Search

Tag Archives: #cyprus

Γράφει η Ιωάννα Σαμαρά- Δικηγόρος

Σ-ή-μ-ε-ρ-α, ο γιός μου, μου ζήτησε να του διαβάσω ένα βιβλίο. Μου έφερε διάφορα δικά του παιδικά και μαζί με αυτά μου έφερε ένα δικό μου παιδικό βιβλίο. Αν και φθαρμένο από το χρόνο, υπάρχει ακόμα. Της Ευγενίας Φακίνου. Έκδοση κέδρος “ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ”. Ήταν επίσης το πρώτο θεατρικό που είδα στη ζωή μου, στην Αθήνα, σε ανοικτό υπαίθριο χώρο. Σε μια δημόσια πλατεία, στο Γαλάτσι. Η Ντενεκεδούπολη, με τα μικρά Ντενεκεδάκια και τον κύριο Λαδένιο, ένα φωνακλά Ντενεκεδάκι που αποφάσισε ότι ήθελε να τον φωνάζουν οι άλλοι “αρχηγό” και να κάνουν οι άλλοι ότι αυτός ήθελε, αλλά τελικά τα Ντενεκεδάκια που το κάθε ένα έχει το δικό του όνομα, συμμάχησαν και βρήκαν τρόπους να διώξουν από την Πόλη τους τον κύριο Λαδένιο που με το έτσι θέλω αποφάσισε ότι ήταν ο αρχηγός και τους διέταζε να κάνουν ότι αυτός επιθυμούσε. Ο “Λαδένιος” στην περίπτωση του Εναέριου είναι η Ι-δ-έ-α που προτάθηκε να κατασκευαστεί στο χώρο του εναέριου, μια μεγάλη ανάπτυξη και ότι απομείνει πλατεία. Τα “μικρά ντενεκεδάκια” όμως διαμαρτύρονται. Δεν επιθυμούν τη μεγάλη ανάπτυξη με το ψηλό κτίριο, το συνεδριακό κέντρο και το ξενοδοχείο στο δημόσιο χώρο του εναέριου. Το Ό-ρ-α-μ-α τους είναι ο δημόσιος χώρος του εναέριου να μετατραπεί στην “Πράσινη πλατεία” της Λεμεσού. Κάποιοι έχουν την “Κόκκινη πλατεία” εμείς λένε, επιθυμούμε να αποκτήσουμε την “Πράσινη πλατεία”. Θα είναι προς τιμήν του πράσινου και των δέντρων που είχε κάποτε η πόλη, η Λεμεσός, όπως λαλούν οι παλιοί Λεμεσιανοί.

Η “πράσινη πλατεία” είναι προς αποφυγή του τσιμέντου που σκεπάζει σήμερα την πόλη. Η “πράσινη πλατεία” είναι το όραμα να αποκτήσει το κέντρο της πόλης ένα λειτουργικό πάρκο. Περισσότερα δέντρα, το οξυγόνο και τις σκιές τους, κάποια αναψυκτήρια για τους μεγάλους, παιδότοπους για τα παιδιά. Ο χώρος στάθμευσης Υπόγειος. Να μεταμορφωθεί ο χώρος του εναέριου σε χώρο ηρεμίας για τους δημότες. Ένας πνεύμονας πρασίνου δίπλα από τα διάφορα χρώματα του μπλε, του κόλπου της θάλασσας της Λεμεσού. Κυρίως, να επιτρέψει ο Δήμος Λεμεσού στους αρχιτέκτονες να συμμετέχουν σε ανοικτό διαγωνισμό, χωρίς κριτήρια με ψηλό κτίριο. Αλήθεια, οι πραγματικά σύγχρονες και όμορφες πόλεις δεν είναι αυτές που έχουν περισσότερα δέντρα, πάρκα και ανοικτούς χώρους, πλατείες, σημεία αναφοράς για τους δημότες; Και να πώς τα φέρνει η ζωή να πρέπει να Α-Γ-Ω-Ν-Ι-Σ-Τ-Ο-Υ-Μ-Ε Λεμεσιανοί, όπως αγωνίστηκαν τα μικρά ντενεκεδάκια, για να γράψουμε τη δική μας ιστορία.

Για να μην γίνει και ο εναέριος ακόμα μια μεγάλη ανάπτυξη με ψηλό κτίριο, ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο στο παραλιακό μέτωπο, όπως μας είπε ότι θεωρεί επιθυμητό ο Δήμος Λεμεσού, στη Δημόσια Διαβούλευση σχετικά με το Δημόσιο χώρο του Εναέριου, στις 24.7.2019. Kαι όχι, δεν μας φτάνουν τα 4.500 τμ του χώρου που θα απομείνει από τη μεγάλη ανάπτυξη να γίνει δημόσια πλατεία, όπως εισηγούνται από το Δήμο Λεμεσού, κυρίως γιατί δε θέλουμε να καθόμαστε στις σκιές του ψηλού κτιρίου αλλά στις σκιές των δέντρων. Πώς μπορεί να ξεκουραστεί το μυαλό μας και να χαρούμε την ανοικτοσύνη της πλατείας εάν εντός του ίδιου χώρου θα σ-υ-ν-υ-π-ά-ρ-χ-ε-ι, ένα ψηλό κτίριο όπου στους πρώτους ορόφους, θα στεγάζονται γραφεία, καταστήματα και εστιατόρια; Με λίγα λόγια η δημόσια πλατεία που μας «τάζουν» θα είναι μέσα στο θόρυβο και τη βουή της κίνησης του ψηλού κτιρίου, του ξενοδοχείου και του συνεδριακού κέντρου. Έτσι όμως η έννοια της δημόσιας πλατείας καταργείται συθέμελα. Και τελικά μήπως η ελάχιστη πλατεία που μας τάζουν θα είναι, όχι για εμάς, αλλά για τους επισκέπτες των γραφείων ή τους επισκέπτες των καταστημάτων ή των εστιατορίων των πρώτων ορόφων του ψηλού κτιρίου; Και τι θα γίνει με την αύξηση της κυκλοφοριακής κίνησης στην περιοχή από το ψηλό κτίριο του εναέριου; Ήδη με τα υπόλοιπα ψηλά κτίρια έστω και εάν θα λειτουργούν μόνο οι πρώτοι όροφοί τους, αφού τα διαμερίσματα θα είναι ακατοίκητα, θα επιφέρουν μεγάλη κίνηση στο παραλιακό μέτωπο. 40όροφα ψηλά κτίρια ακριβώς πάνω στο παραλιακό μέτωπο. Τrilogy, Neo, One, Aura. Σύνολο 9 κτίρια από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza.

Για ποιούς όμως; Τάχατες για εμάς; Ποιά θα είναι η χρήση των ψηλών κτιρίων από εμάς τους πραγματικούς κατοίκους της πόλης, ώστε να αποκτήσουν νόημα στην καθημερινότητα της πόλης; Στο μεγαλύτερο μέρος των ψηλών κτιρίων δε θα στεγάζονται άνθρωποι. Ούτε ντόπιοι, ούτε ξένοι. Μόνο οι πρώτοι όροφοι των ψηλών κτιρίων θα λειτουργούν. Και τώρα μας είπαν ότι σκέφτονται ο χώρος του εναέριου να μετατραπεί σε ψηλό κτίριο, για να αποκομίσει οικονομικά οφέλη ο Δήμος. Το δέκατο στη σειρά ψηλό κτίριο στο παραλιακό μέτωπο, σε μια απόσταση από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza η οποία διανύεται με το αυτοκίνητο σε 3 λεπτά. Όχι δεν μετατρεπόμαστε σε Νέα Υόρκη αλλά σε κακέκτυπο της Νέας Υόρκης διότι δεν χωροθετήθηκαν τα ψηλά κτίρια με γνώμονα την πολεοδομία της πόλης. Oύτε λήφθηκε υπόψη ότι πίσω και γύρω από τα ψηλά κτίρια του παραλιακού δρόμου, υπάρχουν τα σπίτια των Λεμεσιανών οι οποίοι πλέον θα ζουν δίπλα από εμπορικά κέντρα και με το φόβο μήπως σε κάποιο πύργο ξεσπάσει πυρκαγιά και αυτή επεκταθεί στα δικά τους σπίτια. Στα σπίτια των περίοικων Λεμεσιανών οι οποίοι θα χάσουν τον αέρα και το φως του ήλιου εξαιτίας των μακριών σκιών των ψηλών κτιρίων.

Αυτό χρειάζεται η περιοχή; Ένα ακόμη ψηλό κτίριο; Αυτό ζητούμε για ένα δημόσιο χώρο που βρίσκεται στην Κ-α-ρ-δ-ι-ά της πόλης μας; Αλήθεια, όλα μετριούνται με το χρήμα ή μήπως θα έπρεπε όχι; Τί γίνεται με τις ανάγκες των επόμενων γενιών κατοίκων του κ-έ-ν-τ-ρ-ο-υ της πόλης;  Η επίχωση και ο δημόσιος κήπος δεν θα αρκούν στον πληθυσμό της Λεμεσού που μεγαλώνει. Οφείλουμε να προνοήσουμε από τώρα για τα εγγόνια μας και τα παιδιά τους. Λείπουν από την πόλη τα πάρκα, τα οποία επιτρέπουν τη συναναστροφή με τους φίλους και την οικογένεια, χωρίς το επίκεντρο να είναι κυρίως η συναλλαγή με το χρήμα, όπως στα «malls», αλλά οι Α-Ν-Θ-Ρ-Ω-Π-Ι-Ν-Ε-Σ σχέσεις. Γιατί και στα πολυκαταστήματα περνάμε καλά, αλλά σε αυτά δεν μας δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με τις εσωτερικές ανάγκες μας, του συντρόφου μας, των παιδιών μας ή των φίλων μας. Το πάρκο ή η δημόσια πλατεία λειτουργεί ως δωρεάν ψυχο-θεραπευτήριο για εμάς τους αστούς

. Και ναι, είναι Α-Π-Ε-Λ-Ε-Υ-Θ-Ε-Ρ-Ω-Τ-Ι-Κ-Η η εμπειρία να μπορώ να διαβάζω το βιβλίο μου σε ένα παγκάκι κάτω από τη σκιά ενός μεγάλου δέντρου μέσα στην καρδιά της πόλης μου, πολύ κοντά στο γραφείο όπου εργάζομαι και όχι κάτω ή δίπλα από τη σκιά των πολυκαταστημάτων, των γραφείων και του συνεδριακού κέντρου όπως πρότεινε ο Δήμος Λεμεσού. Και για όσους Λεμεσιανούς ανησυχούν για τους χώρους στάθμευσης στη γύρω περιοχή, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι τα εννέα 40όροφα ψηλά κτίρια στο παραλιακό μέτωπο, πήραν αύξηση του συντελεστή δόμησης, γιατί υποχρεώθηκαν να δώσουν, ως ανταποδοτικό όφελος στην πόλη, τουλάχιστον 2.000 δημόσιους χώρους στάθμευσής, όλα μαζί τα κτίρια, σύμφωνά με τους όρους των πολεοδομικών τους αδειών. Επομένως τι θα χρειάζεται στο μέλλον το κέντρο της πόλης, περισσότερους χώρους για στάθμευση ή ένα βιωματικό πάρκο; Είναι ιδέες με όραμα που χρειάζεται η πόλη μας για να γίνει περισσότερο πράσινη,  λειτουργική και φιλόξενη προς τους πραγματικούς κατοίκους της και όχι επιλογές με πύργους που δεν θα κατοικούνται. Πύργους φαντάσματα. Τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Αν διαβάσατε όμως μέχρι εδώ, εντάξει η σύνδεση είναι προφανής. Να συμμαχήσουμε οι δημότες της Λεμεσού να γίνει ο χώρος του εναέριου η “Πράσινη Πλατεία – ένα Βιωματικό Πάρκο” στην καρδία της πόλης! Στον εναέριό μας.

Ο χώρος είναι Δημόσιος, δηλαδή ανήκει στους δημότες και η πλειοψηφία θα πρέπει να αποφασίσει για τον τρόπο αξιοποίησής του. Αυτό συμβαίνει σε μια Δημοκρατία. Μήπως όμως τελικά το ζήτημα της αξιοποίησης του εναέριου δεν είναι μόνο ζήτημα διαφορετικών αντιλήψεων για το πως αξιοποιείται ένας Δημόσιος χώρος αλλά στον πυρήνα του κρύβονται ζητήματα έλλειψης δημοκρατικότητας; Ποιος τάχα ξέρει να πει;  Και τελικά η αλήθεια θα καταγραφεί στην ιστορία της πόλης των Λεμεσιανών. Προς το παρόν τα “Ντενεκεδάκια” ας υψώσουμε ανάστημα και να απαιτήσουμε την “Πράσινη Πλατεία του εναέριου – ένα βιωματικό πάρκο”, στο κέντρο της πόλης μας.

Αυτή η απορία είναι πλέον θεμελιώδες και ανήκει σε κάθε παρέα ανθρώπων ανεξαρτήτου ηλικίας και.. ονείρων.

Κάποιοι σπούδασαν, κάποιοι δούλεψαν, κάποιοι έφυγαν για λίγο και κάποιοι άλλοι έχουν ζήσει όλη τη ζωή τους Κύπρο. Έρχεται η φάση όμως που η ζωή δεν συγκλίνει με τις απαιτήσεις της καθημερινές που έχουμε και τις αυξημένες τιμές στα πάντα και το μεγάλο ανταγωνισμό..του ποιός θα και ζεί καλύτερα.

Θα μιλήσω για τους νέους. Είμαι και εγώ νέα και παιρνώ το ίδιο δίλλημα. Να μείνω ή να φύγω;

Από την μια θέλουμε να φύγουμε- να σπούδασουμε – να δουλέψουμε ή απλά να ταξίδεψουμε γιατί μας μαγεύει το άγνωστο και θέλουμε να το ζήσουμε. Σε κάποιες στιγμές ζούμε τόσο πολύ το άγνωστο που μας γίνεται πλέον γνωστό και θεμιτό για εμάς και αρνούμαστε να πάμε πίσω στη χώρα μας. Βρίσκουμε ίσως καλύτερο βιωτικό περιβάλλον, καλύτερες ευκαιρίες και νιώθουμε ότι αξίζουμε και ότι μας “θέλουν”. Νιώθουμε αρκετοί και ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε κάπου ή και να μάθουμε κάτι που η χώρα μας δεν μας το παρέχει. Τότε κάπου εκεί σκεφτόμαστε να μείνουμε στα ξένα αφού η δική μας η χώρα δεν είναι πλέον για εμάς.Εκεί τουλάχιστον μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας και έχουμε την ελευθερία να ανακάλυψουμε πολλά περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη όσο και να φύγουμε κάπου μέσα μας δεν αποκλείουμε το γεγονός να έρθουμε πίσω για λίγο ή πολύ ή και να μην φύγουμε ποτέ. Γιατί; Επειδή μάθαμε εδώ και το νησί μας είναι ναι μεν διεφθαρμένο και αφιλόξενο για τους νέους κυρίως αλλά είναι όμορφο. Η γενιές που πέρασαν όμορφα στη Κύπρο δεν ζουν πλέον ή έχουν βγεί σε σύνταξη. Αυτοί αγαπημένοι μου αναγνώστες είναι η μερίδα ανθρώπων που αλά Κυπριακά “εφάαν τζιαι εσπάσαν που τα ριάλλια” και μείναμε εμείς εδώ στο κενό και λίγο πολύ και πάλι στο άγνωστο. Νιώθουμε τη Κύπρο αφιλόξενη αφού σπουδάζουμε κάτι και δεν βρίσκουμε δουλειά στον κλάδο μας και αν ψάξουμε για αυτή την δουλειά θα πρέπει να βάλουμε “μέσον”. Η Κύπρος νιώθουμε πως δεν μας θέλει γιατί ότι και να κάνουμε πάντα κάτι θα χάνουμε αφού ή θα έχουμε μέσο- χαμηλό μισθό ή δεν θα μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας και να κάνουμε την οικογένεια μας αφού τα ενοικία και οι τιμές βρίσκονται στα ύψη και δεν είναι συγκλίνουν με τους μισθούς. Νιώθουμε ότι δεν έχουμε κάτι να δώσουμε εδώ γιατί υπάρχει σταθερότητα και αδράνεια στην αποδοχή νέων κλάδων και των κλάδων της τέχνης. Νιώθουμε ότι δεν μας θέλουν.

Τότε το δίλημμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο.

Πιστέυω πως για τον καθένα από εμάς είναι καλό το να ταξιδέψουμε, να μάθουμε , να ζήσουμε και να σπουδάσουμε έστω και για λίγο κάπου έξω ούτως ώστε να μαζέψουμε εμπειρίες και όχι μόνο γνώσεις. Αν δεν έχουμε την ευχέρεια για αυτό τότε καλό είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας και να διαβάσουμε βιβλία, να πάμε θεάτρο, να ασχοληθούμε με τα κοινά και να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Το νόημα είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας, να είμαστε αντικειμενικοί και έτοιμοι για νέα μαθήματα και εμπειρίες.

Οι εμπειρίες και οι γνώσεις δεν χρειάζεται να είναι σε μια κόλλα χαρτί. Αυτό δεν θα καθορίσει το ποιόν σου σαν άνθρωπος- σαν ύπαρξη αλλά σαν μητρώο για την επόμενη σου εργασία. Άφησε τον εαυτό σου να αναπτυχθεί, να δει τι θέλει και η απάντηση θα έρθει σε εσένα χωρίς να την τρέξεις. Δεν είναι εύκολο. Ίσως πιεστείς, ίσως τσακωθείς με τους δικούς σου και το σύστημα γενικότερα αλλά μην συμβιβαστείς μέχρι να ανακαλύψεις εσένα και τις ανάγκες σου.

Τότε θα ξέρεις αν κάνεις για την Κύπρο ή όχι με βάση πάντα τα δικά σου κριτήρια και τα δικά σου θέλω. Το μόνο που θέλω να προσθέσω και κάπου εδώ κλείνω το άρθρο.. είναι ότι εμείς είμαστε το μέλλον της Κύπρου.

Μείνετε δυνατοί και όλα θα φτιάξουν. Όχι από μόνα τους. Θα τρέξεις λίγο αλλά θα βγεί μόνο σε καλό.. είτε είσαι Κύπρο είτε όχι. Η αλλαγή όμως είμαστε σίγουρα εμείς.

Οι σκέψεις δικές σας.

Δεν είμαστε η μόνη χώρα με τα θέματα της όχι αλλά θα μπορούσαμε να γίνουμε καλύτεροι. Η παιδεία είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης μας φύσης και χρειάζεται να αναπτυχθεί άμεσα για το καλό όλων μας. Δεν είναι μόνο τα πτυχία αλλά είναι όλο το ταξίδι της παιδείας από το νηπιαγωγείο μέχρι όπου εμείς φτάσουμε.

Τι γίνεται με την εκπαίδευση στη Κύπρο;

Η εκπαίδευση είναι στοχευμένη. Στόχος των σχολείων από την πρώτη μέρα είναι να βρεθεί η κλίση μας και να στοχεύσουμε σε αυτή. Ο ένας είναι καλός στα μαθηματικά, ο άλλος στα νέα ελληνικά, ο άλλος στην ιστορία… και αυτός που δεν γουστάρει τίποτα από αυτά του λεν να πάει να αγοράσει γή και να μεγαλώνει πρόβατα. Έχουμε μάθει από μωρά παιδιά ότι στόχος της ζωής είναι ορισμένα “επιτυχημένα” και πλέον κορεσμένα επαγγέλματα. Μαθαίνουμε τα πάντα στο δημοτικό – λίγο από όλα- και μετά μεταφερόμαστε στο γυμνάσιο. Εκεί το παιχνίδι αγριεύει. Αρχίζουν οι εξετάσεις , τα τετράμηνα και οι βαθμοί. Ακομά και εκεί ψαχνόμαστε για το τί θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας.. και πάλι στοχευμένα σε συγκεκριμένες πορείες..

“Εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω Δικηγόρος”.

” Εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω Γιατρός”.

Το παιχνίδι το καλό όμως γίνεται στο Λυκείο. Εκεί αρχίζει το πάρτυ. Πρέπει από τα 16-17 σου να ξέρεις τι σου γίνεται και για ποιά μαθήματα θα προετοιμάστείς για το στόχο της ζωής που έκτιζες από το δημοτικό.

Και αναρωτιέμαι.. πως τα παιδιά σε έτσι ηλικία ξέρουν τι θέλουν με τη ζωή τους; Θα ξέρουν ποτέ;

Τα παιδιά απο μικρή ηλικία είναι καλό να έχουν μια γενική γνώση των πάντων. Να αναπτυχθούν ψυχικά, συναισθηματικά και εγκεφαλικά. Κάντε τους και άλλα μαθήματα ενδιαφέροντως, φέρτε τους άτομα να τους μιλήσουν για τη σπουδή που ενδιαφέρονται, διδάξετε τους σωστά και επιτυχευμένα όχι όμως σκοπευμένα – για ένα ΒΑΘΜΟ. Μην μαθαίνετε στα παιδιά σας να είναι βαθμοθήρες. Στόχος είναι η εκπαίδευση και μόνο. Τότε τα παιδιά θα αγαπήσουν τον χώρο του σχολείου και όσα τους προσφέρει. Αφήστε τα παιδιά σας ελεύθερα να αποφασίσουν για το μέλλον τους εννοείτε με τη δική σας άποψη αλλά μην τα σκλαβώνεται ούτως ώστε να κάνουν τα δικά σας όνειρα πραγματικότητα. Αφήστε τα. Διδάξετε τους ΑΡΧΕΣ , πως να είναι καλοί ανθρώποι και καλοί μαθητές. Μιλήστε τους. Δεν είναι όλοι καλοί στα νέα ή στα μαθηματικά μόνο. Υπάρχουν και άλλα μαθήματα, υπάρχουν και άλλες καριέρες. Και επιτέλους καθηγητές μην ακολουθείτε μόνο τα προτόκολλα και διδάξετε τα παιδιά, λύστε τους τις απορίες τους και να είσαστε δίπλα τους. Και επιτέλους… διδάξετε Ιστορία της Κύπρου ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ. Κάντε τους μαθήματα ψυχολογίας και κοινωνιολογίας. Πάρτε τους εκπαιδευτικές εκδρομές και μην βολευτείτε στα εμπορικά κέντρα.

Τα παιδιά μας είναι το μέλλον μας.

Και όταν σπουδάσουν και πάρουν το πτυχίο τους.. αφήστε τους να βρούν δουλειά τίμια. Αφήστε τους να δυσκολευτούν λίγο και μην τους πιέσετε να βρούν μια δουλειά που εσείς θέλετε. Το μεγαλύτερο σχολείο για τον άνθρωπο είναι η ζωή.

Και οι εξετάσεις.. πάντα θα είναι στις ζωές μας με διαφορετικό τρόπο. Δεν πρέπει να τις φοβόμαστε αλλά να τις αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία και καλή προετοιμασία. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Ο καθένας έχει διαφορετικές ανάγκες. Απλά παιδιά να διαβάζεται και όταν έχετε απορίες να ρωτάτε. Μην αγχώνεστε.

Και όσο και να θέλω να είμαι και εγώ ψύχραιμη δεν μπορώ. Δεν γίνεται ένας βαθμός να σε κρίνει και να λέει για εσένα αν είναι καλός ή όχι στα μάθηματα σου ή στις σπουδές σου. Ενάς βαθμός είναι απλά ενας βαθμός.

Είναι πάνω σε μια κόλλα και εμείς του έχουμε δώσει τόση μα τόση αξία. Και δεν είναι μόνο στα σχολεία αλλά και μετέπειτα στις άλλες εξετάσεις όπως της κυβέρνησης. Για ποιο λόγο και αιτία να δίνεις εξετάσεις μαθηματικών και νέων ούτως ώστε να βρείς μια δουλεία στη κυβέρνηση;

Αυτά θα κρίνουν αν μπορείς να είσαι καλή γραμματέας, καλός φιλόλογος ή μαθηματικός ή κοινωνιολόγος ή ότι αλλη θέση υπάρχει;

Αυτά είναι τόσο επιφανειακά και λυπάμαι που έχουν τόση δύναμη ακόμα και όταν πλέον μεγαλώσουμε. Κυβέρνηση.. άνοιξες θέσεις εργασίας και μπράβο σου αλλά αυτά τα μαθήματα πως θα κρίνουν αν κάποιος Κοινωνιολόγος είναι αξίος για να δουλέψει για εσένα και να προσφέρει έργον;

Δεν έχεις ιδεά και απλά κάνεις εξετάσεις για όλους για να βγείς από τον κόπο. Πας να προετοιμαστείς για να δώσεις εξετάσεις και αναρωτιέσαι πως έβγαλες το σχολείο και το πανεπιστήμιο.. Σε ευχαριστούμε που μας κάνεις να νιώθουμε και να φαινόμαστε ένας απλός αριθμός.

Οι σκέψεις δικές σας.

Γράφει η Ν.Γ

Γιατί πρέπει να πας εράσμους λοιπόν; Κατά δική μου άποψη είναι ότι καλύτερο για ένα φοιτητή. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα λέγοντας την δική μου εμπειρία.

Τον Σεπτέμβρη, είχα πάει στην παρουσίαση εράσμους όπου είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ με τα λόγια άλλων συμφοιτητών μου που πήγαν και πήρα την απόφαση να προχωρήσω με τη διαδικασία. Να μην τα πολυλογώ με ενέκριναν και τον Φεβράρη έφυγα για Τσεχία.

Εννοείτε η μέρα της αναχώρησης ήταν γεμάτη αγωνία αλλα και ενθουσιασμό γιατί ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμένα. Ολο αυτο ειναι μια υπεροχη εμπειρια γιατι γνωριζεις ατομα απο ολες τις χώρες, όχι μονο απο Ευρώπη αλλά απο ολόκληρο τον κόσμο. Μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα τα οποία δεν ήξερες, και ακόμη και κάποιες αντιλήψεις που μπορεί να έχεις, μετά από το εράσμους σίγουρα θα εξαφανιστούν. Επίσης, όσο κοινωνικός και αν νομίζεις ότι είσαι μετά το εράσμους θα είσαι κατά πολύ περισσότερο. Γνωρίζεις τόσα πολλά άτομα, δένεσαι με κάποιους, κάνεις καινούριες φιλίες, μαθαίνεις την κουλτούρα του κάθε ατόμου που είναι στη ζωή σου και εννοείτε ζεις κατά πολύ περισσότερο τη φοιτητική ζωή ιδιαίτερα αν σπουδάζεις Κύπρο.

Ακόμη ένα θετικό το οποίο είναι για όσους θέλουν να εξερευνήσουν τον κόσμο είναι ότι μπορεις να ταξιδέψεις όλη την Ευρώπη, με τρένο, με λεωφορείο και με αεροπλάνο σε πάρα πολύ καλές τιμές. Παράλληλα συνηδητοποιείς την αξία κάποιων πραγμάτων και ωριμάζεις σαν άνθρωπος. Μαθαίνεις πως είναι να συγκατοικείς με άλλα άτομα, αφού στη δική μου περίπτωση μέιναμε όλοι οι φοιτητές του ερασμους σε εστιες με κοινόχρηστους χωρους και συγκεκριμένα με κοινόχρηστο δωμάτιο. Έτσι μαθαίνεις να σέβεσαι περισσότερο τους άλλους και να έχεις πιο πολύ υπομονή. Ακόμη τα αγγλικά σου βελτιώνονται πάρα πολύ και μαθαίνεις και άλλες γλώσσες.

Γενικά πιστεύω πως ειναι μια εμπειρία η οποία σε αλλάζει ριζικά σαν άνθρωπο, ζεις νέες εμπειρίες, μαθαίνεις νέα πράγματα, βγαίνεις περισσότερο προς τα έξω και γίνεσαι πιο τολμηρός. Γι αυτό εσύ που το διαβάζεις και σκέφτεσαι να πας εράσμους μην το πολυσκέφτεσαι και πάρε το ρίσκο!

Το τελευταίο καιρό στη Κύπρο είχαμε πολλά κρούσματα διαφθορών και πολλών άλλων. Πολλά από αυτά τα έχουμε ακούσει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αλλά μας τα έχουν αποκρύψει για τους δικούς τους λόγους.

Η Κύπρος έχει φιλοξενήσει τα τελευταία χρόνια μεγάλα κύμματα μεταναστών – μόνιμων και μή- οι όποιοι κάποιοι από αυτούς ήταν τυχεροί στο να πάρουν υπηκοότητα επειδή έχουν κάποια εκατομμυριάκια ευρώ. Κάποιοι δεν ήταν τόσο τυχεροί αφού πασχίζουν να ζούν με τα βασικά, έχουν κάνει οικογένειες και παιδιά εδώ και δυσκολεύονται να τους δώσουν την υπηκοότητα τους και ζούν παραγκωνισμένοι σε πολλά επίπεδα της “κυπριακής ζωής” τους.

Παρόλα αυτά η Κύπρος συνεχίζει να τίθεται προς πώληση από τους μεγάλους και θα συνεχίσει.. αφού η κυβέρνηση και όχι μόνο βλέπει την Κύπρο σαν κτήμα της που θα της αποφέρει καρπούς. Οι καρποί όμως είναι μόνο για τους λίγους και για τους πολλούς ίσως περισσέψει κανένα φυλλαράκι.

Καπιταλισμός, διαφθορά και προκλητικότητα.Όλα αυτά σε ένα μόνο βίντεο που έχει γίνει viral.Στο βίντεο αυτό πρωταγωνιστής είναι ο επιχειρηματίας Γιάννης Μισιρλής. Παρουσίαζει τη Κύπρο ως ένα χώρο φιλοξένιας για άτομα που θέλουν να κάνουν επένδυση. Αυτό είναι το νόημα.

Τα πλάνα όμως δείχνουν μια χλειδάτη Λεμεσό που δεν μπορεί ο μέσος Λεμεσσιανός κάτοικος να χαρεί. Μια Λεμεσός με μεγάλα κτίρια που σου κόβουν την θέα και τον αέρα της θάλασσας και των δέντρων- όσων έχουν μείνει. Μια Λεμεσός πολυτελέστατη όπως λέει και ο ίδιος. Αυτή η Λεμεσός όμως αγαπητοί δεν είναι δική μας. Είναι η Λεμεσός που κτίστηκε για τους λίγους που μπορούν να υποστηρίξουν αυτά τα μεγάλα κτήρια, τα ακριβά ενοίκια και τα χλειδάτα αμάξια. Η πραγματική Λεμεσός και σε επέκταση η πραγματική Κύπρος είναι αυτή που πλήγηκε από το κούρεμα καταθέσεων, όπου οικογένειες έχασαν κυριολεκτικά την γή κάτω από τα πόδια τους και έμειναν στο μηδέν και ακόμα πιο κάτω. Η οικονόμια ανέβηκε με το που πλήγηκαν οι πολίτες και ανέβηκαν οι λίγοι. Αυτή είναι η Κύπρος και η Λεμεσός. Δεν είναι τα κτήρια και η χλιδή. Είναι η καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθέριας και σε επέκταση η καταπάτηση της γής και του περιβάλλον. Είναι η καταπάτηση των πολιτών – των πολλών. Είναι η Λεμεσός που οι πολλοί δεν είναι φιλόξενοι και δεν μπορούν να βρούν ένα τίμιο σπίτι σε ικανοποιητική κατάσταση και με καλή τιμή. Είναι η Λεμεσός που άφησε πολλά άτομα άστεγα και απελπισμένα.

Η Κύπρος είναι διαχωρισμένη στους πολλούς- εργάτες και στους λίγους καπιταλιστές με Μαρξιστική ερμηνεία.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε και μόνοι σας το βίντεο.

Παρακάτω θα δείτε το ίδιο βίντεο σε “ελεύθερη μετάφραση”

https://www.facebook.com/watch/?v=453147838616865

Οι σκέψεις όπως πάντα δικές σας.

Και κάτι άλλο… λύκοι θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα.

Μαλλιά και καλοκαίρι. Η εποχή αυτή για τα μαλλιά μας και την υγεία τους είναι αρκετά επικίνδυνη λόγο του ήλιου και της υγρασίας και πολλών άλλων καιρικών αλλαγών και όχι μόνο.

Πως μπορείτε να διατηρήσετε τα μαλλιά σας υγιή, περιποιημένα και όμορφα; Σας έχουμε τη λύση.

Το κομμωτήριο Encantado μας προτείνει διάφορες λύσεις για τα μαλλιά μας.. απο κτενίσματα μέχρι αλλαγή στο χρώμα μας μέχρι και διάφορες θεραπείες για τα μαλλιά αναλόγως με το τι ανάγκη έχουμε.

Ρίξτε μια ματιά στη δουλειά τους και για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί τους. Εμείς πάντως βρίκαμε τη λύση!

https://www.facebook.com/Encantadohairandbeauty/

Call 25 013232


Agora Shopping Center , Anexartisias
Limassol

“Θα’μαι Πάντα Εδώ” το νέο pop single του Ραφαήλ Χατζημιχαήλ

Λίγους μήνες μετά  το προηγούμενο του κομμάτι με τίτλο «Έρωτα Μου», έρχεται τώρα με το δεύτερο κομμάτι του πάζλ όπως μας λέει. Το δεύτερο κομμάτι του πάζλ λοιπόν, έχει τον τίτλο «Θα’μαι Πάντα Εδώ».

Στο προηγούμενο κομμάτι (Έρωτά Μου) ο πρωταγωνιστής, αφότου κάνει πρόταση γάμου στην αγαπημένη του, πεθαίνει. Ως εκ τούτου η κοπέλα μένει μόνη της με ένα δακτυλίδι, γκρεμισμένα όνειρα, και μια ανεκπλήρωτη αγάπη…
Στο 2ο κομμάτι η κοπέλα, σε πρωταγωνιστικό ρόλο πλέον, προσπαθεί να βρεί τη δύναμη να συνεχίσει χωρίς τον έρωτά της που έχει φύγει πρίν αυτή προλάβει να πει το “Σ’αγαπώ”. Εκείνος, της στέλνει διάφορα σημάδια και μέσα από ένα όραμα της δείχνει πως θέλει να είναι καλά και να συνεχίσει τη ζωή της… Έτσι την αποχωρίζεται με μια αγκαλιά και αφήνει στην αγαπημένη του, αλλά και σ’ εμάς, το εξής μήνυμα: “Έρωτα μου, θα’μαι πάντα εδώ”…

Μπορείτε να δείτε το βίντεο στο YouTube γράφοντας: Ραφαήλ Χατζημιχαήλ – Θα’μαι Πάντα Εδώ.

ή πατώντας στον πιο κάτω σύνδεσμο.

Η παραγωγή :
Τα γυρίσματα του video clip έγιναν στην Κύπρο στις εγκαταστάσεις των Red Storm Films, αλλά και σε επιλεγμένες τοποθεσίες του νησιού. Τους στίχους και τη μουσική του “Θα’μαι Πάντα εδώ” υπογράφει ο ίδιος ο Ραφαήλ Χατζημιχαήλ ενώ την παραγωγή έχει αναλάβει ο παραγωγός Κυριάκος Ηροδότου “INFO”- Lost Atlantis Studios. Για την παραγωγή του πανέμορφου αυτού videoclip που θα δείτε συνεργάστηκαν με την σκηνοθέτιδα Anastasia Butrim η οποία με το ταλέντο της ανάπτυξε και εμπλούτισε το σενάριο του Ραφαήλ σε κάτι το μαγευτικό. Το mastering του τραγουδιού επιμελήθηκε ο Alex Psaroudakis.

Ποιος είναι ο Ραφαήλ Χατζημιχαήλ;


Ο Ραφαήλ Χατζημιχαήλ κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού με την ξεχωριστή αισθητική του και τη ζεστή χροιά του. Κατέχει πτυχίο φωνητικής και μεταπτυχιακό σαν τραγουδοποιός και μουσικός παραγωγός. Το τελευταίο διάστημα περιοδεύει σαν σολίστ της Παγκύπριας Χορωδίας Καλλιτεχνών. Μιας περιοδείας όπου τα καθαρά έσοδα των συναυλιών θα διατεθούν για τον Αντικαρκινικό Σύνδεσμο Κύπρου.  

Κάνε κλικ στο πιο κάτω σύνδεσμο και γνώρισε τον καλύτερα!

Η μαύρη περιόδος του 1974. 15 Ιουλίου 1974 το πραξικόπημα, 18 Ιουλίου 1974 και 20 Ιουλίου έγινε η εισβολή. Πως ξεκίνησαν όλα αυτά και ποιά τα αποτελέσματα;

Το πραξικόπημα στη Κύπρο ήταν αποτέλεσμα των διακοινοτικών συγκρούσεων μεταξύ των Κυπρίων- Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων το 1963. Αυτή η κατάσταση ώθησε τους Τ/Κ να μετακινηθούν προς τον βορρά – να νιώθουν πιο κοντά στη Τουρκία- λόγω των επιθέσεων που είχαν απο την Ε.Ο.Κ.Α Β. Το πρόβλημα ξεκίνησε απο εκεί και αποκορύφωση του ήταν όταν η Ε.Ο.Κ.Α Β σε συνδιασμό με την Εθνική Φρουρά μαζί με την ΕΛΔΥΚ προχώρησαν ενάντια του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακάριου Γ’ έπειτα από εντολή της Χούντας της Ελλάδας. Στόχος τους; Ήταν η ενώση της Κύπρου με την Έλλαδα.

18 Ιουλίου. Η Κύπρος προειδοποιείται απο την Τουρκία ότι θα εισβάλλει στη Κύπρο αν δεν σταματήσουν το πραξικόπημα και την επίθεση προς τους Τ/Κ. Ο Μακάριος Γ’ κατήγορει την Ε.Ο.Κ.Α Β και την Χούντα Αθηνών στον ΟΗΕ λόγω του ότι προσπαθούν να τον ρίξουν απο την εξουσία και λόγω του ότι η Ε.Ο.Κ.Α Β σκότωνε τους Τ/Κ και τους Ε/Κ που ανήκαν σε άλλη παράταξη με διαφορετικές οπτικές.

20 Ιουλίου. Γίνεται η εισβολή από την Τουρκία στη Κύπρο. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι δεν πρέπει η Κύπρος να μπεί σε πολεμό με την Τουρκία γιατί θα χάσουμε. Η Κύπρος παραμένει σταθερή στις διαταραχές. Η τουρκική απόβαση ξεκίνησε από το Πέντε Μίλι.

Τα γεγονότα είναι αυτά και είναι καταγεγραμένα σε πολλές πλατφόρμες στο ίντερνετ και σε πολλά βιβλία. Η οπτική που βλέπουμε τα γεγονότα όμως είναι υποκειμενική και για κάθε έθνος άκρως διαφορετική.

Ποιά είναι η πραγματική ιστορία; Η πραγματική ιστορία είναι η αντικειμενική ιστορία όπου συνδέεις τα γεγονότα όπως έγιναν και όπως έχουν γραφτεί από κάθε ιστορικό βιβλίο. Η ιστορία που μαθαίνουμε στα σχολεία δεν είναι αντικειμενική και είναι γραμμένη ανάλογα με την εποχή που έχει γραφτεί και με το ποιά πολιτική ήταν σε εξουσία.Η κοινωνιολογία ερμηνεύει την ιστορία με την πλοκή: Ο καλός ( εμείς οι Ε/Κ), ο κακός ( Τ/Κ) και ο άσχημος (‘Αγγλοι).

Παρακάτω θα σας αναλύσουμε τα Ε/Κ βιβλία και τα Τ/Κ βιβλία και μπορείτε μόνοι σας πλέον να τα αναλύσετε και να δείτε που συγκλίνουν και που απέχουν.

Ε/Κ ιστοριογραφία πριν το 1960:

Κύπρος ως μέρος του Ελληνισμού. Ιστορία αντίστασης των Ελλήνων της Κύπρου έναντι ξένων δυναστών. Συγγραφείς: Αλάστος, Γεωργιάδης . Το βιβλίο αυτό αναλύει την νομιμοποίηση της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Τ/Κ ιστοριογραφία πριν το 1960:

Κύπρος ως μέρος του Τουρκισμού/ Ανεκτή Οθωμανική Διοίκηση. Συγγραφέας: Halil Fikri Alasya. Το βιβλίο αυτό αναλυεί τη τούρκικη εθνική συνείδηση και τους δεσμούς της Κύπρου με την Τουρκία- εμπορικοί και πολιτικοί δεσμοί κυρίως.

Ε/Κ ιστοριογραφία 1960-1974:

Έλληνες και Τουρκοκύπριοι. Συγγραφείς: Παπαδόπουλος, Κύρρις, Σπυριδάκης.

Τ/Κ ιστοριογραφία 1960-1974:

Τούρκοι και Ε/Κ(Ρωμιοί). Μια ιστορία θυματοποίησης των Τούρκων της Κύπρου.

Ε/Κ ιστοριογραφία μετά το 1974:

Ειρηνική συνύπαρξη Ε/Κ και Τ/Κ. Συγγραφείς: Ατταλίδης, Κιτρομιλίδης, Κυρρης. Τίτλος βιβλίου: Cyprus reviewed

Τ/Κ ιστοριογραφία μετά το 1974:

Μια ιστορία Ε/Κ βαρβαρότητας έναντι των Τούρκων.

Γενικότερα…

Η Ελληνοκυπριακή θέση αναλυεί:

Ο τουρκικός επεκτατισμός αποτελεί διεθνές πρόβλημα.

Παντουρκισμός στην Τουρκία: Μελέτη για Αλυτρωτισμό – Το δόγμα του Τούρκικου Επεκτατισμού

Σχέδια για εισβολή- Σχέδιο Ακρίτας

Επικέντρωση στο 1974- Βάρβαρη Τούρκικη Εισβολή

Δράστες: Τουρκία και εγκαθέτοι.

Η Τουρκοκυπριακή θέση αναλύει:

Ένωση ως εσωτερικό πρόβλημα απο την Κύπρο.

Όρκοι και Επέτειοι της Ε.Ο.Κ.Α

Ο ρόλος της εκκλησία ως τρομακτική εικόνα αφού φανάτιζε το κόσμο.

Πραξικόπημα ως μαζικό κίνημα. Τ/Κ μαζικό κίνημα για να κτίσουν το επιχείρημα τους όπου ήρθε η Τουρκία όταν οι Ε/Κ ήθελαν ένωση με την Ελλάδα.

Σχέδιο Ακρίτας- Ομιλία Μακαρίου 19 Ιουλίου 1974

Επικέντρωση στο 1963-1974 ( ματωμένα Χριστούγεννα και 11 χρόνια Μαρτυριών- Ε/Κ θύτες και Τ/Κ θύματα)

Δράστες: Ε/Κ και οι Τ/Κ αντιδρούν.

Κοινά στοιχεία Ε/Κ και Τ/Κ- Παρόμοια στη μνήμη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ
Ε/Κ- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΛΕ ΧΡΩΜΑ
ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟΥΡΚΙΑΣ- ΑΙΜΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ
ΚΟΚΚΙΝΟ- ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΑΙΜΑ
  • Κοινός πόνος: ανταγωνισμός για το ποιος υπέφερε περισσότερο – η μακάβρια αριθμητική του πόνου.
  • Ιστορική αδικία
  • Επιλεκτική μνήμη
  • ” Νεκρή ζώνη” – προσεγγίσεις- νεκρού και πόνου- ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Οι δύο προσεγγίσεις είναι ωστόσο αντικρουόμενες. Η νεκρή ζώνη χώρισε τον πόνο και προδότες υπήρξαν και στις δύο πλευρές. Η παιδεία (Ε/Κ και Τ/Κ) αλλοτριώνει τους μαθητές,γίνεται δογματική και αυξάνει τον εθνικισμό και το φασισμό σε μεγάλα ποσοστά. Το κυπριακό πρόβλημα έχει μεγάλο ρόλο στις ζωές μας και τα κράτη θέλουν να περάσουν την άποψη της προηγούμενης γενιάς στην επόμενη γενιά. Έτσι ως επιπτώσεις έχουμε τη λογοκρισία, τη μοναξιά και τη καταπίεση άλλων θεμάτων σε συνδιασμό με την έλλειψη κοινωνικής κριτικής.

(Σημειώσεις- μάθημα “Κυπριακής Κοινωνίας” – Πανεπιστήμιο Κύπρου)

Κυπριακή κοινωνία η λεγόμενη.. μπανανία. Είμαστε με περηφάνεια ένας λαός ο οποίος έχει παρα-καθίσει στους καναπέδες του, ένας λαός που ακολουθεί τυφλά ότι του πούν και ένας λαός της άνεσης.

Ότι και να γίνεται εμείς παραμένουμε πιστοί ακόλουθοι των ίδιων και των ίδιων ατόμων, των ίδιων αρχών και απόψεων, της ίδιας σκέψης και της ίδιας οκνηρίας για δράση.

Αύξηση ενοικίων. Δεν σε αφήνει η ίδια σου η χώρα και η κοινωνία να αρχίσεις κάτι καινούριο. Ένα καινούριο σπίτι και μια οικογένεια. Πρέπει να κτίσεις πάνω από τούς δικούς σου ή να μείνεις σε ένα υπόγειο κάτω απο το πατρικό σου ή στην καλύτερη και τυχερή σου φάση να κτίσεις ή να αγοράσεις κάτι. Αν δεν είσαι όμως μέσα στους τυχερούς τι πρέπει να κάνεις; Οι τιμές έχουν ξεφύγει σε όλες τις πόλεις και ιδιαίτερα στη πόλη μας τη Λεμεσό. Και κανείς δεν κάνει τίποτε για αυτό και απλά το δεχόμαστε. Γιατί; Εμείς δεν έχουμε άποψη και δικαιώματα;

Περιβάλλον. Κατάχρηση του περιβάλλοντος από όλες τις πόλεις και ειδικά στα παράλια. Πρέπει πλέον να πληρώνεις για να πας να δείς μια θάλασσα ή να πας να περπατήσεις έστω κοντά της. Τα μεγάλα κτήρια και τα καπιταλιστικά μας όνειρα μας έχουν αποκόψει από την ομορφιά της φύσης. Το πράσινο έχει χαθεί και το βρίσκουμε μόνο στα βουνά- και αν είμαστε παλι τυχεροί- και δεν έχει καεί ή δεν έχει υποστεί όποιαδήποτε ζημιά για τα δικά μας πλάνα. Καταστρέφουμε τα σπίτια και τη ζεστασιά τόσων ζώων -εντόμων – φυτών και αναρωτιούμαστε για τις αλλαγές που συμβαίνουν τόσο καιρικά όσο και ατμοσφαιρικά. Προσπαθούμε να κάνουμε ανακύκλωση αλλά ακόμη και αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος αφού δεν έχουν τα απαραίτητα μηχανήματα για ανακύκλωση.. έχουμε όμως χρήματα για ουρανοξύστες και πολλά άλλα.

Πολιτική. Ξεχάστε τις ξεκάθαρες πολιτικές αξίες των κομμάτων. Είμαστε όπου φυσάει ο άνεμος. Προπαγάνδα, ψέματα και πολιτικοί εκπρόσωποι που πραγματικά δεν ξέρω τι σκέφτονται και αν σκέφτονται με γνώμονα το καλό αυτού του τόπου. Η πολιτική αποτελεί μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας και είναι καλό να ασχολούμαστε και να έχουμε πολιτική άποψη. Κακό είναι όμως να τρώμε ότι μας σερβίρουν χωρίς να το επεξεργαστούμε και να δεχόμαστε τα πάντα. Να δεχόμαστε να μας βρίζουν δημοσίως, να δεχόμαστε το κούρεμα καταθέσεων, να δεχόμαστε ανευθυνότητα με αποτελέσμα απώλεια ζωής ατόμων – οικογενειών και διαφόρων , να δεχόμαστε το συμφέρον και όχι το κοινωνικό αλλά το ατομικό του κάθε ενός. Είναι δυνατόν να έγιναν όλα αυτά και εμείς ακόμη να ψηφίζουμε τους ίδιους και τους ίδιους; Είναι δυνατόν αυτοί οι μεγάλοι να έχουν ένα μερίδιο και ίσως μεγάλο μερίδιο που εμείς δεν έχουμε δουλείες, χρήματα και ως αποτέλεσμα μέλλον; Είναι δυνατόν να κάνουν κούρεμα καταθέσεων και εμείς να είμαστε στα καρναβάλια… ενώ όταν πήραμε το κύπελλο να είμασταν στους δρόμους; Οι αξίες μας νομίζω κάπου έχουν μπερδευτεί. Ξεχνάμε ότι είμαστε ο κυπριακός λαός και εμείς απαρτίζουμε τη κυβέρνηση, τη πολιτική, τους νόμους και όλα αυτά. Εμείς τα κτίζουμε, εμείς τα διαλύουμε.

Κοινωνικές ομάδες. Ότιδήποτε διαφορετικό είναι αποξενωμένο και μένει μακριά απο τη δική μας ομάδα. Αλλοδαποί, ομοφυλόφιλοι, τρανς, άτομα με όποια μορφή αναπηρίας.. Πού είναι η ασφαλείς κοινωνία που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας και στα άτομα που απαρτίζουν την κοινωνία; Εγκλήματα συνδέονται με αλλοδαπούς ενώ ξεχνάμε ότι η δική μας η φάρα δεν είναι και Άγιοι απλά ξέρουν να κρύβονται καλά και έχουν τα μέσα για να το κάνουν. Ομοφυλοφιλία συνδέεται σύμφωνα με τη Γραφή ως αρρώστια και παραμένει δυστυχώς αυτή η άποψη σε πολλά άτομα ακόμα. Η σεξουαλικότητα κάποιου είναι ένα χαρακτηριστικό του που δεν έχει καμία σχέση με το ποιόν του σαν άτομο και σαν προσωπική υπόληψη. Δεν είναι άρρωστοι είναι άνθρωποι και μέλη της κοινωνίας όπως εμείς που έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Δεν σε ενοχλούν ούτε σε προκαλούν. Βγες από αυτά τα στερεότυπα που έχεις υιοθετήσεις από οικογένεια, φίλους ή ότιδήποτε άλλο. Όλοι αξίζουμε. Άτομα με αναπηρία.. κάπου διάβασα ότι θέλουν να κλείσουν το ίδρυμα για άτομα που είναι τυφλά. Για ποιό λόγο; Τα άτομα αυτά και όπως άλλα τόσα δεν μας χρειάζονται; Που να πάνε; Γιατί δεν τα βοηθούμε και να τα στηρίξουμε ώστε να νιώσουν και αυτοί πολίτες; Γιατί να τους αποξενώσουμε; Τα ιδρύματα θέλουν πολλά λεφτά.. ωραία κύριοι και κυρίες μπορούμε να δώσουμε χρήματα και για αυτό. Για άλλα τόσα δίνουμε που δεν ξέρουμε καν που πάνε. Υπάρχουν άτομα που μπορούν να δουλέψουν εθελοντικά και να βοηθήσουν και υπάρχουν εξαίρετοι ειδικοί που μπορούν να εργαστούν εδώ παρά να τους διώχνουμε.

Υπάρχουν τόσα πολλά θέματα ακόμα που μπορώ να θείξω όπως το θέμα της μετανάστευσης.. που τόσα άτομα δικά μας με υπέροχες και μοναδικές ικανότητες αναγκάζονται να φύγουν για κάτι καλύτερο επειδή εδώ δεν νιώθουν φιλόξενοι. Παιδιά αλλοδαπά και οικογένειες ζουν τον εκφοβισμό και την αποξένωση επειδή απλά δεν είναι Κύπριοι πολίτες.. παρόλο που ζούν εδώ χρόνια, έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους αλλά δεν έχουν ξέρετε εκατομμύρια για να αγοράσουν την.. υπηκόοτητα. Ασφάλεια, η ασφάλεια η δική μας έχει όνομα και στολή.. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Αυτό είναι μόνο για εμάς. Δεν νιώθουμε την ασφάλεια που θα έπρεπε να νιώθουμε παρα μόνο τους χλευάζουμε και τους υποτιμούμε.. σκεφτήκαμε ποτέ όμως, ότι αν οι αστυνομικοί μας δεν ήταν τόσο με τη στολή την αυστηρή και το ύφος της εξουσίας θα νιώθαμε καλύτερα σαν πολίτες; Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε μαζί τους και να βοηθήσουμε σε διάφορα; Μεγάλος ο διαχωρισμός της εξουσίας από το μέσο πολίτη.

Παιδεία. Τι μαθαίνουμε στα παιδιά εξαρτάται πάλι απο τις δικές μας ανάγκες, την πολιτική που κυριαρχεί όταν τα διδάσκουμε. Τότε υπάρχουν κενά και οι αξίες όλο και μηδενίζονται. Η ιστορία μας δεν βρίσκεται πουθενά, το ίδιο και η ανθρωπιά. Το σχολείο φαντάζει βαρετό στα παιδιά και δεν είναι ένας χώρος έμπνευσης , μάθησης και χαράς.

Και άλλα πολλά.. που πάμε; Δεν έχω ίδεα. Ξέρω όμως ότι υπάρχουν νέοι σαν και εμένα, με προβληματισμούς σαν και τους δικούς μου και θέλουν να μείνουν εδώ και να βρούν εδώ δουλειά και ένα σπιτί επειδή αγαπούν τον τόπο τους και βλέπουν ομορφιά εδώ. Θα μας αφήσετε να μείνουμε; Μπορούμε να δούμε το καλό μας και αυτού του τόπου μαζί;

Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος.

Οι σκέψεις δικές σας.

Αν δεν το έχετε μάθει ή ασχοληθεί οι Ευρωεκλογές φέτος είναι στις 26 του Μάη απο τις 07:00 το πρωί μέχρι και τις 18:00 το απόγευμα.

Πολύ απλά παίρνεται το εκλογικό σας βιβλιάριο και πάτε στο πιο κοντινό σας εκλογικό κέντρο για να ψηφίσετε.

Θα ψηφίσεις;

Από ότι έχουμε παρατηρήσει πολλοί νέοι της ηλικίας μας ή και όχι βρίσκονται σε διχασμό για το αν θα παν να ψηφίσουν ή όχι, κάποιοι δεν έχουν ιδέα ότι έχουμε εκλογές και κάποιοι κάτι έχουν ακούσει αλλά δεν ξέρουν τους εκπροσώπους των εκλογών αυτών.

Όπως και να έχει θα ήταν καλό να πάμε να ψηφίσουμε και να δώσουμε το παρόν μας αφού όπως μας είπε και μια αναγνώστρια μας.. εμείς είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου. Όσο οξύμορο και ουτοπικό και αν σας ακούγεται ισχύει. Η αποχή δεν είναι απάντηση αφού τα κόμματα ή τα άτομα που δεν θέλουμε σε εξουσία πάλι θα καταφέρουν να την κερδίσουν με το ποσοστό της αποχής. Τώρα αν μπορούσαμε όλοι να κάνουμε αποχή ναι θα υπήρχε ένα ενδιαφέρον αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί.. οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα πάνε, ο κουμπάρος θα πάει να δώσει τη ψήφο στο “μέσον” που έβαλε και τη συνέχεια την ξέρετε. Άρα η αποχή δεν είναι λύση. Λύση όμως είναι να πάμε να ψηφίσουμε αυτόν που μας γεμίζει το μάτι και είναι κοντά στα δικά μας θέλω και ανάγκες.

Καταλαμβαίνω και γνωρίζω την απογοήτευση που νιώθουμε μέσα από τα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα της χώρας μας. Όλοι το νιώθουμε λίγο ή πολύ ή απλά δεν ασχολούμαστε και φεύγουμε από τη χώρα.. τη χώρα της μπανανίας την Κύπρο.

Μην ξεχνάτε όμως πως εμείς οι Κύπριοι πολίτες ανεβάσαμε πάνω στις κυβερνήσεις και στις εξουσίες αυτούς που τώρα δεν μας κάνουν ξαφνικά. Είτε για το μέσο, είτε γιατί ανήκουμε σε αυτό το κόμμα είτε απλά από συνήθεια. Το καθεστώς αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην εξουσία (οποιαδήποτε εξουσία) θέλουμε άτομα νέα που να νοιάζονται για αυτό τον τόπο και να το δείχνουν. Άτομα και πολίτες που είναι κοντά μας. Ουτοπικό εε; Οι πολίτες της Κύπρου που βγάζει τη κυβέρνηση όμως είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Παρακολουθείστε ειδήσεις, διαβάστε εφημερίδες και μάθετε τι συμβαίνει στη πολιτική. Αναπτύξτε τη κρίση σας και βρείτε την ιδεολογία και τον εκπρόσωπο που σας κάνει. Μην ακολουθείτε πιστοί οπαδοί τους ίδιους και τους ίδιους αν δεν σας έδωσαν κάτι σαν πολίτες και δεν εννοώ το μέσον.. αλλά το λόγο που είναι εκεί που βρίσκονται για μια καλύτερη Κύπρο.

Μια καλύτερη Κύπρος που εντάσσεται στην Ευρωπαική Ένωση μακριά από μνημόνια, από επιδώματα χωρίς λόγο, από κουρέματα, από ψεύτικα δεσμεύομαι και υποσχέσεις. Μια φιλόξενη Κύπρος για τους νέους και τους γέρους με ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα λειτουργικό σύστημα υγείας, μια καλή οικονομία με νέες ευκαιρίες, στέγαση για άτομα που δεν μπορούν να προσφέρουν ή χρειάζονται στέγαση για όποιοδήποτε λόγο. Τέρμα στη περιθωριοποίηση του διαφορετικού. Φτάνει στη κοπή των φτερών μας.. εμάς που θέλουμε να σπουδάσουμε , που θέλουμε να μάθουμε, που θέλουμε να βρούμε μια δουλειά , που θέλουμε να ζήσουμε.. αξιοπρεπέστατα.. σε ένα σπίτι να κάνουμε μια καινούρια αρχή χωρίς πρώτο ενοίκιο 700 ευρώ. Μια Κύπρος μακριά από διαλυμένες τράπεζες και πρόστυχες πράξεις που καταπατούν την ελευθερία και την ευημερία του πολίτη. Μια Κύπρος για εμένα και εσένα.

Εμείς είμαστε η Κύπρος. Είμαστε οι πολίτες και έχουμε εγκέφαλο και δύναμη. Μην το ξεχνάτε. Η φυγή δεν είναι λύση αλλά λύση είναι να πολεμήσουμε για τις ανάγκες και τα θέλω μας. Να ζήσουμε εδώ, να κάνουμε τη ζωή μας και να προσφέρουμε.

Είμαι ονειροπόλα; Η Κύπρος είμαι εγώ και δεν θα φύγω και θα προσπαθήσω να βάλω το λιθαράκι μου σε ένα καλύτερο αύριο. Θα ψηφίσω αποφασίζοντας ποιος εκπρόσωπος είναι πιό κοντά σε εμένα.. ανεξαρτήτως φύλου, φυλής και.. κόμματος. Η κυβέρνηση είμαστε εμείς και όποτε θέλουμε μπορεί να την ρίξουμε κάτω αρκεί να πάρουμε σωστές αποφάσεις ή απλά.. να την ρίξουμε όντως κάτω.

Καλή μας τύχη!