στον Κυπριακό λαό. Το λαό που αντί να σεβαστεί τη σοβαρότητα της κατάστασης και να τηρήσει κάποια απαραίτητα μέτρα έτσι ώστε να μην εξαπλωθεί σε μεγάλο βαθμό ο ιός, το είδε σαν ευκαιρία για διακοπές, για picnic, και για διασκέδαση σε πάρκα με σούβλες. Τι να πει κανείς…

Σε περίπτωση που δεν είδατε τα καινούρια μέτρα, διαβάστε τα παρακάτω:

  • Tο πρόστιμο για παράνομη κυκλοφορία ανέβηκε από €150 σε €300.
  • Απαγορεύεται η κυκλοφορία για τον οποιοδήποτε λόγο από τις 21:00 το βράδυ μέχρι τις 06:00 το πρωί τις καθημερινές αλλά και τα Σαββατοκύριακα.
  • Απαγορεύεται να βρισκόμαστε σε σπίτι στο οποίο δεν είμαστε μόνιμοι κάτοικοι. 
  • Επιτρέπεται η κυκλοφορία μόνο 1 φορά την ημέρα.
  • Όλα τα καταστήματα (υπεραγορές, κρεοπωλεία, κλπ.) θα είναι επίσημα κλειστά τις Κυριακές.
  • Θα υπάρχει συγκεκριμένο βραχιόλι περιορισμού για τα άτομα τα οποία βρίσκονται σε καραντίνα (για περισσότερο έλεγχο).
  • Τα άτομα κάτω των 60 ετών για κυκλοφοριακή έγκριση πρέπει να στέλνουν SMS στο 8998 – το χαρτί δεν είναι δεχτό εκτός κι αν είναι εργαζόμενοι.
  • Τα άτομα άνω των 60 ετών πρέπει να κυκλοφορούν με χαρτί.

Καλή μας ανάρρωση απ’ αυτή την περιοριστική κατάντια, καλή μας δύναμη κι υπομονή. 

Είδαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε τα νέα μέτρα όλων των χωρών αλλά και της χώρας μας όσο αφορά την πανδημία του «Κορονοιού» που έχει πλήξει το παγκόσμιο. Ο κορονοιός είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται πολύ γρήγορα, δεν «βρέθηκε» το αντίδοτο και σκοτώνει κόσμο. Για αυτό και οι κυβερνήσεις έχουν πάρει ακραία μέτρα ούτως ώστε να εξαλειφθεί αυτός ο ιός. Οι γιατροί δουλεύουν μερόνυχτα για να βοηθήσουν τους ασθενείς και να τους κρατήσουν εν ζωή.

Αν θέλετε να μάθετε και την άλλη πλευρά των όσο ακούμε συνεχίστε να διαβάζετε.

Ο κορονοίος είναι ένα μικρόβιο το οποίο δημιουργήθηκε από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους. Είτε δημιουργήθηκε τεχνητά είτε ήταν αντίκτυπο ή μετάλλαξη μικροβίων από όλες τις κακουχίες που κάναμε στο σπίτι μας, τον πλανήτη γη είτε μετάλλαξη μικροβίων.Για εμας από εμας με όσα έχουμε κάνει.

Έρχονται διάφορες κοινωνικοπολιτικές, οικονομικές και μοριακές αλλαγές και αυτό είναι η αρχή ούτως ώστε να μείνουν εν ζωή οι «δυνατοί» άνθρωποι που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές. Όσοι δεν θα αντέξουν είναι ήδη σε δυσμενή θέση ή σε ευάλωτες ομάδες και αν δεν οδηγούνταν στον θάνατο από τον κορονοιό θα οδηγούνταν από μια άλλη εξίσου ιδιαίτερη ή απλή πάθηση. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουμε, είναι στενάχωρο αλλά αντικειμενικά είναι ο κύκλος της ζωής. Για αυτό προστατεύουμε πάντα τους εαυτούς μας και τους γύρω μας από μικρόβια, ακόμα και τα πιο άκακα για να μην μας γυρίσουν σε γρίπη ή πνευμονία. Για αυτό και η υγιεινή είναι από πάντα μέρος της ζωής μας και δεν παθαίνουμε σοκ όταν μας λένε το πιο απλό «ΠΛΕΝΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ», «ΟΤΑΝ ΦΤΕΡΝΙΖΕΣΤΕ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ». Αυτό είναι νέο για εμάς; Αν ναι δεν ξέρω τι να πω.

Όλα αυτά για πιο άλλο λόγο γίνονται;

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ.

Θα μείνει ο πιο δυνατός στη ζωή

Θα παρακολουθούν τις κινήσεις μας

Θα είμαστε αποβλακωμένοι στη τηλεόραση και στις οθόνες

Θα γίνουν όλα διαδικτυακά ακόμα και οι ανθρώπινες επαφές

Θα απολυθούν άτομα

Θα μειωθούν οι μισθοί

Θα έρθει δεύτερη παρτίδα οικονομικής κρίσης και πάλι οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι

Θα μειωθεί η παραγωγή αφού δεν θα συνάδει με τη ζήτηση

Θα γίνεται έλεγχος που πάμε και τι κάνουμε

Θα είμαστε απλά ένα μικρό τσιπ- ένας απλός εξαψήφιος αριθμός πάνω σε μια ταυτότητα

Θα αποξενωθούμε

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Όλα αυτά γίνονται τώρα και έκτοτε. Απλά τώρα είναι πιο εμφανές και πιο ακραία.

 Κύκλος της ζωής, ο έξυπνος- ο δυνατός- ο νέος και ο πλούσιος θα μείνουν εν ζωή μέχρι να αλλάξει η κοινωνική τους κατάσταση.

 Παρακολούθηση ήδη γίνεται μόνο και μόνο με τα τηλέφωνα που ξέρουν ανά πάσα στιγμή που είσαι και ακούν τις συζητήσεις σου, η επανάσταση σας σε αυτό; Βίντεο στο τικ-τοκ. Ήδη χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο, το κομπιούτερ και τις τηλεοράσεις πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε και έχουμε τόση ελευθερία, φύση και πράγματα να κάνουμε. ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ; ΟΙ ΟΘΟΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΦΩΤΙΑ. ΄Άρθρα, βίντεο, ειδήσεις ,ταινίες και σειρές. Η καθημερινότητα του Κύπριου πολίτη και όχι μόνο. Όλα διαδικτυακά.. ακόμα και το ανθρώπινο γεια τι κάνεις.

Αυτή τη στιγμή ανά το παγκόσμιο άτομα απολύονται ή φοβούνται για τη θέση τους στη δουλειά αφού πιθανόν να μην έχουν μισθό ή κάποια απασχόληση στο μέλλον. Άτομα που ο μισθός συντηρεί ένα σπίτι, οικογένεια και παιδιά. Λένε για αποζημιώσεις, απεργιακά.. λένε για εργασία στο σπίτι με μισθό.. Δεσμεύονται.

Μισθοί κάτω, χρήμα κάτω , οικονομία κάτω. ΜΠΑΜ. Οικονομική κρίση και άντε ξανά σηκώσου λαέ στα πόδια σου. Γιατί τα χρέη υπάρχουν ακόμα, είσαι σπίτι και οι ανάγκες γίνονται περισσότερες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι στις πλάτες άλλων. Μεσαία τάξη αφανίζετε και καλή μας τύχη να τα βρούμε ξανά από την αρχή. Αλλά τι λέω.. για άλλη μια φορά θα τα λέμε και θα βρίζουμε από τον καναπέ ή στα καρναβάλια.

Ποιος θα παράγει; Ποιος θα αγοράζει για ποιο κοινό; Η ζήτηση και η αγορά που θα παέι;

Έλεγχος για το που πάμε. Γίνεται ήδη. Είσαι στο καναπέ σου και ξέρουν που είσαι και τι κάνεις. Τώρα με το κέρφιου; ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Που πας, γιατί πας, για ποιο λόγο και με ποιόν και για ποιον. Ναι να περιορίσουμε μαζικά τις κινήσεις μας για το κοινό καλό. Όλος αυτός ο έλεγχος και όλα αυτά τα ακραία μέτρα είναι ΧΟΥΝΤΙΚΑ και κινήσεις πολέμου. Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε αλλά ζούμε πόλεμο. Πόλεμος 21ου αιώνα με ησυχία χωρίς βόμβες, με θάνατο στα νοσοκομεία αυτή τη φορά, κλειστή η πόλη, κλειστοί οι άνθρωποι, παράνοια, πανικός και φόβος. Ο φόβος είναι το κύριο συστατικό όλου αυτού που γίνεται. Έλεγχος μυαλού και καταστάσεων για να ελέγχεται η ΜΑΖΑ. Αυτό ζούμε. Μένουμε σπίτι αλλά η φύση γιατί να μην είναι το σπίτι μας; Γιατί να μην αναπνέω καθαρό αέρα με δική μου ευθύνη και ο καθένας να έχει τη δική του ευθύνη χωρίς να προκαλεί; Δεν αναπνέω.

Είμαστε ήδη ένα αποτύπωμα, ένας αριθμός σε ένα χαρτί μητρώου; Τώρα; Αφορμή βοήθα μας. Τα μέτρα είναι η αρχή για το τι έρχεται μετά και το τι μας περιμένει. Δεν θα είναι προσωρινό. Θα ξέρουν τα πάντα και θα συνεχίσουν να ξέρουν τα πάντα και όχι απλά με τα τηλέφωνα. Αλλά και με άλλους νέους τρόπους που είναι καθοδόν και έρχονται. Θα κάνετε κάτι για αυτό; Θα συνεχίσετε να λαμβάνετε εμβόλια και άλλα τόσα που δεν ξέρετε τι έχουν μέσα;

Αποξενωνόμαστε. Βλέπουμε τους πάντες καχύποπτα λες και είναι άρρωστοι. Λες και θέλουν να μας σκοτώσουν. Τσακωνόμαστε, πονούμε, λυπόμαστε και δεν βλέπουμε τους αγαπημένους μας. Είμαστε μόνοι μπροστά από μια οθόνη και νιώθουμε ότι έχουμε παρέα. Είναι έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις όμως; Απλά μια οθόνη; Λυπάμαι.

Αγαπητοί μου χάνετε το μέτρο, ξυπνήστε. Ξυπνήστε να δείτε τι γίνεται και τι πρόκειται να γίνει. Άλλο η υγεία και η προστασία του κοινού καλού και άλλο η κλειστο-μυαλοσίνη και η υπολειτουργία του εγκεφάλου. Μην τρώτε ότι σας σερβίρουν. Φιλτράρετε το και πείτε όχι αν χρειαστεί. Εσείς είστε η κυβέρνηση, εσείς και εμείς την ρίχνουμε αν τύχει. Ξυπνήστε. Προσέχετε τον εαυτό σας. Αν το κάνει ο καθένας ξεχωριστά τότε όλοι θα προστατευτούμε χωρίς ακραιότητες.  Θετικότητα, πίστη, αγάπη, φροντίδα και εξαγρύπνιση μυαλού. Και θα τα καταφέρουμε.

Καλή μας τύχη.

Γράφει ο Γιάννης Κολόκας, φοιτητής Γαλλικής Γλώσσας & Φιλολογίας Αθηνών.

Ο Εμίλ Ζολά (Emile Eduard Charles Antoine Zola) είναι Γάλλος συγγραφέας του 19ου αιώνα και θεωρείται ως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού κινήματος του Νατουραλισμού. Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1840 και πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1902. Αν και έγινε κυρίως γνωστός στους συγχρόνους του για τον καταλυτικό ρολό που έπαιξε στην αθώωση του λοχαγού Άλφρεντ Ντρέιφους με την έκδοση του άρθρου του ¨Κατηγορώ¨(J΄accuse) το έργο του που αγαπήθηκε περισσότερο και θεωρείται το πιο διαχρονικό είναι ο «Παράδεισος Κυριών» (Au bonheur des Dames). Ανήκει σε μια ευρύτερη σειρά μυθιστορημάτων η οποία ονομάζεται «Rougon-Macquart, φυσική και κοινωνική ιστορία μιας οικογένειας κατά την Δεύτερη Αυτοκρατορία» η οποία και διαδραματίζεται την εποχή της 2ης Γαλλικής Αυτοκρατορίας (1852-1870), μια εποχή οικονομικής ανάπτυξης  και ξέφρενου καταναλωτισμού. Εμπνευσμένος από τα εγκαίνια του πρώτου πολυκαταστήματος του Παρισιού, του Bon Marché, αλλά και από την καταναλωτική μανία των γυναικών της μεγαλοαστικής τάξης, ο Ζολά αποφασίζει να γράψει το χρονικό ενός παρομοίου αλλά φανταστικού πολυκαταστήματος, του Παράδεισου Κυριών. Μέσα από τα μάτια της νεαρής πωλήτριας Denise, η οποία μόλις έφτασε από την επαρχία και έχει ανάγκη να εργαστεί για να θρέψει τα δυο μικρότερα αδέλφια της, μαθαίνουμε για τις συνωμοσίες και τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη του προσωπικού, τις ίντριγκες και τα ειδύλλια ανάμεσα στους υπαλλήλους και τις πελάτισσες καθώς και για την έκλυτη ζωή του γενικού διευθυντή, Octave Mouret, που κινδυνεύει να οδηγήσει την επιχείρηση στην χρεωκοπία. Αυτό που θεωρείται ως κορυφαίο κατόρθωμα του Ζολά στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι κατάφερε να μεταμορφώσει ένα γεγονός της γαλλικής οικονομικής ιστορίας σε μυθιστορηματική περιπέτεια, ασκώντας παράλληλα κριτική στην πολιτική του Αυτοκράτορα Ναπολέοντα του Γ΄ και της Αυτοκράτειρας Ευγενίας ,οι οποίοι θέλοντας να κάνουν το Παρίσι το τουριστικό κέντρο όλης της Ευρώπης, ώθησαν τους Γάλλους στην λατρεία της πολυτέλειας. Πρόσφατα μάλιστα ολοκληρώθηκε και η μεταφορά του έργου στην μικρή οθόνη από την ιταλική RAI με τον τίτλο «Il Paradiso delleSignore» η οποία μετέφερε την υπόθεση στο μεταπολεμικό Μιλάνο. Η σειρά προβάλλεται στην Ελλάδα από την ΕΡΤ2, σας προτείνω ανεπιφύλακτα να την δείτε, αφότου έχετε διαβάσει το βιβλίο.

Γράφουν οι Μαρίνα Γεωργίου & Γαβριέλλα Μετζ

Ο ιός που πανικοβάλλει ολόκληρο τον πλανήτη έφτασε και στην Κύπρο και πολλοί από μας έχουν αρκετές ερωτήσεις.

Αυτός ο πανικός που επικρατεί στο παγκόσμιο είναι για καλό; Ο κορονοϊός είναι τόσο επικίνδυνος όσο θέλουν κάποιοι να φαίνεται; Η αλήθεια για την προέλευση του ιού είναι αυτή που πλασάρουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης; Ισχύει το ότι δημιουργήθηκε από την κατανάλωση μολυσμένων φαγητών στην Κίνα ή μήπως συνωμοτούν οι κυβερνήσεις για να «καθαρίσει» ο πλανήτης και να μειωθεί ο πληθυσμός;

Μέχρι στιγμής υπήρξαν 121,517 κρούσματα όπου οι 4383 απεβίωσαν, και οι 66,941 ανάρρωσαν. Η Κίνα, η Ιταλία, η Νότια Κορέα και το Ιράν είναι οι χώρες οι οποίες βρίσκονται στη λεγόμενη κόκκινη ζώνη. Ακολουθούν με μεγάλα ποσοστά κρουσμάτων η Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, ΗΠΑ, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ελλάδα βρίσκεται στην «κίτρινη ζώνη» με μόνο 89 περιστατικά. Η Κύπρος βέβαια δεν αναφέρεται πουθενά μιας και δεν έχει εξαπλωθεί ο ιός σε μεγάλο βαθμό.

Τα συμπτόματα του κορονοϊού είναι τα εξής:

  • Καταρροή
  • Πονόλαιμος
  • Πυρετός
  • Βήχας

Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν σοβαρές εκδηλώσεις, όπως:

  • Πνευμονία
  • Δυσκολία στην αναπνοή

Σπάνια, μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Ηλικιωμένοι και άτομα με υποκείμενα νοσήματα (όπως σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα) είναι περισσότερο ευάλωτοι στην εμφάνιση σοβαρής νόσου.

Στην Κύπρο, έτσι ώστε να προφυλαχτούμε από τον νέο ιό, έχουμε λάβει κάποια μέτρα ασφαλείας τα οποία μπορούν να ερμηνευτούν και ως «αιτία για πανικό». 

Το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας έχει κλείσει για τις επόμενες 48 ώρες για απολύμανση στους χώρους οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν από το επιβεβαιωμένο κρούσμα. Επίσης τα νοσοκομεία και οι κλινικές δεν δέχονται νέους ασθενείς για προληπτικούς λόγους.  

Τα σχολεία έχουν κλείσει μέχρι τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, και το Πανεπιστήμιο Κύπρου έβαλε «λουκέτο» για τις επόμενες δύο εβδομάδες. 

Αυτά τα περιοριστικά μέτρα έλαβαν και τα θέατρα του νησιού. Χώροι όπως το Παττίχειο Λεμεσού έκλεισαν μέχρι το τέλος Μαρτίου και ακυρώθηκαν όλες οι συναυλίες και οι παραστάσεις. 

Το Υπουργείο Υγείας απαγόρευσε επίσης τις συγκεντρώσεις άνω των 75 ατόμων σε κλειστούς χώρους από χθες, Τρίτη 10 Μαρτίου μέχρι και της 31/03/2020.

Όλοι όσοι έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό και επιστρέφουν στην Κύπρο, ελέγχονται για συμπτώματα κορονοϊού στο αεροδρόμιο. Επιπλέον το Υπουργείο Υγείας απαιτεί να απομονωθούν προληπτικά τα άτομα αυτά για 2 εβδομάδες στο σπίτι και μετά να εξεταστούν έτσι ώστε να είναι σίγουροι πως δεν είναι φορείς του ιού. Το Υπουργείο καλεί τηλεφωνικός στο σπίτι αυτών που επέστρεψαν από τις χώρες όπου υπάρχουν κρούσματα για να ελέγξουν πως γίνετε σωστή απομόνωση. 

Πώς να προστατευτούμε από τον κορονοϊό; 

Πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας συνεχώς και να αποφεύγουμε να αγγίζουμε το πρόσωπο μας. Επιβάλλετε να έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικό, να αποφεύγουμε εναγκαλισμούς και τους χώρους με μεγάλο πληθυσμό δηλαδή άνω των 75 ατόμων. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως οι μάσκες που μπορούμε να προμηθευτούμε από τα φαρμακεία δεν εξυπηρετούν στο να μην κολλήσουμε τον κορονοϊό. Οι μάσκες εξυπηρετούν μόνο τους φορείς έτσι ώστε να μην μπορούν να μεταδώσουν τον ιό παρακάτω. Επίσης, γιατροί από τη Ρωσία προτείνουν ζεστά ροφήματα – τσάι – την κατανάλωση σκόρδου και άλλων φυτικών ινών. 

Στατιστικά, μεγάλος αριθμός ατόμων έχει αποβιώσει  από άλλες παθήσεις πιο σοβαρές ή μη, παρόλα αυτά καλό είναι για μας να ακολουθήσουμε κάποια μέτρα για τη δική μας υγεία αλλά και των γύρω μας χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται πανικός. Τα πιο πάνω μέτρα ειδικά στο θέμα καθαριότητας είναι μέτρα τα οποία έπρεπε να ακολουθούμε έκτοτε χωρίς να περιμένουμε κάποιου είδους παθήσεις για να τα εκτελέσουμε. Ο κορονοϊός στα υγειή άτομα αντιμετωπίζεται σαν μια γρίπη απλώς είναι καλό για όλους μας να προσέχουμε τον εαυτό μας γενικότερα και να πέρνουμε τα απαραίτητα μέτρα για μας τους ίδιους.

Καλή μας ανάρρωση!

Το Κυπριακό και πιο συγκεκριμένα το Λεμεσιανό συγκρότημα «Λωποδύτες» κυκλοφόρησε το καινούριο του τραγούδι με τίτλο «Το Βέλος» χθες, Τρίτη 10η Δεκεμβρίου 2019.

Το τραγούδι αυτό κατατάσσεται στο Ελληνικό Ροκ είδος και είναι εδώ για να μας μεταδώσει τους παλμούς και τους ρυθμούς της μπάντας που μας ξεσηκώνει!

Τη μουσική για «Το Βέλος» έγραψαν ο Χρήστος Κατσουνωτός και οι Λωποδύτες, και τους στίχους του κομματιού έγραψε ο Σταύρος Σιαμτάνης. Τη μουσική παραγωγή εκτέλεσε ο Chris Cara του Soundscape Studios όπου επίσης πραγματοποιήθηκε η ηχογράφηση και η μίξη. Ο Alex Psaroudakis του The Workshop N.Y. εκτέλεσε το Mastering. 

«Το βέλος» είναι το πρώτο τραγούδι των Λωποδυτών το όποιο συνοδεύεται από το δικό του βίντεο κλιπ. Την παραγωγή και τη σκηνοθεσία του βίντεο ανέλαβε ο Anton Cinematic. Το γύρισμα του βίντεο πήρε θέση στη γνώστη σε όλους μουσική σκηνή Ravens Music Hall όπου και εμφανίζονται οι Λωποδύτες κάθε Παρασκευή. 

Λίγα λόγια για τους Λωποδύτες. Η μπάντα αποτελείται από τέσσερα μέλη. Είναι ο Χρήστος Κατσουνωτός (Τραγούδι & Κιθάρα), Νικόλας Πέτρου (Τραγούδι & Πλήκτρα), Αντρέας Κέρβερος (Τραγούδι & Μπάσο), και ο Μαρίνος Χαραλαμπίδης (Ντραμς). Το γνωστό Κυπριακό συγκρότημα δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2006 στην Λεμεσό και ερμηνεύει παλιά και νέα τραγούδια από την Ελληνική και ξένη δισκογραφία καθώς και δικά τους τραγούδια. Στα 13 χρόνια ύπαρξης τους, οι Λωποδύτες δεν εμφανίζονταν μόνο σε μουσικές σε όλη την Κύπρο αλλά και στην τηλεόραση και ραδιόφωνο. 

Αγαπημένοι μας Λωποδύτες σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία και να είναι καλοτάξιδο το καινούριο σας τραγούδι «Το Βέλος».

Δείτε και ακούστε «Το Βέλος» εδώ:

Βρείτε τους Λωποδύτες στα παρακάτω links:

https://www.facebook.com/lopodutes/

https://www.instagram.com/lopodites_band/

Οι Κύπριοι καλλιτέχνες δεν ζουν κι εργάζονται μόνο στην πατρίδα μας αλλά και στο εξωτερικό. Η ομογένειά μας διαπρέπει κι επιτυγχάνει με τη σκληρή δουλειά και το άφθονο ταλέντο της και στην Αμερική. Ζωντανό παράδειγμα είναι ο Κύπριος ηθοποιός Demetri York που ζει εδώ και χρόνια στο Los Angeles των ΗΠΑ.  Ήπιαμε καφέ, γελάσαμε, και μιλήσαμε για τη ζωή και την καριέρα του. Δείτε την παρακάτω συνέντευξη! 

Από ποια ηλικία ήξερες πως ήθελες να γίνεις ηθοποιός;

Όταν ήμουν στην 6η δημοτικού, τραγουδούσα τα τραγούδια του Σεφερλή. Ήμουν ανάμεσα στα 2-3 άτομα στην Κύπρο που είχαν τον δίσκο του. Πολλοί δεν είχαν ιδέα πως είχε βγάλει δίσκο ο Μάρκος Σεφερλής. Έτσι πάντα στο λεωφορείο έβαζα το δίσκο στους συμμαθητές μου και ακόμη και όταν δεν τον είχα μαζί μου, με έβαζαν να τους τραγουδάω τα τραγούδια του και γελούσαν πολύ. Μετά, άρχισα να λέω ανέκδοτα που είχα ακούσει από άλλους και συνειδητοποίησα πως όλοι γελούσαν μόνο όταν τα έλεγα εγώ. Δεν ήξερα πως ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αυτό που ήξερα είναι ότι έχω το χάρισμα να μπορώ να κάνω τον κόσμο να γελά. Πιστεύω πως είμαι περισσότερο κωμικός από ηθοποιός.

Σε είδαμε στις Κυπριακές σειρές «Για την αγάπη σου» του ΑΝΤ1 και «7 Ουρανοί και Σύννεφα αλήτες» του ΣΙΓΜΑ. Πως ήταν η εμπειρία σου κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων; 

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω! Τότε ήμουν 17 χρονών και πήγαινα στα γυρίσματα με το μηχανάκι μου. Δεν είχα πολλές ατάκες τότε. Στην σειρά ήμουν συμμαθητής της «Σύλβιας», της πρωταγωνίστριας και ως συνήθως με έβαλαν να λέω αστεία. Περνούσα πολύ ωραία και ένιωθα πολύ όμορφα και αυτό με έκανε πραγματικά χαρούμενο. Θέλω να ευχαριστήσω τον Πάρη Προκοπίου που μου έδωσε την πρώτη ευκαιρία στο κόσμο της τηλεόρασης. 

Στους 7 ουρανούς ήταν διαφορετικά γιατί έπαιξα σε 35 επεισόδια και είχα αρκετά λόγια. Έπαιζα σε κάθε επεισόδιο. Ήταν πολύ ενδιαφέρον γιατί ο σεναριογράφος της σειράς, Δημήτρης Τοκαρής, με είχε δει σε ένα μπαράκι που έκανα Standup Comedyκαι αποφάσισε να γράψει ένα ρόλο για μένα. Και το όνομα του χαρακτήρα ήταν «Τζίμης». Δηλαδή έπαιζα τον εαυτό μου! Δεν  πήγα ποτέ σε οντισιόν για να πάρω ένα ήδη υπάρχοντα ρόλο της σειράς. Με τίμησε πολύ αυτή η κίνηση του και τον ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό.

Τι έχεις κρατήσει από την Κυπριακή τηλεόραση;

Το τηλεκοντρόλ! Χαχα! Αυτό που έχω κρατήσει είναι οι πλάκες ανάμεσα τον συνεργατών. Μου λείπει η διασκέδαση στη δουλειά όπως γίνεται στην Κυπριακή τηλεόραση. Εδώ στην Αμερική κάνουν αστεία και πλάκες αλλά δεν είναι όπως στο νησί. Θα πουν ένα ανέκδοτο, θα γελάσουν και μετά θα συνεχίσουν αμέσως το γύρισμα κλπ. Στην Κύπρο κάνουμε περισσότερο χαβαλέ. Οι Κύπριοι στα γυρίσματα διασκεδάζουν κατά κάποιο τρόπο περισσότερο απ’ ότι οι Αμερικάνοι. Βέβαια στην Αμερική λόγω της περισσότερης σοβαρότητας εν ώρα εργασίας, δουλεύουν με πιο γρήγορους ρυθμούς και είναι πιο αποτελεσματικοί. 

Πέρα από αυτές τις δύο σειρές, ήσουν πρωταγωνιστής στη κωμική σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην» του ΣΙΓΜΑ. Πως ένιωσες που ήσουν πρωταγωνιστής; 

Κοίτα, σ’ αυτή τη σειρά είμασταν όλοι πρωταγωνιστές. Δεν είχα παραπάνω από κάποιον άλλον, ούτε κάποιος άλλος είχε παραπάνω από μένα. Η εσωτερική σειρά είχε 19 επεισόδια και έπαιζα σε όλα. Εγώ όμως ήμουν ο μόνος που έκανε και StandupComedy και κωμικά σκιτσάκια. Μέσα από το «Σάστα τζι’ εγύρασην» γνώρισα απίστευτους κωμικούς – είχαν μαζέψει τους καλύτερους κωμικούς της Κύπρου βέβαια. Έπαιζαν επίσης ο Λούης Πατσαλίδης, ο Νικόλας Κουρουμτζής, ο Κώστας Πρίγκιπας, ο Αχάνας, ο 2J, ο Έβρος glijin, και πολλοί άλλοι. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία.

Υπάρχει κάποια στιγμή από τη σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην» που σου έχει μείνει αξέχαστη;

Ναι, θυμάμαι μια από τις μέρες που πήγαμε για γύρισμα, δεν είχαμε άλλα αστεία. Μας είχαν τελειώσει! Και μου λέει ο Τοκαρής: «Δημήτρη; Πες μας κάτι αστείο». Δεν είχαμε τίποτα όμως. Τους είπα λοιπόν 4-5 δικά μου ανέκδοτα που θυμόμουν τα οποία είχα γράψει για τα Standup Comedy Show. Εκείνη η στιγμή ήταν πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστική ταυτόχρονα γιατί είμασταν σε επαγγελματικό γύρισμα στο ΣΙΓΜΑ και ενώ απέμεναν μερικά λεπτά γυρισμάτων για να καλυφθεί το επεισόδιο, μας είχαν τελειώσει τα ανέκδοτα. Έτσι χρησιμοποιήσαμε δικό μου υλικό!

Από τη δουλειά σου στην τηλεόραση έχεις αποκτήσει κάποιο αγαπημένο ρόλο;

Πάντα έπαιζα τον εαυτό μου στην Κυπριακή τηλεόραση. Εδώ στο Λος Άντζελες στις ταινίες που έπαιξα, είχα ένα ρόλο που μου άρεσε πολύ. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ήταν ο Πανίκκος. Έπαιξα σε μια ταινία που λέγεται «Please Dont Call theCops» η οποία πήγε πολύ καλά και συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ της Αμερικής και σε όλο τον κόσμο. Ο σεναριογράφος της ταινίας αυτής μου είπε πως ήθελε ο ρόλος που θα έπαιζα να ήταν από τη Μέση Ανατολή και να έχει προφορά. Μου είπε να βαρύνω την προφορά μου και να διαλέξω από που θέλω να είμαι – ο χαρακτήρας δηλαδή – από Λίβανο, Αρμενία, Τουρκία, Ελλάδα. Τον ρώτησα αν μπορούσε ο χαρακτήρας να κατάγεται από Κύπρο και εννοείτε πως δέχτηκε. Όταν με ρώτησε το όνομα του χαρακτήρα, του είπα Πανίκκος με δύο κάπα.  

Πότε ξεκίνησε η αγάπη και η πραγματοποίηση των Standup Comedy Show;

Δεν ήξερα καν ότι υπάρχει το Standup Comedy μέχρι τα 19 μου χρόνια και λίγο πριν αποφοιτήσω από το λύκειο. Δεν είχα ξανακούσει καν αυτή τη φράση. Δεν είχα ιδέα το τι γινόταν έξω από την Κύπρο. Τους μόνους κωμικούς που γνώριζα ήταν ο Μάρκος Σεφερλής, ο Charlie Chaplin και ο Jim Carrey. Ο Κώστας Πρίγκιπας μου έμαθε τι είναι. Ο άνθρωπος αυτός είναι δάσκαλος και μέντορας για μένα όσο αφορά το StandupComedy, και πλέον πολύ καλός μου φίλος. Το πως γνωριστήκαμε ήταν κάπως κωμικό. Είχε έρθει στο σχολείο μου να διδάξει ένα απογευματινό μάθημα που λεγόταν Standup Comedy. Η πρώτη μου σκέψη ήταν «Comedy; Ποιος ήρθε στο σχολείο μου να διδάξει τέτοιο πράγμα και δεν τον ξέρω κιόλας;». Πήγα να τον βρω λοιπόν γιατί ήθελα να μάθω ποιος είναι και ξαφνικά βλέπω το όνομα Πρίγκιπας. Πίστευα πως επρόκειτο για πλάκα. Όμως τελικά δεν ήταν φάρσα ή πλάκα, γνωριστήκαμε και δεθήκαμε κατευθείαν. Πέρα από τα μαθήματα στο σχολείο, ο Πρίγκιπας ήταν αυτός που με πήρε μαζί του στα Standup Comedy Show και ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Είμασταν εγώ, ο Πρίγκιπας, και ο Αχάνας. Από τότε πηγαίναμε παντού στην Κύπρο για τις παραστάσεις μας και συνεργαστήκαμε επίσης με διάφορους Κύπριους κωμικούς.

Πιστεύεις πως σε βοήθησαν σαν ηθοποιός και κωμικός τα μαθήματα που παρακολούθησες στο Σατιρικό Θέατρο;

Ήμουν μικρός που ξεκίνησα μαθήματα στο Σατιρικό Θέατρο. 16 χρονών πιστεύω, και συνέχισα για τρία χρόνια. Πήγαινα μια φορά την εβδομάδα, παίζαμε θεατρικά παιχνίδια, κάναμε αυτοσχεδιασμό και θεατρικές ασκήσεις. Δεν ήταν θέατρο ακριβώς επικεντρωνόμασταν στον αυτοσχεδιασμό. Με βοήθησε στο να μπορώ να είμαι σε εγρήγορση, να συνειδητοποιήσω πως είμαι καλός στο να σκέφτομαι αστεία σε κλάσματα δευτερολέπτων και να ξεδιπλωθώ. 

Ενώ πρωταγωνιστούσες στη σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην», έγραψες, σκηνοθέτησες, και πρωταγωνίστησες στην δική σου κωμική παράσταση «Χελωνονυστικάκια». Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό. 

Ξεκίνησα να γράφω τα «Χελωνονυστικάκια» όταν ο πατέρας μου είπε «Πας σε Standup Comedy και πολύ καλά κάνεις, αλλά γιατί δεν κάνεις και κάτι δικό σου;» έτσι ξεκίνησα να γράφω. Ήταν κάτι παρόμοιο σ’ αυτό που κάνει ο Σεφερλής. Επιθεώρηση, σάτιρα, σκετσάκια. Όπως είπες, το σκηνοθέτησα, έγραψα το σενάριο, πρωταγωνίστησα (ήμουν ο σκηνοθέτης άρα επέλεξα εμένα για πρωταγωνιστή «γέλιο»), επίσης έκανα και την παραγωγή. Να φανταστείς έκανα μέχρι και τον ενδυματολόγο. Έκοψα και έραψα όλες τις στολές. Μόνο μασάζ στα πόδια των ηθοποιών δεν έκανα! Έκανα τα πάντα πραγματικά. Ήταν ίσως η δεύτερη πιο μεγάλη εμπειρία της ζωής μου. Την πρώτη θα σου την πω μετά!

Πώς προέκυψε η μετακόμιση σου στο Los Angeles των ΗΠΑ;

Το νησί το βλέπω σαν το νησί των Λωτοφάγων. Όταν ο Οδυσσέας πήγε στο τελευταίο νησί πριν την Ιθάκη, είχαν μείνει πολύ λίγοι Μούτσοι μαζί του. Έφυγε μόνος του αν θυμάμαι καλά. Ο λόγος; Γιατί στο νησί των Λωτοφάγων έτρωγαν τους καρπούς του δέντρου και καθησυχάζονταν. Οι Μούτσοι καθησυχασμένοι πρέπει να του είπαν «που πας Οδυσσέα, κάτσε εδώ». Αυτή τη στιγμή έτσι τη φαντάζομαι. Ο Οδυσσέας όμως ήθελε να φύγει και έφυγε μόνος του. Κάπως έτσι έφυγα κι εγώ από την Κύπρο. Από τη χώρα του καναπέ, των Λωτοφάγων και του φαγητού της γιαγιάς. Αγαπώ το νησί και πάντα θα το αγαπώ απλώς ήθελα κάθε μέρα να μαθαίνω νέα πράγματα και να γίνομαι καλύτερος. Ποτέ δεν μου άρεσε η άνεση ή το να καθησυχάζομαι.  

 Ήταν δύσκολη η αλλαγή χώρας; Δεν μετακόμισες κάπου κοντά, αλλά στην άλλη άκρη της γης!

Ήταν πολύ δύσκολη η αλλαγή, το ξέρεις κι εσύ. Στην αρχή είχα πάθει μεγάλο «cultureshock». Δεν μου έφταναν τα υπόλοιπα ήρθα και εγκαταστάθηκα στο Hollywood, όχι στην Αθήνα η στο Μάντσεστερ που πάει το 97% των Κυπρίων! 

Τους πρώτους μήνες ζούσα σε όνειρο, μπορείς να το πεις κι εφιάλτη. Επίσης άλλαξα πολύ σαν άνθρωπος γιατί ένιωθα πως ήμουν κατώτερος από τους άλλους. Μετά από τρεις μήνες εδώ, κατάλαβα πως δεν είμαι κατώτερος αλλά απλούστατα διαφορετικός. Ήμουν μόνος μου, δεν γνώριζα κανέναν, χωρίς οικογένεια, φίλους, κάτι πολύ δύσκολο. Το Λος Άντζελες είναι μια πολύ απαιτητική πόλη με πολλές προκλήσεις. Μέχρι και σήμερα ακόμη είναι δύσκολο αλλά έχω συνηθίσει πλέον. Στην Αμερική όμως γι’ αυτό ήρθα. Ήρθα να σπουδάσω και να εξελιχτώ.

Πώς ήταν η εμπειρία σου στο Stella Adler Academy of Acting, και ποια ήταν τα επόμενα σου βήματα μετά τις σπουδές σου;

Καταρχάς το Stella Adler Academy είναι μια από τις καλύτερες και πιο δυνατές σχολές στον πλανήτη. Η Stella Adler ήταν η δασκάλα του Marlon BrandoRobert De Niro και Mark Ruffalo κι εμένα *γέλιο*. Ήταν μια εξαιρετική και απίστευτη εμπειρία.

Μετά από τη σχολή έτρεχα σε ακρόασης. Πήγαινα σε δύο οντισιόν την ημέρα, κατέκτησα το Λος Άντζελες και σε τρείς εβδομάδες είχα κλείσει τρείς ταινίες. Οι ταινίες ήταν «Please Dont Call the Cops» όπου ο ρόλος ήταν ο Πανίκκος που ανέφερα και πριν, «RED» που πήγε σε φεστιβάλ στις Κάννες, και «Oh My Dear Darling» η οποία συμμετείχε σε φεστιβάλ της Ασίας. Πέρα από τις ταινίες έπαιξα σε θέατρα, έκανα Standup Comedy Show, σόου αυτοσχεδιασμού και το τελευταίο ήταν η σειρά «LAινός Κυπραίος».

Τότε άλλαξες και το επίθετό σου; Από που προήλθε το «York»;

Αυτή η ιστορία είναι πολύ κωμική αλλά φοβάμαι πως θα το καταλάβουν μόνο αυτοί που έζησαν ή ζουν στο εξωτερικό. Θα προσπαθήσω όμως να σας την μεταφέρω. Ήμουν στα γυρίσματα μιας ταινίας και φώναξε κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης «να έρθει ο Demetri York – Dj – IRS». Πως να καταφέρει να πει ο Αμερικάνος το Γιωρκάτζιης; Το IRS είναι ο φόρος εισοδήματος των ΗΠΑ, είπε και τη λέξη «Dj» όπως και τη λέξη «York» και εγώ δεν ήθελα να με μπλέξουν σε Dj ιστορίες της Νέας Υόρκης και να καλέσουν και τον φόρο εισοδήματος, άρα αποφάσισα να το αλλάξω σε York σαν εύκολη συντομία για να τους κάνω τη ζωή τους πιο εύκολη.

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές στον τρόπο που δουλεύει ο κινηματογράφος και η τηλεόραση μεταξύ του Los Angeles και της Κύπρου;

Σίγουρα. Για παράδειγμα πολλές ταινίες στην Αμερική είναι ανεξάρτητες. Δηλαδή δεν ανήκουν σε κάποιο κανάλι κλπ. Μπορεί να είναι ταινίες χαμηλού  budget αλλά προσπαθούν όλοι να καλυτερέψουν την ποιότητα. Ερχόταν ο ηχολήπτης για παράδειγμα και ήταν εκεί στο 200%  του. Ήταν όλοι εκεί στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Στην Κύπρο όμως, παρ’ όλο που έχουμε πολύ ταλαντούχους καλλιτέχνες σε όλους τους τομείς, δεν πιστεύω πως είμαστε τόσο επαγγελματίες, αποτελεσματικοί και πειθαρχημένοι όσο είναι οι άνθρωποι εδώ. Περνούμε ωραία στην Κύπρο όπως είπα και πριν – κάτι που πεθυμώ – αλλά στην Αμερική λειτουργούν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Οι Αμερικάνοι πάντα δουλεύουν για να καλυτερέψουν την ποιότητα της δουλειάς και για να την εξελίξουν ενώ στην Κύπρο βολεύονται μ’ αυτά που έχουν δυστυχώς. 

Υπάρχει βλέψη για επιστροφή στην Κύπρο;

Σίγουρα υπάρχει! Αγαπώ την Κύπρο πάρα πολύ και θέλω να ζήσω εκεί. Εγώ δεν πιστεύω πως το Λος Άντζελες ή η Κύπρος είναι το σπίτι μου. Πιστεύω πως ο πλανήτης είναι το σπίτι μου και δεν θα αφήσω ποτέ μια χώρα να με εγκλωβίσει. Όπου μπορώ να δημιουργώ και όπου μου κάνει κέφι, θα πηγαίνω. Σήμερα είμαι εδώ στο Λος Άντζελες, αύριο μπορεί να είμαι στην Ταϊλάνδη και να διδάσκω θέατρο. Κανείς δεν ξέρει! Δεν παντρεύομαι ούτε το Λος Άντζελες αλλά ούτε την Κύπρο. Είμαι ερωτευμένος με τον πλανήτη.

Εμένα μου έτυχε πολλές φορές λόγω του ότι μένω επίσης στης ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, το να με αποκαλούν οι συμπατριώτες μας, «Αμερικάνα». Σου έχει συμβεί αυτό; Πώς αντέδρασες;

Είναι μια πολύ ενδιαφέρον ερώτηση. Το περίεργο στη δική μου περίπτωση είναι ότι οι φίλοι και η οικογένεια μου πάντα με φώναζαν Τζίμη ενώ στην Αμερική με φωνάζουν Δημήτρη. Άρα κάτσε βρες την άκρη. Ναι, μου έχει τύχει να με αποκαλούν Αμερικάνο στην Κύπρο. Πάνω απ’ όλα όμως είμαι Κύπριος και γι’ αυτό έκανα και το γκρουπ στο Facebook «LAinoi Kipreoi”. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ήρθα στην Αμερική ήταν το να ψάξω να βρω έναν Κύπριο. Δεν έβρισκα όμως Κυπριακή κοινότητα. Ελληνικές κοινότητες υπάρχουν πολλές προπαντός στο Facebook. Σίγουρα ήθελα να μάθω τη διαφορετική κουλτούρα της Αμερικής αλλά αυτό δεν σήμαινε πως δεν ήθελα να νιώθω οικία και να κάνω παρέα με τους συμπατριώτες μου. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το γκρουπ που ήταν το μόνο στην Καλιφόρνια. Οι «LAinoi Kipreoi» ξεκίνησαν με μόνο ένα άτομο (εμένα) και σήμερα έχει 140 μέλη. Έφερα πολλούς Κύπριους κοντά για δικτύωση και για φιλίες και δεν χρειάζεται οι συμπατριώτες μας που έρχονται στο Λος Άντζελες να περάσουν αυτά που πέρασα εγώ. Άρα μπορώ να πω πως είμαι 100% Κύπριος, είμαι γιώρκη, Δημήτρης Γιώρκη, και ναι είμαι πολύ περίφανος γι’ αυτό. Να φανταστείς έχω δύο «φουκούες» στο σπίτι, κάνουμε σουβλάκια, σιεφταλιές, τιμάμε τα έθιμά μας, όλα τα κάνουμε. Παρ’ όλα αυτά ακόμη με φωνάζουν Αμερικάνο. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ είτε το θέλουμε είτε όχι. 

Δούλεψες με κάποιο Κύπριο καλλιτέχνη στο Λος Άντζελες;

Ναι, έκανα μια ταινία με τον Σάββα Χρίστου που ονομάζεται «6 pm». Ο Σάββας είναι εξαιρετικός filmmaker. Αυτή η ταινία τα πήγε πάρα πολύ καλά. Έλαβε πολλά βραβεία και ήταν και στο Los Angeles Greek Film Festival όπως και σε άλλα πολλά φεστιβάλ.

Τι άλλο έκανες στην Αμερική πέρα από τις ταινίες, τα θέατρα και τα Standup ComedyShow;

Έκανα και ραδιόφωνο στο LA Greek Hebrew Radio, και επίσης ανέβασα πολλά βίντεο στα social media τα οποία έχουν φτάσει μέχρι τα 30,000 views. Μια από τις σειρές βίντεο που έκανα ονομάζεται «Με το Σιουσιούκκο στο Hollywood». Ήμουν στο δρόμο του L.A. και ρωτούσα τον κόσμο τι ξέρει για την Κύπρο κρατώντας ένα σιουσιούκκο για μικρόφωνο! Θα ξεκινήσω πάλι γυρίσματα γι’ αυτή τη σειρά στις επόμενες μέρες. Το άλλο βίντεο που άρεσε στον κόσμο ονομάζεται «CaliGanjaRoz».

Μια τελευταία ερώτηση για σήμερα. Ποια είναι τα σχέδιά σου για το άμεσο μέλλον;

Τα μόνα σχέδια που ξέρω να κάνω είναι το σπιτάκι και ο ήλιος! 

Το επόμενο πλάνο είναι η σειρά «LAινός Κυπραίος» την οποία ξεκινήσαμε με τον Σάββα Χρίστου σαν δημιουργοί. Ήδη γυρίσαμε και το πρώτο επεισόδιο. Σ’ αυτό το πρότζεκτ έμαθα πολλά. Ο Σάββας μου έμαθε πάρα πολλά δηλαδή γιατί όπως είπα είναι εξαιρετικός filmmaker. Μιλήσαμε και με διάφορα κανάλια στην Κύπρο ενδιαφέρθηκαν αλλά είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτή η συνεργασία γιατί τα budget στην Κύπρο είναι πολύ χαμηλοί σε σύγκριση με το LA. Για να φανταστείς ο κατώτερος μισθός στο Λος Άντζελες είναι κατά τρεις φορές μεγαλύτερος από της Κύπρου. Άρα προς το παρόν θα συνεχίσω την σειρά με τον Σιουσιούκκο όπως ανέφερα και πριν.

Δημήτρη σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Ήταν μεγάλη χαρά που γνώρισα ένα πολύ ταλαντούχο Κύπριο καλλιτέχνη που διαπρέπει στο Los Angeles. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία! Καλή συνέχεια!

«Εγώ ευχαριστώ για τη συνέντευξη και σου εύχομαι καλή επιτυχία στο μουσικό σου ταξίδι και θα ήθελα να συνεργαστούμε σύντομα!» – Demetri York

Λοιπόν, αυτά είπαμε με τον Δημήτρη για σήμερα. Ελπίζω να τον λατρέψετε όσο κι εγώ μετά από αυτή τη συνέντευξη. Θα μου μείνει αξέχαστη λόγω του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του που σε κάνει να νιώθεις άνετα, να γελάσεις και να περάσεις όμορφα στην παρέα του. Αυτό σημαίνει το να είσαι καλλιτέχνης! 

Μπορείτε να βρείτε τον Demetri York στα παρακάτω links:

www.demetriyork.com

www.imdb.me/demetriyork

www.facebook.com/demetriyork8

www.youtube.com/channel/UCCm7t78EC2nN3s7uO9uLuhA

Είναι γεγονός ότι το γενικό σύστημα υγείας έχει τεθεί σε εφαρμογή και είναι πλέον κομμάτι της ζωής μας. Για αυτό το σύστημα υγείας υπήρξαν πολλές συζητήσεις από πολιτικά πρόσωπα, γιατρούς και πολίτες. Η ερώτηση όμως παραμένει μία.. Είναι όντως το ΓΕΣΥ βοηθητικό και καλύπτει όλους τους Κύπριους πολίτες;

Το ΓΕΣΥ φυσικά έχει τα θετικά του. Έχουν χαμηλώσει οι τιμές των επισκέψεων στους γιατρούς – κατά πολύ και το ίδιο και τα φάρμακα. Με λίγα λεφτά που δίνουμε κάθε μήνα έχουμε αυτά τα πολύ σημαντικά “καλά”.

Πόσο καλά είναι ομως οι άλλοι; Οι γιατροί που έχουν μια μεγάλη λίστα ατόμων να δούν και καμιά φορά ξεχνούν ότι είναι άνθρωποι και το ίδιο άνθρωποι είναι οι ασθενείς τους. Οι φαρμακοπιοί που έχουν κάνει το φαρμακείο τους σπίτι τους πλέον και είναι σε εγρήγορση όλη την ώρα. Οι ασθένεις – πολίτες που δεν βρίσκουν τον γιατρό τους γιατί είναι μονίμος απασχολημένος με άλλα περιστατικά. Τα νοσοκομεία που συνεχίζουν να πηγαίνουν κατά διαόλου.

Αντέχουμε; Δεν ξέρω για πόσο θα λειτουργήσει το σύστημα αυτό και αν όντως έχει να προσφέρει ή απλά έρχεται για να διαλύσει ότι είχε μείνει όρθιο. Θα το δούμε αυτό.

Για τώρα εύχομαι υπομονή σε όλους μας και να μην ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Οι σκέψεις δικές σας.

Σήμερα έχουμε μαζί μας την Αριάδνη, μια νέα μουσικό και μπασίστρια. Θα μιλήσουμε για την καριέρα της, τους μελλοντικούς της στόχους, και για κάποια από τα θέματα που αντιμετωπίζουν πολλοί μουσικοί σ’ αυτή τη βιομηχανία. Πάμε να τη γνωρίσουμε! Σήμερα έχουμε μαζί μας την Αριάδνη, μια νέα μουσικό και μπασίστρια. Θα μιλήσουμε για την καριέρα της, τους μελλοντικούς της στόχους, και για κάποια από τα θέματα που αντιμετωπίζουν πολλοί μουσικοί σ’ αυτή τη βιομηχανία. Πάμε να τη γνωρίσουμε! 

Η αγάπη σου για τη μουσική ξεκίνησε από μικρή ηλικία; 

Η αλήθεια είναι πως ναι. Από παιδί θυμάμαι αυτή τη σύνδεση με τη μουσική. Πιο συγκεκριμένα, οι πρώτες μου αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία είναι το ραδιόφωνο να παίζει στο σπίτι, ένα τοπικό σταθμό και εγώ να προσπαθώ να μιμηθώ τις μελωδίες. Όποιο κι αν ήταν το είδος, από παραδοσιακά τραγούδια, ρεμπέτικα, σε ελληνικό και ξένο ροκ.  

Έκανες από μικρή μαθήματα μουσικής; 

Τα μαθήματα μουσικής άργησαν λίγο να έρθουν στη ζωή μου. Πάντοτε όμως στο σχολείο ήμουν το παιδί που έπαιζε αυλό, ήταν σε σχολικές χορωδίες, και για 2-3 χρόνια ήμουν και το πρώτο μαντολίνο! Αργότερα ξεκίνησα μαθήματα μουσικής εχτός σχολείου. 

Πως προέκυψαν τα μαθήματα μπάσου και κοντραμπάσου; 

Δεν ήθελα να μάθω να παίζω πιάνο. Κιθάρα έπαιζε ο αδερφός μου και έτσι μετά από συζήτηση με τον καθηγητή κιθάρας στη σχολή μουσικής μου μπήκε η ιδέα του ηλ.μπάσου. Εγώ ήμουν κάπου 12 χρονών βέβαια, και δεν είχα ιδέα τι ήταν το μπάσο! Μου εξήγησε τι ήταν, κι αφού κι εγώ κατάλαβα πως ήταν αυτό το όργανο που άκουγα στη μουσική που μ’ άρεσε τότε, τη Ροκ όπως τους Red Hot Chili Peppers κλπ., ξεκίνησα με τη μία!  

Μετά από σχεδόν ενάμιση χρόνο, ο καθηγητής ηλεκτρικού μπάσου που με δίδασκε, μου είπε τη φράση: «παίζεις το παρακλάδι και δεν παίζεις τον κορμό;». Μιλούσε φυσικά για το κοντραμπάσο. Μετά από κάποιο διάστημα είχα δει ένα κοντραμπάσο στο σχολείο και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Εν τέλη, ασχολήθηκα και με τα δύο.   

Έπειτα συνέχισες μουσικές σπουδές κοντραμπάσου σωστά; 

Ναι, σπούδαζα κλασσικό κοντραμπάσο και η αλήθεια είναι πως είχα παρατήσει το ηλεκτρικό μπάσο εκείνο το διάστημα. Κάποιες συγκυρίες  μου άλλαξαν την πορεία που είχα διαλέξει. Πλέον έχω επιστρέψει και στο ηλεκτρικό μπάσο, και με χαροποιεί το ότι παίζω και τα δύο.  

Τώρα μετά από τις συγκυρίες που ανέφερες, ασχολείσαι πιο πολύ με το ηλεκτρικό μπάσο; 

Μετά από λίγο διάστημα αφού άλλαξαν οι καταστάσεις, επέστρεψα πίσω στο πανεπιστήμιο για να τελειώσω το πτυχίο μουσικής. Πλέον όμως σπουδάζω ηλεκτρικό μπάσο στον κλάδο ModernMusic & Jazz. Δεν μπορώ να πω όμως ότι ασχολούμαι περισσότερο με το ηλεκτρικό μπάσο παρά το κοντραμπάσο. Δεν θα τα ξεχώριζα ποτέ. Έτσι κι αλλιώς  παίζω και τα δύο και πιστεύω πως το καθένα έχει τη δική του χάρη.  

Photo by: Andreas Limnatitis
Styling by: Antreas Guido Kontides – Wardrobe Line10

Πέρα από τη μουσική όσο αφορά το μπάσο και τις σπουδές σου, είσαι και DJ. Πώς προέκυψε αυτή η καριέρα; 

Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου που δεν μπορούσα να παίξω κάποιο μουσικό όργανο. Ήταν ο μόνος τρόπος να κρατήσω επαφή και να είμαι κοντά στη μουσική.  Έτσι ξεκίνησα να κάνω DJκαι ακόμη το συνεχίζω παράλληλα με το μπάσο.  

Προτιμάς να παίζεις μπάσο ή να κάνεις DJ; Πιο αγαπάς πιο πολύ; 

Έχω βρει τη μαγεία και των δύο. Σίγουρα δεν θα πάω με τον ίδιο ενθουσιασμό να κάνω DJ ή σε ένα Live όπου θα παίξω μπάσο, είναι κάτι λογικό άλλωστε. Και τα δύο μου προκαλούν ενθουσιασμό αλλά το Live είναι το κάτι άλλο για μένα. Δεν μπορώ όμως με ευκολία να τα συγκρίνω και να πω πιο με ενθουσιάζει περισσότερο, είναι δύο πράγματα εντελώς διαφορετικά.  

Ποια είναι η μαγεία του «live performance»; Τι σε ενθουσιάζει σ ’αυτό το κομμάτι της μουσικής;  

Καταρχάς με ενθουσιάζει το κοινό. Δηλαδή το να έχεις κόσμο κάτω απ’ τη σκήνη που σε ακούει και συμμετέχει με το δικό του τρόπο. Η άλλη μαγεία είναι το ότι δεν βρίσκεσαι μόνη στη σκήνη, είσαι περιτριγυρισμένη από τους συνεργάτες σου, όπου θα κάνεις μια συζήτηση μέσω της μουσικής, έτσι το νιώθω εγώ. Πέρα από αυτό, είναι μια στιγμή η οποία πάντα θα έχει μια διαφορετική κατάληξη γιατί στο κάτω κάτω είναι εναλλαγή ενέργειας. Αυτό όμως εξαρτάται πάντα κι από τον κόσμο που μας βλέπει γιατί παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις παραστάσεις/συναυλίες. Είναι ίσως ένα από τα κοινά που βρίσκω μεταξύ του DJ και του live performance.   

Ποια είναι η εμπειρία σου σαν γυναίκα στη μουσική βιομηχανία; Πιστεύεις πως υπάρχει σεξισμός ακόμη και σήμερα; 

Προσωπικά δεν πιστεύω πως το ένα φύλο είναι κατώτερο ή ανώτερο από το άλλο. Δυστυχώς όμως είναι αλήθεια πως έχω παρερμηνευτεί ως μια γυναίκα που προσπαθεί υπήρξε και αυτό. Γυναίκα που προσπαθεί μπορεί να φαίνεται κάπως στα μάτια του οποιουδήποτε, όχι από όλους εννοείτε και όχι μόνο στη μουσική βιομηχανία. Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που βλέπουν τον άνθρωπο χωρίς να πρέπει να διαχωριστεί αν είναι άντρας ή γυναίκα.  Μου έχει συμβεί να μου μιλήσουν περιφρονητικά, ή με βλέμμα κατωτερότητας. Αντί να βλέπουν τον άνθρωπο που προσπαθεί για κάτι, βλέπουν τη γυναίκα. Αυτό είναι μεγάλο λάθος για μένα. Βέβαια τονίζω ξανά πως δεν είναι όλοι έτσι, απλώς ακόμη υπάρχει αυτή η  μερίδα ανθρώπων που δεν έχουν αλλάξει τον τρόπο σκέψης τους. 

Φαντάζομαι πως παραξενεύονται πολλοί που είσαι γυναίκα και παίζεις μπάσο γιατί ίσως να μην το συναντούν συχνά.

Ναι, πολλοί το θεωρούν παράξενο, αλλά όχι εγώ! Πάλι αυτό πιστεύω πως είναι μέρος της προηγούμενης συζήτησης μας για την διαφορετικότητα, τον σεξισμό. Γιατί πρέπει ο κόσμος να βλέπει τη γυναίκα που παίζει μπάσο και όχι τον άνθρωπο; Πέρα από το αν παραξενεύονται πολλοί, έχω λάβει πολλά θετικά σχόλια σαν μπασίστρια. Είναι κάτι που πιστεύω πως όλοι μας συναντάμε συχνά πλέον – γυναίκες που παίζουν μπάσο, κιθάρα, ντραμς κλπ.. Έτσι δεν πιστεύω πως πρέπει να κάνει τόση  εντύπωση γι’ αυτό το θέμα. Είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. 

Τι είδη μουσικής προτιμάς να παίζεις στο ηλεκτρικό μπάσο και στο κοντραμπάσο; 

Γενικά μέχρι τώρα, με το ηλεκτρικό μπάσο αλλά και με το κοντραμπάσο, έχω συνεργαστεί με Ροκ μπάντα, κλασσική ορχήστρα, τανγκό σύνολο,  καθαριστικό σύνολο, παραδοσιακό σχήμα, ρεμπέτικο σχήμα κ.α. Θα έλεγα πως έχω γνωρίσει αρκετά στυλ. Δεν έχω καταλήξει κάπου μέχρι στιγμής, γνώρισα και ακόμη γνωρίζω διάφορα στυλ, δηλαδή, με βοηθάει το ότι μελετώ διάφορα είδη μουσικής όπως Blues, Pop, και Jazz. Το κάθε ένα μου έχει προσθέσει ένα κομμάτι στο ποια είμαι σήμερα, αλλά η γνώση δεν σταματά ποτέ, σωστά; 

Ποια είναι η αντίδραση του κόσμου όταν λες πως επαγγέλλεσαι μουσικός; 

Πολλοί μου απαντούν με τη φράση: «μα αυτό είναι το χόμπι σου». Είναι κάτι στο οποίο διαφωνώ απόλυτα γιατί δεν σημαίνει πως η μουσική ή η οποιαδήποτε τέχνη δεν μπορεί να είναι επάγγελμα. Ο μουσικός εργάζεται όπως και οι υπόλοιποι στο κοινωνικό σύνολο, απλά ο καθένας έχει τον ρόλο του. Έτσι και ο  μουσικός. Η μουσική είναι μέρος της ζωής των ανθρώπων από την παιδική μας ηλικία. Θα ήθελα λοιπόν να έρθει εκείνη η μέρα όπου δεν θα πρέπει να «δικαιολογηθώ» για το επάγγελμα μου, όπως κάθε άνθρωπος.  

Πιστεύεις πως για να είσαι μουσικός χρειάζεσαι μόνο ταλέντο; 

Το ταλέντο παίζει μεγάλο ρόλο βέβαια αλλά αυτό που δεν ξέρει πολύς κόσμος είναι το τι βλέπει πάνω στη σκηνή. Πέρα από το φυσικό ταλέντο, βλέπει και την αφοσίωση του κάθε μουσικού στο επάγγελμα του. Ένας μουσικός οφείλει να αφοσιώνεται στη δουλεία του, να μελετά, να «ψάχνεται», να έχει επιμονή και υπομονή, και να δουλεύει σκληρά για να εξελίσσεται συνεχώς και να ανεβαίνει πιο ψηλά. Δεν αρκεί μόνο το ταλέντο.  

Οι καλλιτέχνες πρέπει να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον; 

Πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει αλληλεγγύη και σεβασμός μεταξύ των μουσικών. Είτε υπάρχει ανταγωνισμός ή κόντρα, στο τέλος της ημέρας, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε μια καλή δουλειά και την προσπάθεια του κάθε ανθρώπου.  

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον; 

Θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορώ να εκφραστώ μέσα από τη δική μου μουσική και στοίχους, αυτός είναι ο στόχος μου.  

Photo by: Andreas Limnatitis
Styling by: Antreas Guido Kontides – Wardrobe Line10

Αριάδνη μας, σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη! Σου ευχόμαστε καλή επιτυχία στα επόμενά σου βήματα! 

Βρείτε την Αριάδνη εδώ:

http://www.facebook.com/ariadneara

Έχω την τιμή σήμερα να σας παρουσιάσω μια υποσχόμενη μουσικό και φίλη, την Ηρώ Κλείτου. Μια ιδιαίτερη φωνή που τραβάει την προσοχή όλων. Αυτή η ταλαντούχα μουσικός δεν παύει ποτέ να εξελίσσεται και να μας εντυπωσιάζει.

Την πρώτη φορά που σε είδα ζωντανά σε μουσική σκηνή, μ’ εντυπωσίασε όχι μόνο αυτή η σπάνια και ιδιαίτερη φωνή που έχεις, αλλά και το ότι τραγουδούσες παίζοντας πιάνο και κρουστά ταυτόχρονα.  Από που προήλθε η έμπνευση να παίζεις δύο μουσικά όργανα ενώ τραγουδάς;

Γενικά στην ζωή μου, μου αρέσει να βελτιώνομαι, να δοκιμάζω τον εαυτό μου και να αναπτύσσομαι μέσα απ’ ότι κάνω. Όταν έπαιζα στο Λονδίνο με το πιανάκι μου σαν σόλο artist, θεωρούσα ότι χρειάζεται κάτι περισσότερο από το πιάνο για να μου δώσει λίγο ρυθμό. Έτσι άρχισα να πειραματίζομαι με διάφορα κρουστά και κάπως έτσι άρχισα να τα συνδυάζω όλα μαζί.

Πέρα από τις μουσικές σπουδές σου στο Bangor University της Ουαλίας, σπούδασες και μουσικό θέατρο στο Λονδίνο. Πιστεύεις πως αυτό σε βοήθησε να εξελιχτείς ακόμη περισσότερο σαν τραγουδίστρια;

Σαν performer και σαν καλλιτέχνης εννοείται. Ότι κάνεις στον τομέα της τέχνης παίρνεις πάντα και θετικά και αρνητικά. Εγώ ήμουν τυχερή στην ζωή μου και πήρα μόνο θετικά και κατά την διάρκεια των σπουδών μου αλλά και της ζωής μου στο Λονδίνο.​ Πιστεύω πως όλη μου η ανάπτυξη σαν καλλιτέχνης ξεκίνησε με τις σπουδές μου στο μουσικό θέατρο. Εκεί συνειδητοποίησα πως για να είσαι σωστός καλλιτέχνης πρέπει να καταλάβεις πρώτα πως είσαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος με τα δικά του στοιχεία, την δική του προσωπικότητα και μουσικότητα. Όλοι μας γενικά μπερδεύουμε το τι είμαστε με το τι γίνεται γύρω μας και χάνουμε το εγώ μας . Όταν λοιπόν δεχτείς τον εαυτό σου και πιστέψεις σε ότι κάνεις τότε αρχίζεις να εξελίσσεσαι.

Σε απολαύσαμε και στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Rising Star». Πώς ήταν η εμπειρία σου στο παιχνίδι;

Είμαι πολύ ικανοποιημένη με την εμπειρία μου στο Rising star γιατί μου έδωσε μια γεύση του τι γίνεται στον κόσμο της τηλεόρασης και του διαδικτύου. Ευτυχώς για μένα ήμουν λίγο συνειδητοποιημένη και ήξερα καλά γιατί παίρνω μέρος σε ένα τέτοιο παιχνίδι αλλά επίσης γνώριζα το γνωστό ρητό «σήμερα είσαι αύριο δεν είσαι». Αυτά τα παιχνίδια είναι εμπειρίες που κρατάς στην καρδιά σου και ζεις απλά την στιγμή γνωρίζοντας ότι αύριο που θα τελειώσουν εσύ θα συνεχίσεις την μάχη σου για την μουσική σου από εκεί που την είχες αφήσει. 

Το τελευταίο διάστημα έκανες acoustic lives. Υπάρχει βλέψη για μια δική σου ολοκληρωμένη μπάντα;

Λατρεύω τα acoustic lives με το πιανάκι μου γιατί είναι πιο κοντά στα τραγούδια που μου αρέσει να ακούω καθημερινά. Παρόλα αυτά σαν performer είμαι πιο ολοκληρωμένη όταν είμαι με μπάντα και μπορώ να είμαι ελεύθερη να αφεθώ στην σκηνή νιώθοντας την δύναμη των μουσικών μου. Αυτός είναι και ο λόγος που αυτή την στιγμή ετοιμάζω την δική μου μπάντα με απίστευτους μουσικούς, μια ενωμένη ομάδα. Ετοιμάζουμε πολύ όμορφα πράγματα. 

Εχτός από τις εμφανίσεις σου, έχεις και ακόμη μία δουλειά περί μουσικής: διδάσκεις μουσικό θέατρο και φωνητική σε παιδιά. Είσαι πολύ δεμένη με τους μαθητές σου έτσι;

Ο λόγος που η διδασκαλία είναι η καθημερινή μου δουλειά είναι γιατί μου αρέσει να μοιράζομαι ότι γνωρίζω. Όταν τα παιδιά έρχονται σε μένα ο στόχος μου είναι να τα δω να ανθίζουν και να μεγαλώνουν. Βάζω όλη μου την ψυχή για να τους βλέπω να βελτιώνονται να δοκιμάζονται και να μην ντρέπονται αλλά αντιθέτως να είναι περήφανοι για το τι έχουν και να παλεύουν για να το αναπτύξουν. Με τους μαθητές μου συνδέομαι από την πρώτη στιγμή, ξέρουν ότι μπορούν να με εμπιστευτούν και πως θα είμαι πάντα δίπλα τους είτε σαν δασκάλα τους ή σαν φίλη. 

Πώς νιώθεις που οι μαθητές σου σε θαυμάζουν τόσο πολύ και γνωρίζουν το κάθε σου τραγούδι;

Όπως αυτοί με θαυμάζουν έτσι και εγώ τον καθένα ξεχωριστά. Πάντα θεωρούσα ότι ο καθένας μας ξεχωριστά χρειάζεται κάποιον να θαυμάζει στην ζωή του. Αυτός ο κάποιος τον κάνει να προχωρά και να νιώθει περισσότερη σιγουριά σε ότι κάνει ιδίως εάν η σχέση που έχουν μεταξύ τους είναι και πιο δυνατή. Με κάνει πολύ χαρούμενη γιατί οι μαθητές μου ξέρουν πως μπορούν και αυτοί να γράψουν τα δικά τους τραγούδια και να δημιουργήσουν ότι αρέσει στους ίδιους. 

Έχεις ανεβάσει διασκευές γνωστών τραγουδιών στο YouTube. Αυτό έχει διευρύνει το κοινό σου; Ποια είναι η ανταπόκριση του κόσμου;

Για να είμαι ειλικρινής οι διασκευές αρέσουν πολύ στο κοινό γιατί είναι κάτι γνώριμο στα αυτιά τους και είναι πιο εύκολο να τα δεχτούν. Είχα μεγάλη βοήθεια από το Cover Nation το οποίο ήρθε σε επαφή μαζί μου και ανέβασε κάποιες από τις διασκευές μου με αποτέλεσμα να ακουστούν περισσότερο σε όλο τον κόσμο. Μου αρέσει να φτιάχνω τις δικές μου διασκευές γιατί είναι μια ευκαιρία να τραγουδώ ότι μου αρέσει αλλά με τον δικό μου τρόπο. 

Καταρχάς συγχαρητήρια για την κυκλοφορία των δύο πρώτων σου Single – «What Do We LiveFor (2018)» και «Monkey (2019)». Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτά.

Ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα τραγούδια μου έχουν δημιουργηθεί από μένα και τον Chris Charalambides στο Soundscape Studios. Ο Chris είναι ο τύπος που για να δημιουργήσει μαζί σου πρέπει πρώτα μουσικά να γίνεi ένα μαζί σου. Όταν γίνει αυτό τότε «magic happens». Το «What Do We Live For» είναι ένα τραγούδι που μιλάει για την ζωή και τα όνειρα μας, ένα τραγούδι με σκοπό να ξυπνήσει τον κόσμο από την ρουτίνα. Είχα απίστευτη προσέγγιση από τα social mediaόπου έτρεξα ένα campaign και ο κόσμος μπορούσε να γράψει στο Facebook και Instagram την απάντησή τους στο ερώτημα «what do we live for». Το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο. 

Το «Μonkey» μιλάει για την «ζούγκλα» στην οποία ζούμε όπου ο καθένας είναι ένα διαφορετικό ζώο με αποτέλεσμα πάντα το ισχυρότερο να τρώει το αδύνατο. Στο συγκεκριμένο τραγούδι η λέξη ‘mama’ χρησιμοποιείτε σαν το άτομο που πάντα σε προστατεύει σε αποδέχεται και θα φώναζες για να σε βοηθήσει. Η ανταπόκριση του κόσμου για ακόμη μια φορά ήταν απίστευτη, στο video clip είχα την χαρά να συνεργαστώ με πάρα πολλούς χορευτές που παρευρέθηκαν για να δώσουν την δική τους πανέμορφη πινελιά. Με την βοήθεια και του Αντρέα Κυριακίδη στο βίντεο που τράβηξε τα πλάνα και κάθισε μαζί μου να κάνουμε το editing ακριβώς όπως το φανταζόμουν το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Γενικά για τα τραγούδια μου θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον κόσμο για την στήριξη του και για τα όμορφα τους σχόλια όπως και την Chris Antoniou που βοήθησε μέσω τη εκπομπής της στην Κωνσταντίνα να τα δει περισσότερος κόσμος. 

Τι θα ακολουθήσει μετά το «Monkey»; Ποια είναι τα σχέδια σου;

Η αλήθεια είναι ότι έχω κι άλλα singles έτοιμα που θα μοιραστώ με τον κόσμο σύντομα και είμαι πολύ ικανοποιημένη με το τι έχουν να δώσουν σε έναν άνθρωπο όταν τα ακούσει. Το επόμενο τραγούδι που θα κυκλοφορήσω λέγεται «Around» και είναι έκπληξη!

Που μπορεί να σ’ ακούσει ο κόσμος;

Μπορείτε να με βρείτε σε όλα τα music platforms και social media όπως YouTube, iTunes, Apple Music, Spotify, Amazon, Instagram, Facebook, κλπ.

Και μια ακόμη ερώτηση για σήμερα. Τι σημαίνει για σένα η μουσική; Θα μπορούσες να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς αυτήν;

Αυτή είναι μια ερώτηση που μου κάνουν συχνά. Πρώτα τραγουδάω μετά μιλάω, ότι και να κάνω τραγουδάω και είμαι πολύ τυχερή που όλη μου η μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχει να κάνει με μουσική. Αν δεν υπάρχει μουσική τότε δεν μπορώ να υπάρξω ούτε εγώ!

Σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη Ηρώ! Σου ευχόμαστε καλές επιτυχίες με ότι κάνεις. Θα αναμένουμε να ακούσουμε όλα αυτά που ετοιμάζεις. Θα τα ξαναπούμε σύντομα!

Βρείτε την Ηρώ Κλείτου στα παρακάτω links:

https://www.iheart.com/artist/iro-kleitou-32561144/

https://www.instagram.com/irokleitou/

https://www.facebook.com/irokleitou/

https://music.apple.com/us/artist/iro-kleitou/1441523210

By Gabriella Metz

Σήμερα έχουμε μαζί μας τον Πάνο Παπαδόπουλο των Don Canyon! Μια ντόπια ροκ μπάντα που έχει πάρα πολλά να προσφέρει. Πάμε να τους γνωρίσουμε!

Από ποιους αποτελείται η μπάντα;

Προς το παρόν η μπάντα είναι τριμελής. Είμαστε εγώ (Πάνος Παπαδόπουλος), ο αδελφός μου, Θέμης, και ο Yegor. Ο Θέμης και ο Yegor είναι οι κιθαρίστες της μπάντας. Εγώ είμαι στα ντραμς αλλά πέρα απ’ αυτό παίζω και βιολί στα τραγούδια που ηχογραφούμε. 

Πώς εμπνεύστηκες Πάνο να ιδρύσεις τους Don Canyon;

Από παιδί άκουγα μουσική και πιο συγκεκριμένα Ροκ – τότε βέβαια ήμουν τόσο μικρός σε ηλικία που δεν γνώριζα καν πως ονομάζεται αυτό το είδος! Η μουσική με ανέβαζε ψυχολογικά και μέσα μου ήξερα πως θα ήθελα να έχω τη δική μου μπάντα μεγαλώνοντας. Παρόλο που άκουγα τις ηλεκτρικές κιθάρας με θαυμασμό, στα 8 μου χρόνια ξεκίνησα μαθήματα βιολιού λόγω της επιρροής του πατέρα μου και στα 14 μου ξεκίνησα μαθήματα ντραμς. Στην εφηβεία μεγάλωνε η ανάγκη μου για να χτίσω μια μπάντα αλλά λόγω κάποιον συγκυριών, πέρσι κατάφερα να την ολοκληρώσω.  

Ποια ακούσματα χαρακτηρίζουν την μπάντα σας;

Είμαστε μια Ροκ/Μέταλ μπάντα με κλασσικούς ήχους και επιρροές. Λόγω έλλειψης τραγουδιστή, διαμορφώσαμε τα κομμάτια μας σε ένα συμφωνικό/ροκ/μέταλ στυλ. Μέσα από τα τραγούδια μας, ο κόσμος θα ακούσει extreme ήχους βιολιών και σόλο κιθάρας, κάτι που ίσως να μη συναντάμε συχνά.

Πριν συνεχίσουμε σχετικά με τη μουσική σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι συμβολίζει το logo σας;

Πιστεύω πως το logo είναι κάτι σημαντικό γιατί χαρακτηρίζει κι αντιπροσωπεύει μια μπάντα, και μέσω απ’ αυτά μπορείς να καταλάβεις πολλά. Για παράδειγμα το μήνυμα που θέλει να περάσει ένας καλλιτέχνης. Αν προσέξετε καλά το logo, βλέπετε τα γράμματα «D και C», τα αρχικά της μπάντας που αντιπροσωπεύουν τα μάτια. Πέρα απ’ αυτό, το στόμα του προσώπου είναι κλειστό με φερμουάρ και προσπαθεί να ανοίξει. Αυτό συμβολίζει το ότι γενικά στη ζωή, πολλοί προσπαθούν να μας κλείσουν το στόμα και να μας επιβάλουν το τι πρέπει να κάνουμε. Άσχετα μ’ αυτό όμως, πιστεύω πως ο καθένας μας πρέπει να βρει τη δύναμη μέσα του, να «ανοίξει» το στόμα του και να πει αυτά που θέλει.

Μέχρι στιγμής έχετε ανεβάσει δύο ροκ διασκευές στο YouTube. Ποια είναι αυτά τα κομμάτια και γιατί τα επιλέξατε;

Η πρώτη διασκευή που ανεβάσαμε είναι το Requiem for a Dream η οποία ήταν και η αφορμή να ξεκινήσουμε τους Don Canyon. Δεν υπήρχε συγκεκριμένος λόγος για την επιλογή του τραγουδιού. Είναι απλώς ένα τραγούδι που μας άρεσε προσωπικά και βρήκαμε την ευκαιρία να το κάνουμε δικό μας. Η δεύτερη διασκευή είναι το τραγούδι Palladio το οποίο πολλοί έχουν ήδη κάνει τις δικές τους Ροκ διασκευές αλλά εμείς βάλαμε και κάποιες δικές μας πινελιές πέρα από την ενορχήστρωση που του έδωσαν ένα διαφορετικό άκουσμα.

Καταρχάς, θερμά συγχαρητήρια για την κυκλοφορία του πρώτου σας Single «Dynasty». Πέστε μας λίγα λόγια γι’ αυτό. 

Ο τίτλος του τραγουδιού, Dynasty, προέρχεται από την ελληνική λέξη δυναστεία. Εμπνεύστηκε από ένα θέμα που ακούμε και βιώνουμε πολλοί από μας στην καθημερινότητα μας, το bullying. Λόγω του ότι κι εγώ προσωπικά έχω βιώσει bullying, ήθελα σε κάποια στιγμή να περάσω ένα τέτοιο μήνυμα με το δικό μου τρόπο, άρα μέσω της μουσικής μου. Πιο αναλυτικά, μιλάει για ένα παιδί που περνάει από αυτό το απαίσιο ελάττωμα κάποιον ανθρώπων και όσο μεγαλώνει, το συνειδητοποιεί, και βρίσκει την πίστη στον εαυτό του και τη δύναμη του.
Τους στίχους έχω γράψει εγώ με τον πρώην κιθαρίστα της μπάντας, τη μελωδία της φωνής πάλι εγώ, και τη μουσική την έχουμε συνθέσει όλη η μπάντα μαζί. Την ηχογράφηση και την παραγωγή του κομματιού εκτέλεσε ο Chris Cara στο Soundscape Studios στην Κύπρο. Ο τραγουδιστής στο πρώτο μας Single είναι ο Chandler Mogel των Outloud.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον πολυβραβευμένο τραγουδιστή των «OutLoud», Chandler Mogel;

Ποτέ μου δεν πίστευα πως θα ηχογραφούσε ο Chandler Mogel τα φωνητικά του κομματιού μας, ιδίως του πρώτου μας Single. Μέσω κάποιου γνωστού που τυχαίνει να είναι στην ίδια μπάντα με τον Chandler, ανακάλυψα πως πέρα από την δουλειά του με την μπάντα, Outloud, είναι επίσης Session Musician. Έτσι επικοινώνησα μαζί του, άκουσε το κομμάτι και δέχτηκε την πρόσκληση μας για την ηχογράφηση και τη συνεργασία. 

Θα κυκλοφορήσουν κι άλλα Single ή υπάρχει βλέψη για πρώτο δίσκο;

Σαν DIY μουσικοί που δεν ανήκουμε σε κάποια δισκογραφική εταιρία πιστεύω πως είναι καλύτερο για την πορεία μας προς το παρόν, να συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε Single. Ήδη ξεκινήσαμε τις προετοιμασίες για το επόμενο μας τραγούδι με τίτλο «Don’t Lie» που θα κυκλοφορήσει σύντομα, και είναι σε συνεργασία με τον κύπριο καλλιτέχνη Joakem. Βέβαια είναι σίγουρο πως σκοπεύουμε να κυκλοφορήσουμε σε κάποια στιγμή και τον πρώτο μας ολοκληρωμένο δίσκο. 

Σε δήλωση σας έχετε πει πως οι Don Canyon έχουν ως σκοπό τους να προβάλουν μέσω της μουσικής τους τα κοινωνικά ζητήματα του σήμερα όπως τον εκφοβισμό, την κατάθλιψη, και της τάσεις/απόπειρες αυτοκτονίας. Γιατί επιλέξατε αυτό το ζήτημα;

Πιστεύουμε πως αυτά τα κοινωνικά ζητήματα μας αντιπροσωπεύουν γενικώς. Όχι μόνο εμάς προσωπικά, αλλά και τον κόσμο του σήμερα. Νιώθουμε πως το να μιλήσουμε γι’ αυτά τα προβλήματα και το να ενημερώσουμε τον κόσμο γι’ αυτά, είναι η προσωπική μας ανάγκη σαν άτομα ή έστω το χρέος μας. Παράλληλα ταυτιζόμαστε με το bullying για παράδειγμα, έτσι βρήκαμε το μέσον, τη μουσική, να εκφράσουμε κατά κάποιο τρόπο και τις δικές μας εμπειρίες. 

Που βλέπετε την μπάντα στα επόμενα 5 χρόνια;

Δεν μπορώ να πω κάτι με σιγουριά αλλά θα ήθελα να μας δω να επιτυγχάνουμε σε ένα μεγάλο βαθμό, να έχουμε αρκετό υλικό έτσι ώστε να κυκλοφορούμε ακόμη περισσότερα τραγούδια, και ένα μεγάλο κοινό, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και στο εξωτερικό. Μπορώ να μας φανταστώ στα επόμενα 5 χρόνια στην Ευρώπη αλλά η αλήθεια ο μεγάλος μας στόχος είναι η Αμερική η οποία είναι η χώρα της Ροκ.

Σκέφτεστε να μεγαλώσετε τον αριθμό μελών των Don Canyon με πρόσθεση τραγουδιστή;

Είναι εφικτό να συνεχίσουμε χωρίς τραγουδιστή και απλώς να κάνουμε συνεργασίες όπως για παράδειγμα στο πρώτο μας τραγούδι «Dynasty» με τον Chandler Mogel, αλλά θα προτιμούσαμε να βρούμε τον δικό μας τραγουδιστή για να μπορέσουμε κι εμείς με τη σειρά μας να εμφανιζόμαστε με ευκολία σε συναυλίες.

Που μπορεί να σας ακούσει ο κόσμος;

Μπορείτε να μας βρείτε στο YouTube, Spotify, iTunes, Apple Music, και Google Play. Αν ψάξετε στο Google, «Don Canyon», θα σας τα εμφανίσει οπωσδήποτε

Ευχαριστούμε τους Don Canyon για την συνέντευξη! Σας ευχόμαστε τα καλύτερα! 

Don Canyon Links:

https://www.facebook.com/doncanyon3/

https://www.instagram.com/doncanyon_band/

https://www.youtube.com/channel/UCVOw9-AEuv-m0NBD5mIP4qg

https://music.apple.com/cy/artist/don-canyon/1438196255

1 2 3 5