Γράφει ο Ανδρέας Χριστοφόρου.

Το πιο κουραστικό και ψυχοφθόρο κομμάτι για κάποιον που εργάζεται στον κλάδο των πωλήσεων, είναι το κυνήγι του αποτελέσματος.

Η εταιρεία επιβραβεύει και τιμά αυτόν που φέρνει το καλύτερο αποτέλεσμα ή, τουλάχιστον, τη σταθερότητα που συνεπάγεται με αυτό. Άρα, τον πωλητή ή σύμβουλο και την αξία του ή τις ικανότητές του καθορίζει το αποτέλεσμα; Τότε, τι γίνεται σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από ένα αποτέλεσμα αρνητικό ή ακόμη και ανύπαρκτο; Σταυρώνεται αμέσως από την διευθυντική ομάδα; Απογοητεύεται στο σύνολό της απ’ αυτόν;

Ας ψάξουμε μαζί κάτω απ’ την επιφάνεια…

Ποια είναι η πρώτη ερώτηση που εκφράζεται απ’ αυτούς; “Τι δραστηριότητα είχες;” “Τι προσπάθεια έκανες;” Εδώ βλέπουμε δύο λέξεις κλειδιά, αλληλένδετες μεταξύ τους. Δραστηριότητα! Προσπάθεια!

Δεν ήρθε το αποτέλεσμα, γεγονός αποδεκτό και απόλυτα κατανοητό, αλλά, πόση προσπάθεια αφιέρωσες γι’ αυτό; Οι αριθμοί της δραστηριότητας, τι αποκαλύπτουν; Γιατί, οι αριθμοί είναι αυτοί που στο τέλος της ημέρας, βγάζουν ψεύτη ή ειλικρινή τον πωλητή ή σύμβουλο. Μπορεί να ξεστομίσει εκατοντάδες δικαιολογίες. Όπως για παράδειγμα, είναι ανάδρομος ο Ερμής, έχει πανσέληνο, φταίει ο ένας πελάτης γιατί έτσι, φταίει ο άλλος πελάτης γιατί αλλιώς, έχει κρυολογήσει η γάτα και ούτω καθεξής. Η λίστα, ατελείωτη…

Κι ο πιο παρεξηγημένος της υπόθεσης, είναι αυτός ο τρομακτικός και ασύλληπτος μπαμπούλας που έχουμε ήδη προαναφέρει, κι ακούει στ’ όνομα Στόχος! Πώς και παρεξηγημένος; Υπάρχει η αντίληψη ότι είναι περιοριστικός και δε συμβάλλει στις προσπάθειές μας να φτάσουμε στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας. Όμως, έχουμε σκεφτεί ποτέ ότι δεν μπορεί να γίνει καμία οριοθέτηση του στόχου που έχουμε ως προς το που μπορούμε να φτάσουμε, αλλά, ως προς το τι μπορούμε να ξεπεράσουμε;