Οι Κύπριοι καλλιτέχνες δεν ζουν κι εργάζονται μόνο στην πατρίδα μας αλλά και στο εξωτερικό. Η ομογένειά μας διαπρέπει κι επιτυγχάνει με τη σκληρή δουλειά και το άφθονο ταλέντο της και στην Αμερική. Ζωντανό παράδειγμα είναι ο Κύπριος ηθοποιός Demetri York που ζει εδώ και χρόνια στο Los Angeles των ΗΠΑ.  Ήπιαμε καφέ, γελάσαμε, και μιλήσαμε για τη ζωή και την καριέρα του. Δείτε την παρακάτω συνέντευξη! 

Από ποια ηλικία ήξερες πως ήθελες να γίνεις ηθοποιός;

Όταν ήμουν στην 6η δημοτικού, τραγουδούσα τα τραγούδια του Σεφερλή. Ήμουν ανάμεσα στα 2-3 άτομα στην Κύπρο που είχαν τον δίσκο του. Πολλοί δεν είχαν ιδέα πως είχε βγάλει δίσκο ο Μάρκος Σεφερλής. Έτσι πάντα στο λεωφορείο έβαζα το δίσκο στους συμμαθητές μου και ακόμη και όταν δεν τον είχα μαζί μου, με έβαζαν να τους τραγουδάω τα τραγούδια του και γελούσαν πολύ. Μετά, άρχισα να λέω ανέκδοτα που είχα ακούσει από άλλους και συνειδητοποίησα πως όλοι γελούσαν μόνο όταν τα έλεγα εγώ. Δεν ήξερα πως ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αυτό που ήξερα είναι ότι έχω το χάρισμα να μπορώ να κάνω τον κόσμο να γελά. Πιστεύω πως είμαι περισσότερο κωμικός από ηθοποιός.

Σε είδαμε στις Κυπριακές σειρές «Για την αγάπη σου» του ΑΝΤ1 και «7 Ουρανοί και Σύννεφα αλήτες» του ΣΙΓΜΑ. Πως ήταν η εμπειρία σου κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων; 

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω! Τότε ήμουν 17 χρονών και πήγαινα στα γυρίσματα με το μηχανάκι μου. Δεν είχα πολλές ατάκες τότε. Στην σειρά ήμουν συμμαθητής της «Σύλβιας», της πρωταγωνίστριας και ως συνήθως με έβαλαν να λέω αστεία. Περνούσα πολύ ωραία και ένιωθα πολύ όμορφα και αυτό με έκανε πραγματικά χαρούμενο. Θέλω να ευχαριστήσω τον Πάρη Προκοπίου που μου έδωσε την πρώτη ευκαιρία στο κόσμο της τηλεόρασης. 

Στους 7 ουρανούς ήταν διαφορετικά γιατί έπαιξα σε 35 επεισόδια και είχα αρκετά λόγια. Έπαιζα σε κάθε επεισόδιο. Ήταν πολύ ενδιαφέρον γιατί ο σεναριογράφος της σειράς, Δημήτρης Τοκαρής, με είχε δει σε ένα μπαράκι που έκανα Standup Comedyκαι αποφάσισε να γράψει ένα ρόλο για μένα. Και το όνομα του χαρακτήρα ήταν «Τζίμης». Δηλαδή έπαιζα τον εαυτό μου! Δεν  πήγα ποτέ σε οντισιόν για να πάρω ένα ήδη υπάρχοντα ρόλο της σειράς. Με τίμησε πολύ αυτή η κίνηση του και τον ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό.

Τι έχεις κρατήσει από την Κυπριακή τηλεόραση;

Το τηλεκοντρόλ! Χαχα! Αυτό που έχω κρατήσει είναι οι πλάκες ανάμεσα τον συνεργατών. Μου λείπει η διασκέδαση στη δουλειά όπως γίνεται στην Κυπριακή τηλεόραση. Εδώ στην Αμερική κάνουν αστεία και πλάκες αλλά δεν είναι όπως στο νησί. Θα πουν ένα ανέκδοτο, θα γελάσουν και μετά θα συνεχίσουν αμέσως το γύρισμα κλπ. Στην Κύπρο κάνουμε περισσότερο χαβαλέ. Οι Κύπριοι στα γυρίσματα διασκεδάζουν κατά κάποιο τρόπο περισσότερο απ’ ότι οι Αμερικάνοι. Βέβαια στην Αμερική λόγω της περισσότερης σοβαρότητας εν ώρα εργασίας, δουλεύουν με πιο γρήγορους ρυθμούς και είναι πιο αποτελεσματικοί. 

Πέρα από αυτές τις δύο σειρές, ήσουν πρωταγωνιστής στη κωμική σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην» του ΣΙΓΜΑ. Πως ένιωσες που ήσουν πρωταγωνιστής; 

Κοίτα, σ’ αυτή τη σειρά είμασταν όλοι πρωταγωνιστές. Δεν είχα παραπάνω από κάποιον άλλον, ούτε κάποιος άλλος είχε παραπάνω από μένα. Η εσωτερική σειρά είχε 19 επεισόδια και έπαιζα σε όλα. Εγώ όμως ήμουν ο μόνος που έκανε και StandupComedy και κωμικά σκιτσάκια. Μέσα από το «Σάστα τζι’ εγύρασην» γνώρισα απίστευτους κωμικούς – είχαν μαζέψει τους καλύτερους κωμικούς της Κύπρου βέβαια. Έπαιζαν επίσης ο Λούης Πατσαλίδης, ο Νικόλας Κουρουμτζής, ο Κώστας Πρίγκιπας, ο Αχάνας, ο 2J, ο Έβρος glijin, και πολλοί άλλοι. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία.

Υπάρχει κάποια στιγμή από τη σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην» που σου έχει μείνει αξέχαστη;

Ναι, θυμάμαι μια από τις μέρες που πήγαμε για γύρισμα, δεν είχαμε άλλα αστεία. Μας είχαν τελειώσει! Και μου λέει ο Τοκαρής: «Δημήτρη; Πες μας κάτι αστείο». Δεν είχαμε τίποτα όμως. Τους είπα λοιπόν 4-5 δικά μου ανέκδοτα που θυμόμουν τα οποία είχα γράψει για τα Standup Comedy Show. Εκείνη η στιγμή ήταν πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστική ταυτόχρονα γιατί είμασταν σε επαγγελματικό γύρισμα στο ΣΙΓΜΑ και ενώ απέμεναν μερικά λεπτά γυρισμάτων για να καλυφθεί το επεισόδιο, μας είχαν τελειώσει τα ανέκδοτα. Έτσι χρησιμοποιήσαμε δικό μου υλικό!

Από τη δουλειά σου στην τηλεόραση έχεις αποκτήσει κάποιο αγαπημένο ρόλο;

Πάντα έπαιζα τον εαυτό μου στην Κυπριακή τηλεόραση. Εδώ στο Λος Άντζελες στις ταινίες που έπαιξα, είχα ένα ρόλο που μου άρεσε πολύ. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ήταν ο Πανίκκος. Έπαιξα σε μια ταινία που λέγεται «Please Dont Call theCops» η οποία πήγε πολύ καλά και συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ της Αμερικής και σε όλο τον κόσμο. Ο σεναριογράφος της ταινίας αυτής μου είπε πως ήθελε ο ρόλος που θα έπαιζα να ήταν από τη Μέση Ανατολή και να έχει προφορά. Μου είπε να βαρύνω την προφορά μου και να διαλέξω από που θέλω να είμαι – ο χαρακτήρας δηλαδή – από Λίβανο, Αρμενία, Τουρκία, Ελλάδα. Τον ρώτησα αν μπορούσε ο χαρακτήρας να κατάγεται από Κύπρο και εννοείτε πως δέχτηκε. Όταν με ρώτησε το όνομα του χαρακτήρα, του είπα Πανίκκος με δύο κάπα.  

Πότε ξεκίνησε η αγάπη και η πραγματοποίηση των Standup Comedy Show;

Δεν ήξερα καν ότι υπάρχει το Standup Comedy μέχρι τα 19 μου χρόνια και λίγο πριν αποφοιτήσω από το λύκειο. Δεν είχα ξανακούσει καν αυτή τη φράση. Δεν είχα ιδέα το τι γινόταν έξω από την Κύπρο. Τους μόνους κωμικούς που γνώριζα ήταν ο Μάρκος Σεφερλής, ο Charlie Chaplin και ο Jim Carrey. Ο Κώστας Πρίγκιπας μου έμαθε τι είναι. Ο άνθρωπος αυτός είναι δάσκαλος και μέντορας για μένα όσο αφορά το StandupComedy, και πλέον πολύ καλός μου φίλος. Το πως γνωριστήκαμε ήταν κάπως κωμικό. Είχε έρθει στο σχολείο μου να διδάξει ένα απογευματινό μάθημα που λεγόταν Standup Comedy. Η πρώτη μου σκέψη ήταν «Comedy; Ποιος ήρθε στο σχολείο μου να διδάξει τέτοιο πράγμα και δεν τον ξέρω κιόλας;». Πήγα να τον βρω λοιπόν γιατί ήθελα να μάθω ποιος είναι και ξαφνικά βλέπω το όνομα Πρίγκιπας. Πίστευα πως επρόκειτο για πλάκα. Όμως τελικά δεν ήταν φάρσα ή πλάκα, γνωριστήκαμε και δεθήκαμε κατευθείαν. Πέρα από τα μαθήματα στο σχολείο, ο Πρίγκιπας ήταν αυτός που με πήρε μαζί του στα Standup Comedy Show και ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Είμασταν εγώ, ο Πρίγκιπας, και ο Αχάνας. Από τότε πηγαίναμε παντού στην Κύπρο για τις παραστάσεις μας και συνεργαστήκαμε επίσης με διάφορους Κύπριους κωμικούς.

Πιστεύεις πως σε βοήθησαν σαν ηθοποιός και κωμικός τα μαθήματα που παρακολούθησες στο Σατιρικό Θέατρο;

Ήμουν μικρός που ξεκίνησα μαθήματα στο Σατιρικό Θέατρο. 16 χρονών πιστεύω, και συνέχισα για τρία χρόνια. Πήγαινα μια φορά την εβδομάδα, παίζαμε θεατρικά παιχνίδια, κάναμε αυτοσχεδιασμό και θεατρικές ασκήσεις. Δεν ήταν θέατρο ακριβώς επικεντρωνόμασταν στον αυτοσχεδιασμό. Με βοήθησε στο να μπορώ να είμαι σε εγρήγορση, να συνειδητοποιήσω πως είμαι καλός στο να σκέφτομαι αστεία σε κλάσματα δευτερολέπτων και να ξεδιπλωθώ. 

Ενώ πρωταγωνιστούσες στη σειρά «Σάστα τζι’ εγύρασην», έγραψες, σκηνοθέτησες, και πρωταγωνίστησες στην δική σου κωμική παράσταση «Χελωνονυστικάκια». Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό. 

Ξεκίνησα να γράφω τα «Χελωνονυστικάκια» όταν ο πατέρας μου είπε «Πας σε Standup Comedy και πολύ καλά κάνεις, αλλά γιατί δεν κάνεις και κάτι δικό σου;» έτσι ξεκίνησα να γράφω. Ήταν κάτι παρόμοιο σ’ αυτό που κάνει ο Σεφερλής. Επιθεώρηση, σάτιρα, σκετσάκια. Όπως είπες, το σκηνοθέτησα, έγραψα το σενάριο, πρωταγωνίστησα (ήμουν ο σκηνοθέτης άρα επέλεξα εμένα για πρωταγωνιστή «γέλιο»), επίσης έκανα και την παραγωγή. Να φανταστείς έκανα μέχρι και τον ενδυματολόγο. Έκοψα και έραψα όλες τις στολές. Μόνο μασάζ στα πόδια των ηθοποιών δεν έκανα! Έκανα τα πάντα πραγματικά. Ήταν ίσως η δεύτερη πιο μεγάλη εμπειρία της ζωής μου. Την πρώτη θα σου την πω μετά!

Πώς προέκυψε η μετακόμιση σου στο Los Angeles των ΗΠΑ;

Το νησί το βλέπω σαν το νησί των Λωτοφάγων. Όταν ο Οδυσσέας πήγε στο τελευταίο νησί πριν την Ιθάκη, είχαν μείνει πολύ λίγοι Μούτσοι μαζί του. Έφυγε μόνος του αν θυμάμαι καλά. Ο λόγος; Γιατί στο νησί των Λωτοφάγων έτρωγαν τους καρπούς του δέντρου και καθησυχάζονταν. Οι Μούτσοι καθησυχασμένοι πρέπει να του είπαν «που πας Οδυσσέα, κάτσε εδώ». Αυτή τη στιγμή έτσι τη φαντάζομαι. Ο Οδυσσέας όμως ήθελε να φύγει και έφυγε μόνος του. Κάπως έτσι έφυγα κι εγώ από την Κύπρο. Από τη χώρα του καναπέ, των Λωτοφάγων και του φαγητού της γιαγιάς. Αγαπώ το νησί και πάντα θα το αγαπώ απλώς ήθελα κάθε μέρα να μαθαίνω νέα πράγματα και να γίνομαι καλύτερος. Ποτέ δεν μου άρεσε η άνεση ή το να καθησυχάζομαι.  

 Ήταν δύσκολη η αλλαγή χώρας; Δεν μετακόμισες κάπου κοντά, αλλά στην άλλη άκρη της γης!

Ήταν πολύ δύσκολη η αλλαγή, το ξέρεις κι εσύ. Στην αρχή είχα πάθει μεγάλο «cultureshock». Δεν μου έφταναν τα υπόλοιπα ήρθα και εγκαταστάθηκα στο Hollywood, όχι στην Αθήνα η στο Μάντσεστερ που πάει το 97% των Κυπρίων! 

Τους πρώτους μήνες ζούσα σε όνειρο, μπορείς να το πεις κι εφιάλτη. Επίσης άλλαξα πολύ σαν άνθρωπος γιατί ένιωθα πως ήμουν κατώτερος από τους άλλους. Μετά από τρεις μήνες εδώ, κατάλαβα πως δεν είμαι κατώτερος αλλά απλούστατα διαφορετικός. Ήμουν μόνος μου, δεν γνώριζα κανέναν, χωρίς οικογένεια, φίλους, κάτι πολύ δύσκολο. Το Λος Άντζελες είναι μια πολύ απαιτητική πόλη με πολλές προκλήσεις. Μέχρι και σήμερα ακόμη είναι δύσκολο αλλά έχω συνηθίσει πλέον. Στην Αμερική όμως γι’ αυτό ήρθα. Ήρθα να σπουδάσω και να εξελιχτώ.

Πώς ήταν η εμπειρία σου στο Stella Adler Academy of Acting, και ποια ήταν τα επόμενα σου βήματα μετά τις σπουδές σου;

Καταρχάς το Stella Adler Academy είναι μια από τις καλύτερες και πιο δυνατές σχολές στον πλανήτη. Η Stella Adler ήταν η δασκάλα του Marlon BrandoRobert De Niro και Mark Ruffalo κι εμένα *γέλιο*. Ήταν μια εξαιρετική και απίστευτη εμπειρία.

Μετά από τη σχολή έτρεχα σε ακρόασης. Πήγαινα σε δύο οντισιόν την ημέρα, κατέκτησα το Λος Άντζελες και σε τρείς εβδομάδες είχα κλείσει τρείς ταινίες. Οι ταινίες ήταν «Please Dont Call the Cops» όπου ο ρόλος ήταν ο Πανίκκος που ανέφερα και πριν, «RED» που πήγε σε φεστιβάλ στις Κάννες, και «Oh My Dear Darling» η οποία συμμετείχε σε φεστιβάλ της Ασίας. Πέρα από τις ταινίες έπαιξα σε θέατρα, έκανα Standup Comedy Show, σόου αυτοσχεδιασμού και το τελευταίο ήταν η σειρά «LAινός Κυπραίος».

Τότε άλλαξες και το επίθετό σου; Από που προήλθε το «York»;

Αυτή η ιστορία είναι πολύ κωμική αλλά φοβάμαι πως θα το καταλάβουν μόνο αυτοί που έζησαν ή ζουν στο εξωτερικό. Θα προσπαθήσω όμως να σας την μεταφέρω. Ήμουν στα γυρίσματα μιας ταινίας και φώναξε κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης «να έρθει ο Demetri York – Dj – IRS». Πως να καταφέρει να πει ο Αμερικάνος το Γιωρκάτζιης; Το IRS είναι ο φόρος εισοδήματος των ΗΠΑ, είπε και τη λέξη «Dj» όπως και τη λέξη «York» και εγώ δεν ήθελα να με μπλέξουν σε Dj ιστορίες της Νέας Υόρκης και να καλέσουν και τον φόρο εισοδήματος, άρα αποφάσισα να το αλλάξω σε York σαν εύκολη συντομία για να τους κάνω τη ζωή τους πιο εύκολη.

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές στον τρόπο που δουλεύει ο κινηματογράφος και η τηλεόραση μεταξύ του Los Angeles και της Κύπρου;

Σίγουρα. Για παράδειγμα πολλές ταινίες στην Αμερική είναι ανεξάρτητες. Δηλαδή δεν ανήκουν σε κάποιο κανάλι κλπ. Μπορεί να είναι ταινίες χαμηλού  budget αλλά προσπαθούν όλοι να καλυτερέψουν την ποιότητα. Ερχόταν ο ηχολήπτης για παράδειγμα και ήταν εκεί στο 200%  του. Ήταν όλοι εκεί στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Στην Κύπρο όμως, παρ’ όλο που έχουμε πολύ ταλαντούχους καλλιτέχνες σε όλους τους τομείς, δεν πιστεύω πως είμαστε τόσο επαγγελματίες, αποτελεσματικοί και πειθαρχημένοι όσο είναι οι άνθρωποι εδώ. Περνούμε ωραία στην Κύπρο όπως είπα και πριν – κάτι που πεθυμώ – αλλά στην Αμερική λειτουργούν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Οι Αμερικάνοι πάντα δουλεύουν για να καλυτερέψουν την ποιότητα της δουλειάς και για να την εξελίξουν ενώ στην Κύπρο βολεύονται μ’ αυτά που έχουν δυστυχώς. 

Υπάρχει βλέψη για επιστροφή στην Κύπρο;

Σίγουρα υπάρχει! Αγαπώ την Κύπρο πάρα πολύ και θέλω να ζήσω εκεί. Εγώ δεν πιστεύω πως το Λος Άντζελες ή η Κύπρος είναι το σπίτι μου. Πιστεύω πως ο πλανήτης είναι το σπίτι μου και δεν θα αφήσω ποτέ μια χώρα να με εγκλωβίσει. Όπου μπορώ να δημιουργώ και όπου μου κάνει κέφι, θα πηγαίνω. Σήμερα είμαι εδώ στο Λος Άντζελες, αύριο μπορεί να είμαι στην Ταϊλάνδη και να διδάσκω θέατρο. Κανείς δεν ξέρει! Δεν παντρεύομαι ούτε το Λος Άντζελες αλλά ούτε την Κύπρο. Είμαι ερωτευμένος με τον πλανήτη.

Εμένα μου έτυχε πολλές φορές λόγω του ότι μένω επίσης στης ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, το να με αποκαλούν οι συμπατριώτες μας, «Αμερικάνα». Σου έχει συμβεί αυτό; Πώς αντέδρασες;

Είναι μια πολύ ενδιαφέρον ερώτηση. Το περίεργο στη δική μου περίπτωση είναι ότι οι φίλοι και η οικογένεια μου πάντα με φώναζαν Τζίμη ενώ στην Αμερική με φωνάζουν Δημήτρη. Άρα κάτσε βρες την άκρη. Ναι, μου έχει τύχει να με αποκαλούν Αμερικάνο στην Κύπρο. Πάνω απ’ όλα όμως είμαι Κύπριος και γι’ αυτό έκανα και το γκρουπ στο Facebook «LAinoi Kipreoi”. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ήρθα στην Αμερική ήταν το να ψάξω να βρω έναν Κύπριο. Δεν έβρισκα όμως Κυπριακή κοινότητα. Ελληνικές κοινότητες υπάρχουν πολλές προπαντός στο Facebook. Σίγουρα ήθελα να μάθω τη διαφορετική κουλτούρα της Αμερικής αλλά αυτό δεν σήμαινε πως δεν ήθελα να νιώθω οικία και να κάνω παρέα με τους συμπατριώτες μου. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το γκρουπ που ήταν το μόνο στην Καλιφόρνια. Οι «LAinoi Kipreoi» ξεκίνησαν με μόνο ένα άτομο (εμένα) και σήμερα έχει 140 μέλη. Έφερα πολλούς Κύπριους κοντά για δικτύωση και για φιλίες και δεν χρειάζεται οι συμπατριώτες μας που έρχονται στο Λος Άντζελες να περάσουν αυτά που πέρασα εγώ. Άρα μπορώ να πω πως είμαι 100% Κύπριος, είμαι γιώρκη, Δημήτρης Γιώρκη, και ναι είμαι πολύ περίφανος γι’ αυτό. Να φανταστείς έχω δύο «φουκούες» στο σπίτι, κάνουμε σουβλάκια, σιεφταλιές, τιμάμε τα έθιμά μας, όλα τα κάνουμε. Παρ’ όλα αυτά ακόμη με φωνάζουν Αμερικάνο. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ είτε το θέλουμε είτε όχι. 

Δούλεψες με κάποιο Κύπριο καλλιτέχνη στο Λος Άντζελες;

Ναι, έκανα μια ταινία με τον Σάββα Χρίστου που ονομάζεται «6 pm». Ο Σάββας είναι εξαιρετικός filmmaker. Αυτή η ταινία τα πήγε πάρα πολύ καλά. Έλαβε πολλά βραβεία και ήταν και στο Los Angeles Greek Film Festival όπως και σε άλλα πολλά φεστιβάλ.

Τι άλλο έκανες στην Αμερική πέρα από τις ταινίες, τα θέατρα και τα Standup ComedyShow;

Έκανα και ραδιόφωνο στο LA Greek Hebrew Radio, και επίσης ανέβασα πολλά βίντεο στα social media τα οποία έχουν φτάσει μέχρι τα 30,000 views. Μια από τις σειρές βίντεο που έκανα ονομάζεται «Με το Σιουσιούκκο στο Hollywood». Ήμουν στο δρόμο του L.A. και ρωτούσα τον κόσμο τι ξέρει για την Κύπρο κρατώντας ένα σιουσιούκκο για μικρόφωνο! Θα ξεκινήσω πάλι γυρίσματα γι’ αυτή τη σειρά στις επόμενες μέρες. Το άλλο βίντεο που άρεσε στον κόσμο ονομάζεται «CaliGanjaRoz».

Μια τελευταία ερώτηση για σήμερα. Ποια είναι τα σχέδιά σου για το άμεσο μέλλον;

Τα μόνα σχέδια που ξέρω να κάνω είναι το σπιτάκι και ο ήλιος! 

Το επόμενο πλάνο είναι η σειρά «LAινός Κυπραίος» την οποία ξεκινήσαμε με τον Σάββα Χρίστου σαν δημιουργοί. Ήδη γυρίσαμε και το πρώτο επεισόδιο. Σ’ αυτό το πρότζεκτ έμαθα πολλά. Ο Σάββας μου έμαθε πάρα πολλά δηλαδή γιατί όπως είπα είναι εξαιρετικός filmmaker. Μιλήσαμε και με διάφορα κανάλια στην Κύπρο ενδιαφέρθηκαν αλλά είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτή η συνεργασία γιατί τα budget στην Κύπρο είναι πολύ χαμηλοί σε σύγκριση με το LA. Για να φανταστείς ο κατώτερος μισθός στο Λος Άντζελες είναι κατά τρεις φορές μεγαλύτερος από της Κύπρου. Άρα προς το παρόν θα συνεχίσω την σειρά με τον Σιουσιούκκο όπως ανέφερα και πριν.

Δημήτρη σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Ήταν μεγάλη χαρά που γνώρισα ένα πολύ ταλαντούχο Κύπριο καλλιτέχνη που διαπρέπει στο Los Angeles. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία! Καλή συνέχεια!

«Εγώ ευχαριστώ για τη συνέντευξη και σου εύχομαι καλή επιτυχία στο μουσικό σου ταξίδι και θα ήθελα να συνεργαστούμε σύντομα!» – Demetri York

Λοιπόν, αυτά είπαμε με τον Δημήτρη για σήμερα. Ελπίζω να τον λατρέψετε όσο κι εγώ μετά από αυτή τη συνέντευξη. Θα μου μείνει αξέχαστη λόγω του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του που σε κάνει να νιώθεις άνετα, να γελάσεις και να περάσεις όμορφα στην παρέα του. Αυτό σημαίνει το να είσαι καλλιτέχνης! 

Μπορείτε να βρείτε τον Demetri York στα παρακάτω links:

www.demetriyork.com

www.imdb.me/demetriyork

www.facebook.com/demetriyork8

www.youtube.com/channel/UCCm7t78EC2nN3s7uO9uLuhA