Search

Category Archives: Sociostories

Αν δεν το έχετε μάθει ή ασχοληθεί οι Ευρωεκλογές φέτος είναι στις 26 του Μάη απο τις 07:00 το πρωί μέχρι και τις 18:00 το απόγευμα.

Πολύ απλά παίρνεται το εκλογικό σας βιβλιάριο και πάτε στο πιο κοντινό σας εκλογικό κέντρο για να ψηφίσετε.

Θα ψηφίσεις;

Από ότι έχουμε παρατηρήσει πολλοί νέοι της ηλικίας μας ή και όχι βρίσκονται σε διχασμό για το αν θα παν να ψηφίσουν ή όχι, κάποιοι δεν έχουν ιδέα ότι έχουμε εκλογές και κάποιοι κάτι έχουν ακούσει αλλά δεν ξέρουν τους εκπροσώπους των εκλογών αυτών.

Όπως και να έχει θα ήταν καλό να πάμε να ψηφίσουμε και να δώσουμε το παρόν μας αφού όπως μας είπε και μια αναγνώστρια μας.. εμείς είμαστε το μέλλον αυτού του τόπου. Όσο οξύμορο και ουτοπικό και αν σας ακούγεται ισχύει. Η αποχή δεν είναι απάντηση αφού τα κόμματα ή τα άτομα που δεν θέλουμε σε εξουσία πάλι θα καταφέρουν να την κερδίσουν με το ποσοστό της αποχής. Τώρα αν μπορούσαμε όλοι να κάνουμε αποχή ναι θα υπήρχε ένα ενδιαφέρον αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί.. οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα πάνε, ο κουμπάρος θα πάει να δώσει τη ψήφο στο “μέσον” που έβαλε και τη συνέχεια την ξέρετε. Άρα η αποχή δεν είναι λύση. Λύση όμως είναι να πάμε να ψηφίσουμε αυτόν που μας γεμίζει το μάτι και είναι κοντά στα δικά μας θέλω και ανάγκες.

Καταλαμβαίνω και γνωρίζω την απογοήτευση που νιώθουμε μέσα από τα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα της χώρας μας. Όλοι το νιώθουμε λίγο ή πολύ ή απλά δεν ασχολούμαστε και φεύγουμε από τη χώρα.. τη χώρα της μπανανίας την Κύπρο.

Μην ξεχνάτε όμως πως εμείς οι Κύπριοι πολίτες ανεβάσαμε πάνω στις κυβερνήσεις και στις εξουσίες αυτούς που τώρα δεν μας κάνουν ξαφνικά. Είτε για το μέσο, είτε γιατί ανήκουμε σε αυτό το κόμμα είτε απλά από συνήθεια. Το καθεστώς αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην εξουσία (οποιαδήποτε εξουσία) θέλουμε άτομα νέα που να νοιάζονται για αυτό τον τόπο και να το δείχνουν. Άτομα και πολίτες που είναι κοντά μας. Ουτοπικό εε; Οι πολίτες της Κύπρου που βγάζει τη κυβέρνηση όμως είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Παρακολουθείστε ειδήσεις, διαβάστε εφημερίδες και μάθετε τι συμβαίνει στη πολιτική. Αναπτύξτε τη κρίση σας και βρείτε την ιδεολογία και τον εκπρόσωπο που σας κάνει. Μην ακολουθείτε πιστοί οπαδοί τους ίδιους και τους ίδιους αν δεν σας έδωσαν κάτι σαν πολίτες και δεν εννοώ το μέσον.. αλλά το λόγο που είναι εκεί που βρίσκονται για μια καλύτερη Κύπρο.

Μια καλύτερη Κύπρος που εντάσσεται στην Ευρωπαική Ένωση μακριά από μνημόνια, από επιδώματα χωρίς λόγο, από κουρέματα, από ψεύτικα δεσμεύομαι και υποσχέσεις. Μια φιλόξενη Κύπρος για τους νέους και τους γέρους με ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα λειτουργικό σύστημα υγείας, μια καλή οικονομία με νέες ευκαιρίες, στέγαση για άτομα που δεν μπορούν να προσφέρουν ή χρειάζονται στέγαση για όποιοδήποτε λόγο. Τέρμα στη περιθωριοποίηση του διαφορετικού. Φτάνει στη κοπή των φτερών μας.. εμάς που θέλουμε να σπουδάσουμε , που θέλουμε να μάθουμε, που θέλουμε να βρούμε μια δουλειά , που θέλουμε να ζήσουμε.. αξιοπρεπέστατα.. σε ένα σπίτι να κάνουμε μια καινούρια αρχή χωρίς πρώτο ενοίκιο 700 ευρώ. Μια Κύπρος μακριά από διαλυμένες τράπεζες και πρόστυχες πράξεις που καταπατούν την ελευθερία και την ευημερία του πολίτη. Μια Κύπρος για εμένα και εσένα.

Εμείς είμαστε η Κύπρος. Είμαστε οι πολίτες και έχουμε εγκέφαλο και δύναμη. Μην το ξεχνάτε. Η φυγή δεν είναι λύση αλλά λύση είναι να πολεμήσουμε για τις ανάγκες και τα θέλω μας. Να ζήσουμε εδώ, να κάνουμε τη ζωή μας και να προσφέρουμε.

Είμαι ονειροπόλα; Η Κύπρος είμαι εγώ και δεν θα φύγω και θα προσπαθήσω να βάλω το λιθαράκι μου σε ένα καλύτερο αύριο. Θα ψηφίσω αποφασίζοντας ποιος εκπρόσωπος είναι πιό κοντά σε εμένα.. ανεξαρτήτως φύλου, φυλής και.. κόμματος. Η κυβέρνηση είμαστε εμείς και όποτε θέλουμε μπορεί να την ρίξουμε κάτω αρκεί να πάρουμε σωστές αποφάσεις ή απλά.. να την ρίξουμε όντως κάτω.

Καλή μας τύχη!

Κείμενο αποσταλμένο από έναν αναγνώστη μας.

Happy Pride Month everyone! Αποφάσισα να γράψω στο Sociostory γιατί είναι από τις λίγες κυπριακές ιστοσελίδες που επικεντρώνονται στα κοινωνικά θέματα που αφορούν ομάδες ατόμων που περιθωριοποιούνται ακόμη στην Κύπρο. Θα διατηρίσω την ανωνυμία μου για λόγους που θα εξηγήσω παρακάτω.

            Είμαι 24 ετών και στα 20 μου ανακάλυψα ότι μου αρέσουν άτομα του ιδίου φύλου. Μέχρι τότε πειραματιζόμουν με γυναίκες αλλά κάπου κατάλαβα οτι ζούσα μία ζωή που δεν μου ταιριάζει. Αφού αποφάσισα να δοκιμάσω το διαφορετικό, τότε μου άρεσε. Τα τελευταία 4 χρόνια βγαίνω με άνδρες και προσπαθώ ακόμη να βρω τον εαυτό μου. Η σεξουαλικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη από όσο ξέρουμε ή από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Τίποτα δεν είναι άσπρο και μαύρο όσον αφορά την σεξουαλικότητα. Υπάρχουν εκατομμύρια αποχρώσεις στο ενδιάμεσο και όσες παράπανω δοκιμάζουμε (με προφυλάξεις φυσικά) τόσο το καλύτερο. Στο κάτω-κάτω, τι κάνει στο κρεβάτι του ο καθένας είναι προσωπική του υπόθεση και κανένας δεν μπορεί να του βάλει όρια σε αυτό ή να του επιβάλει την άποψη του. Εν τέλει, τι είναι “φυσιολογικό”; Ποιος καθορίζει τι είναι “φυσιολογικό” και τι όχι; Και γιατί πρέπει να το ακολουθώ αυτό το “φυσιολογικό”; Ποιος είπε στην κοινωνία μας ότι θέλω να είμαι “φυσιολογικός”;

Για να απαντήσω σε αυτό, θα σας δώσω ορισμένα παραδείγματα για το τι είναι “φυσιολογικό” και ποιος το καθορίζει.

  • “Φυσιολογικό” είναι οι γυναίκες που ζουν στην Σαουδική Αραβία να μην έχουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και να μεταχειρίζονται σαν ιδιοκτησίες ανδρών. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.
  • “Φυσιολογικό” είναι οι γυναίκες στην Αλαμπάμα να μην μπορούν να κάνουν έκτρωση και να ξεφορτωθούν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύση. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.
  • “Φυσιολογικό” είναι ένας άνδρας να ερωτεύεται μία γυναίκα. Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες / αυτοί που έχουν το πάνω χέρι / οι “φυσιολογικοί”.

Τι κοινό έχουν αυτά τα τρία παραδείγματα; Αυτοί που αποφασίζουν δεν είναι αυτοί που τους αφορά το θέμα. Ανέκαθεν οι άνδρες είχαν το πάνω χέρι στις πλείστες κοινωνίες στον κόσμο και είναι αυτοί που καθορίζουν τι είναι “φυσιολογικό” και οτι όλα πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τα πιστεύω τους. Με λίγα λόγια, αυτό είναι η πατριαρχία. Όταν ετεροφυλόφιλοι άντρες αποφασίζουν για το τι θα κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Και τι απαντάμε εμείς; ΚΑΤΩ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ        

            Ουσιαστικά στην Κύπρο, το πατριαρχικό καθεστώς ακόμη καλά κρατεί και αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν έχω κάνει το coming out μου ακόμη στην οικογένεια μου. Ενώ αποφάσισα να μιλήσω στους φίλους μου και με αποδέχτηκαν, νομίζω είναι καλύτερο να το αποκρύψω από την οικογένεια μου προς το παρόν. Όχι γιατί πιστεύω οτι δεν θα με αποδεχτούν. Το αντίθετο, πιστεύω ότι ήδη το έχουν καταλάβει. Απλά ξέρω τι θα μου πουν. “Τι θα πει η κοινωνία;” και δεν έχουν άδικο. Δεν πιστεύω οτι θα θυμώσουν ή ότι θα απογοητευτούν μαζί μου, ξέρουν καλά τι άνθρωπος είμαι. Απλά πιστεύω ότι αποκρύπτοντας το από αυτούς, τους προστατεύω από την κοινωνία. Δυστυχώς το τι θα πει η κοινωνία και το πόσο σημαντικά είναι τα λόγια της κοινωνίας παίζει μεγάλο ρόλο για τα μέλη της οικογένειας μου. Και όπως είπα πιο πάνω, η συγκεκριμένη κοινωνία είναι ακόμη βαθιά πατριαρχική και πάντα θα έχει κάτι αρνητικό να πει.

            Εγώ αποδέχτηκα τον εαυτό μου. Μου αρέσει ο τρόπος που ζω και θεωρώ οτι αν συνέχιζα να ζω την ψεύτικη ετεροφυλική ζωή μου θα έσπρωχνα τον εαυτό μου σε μια ατελείωτη κατάθλιψη. Πλέον μπορώ να μιλώ στους φίλους μου και να τους κοιτάζω κατάματα, να τους λεω την αλήθεια και να τους ζητώ συμβουλές χωρίς να πρέπει να αποκρύπτω τίποτα. Δεν παίζω κανένα κρυφτούλη μπροστά τους και μπροστά σε κανέναν άλλον. Και αν τύχει και το μάθει η οικογένεια μου, τότε με βγάζει από τον κόπο για το πως θα το κάνω στο μέλλον. Έτσι κι αλλιώς, “ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο”. Κάποτε θέλοντας και μη θα φτάσει στα αφτιά τους, είτε από μένα, είτε από άλλους.

Για όσους σκέφτονται ακόμα αν θα κάνουν το coming out τους ή αν θα συνεχίσουν να ζουν στην ντουλάπα, θα τους πω: “το παν είναι να είσαι εσύ καλά με τον αυτό σου και αν κάποιος έχει πρόβλημα με την σεξουαλικότητα σας, τότε να μην τους ξαναμιλήσετε. Βγάλτε από την ζωή σας τέτοια άτομα και αφήστε τους πίσω. Θα βρείτε αυτούς που σας αρμόζουν και αυτούς που σας σέβονται για αυτό ακριβώς που είστε. Δεν θα χάσετε και τίποτα σημαντικό από κάποιον που είναι ομοφοβικός και ρατσιστής”.

Η σχέση είναι δύσκολο πράγμα. Θέλει επιμονή και υπομονή και από τα δύο άτομα που απαρτίζουν τη σχέση. Είναι όμως τόσο εύκολο το αμοιβαίο ή μήπως θέλει κόπο;

Δεν είναι ακατόρθωτο. Όταν θέλουν και οι δύο πολλά πράγματα μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν στιγμές που χανόμαστε μέσα στη ρουτίνα μας και στις σκέψεις τις δικές μας τις προσωπικές και ξεχνάμε το άτομο απέναντι μας. Όχι επίτηδες απλά η ζωή τρέχει και προσπαθούμε να την προλάβουμε και μέσα σε όλα αυτά ξεχνούμε πολλά πράγματα και καμιά φορά και τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Και όταν νιώθεις έτσι πως μπορείς να είσαι καλά με τη σχέση σου; Δεν μπορείς. Όσο και να το προσπαθήσεις κάπου θα φανερωθεί ότι κάτι σε απασχολεί και δεν είναι απαραίτητο να είναι η ίδια σου η σχέση. Αν θέλεις αυτό το άτομο όμως όλα θα πάνε καλά και θα εκτιμήσει την ειλικρίνεια σου.Μπορεί να μη βλέπεις συχνά αυτό το άτομο και να μην ζήσατε ακόμα τη καλύτερη φάση της σχέσης σας αλλά όλα θα έρθουν στην ώρα τους. Υπομονή.

Και όταν σου χαμογελά θυμάσαι ακριβώς γιατί τον/την ερωτεύτηκες. Αυτό θα σε κρατήσει δυνατό να πολέμησεις ότι εμφανιστεί μπροστά σας, όποιο εμπόδιο – όποια κατάσταση. Αρκεί να θυμάσαι και να θυμίζεις τον εαυτό σου όταν ξεχνάει γιατί επέλεξες αυτό το άτομο.

Η αγάπη όλα τα μπορεί.

Γονείς. Παππούδες.Προπαππούδες. Αυτά που μάθαμε σπίτι μας δεν ήρθαν μια καλή ημέρα ή δεν ήρθε αναλαμπή στους δικούς μας για το πώς θα διαχειρίζονται το σπίτι και τα συναφί και σε συνέχεια τα παιδιά τους.

Όλα έχουν μια ιστορία και όλα ξεκίνησαν από κάπου και ίσως κάποιες γενιές πίσω.

Όλες οι οικογένειες έχουν και τα καλά και τα κακά τους. Κάποια καλά τα παίρνουμε, τα κουβαλούμε μαζί μας και τα προσθέτουμε στις δικές μας οικογένειες. Κάποια κακά δυστυχώς το ίδιο αν και θα ήταν πιο πρακτικό να μην τα αφήναμε να μας επηρεασούν, να τα αναγνωρίσουμε και να τα αφήσουμε. Να αποκοπούμε απο αυτά που ποτέ δεν μας άρεσαν.

Έρχεται η φάση που μεγαλώνουμε και βλέπουμε τι μας αρέσει και τι όχι. Βλέπουμε καμιά φορά τον εαυτό μας να γίνεται το ίδιο ή παρόμοιο με έναν απο τους γονείς μας και παθαίνουμε πανικό. Είναι και αυτά μέσα στη ζωή όσο και να θέλουμε να το παραβλέψουμε. Τι κάνουμε σε αυτή τη φάση;

Αγκαλιάζουμε τα θετικά μας και όσα μάθαμε από την οικογένεια μας και σε όλη τη πορεία της ζωής μας. Αφήνουμε πίσω όσα μας πλήγωσαν ή δεν μας άρεσαν μέσα στον οικογενειακό και κοινωνικό μας κύκλο. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Μόνο τότε θα φτιάξεται μια ζωή και ένα σπίτι με χαρές – οι οποίες είναι πάντα υποκειμενικές- θα είσαστε οι γονείς που θα θέλατε να είχατε και οι γονείς που θέλετε να είστε για τα παιδιά σας. Θα υπάρχουν γέλια στο σπίτι και φασαρία. Υγιείς φασαρία. Τα οικογενειακά τράπεζια θα είναι γιορτές και όχι μια βαρετή αγκαρία. Θα παίζετε και δεν θα μεγαλώσετε ποτέ σε σημείο που να ξεχάσετε τη παιδικότητα και την αθωότητα σας. Τα παιδιά θα σας αγαπούν. Θα μιλάτε μεταξύ σας και θα σέβεστε τη διαφορετικότητα του καθενός και θα θέλετε να μάθετε κι άλλα. Δεν θα φταίνε τα παιδιά σας για ότι γίνεται στο σπίτι- συζυγικούς καυγάδες μέχρι οικονομικούς λόγους- θα είστε τα άτομα που θα χαίρονται να σας βλέπουν. Θα είστε οι καλύτεροι φίλοι και κουμπάροι.

Μην αφήσετε τους φόβους και το άγχος των δικών σας να σας κυριεύσει ούτε και τις δικές τους αξίες αν δεν συμβαδίζουν με εσάς. Μην φοβάστε να είστε ο ευατός σας και να τον αγαπήσετε.. μόνο τότε θα βρείτε την αληθινή αγάπη και όλα θα είναι πιο ρόδινα. Θα φτιάξετε μια ομάδα δύο ατόμων από αγάπη και αυτό θα προσφέρετε και παράκατω και θα μάθουν και οι υπόλοιποι απο εσάς. Μην ξεχάσετε να ζείτε.

Τολμήστε το και μην σταματήσετε να ονειρεύεστε.. και κυρίως μην βάλετε τα προβλήματα της οικογένειας σας σε εσάς και μετέπειτα στη δική σας οικογένεια. Γίνεται αυτό που θέλετε και σας κάνει ευτυχισμένους. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Στο κάτω κάτω δική σας είναι η ζωή και για όσο είσαστε φιλοξενούμενοι σε αυτό τον πλανήτη απολαύστε το και μην το χαραμίσετε σε καταστρεμένες σχέσεις ή καταστρεμένες ψυχές.

Οι σκέψεις δικές σας.

Ο όρος ομοφοβία χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1969 από τον Αμερικανό κλινικό ψυχολόγο George Weinberg . Έγινε ευρέως γνωστός σαν όρος κυρίως μέσα από το βιβλίο του, Society and the Healthy Homosexual.

Γενικότερα η ομοφοβία, ομοφυλοφοβία ή αλλιώς ομοερωτοφοβία είναι μια αντίληψη και συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από αποστροφή, διακρίσεις ακόμη και μίσος, εχθρότητα και αποδοκιμασία προς τους ομοφυλόφιλους αλλά και ευρύτερα προς τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Συχνά εκδηλώνεται μέσω λεκτικής βιας, αλλά και με εγκληματα όπως ξυλοδαρμούς, άλλες επιθέσεις μέχρι και φόνους.

Reveler carry a LTBGQ flag along Fifth Avenue during the New York City Pride Parade on Sunday, June 24, 2018, in New York. (AP Photo/Andres Kudacki)

Οι αντιλήψεις των ομοφοβικών ατόμων έχουν συνήθως θρησκευτική βάση. Επίσης συχνά οφείλονται στο κοινωνικό περιβάλλον των ατόμων αυτών, για παράδειγμα μπορεί να προέρχονται από μια κλειστή και πατριαρχική κοινωνία. Επιπλέον παράγοντες που επιτείνουν τέτοιες αντιλήψεις είναι το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, το χαμηλό κοινωνικό status, η έλλειψη και αποφυγή επαφής με ομοφυλόφιλα άτομα. Σε άλλες περιπτώσεις οι ομοφοβία εκδηλώνεται και από τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους σαν ένα αρχικό σοκ που παθαίνουν όταν συνειδητοποιούν, κυρίως στην εφηβεία τους, τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.

Όπως και να ‘χει η ομοφοβία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, πριν μεγαλώσει. Θα πρότεινα να υπάρχει σαν θεματική στα σχολεία ή να γίνονται συχνές ενημερώσεις αλλά είναι κάτι, δυστυχώς, εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί κυρίως για τα κυπριακά δεδομένα. Βρισκόμαστε σε μια χώρα που η πλειονότητα της είναι συντηρητική, η τουλάχιστον αυτοί που κυβερνούν είναι τα συντηρητικά μυαλά, η γενιά που δεν δέχεται το διαφορετικό, αλλά και να μην είναι φοβούνται να κάνουν κάτι το διαφορετικό. Ζούμε σε μια χώρα που η θρησκεία έχει ακόμη βασικό ρόλο στα σχολεία και που η εκκλησία επεμβαίνει στην πολιτική. Οπόταν χρειάζεται ακόμη μεγάλος αγώνας για να υπάρξει μια αλλαγή.

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι γρίπη που θα κολλήσεις. Ένας ομοφυλόφιλος αγαπά, πληγώνεται, πονάει, θυμώνει, απογοητεύεται και ενθουσιάζεται σε μια σχέση όπως και ένας ετερόφυλος. Πολύ απλά το διαφορετικό, αυτό που δεν έχεις συνηθίσει, που ίσως δεν ήξερες ότι υπάρχει, που οι γονείς σου δεν ήξεραν ή δεν μπήκαν στον κόπο να σου εξηγήσουν τι είναι σε τρομάζει και σου χαλάει όλη σου την εικόνα για το πως είναι ο κόσμος. ίσως βέβαια να είναι και το κλειστό μυαλό σου καθηλωμένο στο τι διδάσκει μια θρησκεία και κολλημένο σε πατριαρχικές – παραδοσιακές απόψεις. Λοιπόν ό, τι από τα παραπάνω και να φταίει για την συμπεριφορά σου, κανείς δεν είναι υπόχρεος να σε ανεχτεί.

Αυτό που έχει σημασία όμως, είναι πως ομοφυλόφιλοι ή μη, όλοι είμαστε άνθρωποι. Κανείς δεν πρέπει να κρίνεται με βάση τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και για το τι κάνει στην προσωπική του ζωή, ειδικά όταν δεν κάνει κακό σε κανένα.

Εξεταστική περίοδος και πάλι. Για κάποιους αυτή η περίοδος είναι απλά μια φάση που πρέπει να προετοιμαστούν για τα σκονάκια τους και για την ομαδική συνεννόηση με τη παρέα τους. Για κάποιους άλλους βέβαια είναι πολύ σημαντική περιόδος εώς και αγχώδης και θέλουν να πετύχουν πάσα θυσία. Πως μπορείτε να προετοιμαστείτε καλύτερα για τις εξετάσεις σας;

Υπάρχουν διάφοροι βασικοί τρόποι για τη καλύτερη προετοιμασία για τις εξετάσεις όμως ο καθένας από εσάς μπορεί να κάνει παραλλαγές και να βρεί το δικό του μοναδικό τρόπο. Θα μοιραστώ μαζί σας αυτά που έκανα εγώ την περίοδο των εξετάσεων και ελπίζω να σας βοηθήσουν!Για να δούμε…

  1. Εισπνοή και εκπνοή

Ηρεμήστε και όλα θα πάνε καλά. Μην αφήνεται το άγχος να σας κυριεύσει. Προσέχετε στο μάθημα σας και να κάνετε σημειώσεις. Οι πελλάρες μπορούν να περιμένουν για μετά. Λίγο πριν τις εξετάσεις κάνετε κάτι για εσάς και απολαύστε το ούτως ώστε να γεμίσετε τις μπαταρίες σας.

2. Κάντε ένα πρόγραμμα

Το πιο σημαντικό κομμάτι στις εξετάσεις είναι το πρόγραμμα. Μέσω του προγράμματος θα έχετε μια κανονική ροή στη ζωή σας και θα ξέρετε πότε να κάνετε το κάθε τι χωρίς να σας προκαλεί πανικό. Θα βλέπετε τι πρέπει να κάνετε κάθε μέρα και όταν πετυγχαίνετε τους στόχους της κάθε μέρας θα έχετε μεγάλο κουράγιο και για την επόμενη μέρα.

3. Να τρέφεστε και να κοιμάστε σωστά

Ύπνος γύρω στις 8 ώρες – όχι η ώρα 03:00- 11:00 – αλλά τουλάχιστον 01:00- 9:00 ή 10:00 είναι το πιο πρακτικό. Το μυαλό είναι ξεκούραστο και είναι πανέτοιμο για φρεσκάρισμα πληροφοριών και εκμάθηση νέων πληροφοριών. Επίσης να τρέφεστε όσο το δυνατόν υγιεινά για να βοηθήσετε έτσι τον οργανισμό σας να είναι σε κίνηση και σωστή λειτουργία. Όχι δίαιτα αλλά μια καλή και ισορροπημένη διατροφή και θα ήταν καλή και λίγη γυμναστική!

4. Μην βλέπετε συνέχεια το ρολόι

Εννοείτε πως ο χρόνος περνά αλλά με το να το βλέπετε συνέχεια δεν κάνει διαφορά ούτε σας κάνει να νιώθετε καλύτερα.. παρα μόνο άγχος και πίεση.

5. Κάντε σωστά διαλείματα

Μην πάρετε σερί το διαβάσμα. Κάντε διάλειμα για φαγητό , για ένα γρήγορο καφέ, για να δείτε ενα επεισόδιο από την αγαπημένη σας σειρά, για να πάρετε ένα τηλέφωνο ή να κάνετε ένα τσιγάρο. Όταν τα κάνετε αυτά όμως να τα απολαμβάνεται και προσπαθήστε να βγείτε λίγο απο το “μυαλό” σας και τις σκέψεις σας για τις εξετάσεις ούτως ώστε το διάλειμα αυτό να είναι παραγωγικό. Να είναι μια διακοπή όπου μυαλό και πνεύμα θα ηρεμήσουν για λίγο!

6. Μην πιέζεστε μόνοι σας και όταν χρειαστεί πείτε “όχι” σε κάποιες προτάσεις

Ενώ εσείς διαβάζεται για εξέτασεις οι φίλοι σας και η οικογένεια σας είναι σε εντελώς διαφορετική φάση. Θέλουν να βγαίνετε και να περνάτε χρόνο μαζί.. περισσότερο από όσο μπορείτε να αφιερώσετε. Δεν είναι κακό να είστε ειλικρινείς και να πείτε όχι σε αυτές τις προτάσεις όταν πραγματικά δεν μπορείτε και θέλετε να διαβάσετε ή να απολαύσετε λίγο χρόνο μόνοι σας. Οι κόποι σας θα ανταμειφθούν λίγο μετά και θα έχετε χρόνο και όρεξη για να δείτε τους αγαπημένους σας.

7. Δεν είναι όμως πάντα απάντηση το “όχι”

Μην αλλάξετε και εντελώς. Μην κλειστείτε στον εαυτό σας και να είστε διάβασμα- ύπνος- διάβασμα. Είναι καλό να ξεφεύγετε έστω και λίγες ώρες μέσα στη μέρα για να νιώθεται και εσείς καλύτερα. Δεν σας είπαν να κάνετε και κάτι extreme.. ένας καφές ή μια βόλτα δεν θα πειράξουνε κάνενα.

8. Απομακρύνετε από κοντά σας για λίγο τα κινητά σας και ότι άλλο σας αποσπά την προσοχή.

Εεεε νομίζω δεν θέλει περισσότερη επεξήγηση. Γνωρίζεται καλά όσο και εγώ ότι τα κινητά πλέον είναι η προέκταση των χεριών μας.. άρα για λίγο προσπαθήστε να σταματήσετε αυτό το ένστικτο και επικεντρωθείτε στις εξετάσεις σας.

Ελπίζω να σας βοήθησα και καλές σας επιτυχίες!

H ζωή είναι πολύ μικρή, μα όσες φορές κι αν έχουμε ακούσει αυτή τη φράση πολύ λίγοι είναι εκείνοι που αντιλαμβάνονται το νόημα της και κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να την απολαύσουν στο έπακρο.

Η ζωή είναι μικρή για να αγχώνεσαι για μικροπράγματα ή για καταστάσεις που δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να τις αλλάξεις.

Είναι μικρή για να παραμένεις σε μια δουλειά που δεν σου αρέσει και δεν σε γεμίζει.

Μικρή για να αναλώνεσαι σε τελειωμένες αγάπες και σε τοξικές σχέσεις.

Ο χρόνος που έχεις να περάσεις χρόνο με τα αγαπημένα σου άτομα είναι και αυτός ακόμη λιγότερος, ειδικά αν αυτά είναι μακριά ή μεγαλύτερα σε ηλικία.

Πολύ σύντομη για να φοβάσαι να πάρεις το οποιοδήποτε ρίσκο. Σταμάτα να σκέφτεσαι την πιθανή αποτυχία και απλά πάρε το.

Για αυτούς τους λόγους και άλλους τόσους, ζήσε τη ζωή σου όπως της αξίζει. Εκμεταλλεύσου τον χρόνο που έχεις πάνω σε αυτή την γη. Προσπάθησε να γελάς κάθε μέρα ό,τι και αν συμβαίνει. Δεν λέω υπάρχουν και κάποιες καταστάσεις που θα σε ρίξουν στον πάτο, αρκεί όμως να τις ξεπερνάς γρήγορα και να τις αφήνεις πίσω. Να προχωράς γιατί έχεις κάποια όνειρα που περιμένουν να τα πραγματοποιήσεις και μια ζωή να προλάβεις ανακαλύψεις και να ζήσεις!

Μην παραλείψεις να γεμίσεις την ζωή σου με ανθρώπους που σε κάνουν να χαμογελάς, με ανθρώπους που σε αγαπούν και τους αγαπάς. Αν καταφέρεις κάτι τέτοιο όλα τα άλλα θα σου φαίνονται πλέον ασήμαντα και καμία δυσκολία δεν θα σε βρει μόνο/νη. Θα σου αρκεί μια συζήτηση μαζί τους ή ένας καφές και τα πράγματα θα γίνουν αμέσως πιο ξεκάθαρα και εύκολα. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι σου δίνουν δύναμη και είναι εκεί στα δύσκολα και στα εύκολα Βέβαια είναι και εκείνοι που βλέπεις μια στο τόσο αλλά όταν συναντιέστε είναι σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα, μιλάτε με τις ώρες και φεύγεις με ένα χαμόγελο και μια ανεξήγητη θετική ενέργεια!

Ναι, η ζωή είναι πολύ μικρή και εσύ οφείλεις να την ζήσεις και να την απολαύσεις όσο καλύτερα μπορείς, με τα πάνω και τα κάτω της. Αυτά τα σκαμπανεβάσματα άλλωστε, μας κάνουν να τη εκτιμήσουμε περισσότερο!

Τι είναι η άνοια;

Ο όρος “άνοια” αναφέρεται σε μια σειρά συμπτωμάτων που παρουσιάζουν άτομα με νοσήματα που καταστρέφουν τα εγκεφαλικά κύτταρα. Τα συμπτώματα αυτά είναι καταρχάς απώλεια της μνήμης και ακολούθως διαταραχή των υπόλοιπων νοητικών λειτουργιών: του λόγου, της προσοχής, της συγκέντρωσης, της κρίσης. Αποτέλεσμα αυτής της παθολογικής διεργασίας είναι η σταδιακή και αργή επιδείνωση της ικανότητας του ατόμου να λειτουργεί ικανοποιητικά στη καθημερινή του ζωή και τελικά η πλήρης αποδιωργάνωση της προσωπικότητας του. Πολύ συχνά, ο όρος “‘άνοια”χρησιμοποιείτε λανθασμένα από το ευρύ κοινό και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως συνώνυμος της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η άνοια είναι ένας περιγραφικός, γενικός όρος ενώ η νόσος Αλτσχάιμερ είναι συγκεκριμένη ασθένεια η οποία ευθύνεται για περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις άνοιας. Η αμέσως επόμενη σε συχνότητα άνοια είναι η αγγειακή άνοια , η οποία προκαλείται από πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια μικρά ή μεγάλα.

Γνωρίζεται κάποιο άτομο που ίσως πάσχει από άνοια ή έχετε κάποιες υποψίες- απορίες και σκέψεις για το όλο θέμα; Δεν είσαστε μόνοι σας.

Ο φιλανθρωπικός σύνδεσμος στήριξης ατόμων με άνοια ΙΘΑΚΗ είναι κοντά σας και μπορείτε να αποταθείτε στο σύνδεσμο αυτό για τυχόν απορίες ή για οποιαδήποτε συζήτηση για το θέμα της άνοιας και όχι μόνο.

Σκοπός του συνδέσμου είναι η επιμόρφωση του κοινού σε θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης της άνοιας αλλά και η προσφορά στην βελτίωση των υπαρχόντων μέσων και τρόπων αντιμετώπισης και ανακούφισης των ασθενών με άνοια.

Κάποιοι από τους στόχους της Ιθάκης είναι η προσφορά φροντίδας από εξειδικευμένα άτομα και κέντρα, η κοινωνικοποίηση των ασθενών και η ψυχοκοινωνική και οικονομική προσφορά του ασθενούς. Θα μου επιτρέψετε να επεκτάθω λίγο σε αυτό το σημείο και να συμπληρώσω πως όντως σαν εθελόντρια που είμαι στην Ιθάκη πρόσεξα ότι το περιβάλλον κοντά τους είναι απόλυτα φιλικό και ταυτόχρονα επαγγελματικό που μπορούν να ικανοποιήσουν όλους τους στόχους και μπράβο τους για αυτό. Το προσωπικό και οι φροντιστές είναι άψογοι και σου δίνουν το αίσθημα της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης. Υπάρχει αγάπη και στήριξη και την εκλαμβάνω και εγώ η ίδια.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα;

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Ιθάκη:

Τηλέφωνο: 7000 86 06

Email: info@ithakicyprus.com

Facebook:
https://www.facebook.com/IthakiCharityOrganisationForPeopleWithDementia/

Η Μεσογειακή Αναιμία, Θαλασσαιμία ή νόσος του Cooley είναι μια νόσος που την συναντάμε κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου Θάλασσας, εξού και η ονομασία της. Βέβαια τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και σε περιοχές εκτός Μεσογείου.

Συγκεκριμένα η Μεσογειακή Αναιμία είναι η κληρονομική διαταραχή της αιμοσφαιρίνης. Η αιμοσφαιρίνη είναι η πρωτεΐνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και αποτελείται από τέσσερις αλυσίδες αμινοξέων, δύο (α) και δύο (β). Η Θαλασσαιμία χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με το ποια σφαιρίνη παράγεται σε χαμηλότερες ποσότητες από τις φυσιολογικές.

Αν και παλαιότερα αποτελούσε θανατηφόρο νόσημα, στις μέρες μας έχει γίνει εξαιρετικά διαχειρίσιμο, με το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών να έχει αυξηθεί σημαντικά όπως και η ποιότητα ζωής τους.

Η διάγνωση των αιμοσφαιρινοπαθειών, μεταξύ των οποίων η δρεπανοκυττάρωση (κληρονομούμενη αναιμία) και η Μεσογειακή Αναιμία γίνεται με την ηλεκτροφόρηση της αιμοσφαιρίνης. Αποτελεί μια εξέταση ρουτίνας που είναι όμως εξαιρετικά σημαντική ειδικά όσο αφορά την αρχή μιας εγκυμοσύνης.

Η αντιμετώπιση της Μεσογειακής Αναιμίας γίνεται με συστηματικές μεταγγίσεις ή μεταμόσχευση μυελού τον οστών, η οποία είναι μια μακροπρόθεσμη διαδικασία μέχρι να βρεθεί ο συμβατός δότης, αλλά αποτελεί μέχρι σήμερα την μοναδική διαθέσιμη ριζική θεραπεία. Επίσης βρίσκεται σε ερευνητικό στάδιο η γονιδιακή θεραπεία που μέχρι τώρα το 80% των ασθενών που συμμετείχαν έχουν σταματήσει τις μεταγγίσεις.

Παρ’ όλα αυτά η μετάγγιση παραμένει η βασική μορφή θεραπείας, για αυτόν ακριβώς τον λόγο η ενημέρωση όλων μας σχετικά με την Μεσογειακή Αναιμία είναι σημαντική, ώστε όσο περισσότεροι γίνετε να ευαισθητοποιηθούν και να προσφέρουν αίμα. Για την ακρίβεια όπως ανέφερε ο Κωνσταντίνος Σταμούλης, Αιματολόγος, Επιστημονικός Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας Ελλάδας”Οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία χρειάζονται ετησίως 120.000 μονάδες αίματος”. Οπόταν αυτές οι μονάδες αίματος είναι δύσκολο να καλυφτούν από την στιγμή που είναι διαθέσιμες μόνο οι διπλάσιες. Η αιμοδοσία δεν πρέπει να γίνεται μόνο όταν κάποιος συγγενής έχει ανάγκη αλλά όταν το σύστημα χρειάζεται αίμα για να καλύψει αυτές τις ανάγκες, τις ανάγκες και άλλων συνανθρώπων μας!

Δεν είμαστε το ίδιο και δεν πρόκειται ποτέ να είμαστε το ίδιο με μια άλλη ανθρώπινη ύπαρξη. Όσο και να το παλέψουμε όσο και να το θέλουμε πάντα θα έχουμε ορατά η αόρατα εμποδία που θα μας αποτρέπουν από τον αρχικό μας σκοπό.. να μοιάσουμε κάποιου.

Αφού αυτό δεν μπορεί να γίνει σε επίπεδο 100% επιλέγουμε εμείς οι ίδιοι διάφορα άτομα και τα εντάσουμε στον κοινωνικό μας περιβάλλον. Δημιουργούμε ομάδες ή εντασσόμαστε σε ομάδες. Οι ομάδες υπάρχουν για υποστήριξη. Αποκλείουν το αίσθημα της μοναξιάς και της κοινωνικής περιθωριοποίησης και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ανήκουμε σε μια ομάδας και νιώθουμε καλά. Δεν φοβόμαστε και μεγαλώνουμε και αναπτυσσόμαστε σε αυτή την ομάδα και μοιραζόμαστε σκέψεις, εμπειρίες και πολλά άλλα μεταξύ μας.

Οι ομάδες δεν είναι όμως πάντα σταθερές όπως και εμείς. Κάθε χρόνο, κάθε μήνα και κάθε μέρα αλλάζουμε το ίδιο και οι ανάγκες μας. Δεν είμαστε οι ίδιοι, ανακαλύψαμε κάτι για άλλο για εμάς και θέλουμε να το εξερευνήσουμε.. θέλουμε κάτι άλλο που η δική μας ομάδα ή κοινωνικός περίγυρος ( όπως θέλετε πείτε το) δεν μπορεί να μας το καλύψει.

Τότε επειχηρούμε να επεκτήνουμε τα δίκτυα μας και να ενταχθούμε και σε άλλες ομάδες μέχρι να φτάσουμε εκεί που εμείς θέλουμε. Εντασσόμαστε και σε άλλες ομάδες και σε άλλες. Εγκαταλείπουμε κάποιες και γινόμαστε μέλη σε άλλες. Μέχρι να νιώσουμε εμείς καλά.

Σε όλη αυτή την πορεία της ζωής μας όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε τον ευατό μας, την διαφορετικότητα μας και την υπόσταση που έχουμε σαν άτομα. Όσα κοινά και να έχουμε με άτομα- ομάδες γύρω μας ποτέ δεν θα είμαστε ίσοι. Και αυτό είναι πολύ καλό. Μόνο έτσι μαθαίνει ο ένας από τον άλλο και αρχίζει και λειτουργεί ευνοικά η αντικειμενικότητα.

Παρόλα αυτά ίσως υπάρξουν φάσεις στη ζωή μας όπου κάποια άτομα θα σταθούν εμπόδιο ή μπορεί εμείς οι ίδιοι να σταθούμε εμπόδιο στον εαυτό μας και να μην ανακαλύψουμε την δική μας- μοναδική αλήθεια! Μπορεί να είναι μια δύσκολη περίοδος ή μια περίοδος αλλαγών αλλά… όλα γίνονται για κάποιο λόγο και με κάποιο αόρατο τρόπο είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ μας.

Μόνο καλό θα είναι να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια και να προχωρήσουμε μπροστά. Να σεβαστούμε, να αγαπήσουμε και να εκτιμήσουμε τον εαυτό μας. Τότε θα μας εκτιμήσουν και οι γύρω μας. Και αν δεν μας εκτιμήσουν η πόρτα είναι ορθάνοικτη για να φύγουν και εμείς να προχωρήσουμε. Όποιος μας αγαπά, μας νοιάζεται και θέλει το καλό μας θα μείνει μαζί μας στο ταξίδι (ίσως με λίγες διακοπές!) και θα το απολαύσει όσο και εμείς.. και θα δούμε που θα μας οδηγήσει.

Αυτή είναι η μαγεία της ζωής. Το άγνωστο και η πιθανή εξερεύνηση του.

Οι σκέψεις δικές σας.