Search

Tag Archives: #cypriot

Είδαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε τα νέα μέτρα όλων των χωρών αλλά και της χώρας μας όσο αφορά την πανδημία του «Κορονοιού» που έχει πλήξει το παγκόσμιο. Ο κορονοιός είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται πολύ γρήγορα, δεν «βρέθηκε» το αντίδοτο και σκοτώνει κόσμο. Για αυτό και οι κυβερνήσεις έχουν πάρει ακραία μέτρα ούτως ώστε να εξαλειφθεί αυτός ο ιός. Οι γιατροί δουλεύουν μερόνυχτα για να βοηθήσουν τους ασθενείς και να τους κρατήσουν εν ζωή.

Αν θέλετε να μάθετε και την άλλη πλευρά των όσο ακούμε συνεχίστε να διαβάζετε.

Ο κορονοίος είναι ένα μικρόβιο το οποίο δημιουργήθηκε από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους. Είτε δημιουργήθηκε τεχνητά είτε ήταν αντίκτυπο ή μετάλλαξη μικροβίων από όλες τις κακουχίες που κάναμε στο σπίτι μας, τον πλανήτη γη είτε μετάλλαξη μικροβίων.Για εμας από εμας με όσα έχουμε κάνει.

Έρχονται διάφορες κοινωνικοπολιτικές, οικονομικές και μοριακές αλλαγές και αυτό είναι η αρχή ούτως ώστε να μείνουν εν ζωή οι «δυνατοί» άνθρωποι που θα μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές. Όσοι δεν θα αντέξουν είναι ήδη σε δυσμενή θέση ή σε ευάλωτες ομάδες και αν δεν οδηγούνταν στον θάνατο από τον κορονοιό θα οδηγούνταν από μια άλλη εξίσου ιδιαίτερη ή απλή πάθηση. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουμε, είναι στενάχωρο αλλά αντικειμενικά είναι ο κύκλος της ζωής. Για αυτό προστατεύουμε πάντα τους εαυτούς μας και τους γύρω μας από μικρόβια, ακόμα και τα πιο άκακα για να μην μας γυρίσουν σε γρίπη ή πνευμονία. Για αυτό και η υγιεινή είναι από πάντα μέρος της ζωής μας και δεν παθαίνουμε σοκ όταν μας λένε το πιο απλό «ΠΛΕΝΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ», «ΟΤΑΝ ΦΤΕΡΝΙΖΕΣΤΕ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ». Αυτό είναι νέο για εμάς; Αν ναι δεν ξέρω τι να πω.

Όλα αυτά για πιο άλλο λόγο γίνονται;

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ.

Θα μείνει ο πιο δυνατός στη ζωή

Θα παρακολουθούν τις κινήσεις μας

Θα είμαστε αποβλακωμένοι στη τηλεόραση και στις οθόνες

Θα γίνουν όλα διαδικτυακά ακόμα και οι ανθρώπινες επαφές

Θα απολυθούν άτομα

Θα μειωθούν οι μισθοί

Θα έρθει δεύτερη παρτίδα οικονομικής κρίσης και πάλι οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι

Θα μειωθεί η παραγωγή αφού δεν θα συνάδει με τη ζήτηση

Θα γίνεται έλεγχος που πάμε και τι κάνουμε

Θα είμαστε απλά ένα μικρό τσιπ- ένας απλός εξαψήφιος αριθμός πάνω σε μια ταυτότητα

Θα αποξενωθούμε

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Όλα αυτά γίνονται τώρα και έκτοτε. Απλά τώρα είναι πιο εμφανές και πιο ακραία.

 Κύκλος της ζωής, ο έξυπνος- ο δυνατός- ο νέος και ο πλούσιος θα μείνουν εν ζωή μέχρι να αλλάξει η κοινωνική τους κατάσταση.

 Παρακολούθηση ήδη γίνεται μόνο και μόνο με τα τηλέφωνα που ξέρουν ανά πάσα στιγμή που είσαι και ακούν τις συζητήσεις σου, η επανάσταση σας σε αυτό; Βίντεο στο τικ-τοκ. Ήδη χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο, το κομπιούτερ και τις τηλεοράσεις πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε και έχουμε τόση ελευθερία, φύση και πράγματα να κάνουμε. ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ; ΟΙ ΟΘΟΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΦΩΤΙΑ. ΄Άρθρα, βίντεο, ειδήσεις ,ταινίες και σειρές. Η καθημερινότητα του Κύπριου πολίτη και όχι μόνο. Όλα διαδικτυακά.. ακόμα και το ανθρώπινο γεια τι κάνεις.

Αυτή τη στιγμή ανά το παγκόσμιο άτομα απολύονται ή φοβούνται για τη θέση τους στη δουλειά αφού πιθανόν να μην έχουν μισθό ή κάποια απασχόληση στο μέλλον. Άτομα που ο μισθός συντηρεί ένα σπίτι, οικογένεια και παιδιά. Λένε για αποζημιώσεις, απεργιακά.. λένε για εργασία στο σπίτι με μισθό.. Δεσμεύονται.

Μισθοί κάτω, χρήμα κάτω , οικονομία κάτω. ΜΠΑΜ. Οικονομική κρίση και άντε ξανά σηκώσου λαέ στα πόδια σου. Γιατί τα χρέη υπάρχουν ακόμα, είσαι σπίτι και οι ανάγκες γίνονται περισσότερες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι στις πλάτες άλλων. Μεσαία τάξη αφανίζετε και καλή μας τύχη να τα βρούμε ξανά από την αρχή. Αλλά τι λέω.. για άλλη μια φορά θα τα λέμε και θα βρίζουμε από τον καναπέ ή στα καρναβάλια.

Ποιος θα παράγει; Ποιος θα αγοράζει για ποιο κοινό; Η ζήτηση και η αγορά που θα παέι;

Έλεγχος για το που πάμε. Γίνεται ήδη. Είσαι στο καναπέ σου και ξέρουν που είσαι και τι κάνεις. Τώρα με το κέρφιου; ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Που πας, γιατί πας, για ποιο λόγο και με ποιόν και για ποιον. Ναι να περιορίσουμε μαζικά τις κινήσεις μας για το κοινό καλό. Όλος αυτός ο έλεγχος και όλα αυτά τα ακραία μέτρα είναι ΧΟΥΝΤΙΚΑ και κινήσεις πολέμου. Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε αλλά ζούμε πόλεμο. Πόλεμος 21ου αιώνα με ησυχία χωρίς βόμβες, με θάνατο στα νοσοκομεία αυτή τη φορά, κλειστή η πόλη, κλειστοί οι άνθρωποι, παράνοια, πανικός και φόβος. Ο φόβος είναι το κύριο συστατικό όλου αυτού που γίνεται. Έλεγχος μυαλού και καταστάσεων για να ελέγχεται η ΜΑΖΑ. Αυτό ζούμε. Μένουμε σπίτι αλλά η φύση γιατί να μην είναι το σπίτι μας; Γιατί να μην αναπνέω καθαρό αέρα με δική μου ευθύνη και ο καθένας να έχει τη δική του ευθύνη χωρίς να προκαλεί; Δεν αναπνέω.

Είμαστε ήδη ένα αποτύπωμα, ένας αριθμός σε ένα χαρτί μητρώου; Τώρα; Αφορμή βοήθα μας. Τα μέτρα είναι η αρχή για το τι έρχεται μετά και το τι μας περιμένει. Δεν θα είναι προσωρινό. Θα ξέρουν τα πάντα και θα συνεχίσουν να ξέρουν τα πάντα και όχι απλά με τα τηλέφωνα. Αλλά και με άλλους νέους τρόπους που είναι καθοδόν και έρχονται. Θα κάνετε κάτι για αυτό; Θα συνεχίσετε να λαμβάνετε εμβόλια και άλλα τόσα που δεν ξέρετε τι έχουν μέσα;

Αποξενωνόμαστε. Βλέπουμε τους πάντες καχύποπτα λες και είναι άρρωστοι. Λες και θέλουν να μας σκοτώσουν. Τσακωνόμαστε, πονούμε, λυπόμαστε και δεν βλέπουμε τους αγαπημένους μας. Είμαστε μόνοι μπροστά από μια οθόνη και νιώθουμε ότι έχουμε παρέα. Είναι έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις όμως; Απλά μια οθόνη; Λυπάμαι.

Αγαπητοί μου χάνετε το μέτρο, ξυπνήστε. Ξυπνήστε να δείτε τι γίνεται και τι πρόκειται να γίνει. Άλλο η υγεία και η προστασία του κοινού καλού και άλλο η κλειστο-μυαλοσίνη και η υπολειτουργία του εγκεφάλου. Μην τρώτε ότι σας σερβίρουν. Φιλτράρετε το και πείτε όχι αν χρειαστεί. Εσείς είστε η κυβέρνηση, εσείς και εμείς την ρίχνουμε αν τύχει. Ξυπνήστε. Προσέχετε τον εαυτό σας. Αν το κάνει ο καθένας ξεχωριστά τότε όλοι θα προστατευτούμε χωρίς ακραιότητες.  Θετικότητα, πίστη, αγάπη, φροντίδα και εξαγρύπνιση μυαλού. Και θα τα καταφέρουμε.

Καλή μας τύχη.

Άντρεα ΒακανάΗ κοπέλα με μια τεράστια γκάμα ταλέντων που εντυπωσιάζει. Από που να αρχίσει κανείς; Από τις ξένες γλώσσες που έχει σπουδάσει; Την υποκριτική; Το χορό; Δεν θα σας τα πω εγώ άλλωστε. Μου έχει ήδη μιλήσει η ίδια για τη ζωή της στην παρακάτω συνέντευξη!

Πόσες γλώσσες μιλάς και ποιες έχεις σπουδάσει;

Σπούδασα Ξένες Γλώσσες με κατεύθυνση στην Ισπανική Φιλολογία. Καλά, 3 γλώσσες μιλώ όλες κι’όλες απ’τις οποίες η μία είναι η δική μου, τα Ελληνικά, η άλλη τα Αγγλικά και τα Ισπανικά που ειδικά εδώ στην Καλιφόρνια είναι η δεύτερη τους γλώσσα. Εξαιτίας των Ισπανικών που είναι μια γλώσσα που αγαπώ ιδιαιτέρως, μπορώ αρκετά να συνεννοηθώ στα Ιταλικά, Γαλλικά και στα Πορτογαλικά.

Με την υποκριτική πότε άρχισες να ασχολείσαι;

Στο δημοτικό ήταν όταν άρχισα μαθήματα υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι της ΕΘΑΛ τότε στη Λεμεσό. Σταμάτησα μόλις τέλειωσα το σχολείο (αναγκαστικά) -γέλια-, πήγα για σπουδές και μόλις τέλειωσα το πρώτο πτυχίο ξανάρχισα να ασχολούμαι κι έτσι σπουδάσα Υποκριτική στην Αθήνα, στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη.

Πιστεύεις πως σε βοήθησαν οι σπουδές σου στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη;

Οι σπουδές στην Υποκριτική ήταν αδιαμφισβήτητα σημαντικές. Οποιοσδήποτε θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο, θεωρώ πως χρειάζεται να το σπουδάσει, αν και στο θέατρο, ποτέ δεν σταματά η μόρφωση, όπως ούτε στις γλώσσες. Χρειάζεται συνεχής επαφή και πάντα ξεκινάς από το μηδέν. Κάθε παράσταση είναι μια καινούργια αφετηρία, κάθε έργο, κάθε βιβλίο-κείμενο μια νέα γνωριμία, το κάθε τι που αφορά την υποκριτική, για εμένα, είναι άπειρο και ατελείωτο. Οι σπουδές στην Δραματική Σχολή, αν έχεις και καλούς δασκάλους βέβαια, σε μετακινούν. Ευτυχώς, πέτυχα πολύ καλούς δασκάλους και ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου που τους ένοιαζε αυτό που κάνουν και αυτό που διδάσκουν.

Πιστεύω πως για έναν ηθοποιό, οι σπουδές υποκριτικής είναι μια απαραίτητη αρχή ενός ξεκαθαρίσματος του τι μπορεί να σημαίνει θέατρο και του τι συμβαίνει πραγματικά σε αυτόν τον χώρο.

Πέρα από την υποκριτική και τις ξένες γλώσσες, χορεύεις επίσης από μικρή ηλικία σωστά;

Ναι. Έκανα μαθήματα μπαλέτου από πολύ μικρή και σύγχρονο χορό αργότερα. Τα τελευταία 5 περίπου χρόνια χορεύω Σάλσα.

Συνεχίζεις να ασχολείσαι με τον χορό μέχρι σήμερα;

Τώρα περισσότερο με λατινικούς χορούς (Salsa, Bachata) και σύγχρονo. Συμμετείχα σε κάποιες παραστάσεις χορού στο Λος ‘Αντζελες και μαζί με την ομάδα της σχολής χορού είχαμε επιλεγεί να λάβουμε μέρος στο Φεστιβάλ Σάλσα του Λας Βέγκας.

Πες μας λίγα λόγια για την εμπειρία σου από τη συμμετοχή σου σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της Αμερικής. Πώς ένιωσες; Τι είναι αυτό που σε σημάδεψε σ’ αυτό το φεστιβάλ;

Είχαμε λάβει μέρος στο Salsa & Bachata Super Congress στο Λας Βέγκας που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα όντως της Αμερικής. Συμμετέχουν χορευτές από όλο τον κόσμο. Ήταν ένα 3ήμερο γεμάτο χορό, κούραση από τις πολύωρες πρόβες και ταυτόχρονα πολλή χαρά. Κάτι που με ‘’σημάδεψε’’ που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή είναι ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουν οι ομάδες εδώ στην Αμερική. Υπάρχει σεβασμός και στήριξη. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση να σε κρίνουν ή να σε σχολιάσουν αρνητικά. Υπάρχει ευγένεια ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, όταν μια πρόβα δεν πάει τόσο καλά, όταν η χορογραφία δε βγαίνει ακριβώς όπως τη φαντάστηκες, αν ένα μέλος της ομάδας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα…όλοι θα στηρίξουν και όλοι θα σου μεταδώσουν τη θετική τους ενέργεια. Ένιωθα ασφάλεια μέσα σε όλη αυτήν την διαδικασία από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήμασταν πολλά άτομα, χρειάστηκε να ταξιδέψουμε όλοι μαζί, ήμασταν πολλές ώρες μαζί λόγω προβών, είχαμε 2 σκηνοθέτες και χορογράφους που τους έβλεπες να προσπαθούν να μας στηρίξουν με όποιο τρόπο μπορούσαν.. Στην Αμερική, η τάση τους για δημιουργία είναι πολύ μεγαλύτερη από την τάση τους να δημιουργήσουν πρόβλημα και να χαλάσουν την ομάδαΑυτό είναι τεράστιο προτέρημα που δεν το συναντάς εύκολα, ειδικά σε αυτόν τον χώρο. Όπως και στο θέατρο, έτσι και στον χορό, η υγιής επικοινωνία με την ομάδα, είναι, αν όχι το πιο σημαντικό, ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά της επιτυχίας. Αυτό με εντυπωσιάζει μέχρι τώρα τουλάχιστον, η όμορφη συνεργασία που προκύπτει μέσα απ’ όλο αυτό. 

Σε πόσες χώρες έζησες συνολικά λόγω των μαθημάτων που παρακολουθούσες και λόγω του επαγγέλματος σου;

Αν δεις πόσο μεγάλος είναι ο χάρτης, δεν έχω ζήσει σε πολλές! Εκτός από την Κύπρο, έχω ζήσει κάποια χρόνια στην Αγγλία, στην Ελλάδα, ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Ισπανία (Μαδρίτη) όταν έκανα πρακτική στη σχολή για την Ισπανική φιλολογία και τώρα Λος Άντζελες. (Υπέροχη η Μαδρίτη) γέλια!

Άρα εσύ τώρα πόσα πτυχία έχεις; Έχω μείνει άφωνη! 

Άφωνη;; Θα ‘ταν κρίμα να μείνεις άφωνη με τέτοια υπέροχη φωνή!

Σ’ ευχαριστώ πολύ! Δε φταίω εγώ όμως, εσύ ευθύνεσαι με τα τόσα πράγματα που κάνεις! (γέλιο)

Έχω αυτό των ξένων γλωσσών, της υποκριτικής και Μεταπτυχιακό στον τομέα της Εκπαίδευσης στις Τεχνολογίες Εκπαίδευσης και Επικοινωνίας το οποίο είχα κάνει εξ αποστάσεως όταν δούλευα στην Κύπρο και τώρα τελειώνω το τελευταίο στο UCLA στην υποκριτική. Σκέφτομαι, ή να τα κορνιζάρω ή να τα σκίσω. Εσύ τι προτείνεις; (γέλια)

Εγώ προτείνω να τα σκίσεις γιατί σίγα, πόσο δούλεψες για να τα αποκτήσεις; (γέλιο) Πέρα απ’ την πλάκα, να τα κορνιζάρεις και να τα καμαρώνεις γιατί χρειάζεται πολλή σκληρή δουλειά, υπομονή κι αφοσίωση για ένα πτυχίο, πόσο μάλλον 4! Χίλια μπράβο Άντρεα μου!

Λοιπόν… και μετά απ’ όλα αυτά πότε και πώς πήρες την απόφαση να μετακομίσεις στο Λος Άντζελες;

Στην Αμερική πάντα ήθελα να έρθω κάποια στιγμή να δοκιμάσω, να δω, να μάθω κι έτσι και έγινε. Μέχρι τώρα, έχω λάβει μέρος σε αρκετές ταινίες μικρού μήκους, παρακολουθώ μαθήματα και εργάζομαι ταυτόχρονα.

Πώς νιώθεις με αυτή τη μεγάλη αλλαγή της μετακόμισης σου; Σίγουρα δεν είναι το ίδιο να είσαι στην Ευρώπη με το να είσαι στην άλλη άκρη της γης!

Η αλήθεια είναι πως δεν το θεωρώ μετακόμιση ούτε μεγάλη αλλαγή μόνο και μόνο εξαιτίας των χιλιομέτρων. Όταν συνηθίσεις το πήγαινε-έλα, δεν σε τρομάζει τόσο πια! Ωστόσο είναι κάτι άλλο, διαφορετικό που σίγουρα σε αλλάζει, σε πλάθει, σου μαθαίνει πράγματα γενικά, όχι μόνο στον επαγγελματικό τομέα αλλά δεν θα το έλεγα μετακόμιση. Αυτό που θέλω είναι να είναι ένα πάρα πολύ δημιουργικό διάστημα. Πιστεύω πως ο κάθε ένας που αποφασίζει να μεταναστεύσει για ένα χρονικό διάστημα (είτε μικρό είτε μεγάλο) βλέπει την καινούργια εμπειρία όπως ο ίδιος θέλει να τη δει και όπως ο ίδιος είναι έτοιμος για να τη δεχτεί.. Ξέρεις και εσύ πως δεν είναι όλα φώτα και λάμψη όπως νομίζουν για την Αμερική και ειδικά για το Λος Άντζελες. Στο Λος Άντζελες εκτός από φώτα, κάμερες, διεθνείς παραγωγές, υπάρχει και ανταγωνισμός, φτώχια, άνθρωποι από κάθε γωνιά του κόσμου που για τον καθένα, η εμπειρία που θα αποκομίσει θα’ ναι διαφορετική. Η μία πλευρά του Λος Άντζελες είναι αυτή που βλέπουμε στις ταινίες και στο σινεμά! Η άλλη είναι αυτή που βλέπεις μπροστά σου, από κοντά. Αυτό το χάσμα μεταξύ του ‘’φαίνεσθαι’’ και του ‘’είναι’’!

 Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον; Σκοπεύεις να γυρίσεις στην Κύπρο; 

Το ιδανικό, όπως για κάθε ηθοποιό, είναι να μπορώ να ζω από το επάγγελμα του ηθοποιού. Αργότερα ίσως γυρίσω Κύπρο, ναι.

Άντρεα μου, σου εύχομαι να σου πάνε όλα με το μέρος σου και να μη σταματήσεις ποτέ να διευρύνεις τις γνώσεις σου. Κάθε επιτυχία!

Σ ’ευχαριστώ πάρα πολύ για την όμορφη κουβέντα μας! Κι εγώ σου εύχομαι από καρδιάς ό,τι επιθυμείς!

Ο πολυβραβευμένος Σάββας Χρίστου που κατάγεται από την Κύπρο μας και πιο συγκεκριμένα τη Λεμεσό, είναι ένα πολυτάλαντο άτομο που αυτή τη στιγμή κάνει καριέρα σκηνοθέτη και σεναριογράφου στο Los Angeles των ΗΠΑ. 

Προέρχεται από μια οικογένεια καλλιτεχνικής φύσης αφού ο πατέρας του είναι ζωγράφος και λίγο πολύ, όλοι ασχολούνται με τη μουσική. Θετικά επηρεασμένος λοιπόν από αυτή την έμφυτη γνώση προς τις τέχνες, έφυγε απ’ το νησί στα είκοσι του χρόνια μετά τη στρατιωτική του θητεία για να σπουδάσει στη σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου της Θεσσαλονίκης. Ο έρωτας του με τον κινηματογράφο βέβαια, δεν τον άφηνε σε ησυχία! Από μικρός τον λάτρευε αλλά και στο πανεπιστήμιο συνέχισε αυτός ο έρωτας. Τα Σαββατοκύριακα μάζευε τους συμφοιτητές και φίλους του αφού έγραφε τα σενάρια, για να γυρίσουν ταινίες μικρού μήκους.

Τι ακολούθησε μετά τις σπουδές του; Το αναμφισβήτητο! Συνέχισε τις σπουδές του στο New York Film Academy του Los Angeles της Αμερικής όπου έκανε μεταπτυχιακό κινηματογράφου. Ήταν άνετος και σίγουρος για την απόφαση του να μετακομίσει στην άλλη άκρη της γης. Πιστεύει πως το ότι ζούσε για πέντε χρόνια ήδη στο εξωτερικό, έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εύκολη απόφαση του. 

Από τότε, δεν τα έβαλε ποτέ κάτω στις δυσκολίες που έβρισκε στο δρόμο του – πράγμα που συναντούν όλοι οι καλλιτέχνες – έτσι έγραψε και σκηνοθέτησε 13 ταινίες μικρού μήκους, πέντε από τις οποίες έχουν βραβευτεί σε Αμερικάνικα και διεθνή φεστιβάλ. 

Λίγες από τις ταινίες μικρού μήκους του Σάββα Χρίστου που βραβεύτηκαν είναι «A Scream That’s Trapped Inside» – βραβεύτηκε ως η καλύτερη ταινία σε 19 φεστιβάλ όπως το North Hollywood Cinefest, Frostbite International Film Festival, και Hollywood Film Competition, και η ταινία «I Wanna Play» που βραβεύτηκε σε 3 φεστιβάλ – Things 2 fear Film Festival, North American Film Awards και Mediterranean Film Festival. Δεν έλαβαν μόνο οι ταινίες του βραβεία αλλά και ο ίδιος. Ο Σάββας έχει βραβευτεί «καλύτερος σκηνοθέτης» στο DSOFF, στο European Cinematography Awards, Dreamachine International Film Festival, και στο Dreamer’s Isle Film Festival. Το πρώτο του βραβείο και όπως το νιώθει ο ίδιος, η μια από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του ήταν η βράβευση του ως «Best Director» από το Direct Short Online Film Festival. 

Όλες αυτές οι επιτυχίες του νεαρού κύπριου σκηνοθέτη του έδωσαν τη δύναμη, την εμπειρία, και την επιπλέον ενθάρρυνση να συνεχίσει την πορεία του στο χώρο του κινηματογράφου. Το επόμενο του βήμα ήταν η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους «Katherines Lullaby». Η αγαπημένη του και αξέχαστη στιγμή ήταν όταν είπε τις λέξεις «Ιts a wrap!» στο τέλος των γυρισμάτων!

Τώρα ο Σάββας Χρίστου γράφει κι ετοιμάζει το σενάριο της επόμενης του ταινίας μεγάλου μήκους η οποία όπως μας αποκάλυψε, πρόκειται για μια ιστορία ψυχολογικού θρίλερ! Αυτό δεν είναι καθόλου παράξενο αφού η αγαπημένη του ταινία από παιδί είναι το «The Shining» του Stanley Kubrick όπου και παίρνει και τις περισσότερες επιρροές. 

Θα επιστρέψει ποτέ στην πατρίδα του; Προς το παρόν ζει μόνιμα όπως αναφέραμε και πιο πάνω στο Los Angeles των ΗΠΑ κι επισκέπτεται την Κύπρο μόνο για διακοπές. Παρακολουθεί όμως τον καλλιτεχνικό χώρο του νησιού και πιο συγκεκριμένα τον κινηματογράφο. Πιστεύει πως η Κύπρος έχει εξελιχτεί αρκετά σ’ αυτόν τον τομέα και θα γίνουν πολλές επιτυχημένες ταινίες μέσα στα επόμενα χρόνια. Έχει σαν μελλοντικό του στόχο να γυρίσει μια ταινία και στην Κύπρο με ανθρώπους που μιλούν την μητρική του γλώσσα γιατί χρόνια έχει να το κάνει αυτό. Μας είπε πως ήδη έχει κάποιες ιδέες γι’ αυτό το project

Όνειρο του ταλαντούχου σκηνοθέτη και σεναριογράφου είναι να μπορεί να ζει απ’ τις ταινίες του, να γίνουν πολύ γνωστές και να συνεργαστεί με άτομα που θαυμάζει. Δεν λείπει από τη λίστα ονείρων και στόχων του το πιο σημαντικό για όλους τους καλλιτέχνες, το να μην πάψει ποτέ να εξελίσσεται σαν σκηνοθέτης και storyteller

Σάββα σου ευχόμαστε τα καλύτερα, ακόμη περισσότερες πετυχημένες ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, και μακάρι να σαρώσεις όλα τα βραβεία του καλλιτεχνικού χώρου!

Βρείτε τον Σάββα Χρίστου στα παρακάτω links:

IMDb: https://www.imdb.com/name/nm6008906/

Instagram: https://www.instagram.com/savvas_christou/

Facebook: https://www.facebook.com/savvaschristou9

Το Κυπριακό και πιο συγκεκριμένα το Λεμεσιανό συγκρότημα «Λωποδύτες» κυκλοφόρησε το καινούριο του τραγούδι με τίτλο «Το Βέλος» χθες, Τρίτη 10η Δεκεμβρίου 2019.

Το τραγούδι αυτό κατατάσσεται στο Ελληνικό Ροκ είδος και είναι εδώ για να μας μεταδώσει τους παλμούς και τους ρυθμούς της μπάντας που μας ξεσηκώνει!

Τη μουσική για «Το Βέλος» έγραψαν ο Χρήστος Κατσουνωτός και οι Λωποδύτες, και τους στίχους του κομματιού έγραψε ο Σταύρος Σιαμτάνης. Τη μουσική παραγωγή εκτέλεσε ο Chris Cara του Soundscape Studios όπου επίσης πραγματοποιήθηκε η ηχογράφηση και η μίξη. Ο Alex Psaroudakis του The Workshop N.Y. εκτέλεσε το Mastering. 

«Το βέλος» είναι το πρώτο τραγούδι των Λωποδυτών το όποιο συνοδεύεται από το δικό του βίντεο κλιπ. Την παραγωγή και τη σκηνοθεσία του βίντεο ανέλαβε ο Anton Cinematic. Το γύρισμα του βίντεο πήρε θέση στη γνώστη σε όλους μουσική σκηνή Ravens Music Hall όπου και εμφανίζονται οι Λωποδύτες κάθε Παρασκευή. 

Λίγα λόγια για τους Λωποδύτες. Η μπάντα αποτελείται από τέσσερα μέλη. Είναι ο Χρήστος Κατσουνωτός (Τραγούδι & Κιθάρα), Νικόλας Πέτρου (Τραγούδι & Πλήκτρα), Αντρέας Κέρβερος (Τραγούδι & Μπάσο), και ο Μαρίνος Χαραλαμπίδης (Ντραμς). Το γνωστό Κυπριακό συγκρότημα δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2006 στην Λεμεσό και ερμηνεύει παλιά και νέα τραγούδια από την Ελληνική και ξένη δισκογραφία καθώς και δικά τους τραγούδια. Στα 13 χρόνια ύπαρξης τους, οι Λωποδύτες δεν εμφανίζονταν μόνο σε μουσικές σε όλη την Κύπρο αλλά και στην τηλεόραση και ραδιόφωνο. 

Αγαπημένοι μας Λωποδύτες σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία και να είναι καλοτάξιδο το καινούριο σας τραγούδι «Το Βέλος».

Δείτε και ακούστε «Το Βέλος» εδώ:

Βρείτε τους Λωποδύτες στα παρακάτω links:

https://www.facebook.com/lopodutes/

https://www.instagram.com/lopodites_band/

Είναι γεγονός ότι το γενικό σύστημα υγείας έχει τεθεί σε εφαρμογή και είναι πλέον κομμάτι της ζωής μας. Για αυτό το σύστημα υγείας υπήρξαν πολλές συζητήσεις από πολιτικά πρόσωπα, γιατρούς και πολίτες. Η ερώτηση όμως παραμένει μία.. Είναι όντως το ΓΕΣΥ βοηθητικό και καλύπτει όλους τους Κύπριους πολίτες;

Το ΓΕΣΥ φυσικά έχει τα θετικά του. Έχουν χαμηλώσει οι τιμές των επισκέψεων στους γιατρούς – κατά πολύ και το ίδιο και τα φάρμακα. Με λίγα λεφτά που δίνουμε κάθε μήνα έχουμε αυτά τα πολύ σημαντικά “καλά”.

Πόσο καλά είναι ομως οι άλλοι; Οι γιατροί που έχουν μια μεγάλη λίστα ατόμων να δούν και καμιά φορά ξεχνούν ότι είναι άνθρωποι και το ίδιο άνθρωποι είναι οι ασθενείς τους. Οι φαρμακοπιοί που έχουν κάνει το φαρμακείο τους σπίτι τους πλέον και είναι σε εγρήγορση όλη την ώρα. Οι ασθένεις – πολίτες που δεν βρίσκουν τον γιατρό τους γιατί είναι μονίμος απασχολημένος με άλλα περιστατικά. Τα νοσοκομεία που συνεχίζουν να πηγαίνουν κατά διαόλου.

Αντέχουμε; Δεν ξέρω για πόσο θα λειτουργήσει το σύστημα αυτό και αν όντως έχει να προσφέρει ή απλά έρχεται για να διαλύσει ότι είχε μείνει όρθιο. Θα το δούμε αυτό.

Για τώρα εύχομαι υπομονή σε όλους μας και να μην ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Οι σκέψεις δικές σας.

Γράφει η Ιωάννα Σαμαρά- Δικηγόρος

Σ-ή-μ-ε-ρ-α, ο γιός μου, μου ζήτησε να του διαβάσω ένα βιβλίο. Μου έφερε διάφορα δικά του παιδικά και μαζί με αυτά μου έφερε ένα δικό μου παιδικό βιβλίο. Αν και φθαρμένο από το χρόνο, υπάρχει ακόμα. Της Ευγενίας Φακίνου. Έκδοση κέδρος “ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ”. Ήταν επίσης το πρώτο θεατρικό που είδα στη ζωή μου, στην Αθήνα, σε ανοικτό υπαίθριο χώρο. Σε μια δημόσια πλατεία, στο Γαλάτσι. Η Ντενεκεδούπολη, με τα μικρά Ντενεκεδάκια και τον κύριο Λαδένιο, ένα φωνακλά Ντενεκεδάκι που αποφάσισε ότι ήθελε να τον φωνάζουν οι άλλοι “αρχηγό” και να κάνουν οι άλλοι ότι αυτός ήθελε, αλλά τελικά τα Ντενεκεδάκια που το κάθε ένα έχει το δικό του όνομα, συμμάχησαν και βρήκαν τρόπους να διώξουν από την Πόλη τους τον κύριο Λαδένιο που με το έτσι θέλω αποφάσισε ότι ήταν ο αρχηγός και τους διέταζε να κάνουν ότι αυτός επιθυμούσε. Ο “Λαδένιος” στην περίπτωση του Εναέριου είναι η Ι-δ-έ-α που προτάθηκε να κατασκευαστεί στο χώρο του εναέριου, μια μεγάλη ανάπτυξη και ότι απομείνει πλατεία. Τα “μικρά ντενεκεδάκια” όμως διαμαρτύρονται. Δεν επιθυμούν τη μεγάλη ανάπτυξη με το ψηλό κτίριο, το συνεδριακό κέντρο και το ξενοδοχείο στο δημόσιο χώρο του εναέριου. Το Ό-ρ-α-μ-α τους είναι ο δημόσιος χώρος του εναέριου να μετατραπεί στην “Πράσινη πλατεία” της Λεμεσού. Κάποιοι έχουν την “Κόκκινη πλατεία” εμείς λένε, επιθυμούμε να αποκτήσουμε την “Πράσινη πλατεία”. Θα είναι προς τιμήν του πράσινου και των δέντρων που είχε κάποτε η πόλη, η Λεμεσός, όπως λαλούν οι παλιοί Λεμεσιανοί.

Η “πράσινη πλατεία” είναι προς αποφυγή του τσιμέντου που σκεπάζει σήμερα την πόλη. Η “πράσινη πλατεία” είναι το όραμα να αποκτήσει το κέντρο της πόλης ένα λειτουργικό πάρκο. Περισσότερα δέντρα, το οξυγόνο και τις σκιές τους, κάποια αναψυκτήρια για τους μεγάλους, παιδότοπους για τα παιδιά. Ο χώρος στάθμευσης Υπόγειος. Να μεταμορφωθεί ο χώρος του εναέριου σε χώρο ηρεμίας για τους δημότες. Ένας πνεύμονας πρασίνου δίπλα από τα διάφορα χρώματα του μπλε, του κόλπου της θάλασσας της Λεμεσού. Κυρίως, να επιτρέψει ο Δήμος Λεμεσού στους αρχιτέκτονες να συμμετέχουν σε ανοικτό διαγωνισμό, χωρίς κριτήρια με ψηλό κτίριο. Αλήθεια, οι πραγματικά σύγχρονες και όμορφες πόλεις δεν είναι αυτές που έχουν περισσότερα δέντρα, πάρκα και ανοικτούς χώρους, πλατείες, σημεία αναφοράς για τους δημότες; Και να πώς τα φέρνει η ζωή να πρέπει να Α-Γ-Ω-Ν-Ι-Σ-Τ-Ο-Υ-Μ-Ε Λεμεσιανοί, όπως αγωνίστηκαν τα μικρά ντενεκεδάκια, για να γράψουμε τη δική μας ιστορία.

Για να μην γίνει και ο εναέριος ακόμα μια μεγάλη ανάπτυξη με ψηλό κτίριο, ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο στο παραλιακό μέτωπο, όπως μας είπε ότι θεωρεί επιθυμητό ο Δήμος Λεμεσού, στη Δημόσια Διαβούλευση σχετικά με το Δημόσιο χώρο του Εναέριου, στις 24.7.2019. Kαι όχι, δεν μας φτάνουν τα 4.500 τμ του χώρου που θα απομείνει από τη μεγάλη ανάπτυξη να γίνει δημόσια πλατεία, όπως εισηγούνται από το Δήμο Λεμεσού, κυρίως γιατί δε θέλουμε να καθόμαστε στις σκιές του ψηλού κτιρίου αλλά στις σκιές των δέντρων. Πώς μπορεί να ξεκουραστεί το μυαλό μας και να χαρούμε την ανοικτοσύνη της πλατείας εάν εντός του ίδιου χώρου θα σ-υ-ν-υ-π-ά-ρ-χ-ε-ι, ένα ψηλό κτίριο όπου στους πρώτους ορόφους, θα στεγάζονται γραφεία, καταστήματα και εστιατόρια; Με λίγα λόγια η δημόσια πλατεία που μας «τάζουν» θα είναι μέσα στο θόρυβο και τη βουή της κίνησης του ψηλού κτιρίου, του ξενοδοχείου και του συνεδριακού κέντρου. Έτσι όμως η έννοια της δημόσιας πλατείας καταργείται συθέμελα. Και τελικά μήπως η ελάχιστη πλατεία που μας τάζουν θα είναι, όχι για εμάς, αλλά για τους επισκέπτες των γραφείων ή τους επισκέπτες των καταστημάτων ή των εστιατορίων των πρώτων ορόφων του ψηλού κτιρίου; Και τι θα γίνει με την αύξηση της κυκλοφοριακής κίνησης στην περιοχή από το ψηλό κτίριο του εναέριου; Ήδη με τα υπόλοιπα ψηλά κτίρια έστω και εάν θα λειτουργούν μόνο οι πρώτοι όροφοί τους, αφού τα διαμερίσματα θα είναι ακατοίκητα, θα επιφέρουν μεγάλη κίνηση στο παραλιακό μέτωπο. 40όροφα ψηλά κτίρια ακριβώς πάνω στο παραλιακό μέτωπο. Τrilogy, Neo, One, Aura. Σύνολο 9 κτίρια από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza.

Για ποιούς όμως; Τάχατες για εμάς; Ποιά θα είναι η χρήση των ψηλών κτιρίων από εμάς τους πραγματικούς κατοίκους της πόλης, ώστε να αποκτήσουν νόημα στην καθημερινότητα της πόλης; Στο μεγαλύτερο μέρος των ψηλών κτιρίων δε θα στεγάζονται άνθρωποι. Ούτε ντόπιοι, ούτε ξένοι. Μόνο οι πρώτοι όροφοι των ψηλών κτιρίων θα λειτουργούν. Και τώρα μας είπαν ότι σκέφτονται ο χώρος του εναέριου να μετατραπεί σε ψηλό κτίριο, για να αποκομίσει οικονομικά οφέλη ο Δήμος. Το δέκατο στη σειρά ψηλό κτίριο στο παραλιακό μέτωπο, σε μια απόσταση από το δημόσιο κήπο μέχρι το Crown Plaza η οποία διανύεται με το αυτοκίνητο σε 3 λεπτά. Όχι δεν μετατρεπόμαστε σε Νέα Υόρκη αλλά σε κακέκτυπο της Νέας Υόρκης διότι δεν χωροθετήθηκαν τα ψηλά κτίρια με γνώμονα την πολεοδομία της πόλης. Oύτε λήφθηκε υπόψη ότι πίσω και γύρω από τα ψηλά κτίρια του παραλιακού δρόμου, υπάρχουν τα σπίτια των Λεμεσιανών οι οποίοι πλέον θα ζουν δίπλα από εμπορικά κέντρα και με το φόβο μήπως σε κάποιο πύργο ξεσπάσει πυρκαγιά και αυτή επεκταθεί στα δικά τους σπίτια. Στα σπίτια των περίοικων Λεμεσιανών οι οποίοι θα χάσουν τον αέρα και το φως του ήλιου εξαιτίας των μακριών σκιών των ψηλών κτιρίων.

Αυτό χρειάζεται η περιοχή; Ένα ακόμη ψηλό κτίριο; Αυτό ζητούμε για ένα δημόσιο χώρο που βρίσκεται στην Κ-α-ρ-δ-ι-ά της πόλης μας; Αλήθεια, όλα μετριούνται με το χρήμα ή μήπως θα έπρεπε όχι; Τί γίνεται με τις ανάγκες των επόμενων γενιών κατοίκων του κ-έ-ν-τ-ρ-ο-υ της πόλης;  Η επίχωση και ο δημόσιος κήπος δεν θα αρκούν στον πληθυσμό της Λεμεσού που μεγαλώνει. Οφείλουμε να προνοήσουμε από τώρα για τα εγγόνια μας και τα παιδιά τους. Λείπουν από την πόλη τα πάρκα, τα οποία επιτρέπουν τη συναναστροφή με τους φίλους και την οικογένεια, χωρίς το επίκεντρο να είναι κυρίως η συναλλαγή με το χρήμα, όπως στα «malls», αλλά οι Α-Ν-Θ-Ρ-Ω-Π-Ι-Ν-Ε-Σ σχέσεις. Γιατί και στα πολυκαταστήματα περνάμε καλά, αλλά σε αυτά δεν μας δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με τις εσωτερικές ανάγκες μας, του συντρόφου μας, των παιδιών μας ή των φίλων μας. Το πάρκο ή η δημόσια πλατεία λειτουργεί ως δωρεάν ψυχο-θεραπευτήριο για εμάς τους αστούς

. Και ναι, είναι Α-Π-Ε-Λ-Ε-Υ-Θ-Ε-Ρ-Ω-Τ-Ι-Κ-Η η εμπειρία να μπορώ να διαβάζω το βιβλίο μου σε ένα παγκάκι κάτω από τη σκιά ενός μεγάλου δέντρου μέσα στην καρδιά της πόλης μου, πολύ κοντά στο γραφείο όπου εργάζομαι και όχι κάτω ή δίπλα από τη σκιά των πολυκαταστημάτων, των γραφείων και του συνεδριακού κέντρου όπως πρότεινε ο Δήμος Λεμεσού. Και για όσους Λεμεσιανούς ανησυχούν για τους χώρους στάθμευσης στη γύρω περιοχή, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι τα εννέα 40όροφα ψηλά κτίρια στο παραλιακό μέτωπο, πήραν αύξηση του συντελεστή δόμησης, γιατί υποχρεώθηκαν να δώσουν, ως ανταποδοτικό όφελος στην πόλη, τουλάχιστον 2.000 δημόσιους χώρους στάθμευσής, όλα μαζί τα κτίρια, σύμφωνά με τους όρους των πολεοδομικών τους αδειών. Επομένως τι θα χρειάζεται στο μέλλον το κέντρο της πόλης, περισσότερους χώρους για στάθμευση ή ένα βιωματικό πάρκο; Είναι ιδέες με όραμα που χρειάζεται η πόλη μας για να γίνει περισσότερο πράσινη,  λειτουργική και φιλόξενη προς τους πραγματικούς κατοίκους της και όχι επιλογές με πύργους που δεν θα κατοικούνται. Πύργους φαντάσματα. Τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά; Αν διαβάσατε όμως μέχρι εδώ, εντάξει η σύνδεση είναι προφανής. Να συμμαχήσουμε οι δημότες της Λεμεσού να γίνει ο χώρος του εναέριου η “Πράσινη Πλατεία – ένα Βιωματικό Πάρκο” στην καρδία της πόλης! Στον εναέριό μας.

Ο χώρος είναι Δημόσιος, δηλαδή ανήκει στους δημότες και η πλειοψηφία θα πρέπει να αποφασίσει για τον τρόπο αξιοποίησής του. Αυτό συμβαίνει σε μια Δημοκρατία. Μήπως όμως τελικά το ζήτημα της αξιοποίησης του εναέριου δεν είναι μόνο ζήτημα διαφορετικών αντιλήψεων για το πως αξιοποιείται ένας Δημόσιος χώρος αλλά στον πυρήνα του κρύβονται ζητήματα έλλειψης δημοκρατικότητας; Ποιος τάχα ξέρει να πει;  Και τελικά η αλήθεια θα καταγραφεί στην ιστορία της πόλης των Λεμεσιανών. Προς το παρόν τα “Ντενεκεδάκια” ας υψώσουμε ανάστημα και να απαιτήσουμε την “Πράσινη Πλατεία του εναέριου – ένα βιωματικό πάρκο”, στο κέντρο της πόλης μας.

Αυτή η απορία είναι πλέον θεμελιώδες και ανήκει σε κάθε παρέα ανθρώπων ανεξαρτήτου ηλικίας και.. ονείρων.

Κάποιοι σπούδασαν, κάποιοι δούλεψαν, κάποιοι έφυγαν για λίγο και κάποιοι άλλοι έχουν ζήσει όλη τη ζωή τους Κύπρο. Έρχεται η φάση όμως που η ζωή δεν συγκλίνει με τις απαιτήσεις της καθημερινές που έχουμε και τις αυξημένες τιμές στα πάντα και το μεγάλο ανταγωνισμό..του ποιός θα και ζεί καλύτερα.

Θα μιλήσω για τους νέους. Είμαι και εγώ νέα και παιρνώ το ίδιο δίλλημα. Να μείνω ή να φύγω;

Από την μια θέλουμε να φύγουμε- να σπούδασουμε – να δουλέψουμε ή απλά να ταξίδεψουμε γιατί μας μαγεύει το άγνωστο και θέλουμε να το ζήσουμε. Σε κάποιες στιγμές ζούμε τόσο πολύ το άγνωστο που μας γίνεται πλέον γνωστό και θεμιτό για εμάς και αρνούμαστε να πάμε πίσω στη χώρα μας. Βρίσκουμε ίσως καλύτερο βιωτικό περιβάλλον, καλύτερες ευκαιρίες και νιώθουμε ότι αξίζουμε και ότι μας “θέλουν”. Νιώθουμε αρκετοί και ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε κάπου ή και να μάθουμε κάτι που η χώρα μας δεν μας το παρέχει. Τότε κάπου εκεί σκεφτόμαστε να μείνουμε στα ξένα αφού η δική μας η χώρα δεν είναι πλέον για εμάς.Εκεί τουλάχιστον μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας και έχουμε την ελευθερία να ανακάλυψουμε πολλά περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη όσο και να φύγουμε κάπου μέσα μας δεν αποκλείουμε το γεγονός να έρθουμε πίσω για λίγο ή πολύ ή και να μην φύγουμε ποτέ. Γιατί; Επειδή μάθαμε εδώ και το νησί μας είναι ναι μεν διεφθαρμένο και αφιλόξενο για τους νέους κυρίως αλλά είναι όμορφο. Η γενιές που πέρασαν όμορφα στη Κύπρο δεν ζουν πλέον ή έχουν βγεί σε σύνταξη. Αυτοί αγαπημένοι μου αναγνώστες είναι η μερίδα ανθρώπων που αλά Κυπριακά “εφάαν τζιαι εσπάσαν που τα ριάλλια” και μείναμε εμείς εδώ στο κενό και λίγο πολύ και πάλι στο άγνωστο. Νιώθουμε τη Κύπρο αφιλόξενη αφού σπουδάζουμε κάτι και δεν βρίσκουμε δουλειά στον κλάδο μας και αν ψάξουμε για αυτή την δουλειά θα πρέπει να βάλουμε “μέσον”. Η Κύπρος νιώθουμε πως δεν μας θέλει γιατί ότι και να κάνουμε πάντα κάτι θα χάνουμε αφού ή θα έχουμε μέσο- χαμηλό μισθό ή δεν θα μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας και να κάνουμε την οικογένεια μας αφού τα ενοικία και οι τιμές βρίσκονται στα ύψη και δεν είναι συγκλίνουν με τους μισθούς. Νιώθουμε ότι δεν έχουμε κάτι να δώσουμε εδώ γιατί υπάρχει σταθερότητα και αδράνεια στην αποδοχή νέων κλάδων και των κλάδων της τέχνης. Νιώθουμε ότι δεν μας θέλουν.

Τότε το δίλημμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο.

Πιστέυω πως για τον καθένα από εμάς είναι καλό το να ταξιδέψουμε, να μάθουμε , να ζήσουμε και να σπουδάσουμε έστω και για λίγο κάπου έξω ούτως ώστε να μαζέψουμε εμπειρίες και όχι μόνο γνώσεις. Αν δεν έχουμε την ευχέρεια για αυτό τότε καλό είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας και να διαβάσουμε βιβλία, να πάμε θεάτρο, να ασχοληθούμε με τα κοινά και να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Το νόημα είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας, να είμαστε αντικειμενικοί και έτοιμοι για νέα μαθήματα και εμπειρίες.

Οι εμπειρίες και οι γνώσεις δεν χρειάζεται να είναι σε μια κόλλα χαρτί. Αυτό δεν θα καθορίσει το ποιόν σου σαν άνθρωπος- σαν ύπαρξη αλλά σαν μητρώο για την επόμενη σου εργασία. Άφησε τον εαυτό σου να αναπτυχθεί, να δει τι θέλει και η απάντηση θα έρθει σε εσένα χωρίς να την τρέξεις. Δεν είναι εύκολο. Ίσως πιεστείς, ίσως τσακωθείς με τους δικούς σου και το σύστημα γενικότερα αλλά μην συμβιβαστείς μέχρι να ανακαλύψεις εσένα και τις ανάγκες σου.

Τότε θα ξέρεις αν κάνεις για την Κύπρο ή όχι με βάση πάντα τα δικά σου κριτήρια και τα δικά σου θέλω. Το μόνο που θέλω να προσθέσω και κάπου εδώ κλείνω το άρθρο.. είναι ότι εμείς είμαστε το μέλλον της Κύπρου.

Μείνετε δυνατοί και όλα θα φτιάξουν. Όχι από μόνα τους. Θα τρέξεις λίγο αλλά θα βγεί μόνο σε καλό.. είτε είσαι Κύπρο είτε όχι. Η αλλαγή όμως είμαστε σίγουρα εμείς.

Οι σκέψεις δικές σας.

Το τελευταίο καιρό στη Κύπρο είχαμε πολλά κρούσματα διαφθορών και πολλών άλλων. Πολλά από αυτά τα έχουμε ακούσει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αλλά μας τα έχουν αποκρύψει για τους δικούς τους λόγους.

Η Κύπρος έχει φιλοξενήσει τα τελευταία χρόνια μεγάλα κύμματα μεταναστών – μόνιμων και μή- οι όποιοι κάποιοι από αυτούς ήταν τυχεροί στο να πάρουν υπηκοότητα επειδή έχουν κάποια εκατομμυριάκια ευρώ. Κάποιοι δεν ήταν τόσο τυχεροί αφού πασχίζουν να ζούν με τα βασικά, έχουν κάνει οικογένειες και παιδιά εδώ και δυσκολεύονται να τους δώσουν την υπηκοότητα τους και ζούν παραγκωνισμένοι σε πολλά επίπεδα της “κυπριακής ζωής” τους.

Παρόλα αυτά η Κύπρος συνεχίζει να τίθεται προς πώληση από τους μεγάλους και θα συνεχίσει.. αφού η κυβέρνηση και όχι μόνο βλέπει την Κύπρο σαν κτήμα της που θα της αποφέρει καρπούς. Οι καρποί όμως είναι μόνο για τους λίγους και για τους πολλούς ίσως περισσέψει κανένα φυλλαράκι.

Καπιταλισμός, διαφθορά και προκλητικότητα.Όλα αυτά σε ένα μόνο βίντεο που έχει γίνει viral.Στο βίντεο αυτό πρωταγωνιστής είναι ο επιχειρηματίας Γιάννης Μισιρλής. Παρουσίαζει τη Κύπρο ως ένα χώρο φιλοξένιας για άτομα που θέλουν να κάνουν επένδυση. Αυτό είναι το νόημα.

Τα πλάνα όμως δείχνουν μια χλειδάτη Λεμεσό που δεν μπορεί ο μέσος Λεμεσσιανός κάτοικος να χαρεί. Μια Λεμεσός με μεγάλα κτίρια που σου κόβουν την θέα και τον αέρα της θάλασσας και των δέντρων- όσων έχουν μείνει. Μια Λεμεσός πολυτελέστατη όπως λέει και ο ίδιος. Αυτή η Λεμεσός όμως αγαπητοί δεν είναι δική μας. Είναι η Λεμεσός που κτίστηκε για τους λίγους που μπορούν να υποστηρίξουν αυτά τα μεγάλα κτήρια, τα ακριβά ενοίκια και τα χλειδάτα αμάξια. Η πραγματική Λεμεσός και σε επέκταση η πραγματική Κύπρος είναι αυτή που πλήγηκε από το κούρεμα καταθέσεων, όπου οικογένειες έχασαν κυριολεκτικά την γή κάτω από τα πόδια τους και έμειναν στο μηδέν και ακόμα πιο κάτω. Η οικονόμια ανέβηκε με το που πλήγηκαν οι πολίτες και ανέβηκαν οι λίγοι. Αυτή είναι η Κύπρος και η Λεμεσός. Δεν είναι τα κτήρια και η χλιδή. Είναι η καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθέριας και σε επέκταση η καταπάτηση της γής και του περιβάλλον. Είναι η καταπάτηση των πολιτών – των πολλών. Είναι η Λεμεσός που οι πολλοί δεν είναι φιλόξενοι και δεν μπορούν να βρούν ένα τίμιο σπίτι σε ικανοποιητική κατάσταση και με καλή τιμή. Είναι η Λεμεσός που άφησε πολλά άτομα άστεγα και απελπισμένα.

Η Κύπρος είναι διαχωρισμένη στους πολλούς- εργάτες και στους λίγους καπιταλιστές με Μαρξιστική ερμηνεία.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε και μόνοι σας το βίντεο.

Παρακάτω θα δείτε το ίδιο βίντεο σε “ελεύθερη μετάφραση”

https://www.facebook.com/watch/?v=453147838616865

Οι σκέψεις όπως πάντα δικές σας.

Και κάτι άλλο… λύκοι θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα.

Αν δεν το έχετε μάθει ή ασχοληθεί οι Ευρωεκλογές φέτος είναι στις 26 του Μάη απο τις 07:00 το πρωί μέχρι και τις 18:00 το απόγευμα.

Πολύ απλά παίρνεται το εκλογικό σας βιβλιάριο και πάτε στο πιο κοντινό σας εκλογικό κέντρο για να ψηφίσετε.

Θα ψηφίσεις;

Από ότι έχουμε παρατηρήσει πολλοί νέοι της ηλικίας μας ή και όχι βρίσκονται σε διχασμό για το αν θα παν να ψηφίσουν ή όχι, κάποιοι δεν έχουν ιδέα ότι έχουμε εκλογές και κάποιοι κάτι έχουν ακούσει αλλά δεν ξέρουν τους εκπροσώπους των εκλογών αυτών.

Όπως και να έχει θα ήταν καλό να πάμε να ψηφίσουμε και να δώσουμε το παρόν μας αφού όπως μας είπε και μια αναγνώστρια μας.. εμείς είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου. Όσο οξύμορο και ουτοπικό και αν σας ακούγεται ισχύει. Η αποχή δεν είναι απάντηση αφού τα κόμματα ή τα άτομα που δεν θέλουμε σε εξουσία πάλι θα καταφέρουν να την κερδίσουν με το ποσοστό της αποχής. Τώρα αν μπορούσαμε όλοι να κάνουμε αποχή ναι θα υπήρχε ένα ενδιαφέρον αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί.. οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα πάνε, ο κουμπάρος θα πάει να δώσει τη ψήφο στο “μέσον” που έβαλε και τη συνέχεια την ξέρετε. Άρα η αποχή δεν είναι λύση. Λύση όμως είναι να πάμε να ψηφίσουμε αυτόν που μας γεμίζει το μάτι και είναι κοντά στα δικά μας θέλω και ανάγκες.

Καταλαμβαίνω και γνωρίζω την απογοήτευση που νιώθουμε μέσα από τα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα της χώρας μας. Όλοι το νιώθουμε λίγο ή πολύ ή απλά δεν ασχολούμαστε και φεύγουμε από τη χώρα.. τη χώρα της μπανανίας την Κύπρο.

Μην ξεχνάτε όμως πως εμείς οι Κύπριοι πολίτες ανεβάσαμε πάνω στις κυβερνήσεις και στις εξουσίες αυτούς που τώρα δεν μας κάνουν ξαφνικά. Είτε για το μέσο, είτε γιατί ανήκουμε σε αυτό το κόμμα είτε απλά από συνήθεια. Το καθεστώς αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην εξουσία (οποιαδήποτε εξουσία) θέλουμε άτομα νέα που να νοιάζονται για αυτό τον τόπο και να το δείχνουν. Άτομα και πολίτες που είναι κοντά μας. Ουτοπικό εε; Οι πολίτες της Κύπρου που βγάζει τη κυβέρνηση όμως είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Παρακολουθείστε ειδήσεις, διαβάστε εφημερίδες και μάθετε τι συμβαίνει στη πολιτική. Αναπτύξτε τη κρίση σας και βρείτε την ιδεολογία και τον εκπρόσωπο που σας κάνει. Μην ακολουθείτε πιστοί οπαδοί τους ίδιους και τους ίδιους αν δεν σας έδωσαν κάτι σαν πολίτες και δεν εννοώ το μέσον.. αλλά το λόγο που είναι εκεί που βρίσκονται για μια καλύτερη Κύπρο.

Μια καλύτερη Κύπρος που εντάσσεται στην Ευρωπαική Ένωση μακριά από μνημόνια, από επιδώματα χωρίς λόγο, από κουρέματα, από ψεύτικα δεσμεύομαι και υποσχέσεις. Μια φιλόξενη Κύπρος για τους νέους και τους γέρους με ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα λειτουργικό σύστημα υγείας, μια καλή οικονομία με νέες ευκαιρίες, στέγαση για άτομα που δεν μπορούν να προσφέρουν ή χρειάζονται στέγαση για όποιοδήποτε λόγο. Τέρμα στη περιθωριοποίηση του διαφορετικού. Φτάνει στη κοπή των φτερών μας.. εμάς που θέλουμε να σπουδάσουμε , που θέλουμε να μάθουμε, που θέλουμε να βρούμε μια δουλειά , που θέλουμε να ζήσουμε.. αξιοπρεπέστατα.. σε ένα σπίτι να κάνουμε μια καινούρια αρχή χωρίς πρώτο ενοίκιο 700 ευρώ. Μια Κύπρος μακριά από διαλυμένες τράπεζες και πρόστυχες πράξεις που καταπατούν την ελευθερία και την ευημερία του πολίτη. Μια Κύπρος για εμένα και εσένα.

Εμείς είμαστε η Κύπρος. Είμαστε οι πολίτες και έχουμε εγκέφαλο και δύναμη. Μην το ξεχνάτε. Η φυγή δεν είναι λύση αλλά λύση είναι να πολεμήσουμε για τις ανάγκες και τα θέλω μας. Να ζήσουμε εδώ, να κάνουμε τη ζωή μας και να προσφέρουμε.

Είμαι ονειροπόλα; Η Κύπρος είμαι εγώ και δεν θα φύγω και θα προσπαθήσω να βάλω το λιθαράκι μου σε ένα καλύτερο αύριο. Θα ψηφίσω αποφασίζοντας ποιος εκπρόσωπος είναι πιό κοντά σε εμένα.. ανεξαρτήτως φύλου, φυλής και.. κόμματος. Η κυβέρνηση είμαστε εμείς και όποτε θέλουμε μπορεί να την ρίξουμε κάτω αρκεί να πάρουμε σωστές αποφάσεις ή απλά.. να την ρίξουμε όντως κάτω.

Καλή μας τύχη!

Η μόδα είναι ένα θέμα που μας απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίας και αν όχι από πάντα! Κάθε χρόνο πολλαπλασιάζονται οι μεγάλοι οίκοι μόδας ανά το παγκόσμιο και μας χαρίζουν κάθε φορά και διαφορετικό style. Παρόλα αυτά υπάρχουν και πιο μικροί οίκοι μόδας που μπορεί να μη πολλαπλασιάζονται αλλά είναι εξίσου ενδιαφέρον και έχουν πολλά σχέδια για όλους μας. Μια από αυτές τις boutique είναι η AGK BOUTIQUE όπου βρίσκεται στην όμορφη Λεμεσό και ανήκει στον Ανδρέα Κοντίδη. Ένας νεαρός με πολλά όνειρα και μοναδικές ιδέες όσο αφορά τη μόδα και τα δικά του – μοναδικά του σχέδια.” 

 

Πάμε να τον γνωρίσουμε;

 

1.Γεια σου Ανδρέα μου , πες μας λίγα λόγια για εσένα έτσι ώστε να σε γνωρίσουμε καλύτερα!

“Γεια σας, είμαι ο Ανδρέας Κοντίδης είμαι 24 ετών και κατάγομαι από την Λεμεσό της Κύπρου. Ασχολούμαι με τον χώρο της ΜΟΔΑΣ και ταυτόχρονα είμαι λάτρεις της μουσικής.”

 

2.Από πότε ασχολείσαι με τη μόδα; Ποιο στυλ σε έχει επηρεάσει;

“Ασχολούμαι με την μόδα από το 2007 όπου έκανα και τα πρώτα μου βήματα προς αυτήν! Θεωρώ ότι επηρεάζομαι από πολλά στυλ ταυτόχρονα. Μεγάλος influencer μου ο Oscar de La Renta.”

 

3.Ακολουθείς ένα συγκεκριμένο στυλ κάθε φορά ή εναλλάσσεσαι συχνά;

“Ακολουθώ πάντα αυτό που για μένα αισθητικά με εκφράζει. Σε θέμα όμως επιρροής μου αρέσει να μπαίνω σε διάφορα κατατόπια ώστε να μπορώ να αλλάζω παραστάσεις και να μαθαίνω νέα πράγματα.”

 

4.Είναι δύσκολο για έναν άνδρα η γυναικεία μόδα και η ενασχόληση μαζί της;

“Δεν είναι τίποτα δύσκολο αν δουλέψεις αρκετά για αυτό. Σίγουρα η εμπιστοσύνη είναι το αρχικό στάδιο και η κατανόηση από τον άντρα για τις ουσιαστικές ανάγκες του πελάτη. Όπως επίσης και οι γραμμές που πρέπει να τηρούνται κατά την ενασχόληση – συνεργασία σου με την γυναίκα.”

 

5.Ασχολείσαι μόνο με τη γυναικεία μόδα;

“Έχω ασχοληθεί κατά διαστήματα και με το αντρικό ρούχο όπως επίσης και με τα dog wear. Είμαι και στα δύο ενεργός μέχρι και σήμερα σε πιο μικρές παραγωγές και κατά παραγγελία.”

 

6.Από πού μπορούμε να δούμε τα «κομμάτια» σου; (social media)

Με ένα γρήγορο search στην Google

Instagram agkontides.official

Facebook Antreas Guido Kinross Designs

 

 

7.Μπορούμε να κάνουμε custom made ρούχα ή μόνο να αγοράσουμε τα είδη υπάρχοντα σχέδια σου;

“Μπορείτε να μας προσεγγίσετε καθαρά για κάτι μοναδικό φτιαγμένο στα μέτρα σας ίσως για μια σημαντική στιγμή της ζωής σας ή ακόμα εάν επιθυμείτε κάτι στην πιο casual γραμμή του που προσφέρεται στα ήδη υπάρχοντα σχέδια μας.”

 

8.Ποια είναι η νέα τάση μόδας για το Φθινόπωρο- Χειμώνα 2018;

“Dusty χρώματα και απλοποιημένες γραμμές! Take it easy Ladies!!!!”

 

Ευχαριστούμε για το χρόνο σου Ανδρέα μου και καλές δουλειές σου ευχόμαστε!