Το γνωστό σε όλους τραφικινγκ δεν είναι κάτι μακρινό και περασμένο, είναι καθημερινά μπροστά μας, σε κοινή θέα. Δεν θα μιλήσω με στατιστικά , έρευνες και αριθμούς κανείς δεν δίνει σημασία. Καθημερινά συναντάμε συνανθρώπους μας που είναι σιωπηλά θύματα του και οι περισσότεροι δεν μπορούν να μιλήσουν για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είτε επειδή φοβούνται είτε επειδή και να το κάνουν δεν θα αλλάξει τίποτα γιατί οι πλείστοι είναι ξένοι, αλλοδαποί. Άλλωστε έχουμε αποδείξει σαν κοινωνία το πόσο πολύ δεν δίνουμε δεκάρα για τους ΞΕΝΟΥΣ.

Η εμπορία ανθρώπων δεν περιορίζεται μόνο στην πορνεία, όπως οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό. Αφορά μια μεγάλη αγορά “προϊόντων και υπηρεσιών” από την εκμετάλλευση στην εργασία (εργοστάσια ένδυσης, χωράφια κλπ), στην εξώθηση σε παράνομες δραστηριότητες όπως βαποράκια, επαιτεία, τσαντάκηδες κ.α, παράνομες υιοθεσίες και άλλα πολλά.

Μένουμε άπραγοι σε εγκλήματα που γίνονται μπροστά μας, βλέπουμε τα θύματα στα μάτια κάθε μέρα, ίσως να επηρεαζόμαστε για λίγο να θέλουμε να κάνουμε κάτι αλλά δεν βαριέσαι; Λέμε μετά, και συνεχίζουμε την δουλειά μας, βλέπουμε την ζωούλα μας, ενώ όλοι ξέρουμε ακριβώς σε ποια μέρη εκτίθενται γυναίκες στην πορνεία, όλοι γνωρίζουμε κάποια επιχείρηση που έχει προσλάβει παράνομα κάποιον να δουλεύει με μηδαμινό εισόδημα και άθλια ωράρια εργασίας. Είναι αυτά τα μικρά κοινά μυστικά που γνωρίζουμε όλοι ακόμη και οι αρχές. Αλλά που να τα βάζουμε τώρα με τον υπόκοσμο, που να σκάβουμε να βρούμε την άκρη για να καθαρίσουμε μια και καλή την κοινωνία μας από την σαπίλα; Μιας και σε κάποιους δεν συμφέρει να καθαρίσει οι χώρα αυτή, προτιμάμε να τα βάζουμε με τους μετανάστες, με τους ομοφυλόφιλους και γενικά με οτιδήποτε άλλο δεν μας αφορά και δεν μας κάνει κακό, παρά να πολεμήσουμε τον πραγματικό δράκο της ιστορίας.

Στην Κύπρο έχουμε αυτή την άσχημη νοοτροπία να βλέπουμε όλα τα κακά τόσο μακριά από εμάς μέχρι να συμβούν σε εμάς και εκεί απλά σοκαριζόμαστε και βρίσκουμε ένα αποδιοπομπαίο τράγο, δεν βλέπουμε ποτέ το πραγματικό ένοχο γιατί αν τον δούμε θα καταλάβουμε πως είμαστε συνένοχοι!

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δεις ένα παιδί στο δρόμο να ζητιανεύει, μια γυναίκα στο δρόμο να κάνει πεζοδρόμιο, κάποιον άντρα να καθαρίζει κήπους σε οικίες στο καταμεσήμερο με τον καυτό ήλιο από πάνω του, εκείνο το παιδάκι στην τηλεόραση να κρατά όπλο, προσπάθησε να δεις την αλήθεια, να δεις πίσω από την τάση σου να κρίνεις τους αθρώπους. Επίσης βάλε τα δυνατά σου να ακούσεις, να ακούσεις αυτούς τους ανθρώπους που σε καλούν σιωπηλά μα δυνατά σε βοήθεια… και δες επιτέλους την αλήθεια.