Ο Στέλιος Ιωακείμ (Joakem) είναι ένα άτομο που όσοι τον ξέρουν, δεν μπορούν να τον φανταστούν χωρίς μουσική. Ζει κι αναπνέει μέσω της τέχνης του κι αυτό μπορεί να το μεταδώσει στους γύρω του. Από παιδί ασχολείται με το πιάνο και τη φωνητική και το ταλέντο του πραγματικά δεν κρύβεται. Εδώ και 7 χρόνια, πέρα απ’ τη φιλία μας, είναι πραγματικά ένας από τους αγαπημένους μου μουσικούς. Βρίσκομαι λοιπόν στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσω την συνέντευξη μας. 

Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά βήματα;

Στα 6 μου χρόνια οι γονείς μου με πήραν στο πρώτο μου μάθημα πιάνου. Συνέχισα να παίζω πιάνο κανονικά, τελείωσα και το grade 8. Γενικά είχα πολλές κλασσικές επιρροές λόγω των κομματιών που έπαιζα και άκουγα, και μεγαλώνοντας ανακάλυψα τη Ροκ πάνω στα παλιά CD player. Θυμάμαι είχα ένα Walkman όταν πήγαινα δημοτικό κι έτσι ξεκίνησα να ακούω Red Hot ChiliPeppers και Metallica. Έπειτα εξελίχτηκε σε πιο “heavy” τραγούδια και ταυτόχρονα άκουγα και πολλά άλλα είδη μουσικής. Σιγά σιγά έγινα μέλος σε διάφορες μπάντες κι έτσι ανέπτυξα και τις φωνητικές μου ικανότητες. Από τότε δεν ήμουν μόνο πιανίστας, τραγουδούσα επίσης. 

Πως ακριβώς ανακάλυψες πως πέρα από το πιάνο, μπορούσες και να τραγουδάς;

Στην πρώτη μου μπάντα, Ethereal Black, χρειαζόμασταν κάποιον να κάνει διφωνίες κι επειδή μικρός εξασκούμουν μόνος στο σπίτι, ήξερα πως μπορούσα να λάβω εγώ αυτό το ρόλο. Δεν έκανα ποτέ μαθήματα φωνητικής στην εφηβεία μου, όταν πλέον μεγάλωσα και είδα το θέμα πιο σοβαρά, τότε πήγα σε μαθήματα φωνητικής. 

-Έκανες όπερα απ’ ότι θυμάμαι.

Ναι, η όπερα με βοήθησε στην τεχνική και στο να έχω περισσότερο έλεγχο της φωνής μου. Έπειτα όταν διαμορφώσαμε τους Slightly Offensive με τους οποίους παίζω εδώ και χρόνια, ασχολήθηκα ακόμη περισσότερο με το τραγούδι και πέρα απ’ αυτό με βοήθησε να επεκτείνω τα ακούσματά μου.

Πλέον ασχολείσαι με Ροκ και Μέταλ. Απαιτείται σαν τραγουδιστής να χρησιμοποιείς growl. Πως έμαθες αυτή τη τεχνική; 

Άκουγα πολύ το συγκρότημα Lamb of God. Ήταν μεγάλη επιρροή για μένα ο τραγουδιστής τους, Randy Blythe. Προσπαθούσα να τον μιμηθώ στην αρχή, ουσιαστικά κατέστρεφα τον λαιμό μου, δεν ήξερα πώς να κάνω growl. Σιγά σιγά έμαθα πως να το χειρίζομαι έτσι ώστε να μην κάνω ζημιά στις φωνητικές μου χορδές, να ακούγετε καλό ταυτόχρονα και να μπορείς να διακρίνεις τις λέξεις που λέω. Υπάρχουν πολλοί οι οποίοι χρησιμοποιούν growl στη μέταλ κι ενώ ένα τραγούδι μπορεί να είναι τέλειο, το καταστρέφει ο τραγουδιστής  γιατί δεν προφέρει σωστά τις λέξης μέσα από τη τεχνική αυτή.

Γενικά δεν υπάρχει τρόπος να κάνεις μάθημα growl. Ο καθένας που χρησιμοποιεί αυτή τη τεχνική έχει το δικό του χαρακτηριστικό ήχου κι όταν περιγράφουν το τι επικρατεί στο λαιμό τους, έχουν διαφορετικές εκδοχές. Ο κάθε τραγουδιστής έχει τον τρόπο του. 

Μετά τις σπουδές σου, και πιο συγκεκριμένα πριν 2 χρόνια, προέκυψε το πρώτο σου Single με τίτλο «The Path». Πες μας λίγα λόγια για το τραγούδι αυτό. 

Ξεκίνησα σπουδές νομικής χωρίς να με επηρεάσει κανείς, ούτε οι γονείς μου. Στην πορεία ανακάλυψα πως με τίποτα δεν θα ήθελα να συνεχίσω αυτή τη σπουδή. Δεν με αντιπροσώπευε, και δεν με ενδιέφερε. Δεν ήθελα να εξασκώ τη νομική για την υπόλοιπη μου ζωή. Πάντα ήξερα όμως πως η μουσική ήταν το πιο μεγάλο κομμάτι της ζωής μου κι αυτό που με έκανε να νιώθω πιο ωραία. Αποφάσισα να φύγω προς το τέλος της νομικής σπουδής και να ακολουθήσω μουσική. Έτσι εμπνεύστηκα να γράψω πρώτα τους στοίχους και πιο μετά τη μουσική του The Path. Το τραγούδι μιλάει για το να βρεις αυτό που αγαπάς στη ζωή σου, να το επιδιώκεις και να το κάνεις όσο πιο πολύ μπορείς. Δηλαδή να βρεις αυτό που σε κάνει πραγματικά χαρούμενο. 

Το επόμενο βήμα μετά το «The Path», ήταν η κυκλοφορία του πρώτου σου δίσκου με τίτλο «Mind Matter». Πώς προέκυψε η σύνθεση αυτών των κομματιών; Ποια ήταν η έμπνευσή σου;

Το Mind Matter, όπως λέει και ο τίτλος, πρόκειται για το τι σκεφτόμουν εγώ στο δικό μου μυαλό. Αν και πολλά συγκροτήματα επιλέγουν ένα συγκεκριμένο θέμα για τον κάθε τους δίσκο, εγώ επέλεξα να μην έχω κανένα. Το κάθε τραγούδι εκφράζει τα πιστεύω, τις ανησυχίες και τις σκέψεις μου. Για παράδειγμα, το Generation Z, μιλάει για τους ανθρώπους που πλέον εύκολα προσβάλλονται. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να στηρίξουν και να παλέψουν για τα πιστεύω τους αντί να προσβάλλονται και να παραπονιούνται. Το Peaceful Place μιλάει για τις υπερδυνάμεις χώρες που καταστρέφουν άλλες πιο αδύναμες χώρες για τα δικά τους συμφέροντα. Το Resurgence λέει ότι αν πέσεις, πρέπει να σηκωθείς στα πόδια σου, κι αν ξαναπέσεις πάλι πρέπει να ξανασηκωθείς και το Treacherous μιλάει για ανθρώπους που σ’ έχουν προδώσει ή δεν σου συμπεριφέρονται σωστά ενώ δεν έχεις κάνει κάτι κακό. Στο δίσκο μου μιλάω μέσα από τις εμπειρίες μου σαν άτομο. 

Στην Κύπρο και στην Αγγλία ήσουν μέλος σε πολλά συγκροτήματα όπως τους JoakemSlightly OffensiveEthereal BlackTorment. Με πόσα συγκροτήματα έπαιξες και ποια ξεχωρίζεις; 

Συνολικά 8 και πολλά απ’ αυτά υπήρχαν για χρόνια, κάποια μέχρι και σήμερα. 

Αυτά που ξεχωρίζω πέρα απ’ το δικό μου (Joakem), είναι τους Slightly Offensiveκαι τους Torment. Για παράδειγμα, με τους Slightly Offensive, πάντα γίνεται πανικός στις συναυλίες και είμαστε πιο ξέγνοιαστοι. Έτσι κι αλλιώς με τα παιδιά είμαστε φίλοι χρόνια τώρα κι έχουμε χημεία. Με τους Tormentπερνούσαμε πολύ ωραία όχι με την έννοια της διασκέδασης μόνο αλλά λόγω του ότι ήταν καθαρά heavy. Γράφαμε και τα τραγούδια μας μαζί και πιστεύω πως δεν υπήρχε άλλο συγκρότημα στην Κύπρο που να ήταν παρόμοιο σε μας. Είχαμε ανοίξει και συναυλίες μεγάλων συγκροτημάτων της Μέταλ όπως τους Rotting Christ. 

Πριν την κυκλοφορία του πρώτου σου Single και δίσκου «The Path» και «MindMatter», έλαβες μέρος σε ένα διαγωνισμό τραγουδιού της Ελληνικής τηλεόρασης και πιο συγκεκριμένα στο The Voice of Greece. Πως πήρες αυτή την απόφαση;

Ήρθα σε επικοινωνία με τον Άλεξ Παναγή ο οποίος μου έδωσε κάποιες συμβουλές για το χώρο, σαν κάποιος πιο φτασμένος και του είπα πως σκεφτόμουν να λάβω μέρος στο The Voice. Μου είπε: είναι περιορισμένες οι θέσεις που έχουν μείνει, και αμέσως πήρε τηλέφωνο τον Κονταξάκη. Έτσι μου έκλεισε ακρόαση (piano audition). To Piano Audition γίνετε για να δουν πως μπορείς να τραγουδήσεις και πως έχεις κάποιο επίπεδο. Πήγα στην ακρόαση και πέρασα στα Blinds. Έτσι προέκυψε το The Voice. Το είδα σαν μια ευκαιρία για καλή διαφήμιση και είναι μια καλή εμπειρία για να μάθεις πως να συμπεριφέρεσαι μπροστά στη κάμερα και στη ζωντανή μετάδοση. Έκανα πάρα πολλές συναυλίες αλλά το να βγαίνεις πάνω σε μια σκηνή όπου σε βιντεογραφούν πολλές κάμερες, μεταδίδεται ζωντανά παντού, και η ερμηνεία σου θα είναι για πάντα στο διαδίκτυο, είναι κάτι πολύ διαφορετικό. 

Η εμπειρία σου στο The Voice, από το τηλεφώνημα του Άλεξ Παναγή, στα Blinds, και μετά στον τελικό του διαγωνισμού, πώς ήταν;

Πολύ διασκεδαστική και πολύ αγχωτική ταυτόχρονα. Ακούγετε πως κλαίγομαι γιατί το λέω συχνά αλλά ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο γιατί είχα τραυματιστεί στο γόνατο, κι είχα ρήξη χιαστού και μηνίσκου. Με εμπόδιζε αρκετά γιατί έβγαινα πάνω στη σκηνή κι έπρεπε να κινηθώ, άσε ότι είχαμε και δεκάωρες πρόβες. Ήταν πολλή δουλειά. 

Σίγουρα υπήρχε κι άγχος προπαντός λίγα λεπτά πριν βγω στη σκηνή όπως όλοι μας. Το να τελειώνεις ένα live, να περνάς στην επόμενη φάση, και να βλέπεις πίσω για να δεις πως τα πήγες κι αν πέρασες καλά, ήταν όμορφο. Δεν περνούσα πάντα ωραία όμως γιατί δεν ήμουν ευχαριστημένος με κάποιες ερμηνείες μου. 

Ποιες ήταν η αγαπημένες σου ερμηνείες στο The Voice;

Evolution of the Skid στα Knockouts, το Simple Man πιστεύω πως ήταν καλό, καιεννοείτε το Superstition.

Είπαμε για το Voice, για το δίσκο, τώρα τι κάνει ο Joakem;

Αυτή τη στιγμή είμαι λίγο silent από συναυλίες γιατί εργάζομαι σε δύο δουλειές, και προσπαθώ να μαζέψω λεφτά. Μια απ’ τις δουλειές μου είναι ότι διδάσκω πιάνο και φωνητική, έχω το στούντιο μου στο οποίο ηχογραφώ καλλιτέχνες και το νοικιάζω για πρόβες, και ή άλλη δεν έχει σχέση με μουσική. Ετοιμάζομαι όμως με το booking agency μου για συναυλίες στο εξωτερικό. Αυτό είναι το καινούριο κεφάλαιο και το επόμενο μου βήμα. Βέβαια οι συναυλίες αναβάλλονται προς το παρόν λόγω της κατάστασης που επικρατεί ανά το παγκόσμιο, με άλλα λόγια λόγω κορονοϊού.

Όπως είπες, διδάσκεις μουσική. Πως είναι τα πράγματα; Τα παιδιά ενδιαφέρονται για τη μουσική;

Μου έτυχε και το να έρθει κάποιος για μαθήματα μουσικής και να μη θέλει πραγματικά να είναι εκεί. Όμως συνήθως τα παιδιά είτε αρχάριοι είτε προχωρημένοι, θέλουν να εξελιχτούν. Επειδή είμαι και μεγάλος αδερφός ξέρω πως να χειρίζομαι τα νέα παιδιά. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και βλέπεις τα πράγματα με διαφορετική οπτική. Όταν εξελίσσονται χαίρομαι, και μ’ αρέσει να τους βλέπω να καλυτερεύουν. 

Οι γονείς ακόμη βλέπουν τη μουσική σαν χόμπι;

Ναι, και είναι λογικό. Η μουσική είναι ένα επάγγελμα που δεν μπορεί να σου προσφέρει ένα σταθερό εισόδημα. Αν κάποιος θέλει να είναι μουσικός και να μένει στη Κύπρο, πρέπει να κάνει κι άλλες δουλειές πέρα από τις συναυλίες. Δηλαδή να διδάσκει κλπ. Αυτό ισχύει και σε άλλες χώρες βέβαια.

Όσοι σε ξέρουμε, θεωρούμε πως ακούς μόνο Ροκ και Μέταλ. Πριν μου αποκάλυψες πως δεν ακούς μόνο αυτά τα είδη. Πες και στο κοινό τι άλλα είδη ακούς.

Καταρχήν όπως είπα και πριν, ακούω κι έχω επιρροές από κλασσική μουσική. Μ’ αρέσει επίσης η Τζαζ, η Fuse, Funk, Psychedelic, κάποια Pop και Hip Hopτραγούδια. Χθες άκουγα Jessie J για παράδειγμα και ξετρελάθηκα με τις νότες που βγάζει. 

Σαν επαγγελματίας μουσικός, τι συμβουλή θα έδινες στα νέα παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν μουσική;

Δεν μπορώ να δώσω μόνο μια συμβουλή. Είναι δύο. Ή πρώτη, ΜΕΛΈΤΗ ΜΕΛΈΤΗ ΜΕΛΈΤΗ! Είναι πολύ σημαντικό. Η δεύτερη είναι να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου σαν μουσικός. Να παίζεις αυτό που σ’ αρέσει πραγματικά, αυτό που σε γεμίζει.

Υπάρχει βλέψη για επόμενο δίσκο;

Είναι καθοδόν. Τα καινούρια τραγούδια υπάρχουν αλλά δεν έχουν ηχογραφηθεί ακόμη. Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας μέχρι την κυκλοφορία του νέου δίσκου. 

Θα κάνεις κάποια συναυλία εχτός Joakem;

Θα κάνουμε μια συναυλία με τους Time Paradox Project (Αβραάμ Ν. Κοντός, Έλλη Κουτσουλλή, Χάρης Περατίκας, Χρίστος Σαββίδης, Αντρέας Σαββίδης, Στέλιος Ιωακείμ) ή οποία θα είναι χορηγημένη από τον Δήμο Έγκωμης. Το θέμα της συναυλίας είναι το να φέρει τον κόσμο πιο κοντά στην ιδέα της Ροκ και της Μέταλ συνδυάζοντας αυτά τα είδη με κλασσική μουσική. Πέρα από μουσική θα υπάρχουν πυροτεχνήματα και χορευτές. 

Η μουσική τι σημαίνει για σένα;

Πως να το θέσω τώρα; Θα σου κάνω την ίδια ερώτηση. Σαν μουσικός, μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς μουσική;

-Όχι

Ακριβώς. Η ζωή μου χωρίς μουσική είναι θαμπή και δεν έχει νόημα. Η μουσική μου δημιουργεί πολλά έντονα και διαφορετικά συναισθήματα – όχι μόνο όταν την ακούω αλλά και όταν δημιουργώ και παίζω μουσική.

Αγαπημένε μας Joakem σου ευχόμαστε ολόψυχα ένα λαμπρό μέλλον, πολλές επιτυχίες κι ότι επιθυμείς να σου δίνεται απλόχερα. 

Βρείτε τον Joakem στα παρακάτω links:

https://www.joakem.com

https://www.instagram.com/joakemmusic/

https://www.facebook.com/joakemmusic

https://open.spotify.com/artist/1LIKYAuCiAYMgn8dAgUwrc?si=WIEkeatuQPy6LayKZSlZqA

https://music.apple.com/cy/artist/joakem/1352642390