Search

Category Archives: Sociostories

O Κορονοϊός έφερε τα πάνω κάτω ανά το παγκόσμιο, πανικό και ανησυχία στον κόσμο και σίγουρα ένα τεράστιο πλήγμα στις οικονομίες των χωρών. Αρκετοί συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους, τα μέσα ενημέρωσης έχουν παραφουσκώσει το όλο θέμα προκαλώντας περισσότερο πανικό. Με τον ιό να φτάνει και στην δική  μας πόρτα αναγκαζόμαστε να περιοριστούμε σπίτι, ή καλύτερα έχουμε ευθύνη να περιοριστούμε στο σπίτι για να προστατέψουμε τον εαυτό μας και τους υπόλοιπους.  Όπως όλα στη ζωή συμβαίνουν για κάποιο λόγο και όλα έχουν την θετική και την αρνητική πλευρά που εμείς επιλέγουμε  ποια θα αναδείξουμε!

Στη τελική το να μείνουμε σπίτι, να περιορίσουμε τις μετακινήσεις μας ή να δουλεύουμε από το σπίτι για κάποιο διάστημα δεν ακούγεται και δεν είναι τόσο κακό, και θα σας πω αμέσως γιατί:

  1. Ευκαιρία να τα πούμε λιγάκι με εμάς, να κάνουμε μια ανασκόπηση του εαυτού μας και να θέσουμε νέους στόχους!
  2. Ενδυνάμωση σχέσεων. Μπορούμε να περάσουμε ποιοτικό χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπάμε και να έρθουμε πιο κοντά.
  3. Μια πολύ καλή ευκαιρία να για ένα ξεκαθάρισμα στο σπίτι. Είμαι σίγουρη πως θα όλοι θα βρούμε  πολλά πράγματα που δεν χρειαζόμαστε και τα οποία μπορούμε να δωρίσουμε.

Μια παύση είναι πάντοτε καλή ειδικά σε ένα κόσμο γεμάτο άγχος που τρέχει όλη μέρα να προλάβει πράγματα και στο τέλος της ημέρας καταντάει ένα κουρδισμένο στρατιωτάκι που κάνει συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, χάνει την μοναδικότητα του , αφήνει τα όνειρα και τα θέλω του. Σε ένα κόσμο που έχει ξεχάσει ποια είναι τα σημαντικά πράγματα στη ζωή και μάλλον χρειαζόταν ένα σκούντημα για να τα θυμηθεί. Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν την ευκαιρία για μια καινούρια αρχή, και εύχομαι μετά από αυτή την μπόρα να δούμε τα πράγματα με άλλο μάτι.

***To άρθρο είναι μικρό γιατί δεν θέλω να χάνουμε άλλο χρόνο. Πάμε να αρχίσουμε να ζούμε ξανά!!!

Γράφει ο Γιάννης Κολόκας, φοιτητής Γαλλικής Γλώσσας & Φιλολογίας Αθηνών.

Ο Εμίλ Ζολά (Emile Eduard Charles Antoine Zola) είναι Γάλλος συγγραφέας του 19ου αιώνα και θεωρείται ως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού κινήματος του Νατουραλισμού. Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1840 και πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1902. Αν και έγινε κυρίως γνωστός στους συγχρόνους του για τον καταλυτικό ρολό που έπαιξε στην αθώωση του λοχαγού Άλφρεντ Ντρέιφους με την έκδοση του άρθρου του ¨Κατηγορώ¨(J΄accuse) το έργο του που αγαπήθηκε περισσότερο και θεωρείται το πιο διαχρονικό είναι ο «Παράδεισος Κυριών» (Au bonheur des Dames). Ανήκει σε μια ευρύτερη σειρά μυθιστορημάτων η οποία ονομάζεται «Rougon-Macquart, φυσική και κοινωνική ιστορία μιας οικογένειας κατά την Δεύτερη Αυτοκρατορία» η οποία και διαδραματίζεται την εποχή της 2ης Γαλλικής Αυτοκρατορίας (1852-1870), μια εποχή οικονομικής ανάπτυξης  και ξέφρενου καταναλωτισμού. Εμπνευσμένος από τα εγκαίνια του πρώτου πολυκαταστήματος του Παρισιού, του Bon Marché, αλλά και από την καταναλωτική μανία των γυναικών της μεγαλοαστικής τάξης, ο Ζολά αποφασίζει να γράψει το χρονικό ενός παρομοίου αλλά φανταστικού πολυκαταστήματος, του Παράδεισου Κυριών. Μέσα από τα μάτια της νεαρής πωλήτριας Denise, η οποία μόλις έφτασε από την επαρχία και έχει ανάγκη να εργαστεί για να θρέψει τα δυο μικρότερα αδέλφια της, μαθαίνουμε για τις συνωμοσίες και τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη του προσωπικού, τις ίντριγκες και τα ειδύλλια ανάμεσα στους υπαλλήλους και τις πελάτισσες καθώς και για την έκλυτη ζωή του γενικού διευθυντή, Octave Mouret, που κινδυνεύει να οδηγήσει την επιχείρηση στην χρεωκοπία. Αυτό που θεωρείται ως κορυφαίο κατόρθωμα του Ζολά στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι κατάφερε να μεταμορφώσει ένα γεγονός της γαλλικής οικονομικής ιστορίας σε μυθιστορηματική περιπέτεια, ασκώντας παράλληλα κριτική στην πολιτική του Αυτοκράτορα Ναπολέοντα του Γ΄ και της Αυτοκράτειρας Ευγενίας ,οι οποίοι θέλοντας να κάνουν το Παρίσι το τουριστικό κέντρο όλης της Ευρώπης, ώθησαν τους Γάλλους στην λατρεία της πολυτέλειας. Πρόσφατα μάλιστα ολοκληρώθηκε και η μεταφορά του έργου στην μικρή οθόνη από την ιταλική RAI με τον τίτλο «Il Paradiso delleSignore» η οποία μετέφερε την υπόθεση στο μεταπολεμικό Μιλάνο. Η σειρά προβάλλεται στην Ελλάδα από την ΕΡΤ2, σας προτείνω ανεπιφύλακτα να την δείτε, αφότου έχετε διαβάσει το βιβλίο.

Γράφουν οι Μαρίνα Γεωργίου & Γαβριέλλα Μετζ

Ο ιός που πανικοβάλλει ολόκληρο τον πλανήτη έφτασε και στην Κύπρο και πολλοί από μας έχουν αρκετές ερωτήσεις.

Αυτός ο πανικός που επικρατεί στο παγκόσμιο είναι για καλό; Ο κορονοϊός είναι τόσο επικίνδυνος όσο θέλουν κάποιοι να φαίνεται; Η αλήθεια για την προέλευση του ιού είναι αυτή που πλασάρουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης; Ισχύει το ότι δημιουργήθηκε από την κατανάλωση μολυσμένων φαγητών στην Κίνα ή μήπως συνωμοτούν οι κυβερνήσεις για να «καθαρίσει» ο πλανήτης και να μειωθεί ο πληθυσμός;

Μέχρι στιγμής υπήρξαν 121,517 κρούσματα όπου οι 4383 απεβίωσαν, και οι 66,941 ανάρρωσαν. Η Κίνα, η Ιταλία, η Νότια Κορέα και το Ιράν είναι οι χώρες οι οποίες βρίσκονται στη λεγόμενη κόκκινη ζώνη. Ακολουθούν με μεγάλα ποσοστά κρουσμάτων η Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, ΗΠΑ, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ελλάδα βρίσκεται στην «κίτρινη ζώνη» με μόνο 89 περιστατικά. Η Κύπρος βέβαια δεν αναφέρεται πουθενά μιας και δεν έχει εξαπλωθεί ο ιός σε μεγάλο βαθμό.

Τα συμπτόματα του κορονοϊού είναι τα εξής:

  • Καταρροή
  • Πονόλαιμος
  • Πυρετός
  • Βήχας

Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν σοβαρές εκδηλώσεις, όπως:

  • Πνευμονία
  • Δυσκολία στην αναπνοή

Σπάνια, μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Ηλικιωμένοι και άτομα με υποκείμενα νοσήματα (όπως σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα) είναι περισσότερο ευάλωτοι στην εμφάνιση σοβαρής νόσου.

Στην Κύπρο, έτσι ώστε να προφυλαχτούμε από τον νέο ιό, έχουμε λάβει κάποια μέτρα ασφαλείας τα οποία μπορούν να ερμηνευτούν και ως «αιτία για πανικό». 

Το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας έχει κλείσει για τις επόμενες 48 ώρες για απολύμανση στους χώρους οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν από το επιβεβαιωμένο κρούσμα. Επίσης τα νοσοκομεία και οι κλινικές δεν δέχονται νέους ασθενείς για προληπτικούς λόγους.  

Τα σχολεία έχουν κλείσει μέχρι τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, και το Πανεπιστήμιο Κύπρου έβαλε «λουκέτο» για τις επόμενες δύο εβδομάδες. 

Αυτά τα περιοριστικά μέτρα έλαβαν και τα θέατρα του νησιού. Χώροι όπως το Παττίχειο Λεμεσού έκλεισαν μέχρι το τέλος Μαρτίου και ακυρώθηκαν όλες οι συναυλίες και οι παραστάσεις. 

Το Υπουργείο Υγείας απαγόρευσε επίσης τις συγκεντρώσεις άνω των 75 ατόμων σε κλειστούς χώρους από χθες, Τρίτη 10 Μαρτίου μέχρι και της 31/03/2020.

Όλοι όσοι έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό και επιστρέφουν στην Κύπρο, ελέγχονται για συμπτώματα κορονοϊού στο αεροδρόμιο. Επιπλέον το Υπουργείο Υγείας απαιτεί να απομονωθούν προληπτικά τα άτομα αυτά για 2 εβδομάδες στο σπίτι και μετά να εξεταστούν έτσι ώστε να είναι σίγουροι πως δεν είναι φορείς του ιού. Το Υπουργείο καλεί τηλεφωνικός στο σπίτι αυτών που επέστρεψαν από τις χώρες όπου υπάρχουν κρούσματα για να ελέγξουν πως γίνετε σωστή απομόνωση. 

Πώς να προστατευτούμε από τον κορονοϊό; 

Πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας συνεχώς και να αποφεύγουμε να αγγίζουμε το πρόσωπο μας. Επιβάλλετε να έχουμε πάντα μαζί μας αντισηπτικό, να αποφεύγουμε εναγκαλισμούς και τους χώρους με μεγάλο πληθυσμό δηλαδή άνω των 75 ατόμων. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως οι μάσκες που μπορούμε να προμηθευτούμε από τα φαρμακεία δεν εξυπηρετούν στο να μην κολλήσουμε τον κορονοϊό. Οι μάσκες εξυπηρετούν μόνο τους φορείς έτσι ώστε να μην μπορούν να μεταδώσουν τον ιό παρακάτω. Επίσης, γιατροί από τη Ρωσία προτείνουν ζεστά ροφήματα – τσάι – την κατανάλωση σκόρδου και άλλων φυτικών ινών. 

Στατιστικά, μεγάλος αριθμός ατόμων έχει αποβιώσει  από άλλες παθήσεις πιο σοβαρές ή μη, παρόλα αυτά καλό είναι για μας να ακολουθήσουμε κάποια μέτρα για τη δική μας υγεία αλλά και των γύρω μας χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται πανικός. Τα πιο πάνω μέτρα ειδικά στο θέμα καθαριότητας είναι μέτρα τα οποία έπρεπε να ακολουθούμε έκτοτε χωρίς να περιμένουμε κάποιου είδους παθήσεις για να τα εκτελέσουμε. Ο κορονοϊός στα υγειή άτομα αντιμετωπίζεται σαν μια γρίπη απλώς είναι καλό για όλους μας να προσέχουμε τον εαυτό μας γενικότερα και να πέρνουμε τα απαραίτητα μέτρα για μας τους ίδιους.

Καλή μας ανάρρωση!

Η λέξη εμπειρίες μπορεί να δημιουργήσει διάφορους συνειρμούς στο καθένα από εμάς. Όλα στη ζωή μας γενικότερα είναι εμπειρίες που έχουν να μας διδάξουν πολλά μόνο όταν είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε και να δώσουμε σημασία σε αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας και στους γύρω μας.

Οι άνθρωποι τείνουν να δραματοποιούν τα πάντα και να το κάνουν θέμα. Υπάρχει όμως λόγος να γίνεται όλο αυτό και να σπαταλούμε χρόνο και ενεργεία σε κάποια θέματα που δεν χρειάζονται τόσο τη προσοχή μας;

Όχι δεν χρειάζεται. Είναι καλό ναι να το συζητήσεις και να το αναλύσεις στο μυαλό σου μέχρι όμως ένα σημείο χωρίς να φτάσεις στα όρια της παράνοιας και των παραισθήσεων. Το σημείο αυτό είναι μια νοητή λεπτή γραμμή που δεν παίζουμε γιατί αυτό περικλυεί τόσο τα συναισθήματα όσο και τη ψυχολογία μας αλλά και το πως συμπεριφερόμαστε στο κοινωνικό μας περιβάλλον.

Κάθετι που έρχεται στη ζωή μας έρχεται να μας διδάξει κάτι και να μας αφήσει ένα μήνυμα. Κάποιες φορές αυτό το κάτι ίσως πονάει. Αν το δούμε όμως αντικειμενικά ήταν ένα σκούντηγμα για εμάς ούτως ώστε να ξυπνήσουμε και να πάρουμε στα χέρια μας την ίδια μας τη ζωή.

Πολλές φορές ξεχνούμε να ζούμε, νομίζουμε ότι θα μείνουμε εδώ για πάντα και απλά αφηνόμαστε στη καθορισμένη μας θέση και δεν κάνουμε πρόοδο αλλά μένουμε στάσιμοι γιατί λέμε.. “είμαι στα καλύτερα μου δεν χρειάζομαι κάτι άλλο”. Είναι όντως έτσι ή απλά βολευτήκαμε;

Σε εκείνη τη φάση ακριβώς έρχεται κάτι στη ζωή μας να μας αναταράξει. Κάτι οικογενειακό, κάτι προσωπικό, κάτι επαγγελματικό, κάτι ερωτικό ή κάτι γενικού ενδιαφέροντως που ίσως μας αφορά. Εκεί τι γίνεται; Σε αυτές τις φάσεις ακριβώς βλέπεις ποιος είσαι πραγματικά, τι θέλεις από τη ζωή σου, πόσο αγαπάς τον εαυτό σου ή όχι και πολλά άλλα. Είσαι έτοιμος να ακούσεις και να δώσεις σημασία σε αυτά που έρχονται;

Και όμως πρέπει να το κάνεις. Γιατί αυτά έρχονται μια φορά με το ίδιο πάθος, την ίδια δύναμη. Ναι μπορεί να έρθουν παρόμοια ή και καλύτερα αλλά ποτέ δεν θα είναι τα ίδια. Πάρε την ευκαιρία σε αυτά που σου έρχονται. Πάρε αποφάσεις που σε αφήνουν πιστό στον εαυτό σου αλλά όχι απόλυτο. Άλλαξε τρόπο σκέψης και ξεπέρασε δικά σου προσωπικά ταμπού και άνοιξε το μυαλό σου. Μπορείς ακόμη καλύτερα και ακόμη περισσότερο.

Δώσε σημασία και όλα αυτά που χρειάζεσαι.. είναι εκεί στον καθρεύτη που βλέπεις. Χαμόγελα. Να είσαι ανοιχτός σε αυτά που σου επιφυλάσσει η ζωή και πίστεψε με έχουμε πολλά να ζήσουμε και να βιώσουμε ακόμα μέχρι να φτάσουμε στο ακατόρθωτο. Θέλεις;

Η ζωή είναι στιγμές και εμπειρίες.

Οι σκέψεις δικές σας.

Εκεί λοιπόν που θες να τελειώσει το Πανεπιστήμιο, να ξεμπερδεύεις από μαθήματα και εξετάσεις και να βγεις στην αγορά εργασίας για να ξεκινήσεις επιτέλους την ζωή σου, εκεί εύχεσαι να μην τελείωνε ποτέ ή να είχες γεννηθεί σε άλλη χώρα.

Γιατί; Γιατί η ίδια η Κύπρος, ή ίδια σου η χώρα σε διώχνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και θα σου πω πιο κάτω γιατί.

  1. Όπου και να πας για δουλειά θέλουν εμπειρία αλλά και να μην την θέλουν σου δίνουν ένα μισθό €800 που σίγουρα δεν μπορείς να καλύψεις τα έξοδα σου, να ξοφλήσεις δάνειο, να πάρεις αμάξι και γενικά να γίνεις ένα ανεξάρτητο οικονομικά άτομο. Άσε που οι “καλοί” μισθοί είναι τα καλοκαίρια στις τουριστικές περιοχές σε δουλειές που δεν έχουν να κάνουν τίποτα με το αντικείμενο σπουδής σου και με ωράρια που σε σκοτώνουν.
  2. Ζούμε σε μια χώρα που την διοικούν άτομα με την τριπλάσια ηλικία από την δική μας. Αν είναι ποτέ δυνατόν να αφήνουμε τις ζωές μας στα χέρια των ατόμων που έχουν “φάει” τόσα λεφτά, που μας έχουν καταστρέψει το μέλλον και συνεχίζουν να το κάνουν. Δεν είναι σε θέση αυτά τα άτομα να κατανοήσουν τις ανάγκες μας, δεν εξυπηρετούν εμάς αλλά τις ανάγκες άλλων γενεών και τις δικές τους. Το μέλλον είναι δικό μας και όχι δικό τους !
  3. Οι τράπεζες σε χρεώνουν για ότι σκεφτούν. Συντήρηση λογαριασμού, συναλλαγή με την κάρτα σου, εξαργύρωση επιταγής σε μετρητά και πάει λέγοντας. Ακόμα λίγο θα βάλουν πορτιέρη και άτομα να κόβουν εισιτήρια μόνο και μόνο για να εισέλθει κάποιος στο κτίριο 
  4.  Ακριβή ζωή! Τα πάντα είναι πανάκριβα. Έχεις δει την τιμή στα αγγούρια τελευταία; Άσε για τα καύσιμα και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεφοδιάζει ο κόσμος από τα κατεχόμενα και γενικά γιατί αγοράζει από εκεί. Λοιπόν κύριοι, γιατί κανείς δεν μπορεί να ζήσει με €800 και με τόσο υψηλό κόστος ζωής, και πριν έρθετε να μου πείτε το αντίθετο προσπαθήστε το εσείς αν μπορείτε. Για να σας δω να προσπαθείτε να συντηρήσετε τον εαυτό σας ή ακόμη χειρότερα την οικογένεια σας με αυτά τα χρήματα, να θέλετε να ζήσετε μια αξιοπρεπή ζωή και να μην μπορείτε.
  5. Το σύστημα υγείας μας ακόμη και με το ΓεΣΥ συνεχίζει να νοσεί. Περιμένεις για ραντεβού 3 μήνες και πάνω!Ακόμη και για καρδιολόγους ή νευρολόγους! Μην ανησυχείς αν είναι κάποιο σοβαρό θέμα υγείας ή θέμα ζωής και θανάτου, δεν πειράζει βρε, καλό θάνατο! Το ραντεβού είναι ραντεβού δεν μπορείς να κάνεις ότι θες!
  6. Κανένας απολύτως σεβασμός σε τίποτα. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι να δείχνουμε πόσο βρώμικοι είμαστε αφού αφήνουμε παντού τα σκουπίδια μας. Ακόμη και ο χώρος όπου βρίσκονται οι κάδοι ανακύκλωσης είναι σκουπιδότοπος. Ανάβουμε φωτιές και καταστρέφουμε δάση για να κτίσουμε ξενοδοχεία που θα μας αποφέρουν πιο πολλοί χρήμα ή για να κτίσουμε μεγάλα και εντυπωσιακά σπίτια για να κάνουμε επίδειξη των χρημάτων μας. Φυσικά αν βρούμε κάποιο εμπόδιο ή κάποιο νόμο που απαγορεύει να κτίσουμε σε μια περιοχή γιατί είναι για παράδειγμα προστατευόμενη , κανένα πρόβλημα το παρακάμπτουμε και αυτό δίνοντας χρήματα εδώ και εκεί. Κακοποιούμε ζώα προφανώς γιατί έχουμε ψυχολογικά οι ίδιοι, γιατί καταπιεζόμαστε, γατί έχουμε προβλήματα με τα νευρά μας, γιατί δεν ξέρουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ή πολύ απλά γιατί είμαστε απάνθρωποι.

7. Ο κουμπάρος, του κουμπάρου οοο κουμπάρε… Με άλλα λόγια το μέσο, σε όλα! Από το πρόστιμο που θα γλιτώσεις για παράνομο παρκάρισμα επειδή ξέρεις κάποιον, μέχρι την δουλειά που θα πιάσεις ακόμη και για να καθαρίζεις τουαλέτες σε κάποιο Υπουργείο επειδή πάλε ξέρεις κάποιον. Εφτάσαμεν το σε έτσι σημείο που εκλογικεύσαμε τελείως το μέσο, ακόμα λίγο θα το βάζουμε τζαι στο CV μας σαν επιπλέον προσόν. Που την άλλη αν δεν έχεις μέσο όσο καλός τζαι να είσαι , τζαι να αξίζεις μια θέση εν θα σου το αναγνωρίσουν ποττέ (τζαι επειδή νευριάζω ώσπου γράφω τούτο άρθρο γράφω χωρίς να το καταλάβω τζαι στην κυπριακή διάλεκτο). Αν έχεις μέσο διάβαινε λοιπόν.

8. Δεν έχουμε τρόπους. Παρακάμπτουμε πάντα την σειρά όταν περιμένουμε κάπου, αλλά περίμενε πρώτα από όλα δεν καταφέρνουμε να κάνουμε σειρά! Όταν είμαστε πελάτες κάπου καταλήγουμε να είμαστε μπελάδες, αφού αν δεν εξυπηρετηθούμε αμέσως γινόμαστε αγενής, εκτός και αν έχεις δουλέψει σε service πελατών σε κάποια φάση της ζωής σου οπότε εκεί κατανοείς τον άλλον. Να μην ξεχάσω φυσικά το κουτσομπολιό και γενικά την τάση που έχουμε να ανακαταυόμαστε στις ζωές των άλλων.

9. Ταμπέλες σε όλα και στους πάντες. έχουμε ταμπελώσει επαγγέλματα σ γυναικεία και ανδρικά, σώματα σε παχουλά, λεπτά, όμορφα, άσχημα, ανορεξικά χωρίς να ξέρουμε. Ανθρώπους που έχουν διαφορετικό χρώμα από εμάς ή διαφορετική γλώσσα ότι κλέβουν, δολοφονούν ή ότι είναι στην χώρα για να μας υπηρετούν, χωρίς να βλέπουμε πόσο σάπιοι είμαστε εμείς σαν κοινωνία αλλά και σαν ανθρώποι. Θέλουμε να γνωρίζουμε τα πάντα για τους πάντες έτσι ώστε να τους κρίνουμε μετά πίνοντας τον καφέ μας και παριστάνοντας τους ανώτερους.

10. Καθόλου οργάνωση. Περίμενα 3 μήνες για να μου στείλουν χαρτί με το ταχυδρομείο και να μου πουν πως δεν δικαιούμαι ανεργιακό, γιατί να μου το πουν την στιγμή που έκανα την αίτηση άλλωστε; Άσχετο αν η κυβέρνηση έχει όλες τις πληροφορίες για σένα που και εσύ ακόμη μπορεί να μην γνωρίζεις, από ότι φαίνεται η παράδοση του να συμπληρώνεις αιτήσεις και να περιμένεις μήνες για μια απάντηση δεν θα σταματήσει σύντομα.

Δεν είναι ότι δεν αγαπώ αυτό τον τόπο και φυσικά έχουμε και τα θετικά μας, αλλά φυσικά και υπάρχει αλλού καλύτερα από την Κύπρο και δεν χάνεις κάτι να το ψάξεις, ειδικά αν είσαι απογοητευμένος/νη από τα Κυπριακά δεδομένα.

Άντρεα ΒακανάΗ κοπέλα με μια τεράστια γκάμα ταλέντων που εντυπωσιάζει. Από που να αρχίσει κανείς; Από τις ξένες γλώσσες που έχει σπουδάσει; Την υποκριτική; Το χορό; Δεν θα σας τα πω εγώ άλλωστε. Μου έχει ήδη μιλήσει η ίδια για τη ζωή της στην παρακάτω συνέντευξη!

Πόσες γλώσσες μιλάς και ποιες έχεις σπουδάσει;

Σπούδασα Ξένες Γλώσσες με κατεύθυνση στην Ισπανική Φιλολογία. Καλά, 3 γλώσσες μιλώ όλες κι’όλες απ’τις οποίες η μία είναι η δική μου, τα Ελληνικά, η άλλη τα Αγγλικά και τα Ισπανικά που ειδικά εδώ στην Καλιφόρνια είναι η δεύτερη τους γλώσσα. Εξαιτίας των Ισπανικών που είναι μια γλώσσα που αγαπώ ιδιαιτέρως, μπορώ αρκετά να συνεννοηθώ στα Ιταλικά, Γαλλικά και στα Πορτογαλικά.

Με την υποκριτική πότε άρχισες να ασχολείσαι;

Στο δημοτικό ήταν όταν άρχισα μαθήματα υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι της ΕΘΑΛ τότε στη Λεμεσό. Σταμάτησα μόλις τέλειωσα το σχολείο (αναγκαστικά) -γέλια-, πήγα για σπουδές και μόλις τέλειωσα το πρώτο πτυχίο ξανάρχισα να ασχολούμαι κι έτσι σπουδάσα Υποκριτική στην Αθήνα, στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη.

Πιστεύεις πως σε βοήθησαν οι σπουδές σου στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη;

Οι σπουδές στην Υποκριτική ήταν αδιαμφισβήτητα σημαντικές. Οποιοσδήποτε θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο, θεωρώ πως χρειάζεται να το σπουδάσει, αν και στο θέατρο, ποτέ δεν σταματά η μόρφωση, όπως ούτε στις γλώσσες. Χρειάζεται συνεχής επαφή και πάντα ξεκινάς από το μηδέν. Κάθε παράσταση είναι μια καινούργια αφετηρία, κάθε έργο, κάθε βιβλίο-κείμενο μια νέα γνωριμία, το κάθε τι που αφορά την υποκριτική, για εμένα, είναι άπειρο και ατελείωτο. Οι σπουδές στην Δραματική Σχολή, αν έχεις και καλούς δασκάλους βέβαια, σε μετακινούν. Ευτυχώς, πέτυχα πολύ καλούς δασκάλους και ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου που τους ένοιαζε αυτό που κάνουν και αυτό που διδάσκουν.

Πιστεύω πως για έναν ηθοποιό, οι σπουδές υποκριτικής είναι μια απαραίτητη αρχή ενός ξεκαθαρίσματος του τι μπορεί να σημαίνει θέατρο και του τι συμβαίνει πραγματικά σε αυτόν τον χώρο.

Πέρα από την υποκριτική και τις ξένες γλώσσες, χορεύεις επίσης από μικρή ηλικία σωστά;

Ναι. Έκανα μαθήματα μπαλέτου από πολύ μικρή και σύγχρονο χορό αργότερα. Τα τελευταία 5 περίπου χρόνια χορεύω Σάλσα.

Συνεχίζεις να ασχολείσαι με τον χορό μέχρι σήμερα;

Τώρα περισσότερο με λατινικούς χορούς (Salsa, Bachata) και σύγχρονo. Συμμετείχα σε κάποιες παραστάσεις χορού στο Λος ‘Αντζελες και μαζί με την ομάδα της σχολής χορού είχαμε επιλεγεί να λάβουμε μέρος στο Φεστιβάλ Σάλσα του Λας Βέγκας.

Πες μας λίγα λόγια για την εμπειρία σου από τη συμμετοχή σου σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της Αμερικής. Πώς ένιωσες; Τι είναι αυτό που σε σημάδεψε σ’ αυτό το φεστιβάλ;

Είχαμε λάβει μέρος στο Salsa & Bachata Super Congress στο Λας Βέγκας που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα όντως της Αμερικής. Συμμετέχουν χορευτές από όλο τον κόσμο. Ήταν ένα 3ήμερο γεμάτο χορό, κούραση από τις πολύωρες πρόβες και ταυτόχρονα πολλή χαρά. Κάτι που με ‘’σημάδεψε’’ που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή είναι ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουν οι ομάδες εδώ στην Αμερική. Υπάρχει σεβασμός και στήριξη. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση να σε κρίνουν ή να σε σχολιάσουν αρνητικά. Υπάρχει ευγένεια ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, όταν μια πρόβα δεν πάει τόσο καλά, όταν η χορογραφία δε βγαίνει ακριβώς όπως τη φαντάστηκες, αν ένα μέλος της ομάδας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα…όλοι θα στηρίξουν και όλοι θα σου μεταδώσουν τη θετική τους ενέργεια. Ένιωθα ασφάλεια μέσα σε όλη αυτήν την διαδικασία από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήμασταν πολλά άτομα, χρειάστηκε να ταξιδέψουμε όλοι μαζί, ήμασταν πολλές ώρες μαζί λόγω προβών, είχαμε 2 σκηνοθέτες και χορογράφους που τους έβλεπες να προσπαθούν να μας στηρίξουν με όποιο τρόπο μπορούσαν.. Στην Αμερική, η τάση τους για δημιουργία είναι πολύ μεγαλύτερη από την τάση τους να δημιουργήσουν πρόβλημα και να χαλάσουν την ομάδαΑυτό είναι τεράστιο προτέρημα που δεν το συναντάς εύκολα, ειδικά σε αυτόν τον χώρο. Όπως και στο θέατρο, έτσι και στον χορό, η υγιής επικοινωνία με την ομάδα, είναι, αν όχι το πιο σημαντικό, ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά της επιτυχίας. Αυτό με εντυπωσιάζει μέχρι τώρα τουλάχιστον, η όμορφη συνεργασία που προκύπτει μέσα απ’ όλο αυτό. 

Σε πόσες χώρες έζησες συνολικά λόγω των μαθημάτων που παρακολουθούσες και λόγω του επαγγέλματος σου;

Αν δεις πόσο μεγάλος είναι ο χάρτης, δεν έχω ζήσει σε πολλές! Εκτός από την Κύπρο, έχω ζήσει κάποια χρόνια στην Αγγλία, στην Ελλάδα, ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Ισπανία (Μαδρίτη) όταν έκανα πρακτική στη σχολή για την Ισπανική φιλολογία και τώρα Λος Άντζελες. (Υπέροχη η Μαδρίτη) γέλια!

Άρα εσύ τώρα πόσα πτυχία έχεις; Έχω μείνει άφωνη! 

Άφωνη;; Θα ‘ταν κρίμα να μείνεις άφωνη με τέτοια υπέροχη φωνή!

Σ’ ευχαριστώ πολύ! Δε φταίω εγώ όμως, εσύ ευθύνεσαι με τα τόσα πράγματα που κάνεις! (γέλιο)

Έχω αυτό των ξένων γλωσσών, της υποκριτικής και Μεταπτυχιακό στον τομέα της Εκπαίδευσης στις Τεχνολογίες Εκπαίδευσης και Επικοινωνίας το οποίο είχα κάνει εξ αποστάσεως όταν δούλευα στην Κύπρο και τώρα τελειώνω το τελευταίο στο UCLA στην υποκριτική. Σκέφτομαι, ή να τα κορνιζάρω ή να τα σκίσω. Εσύ τι προτείνεις; (γέλια)

Εγώ προτείνω να τα σκίσεις γιατί σίγα, πόσο δούλεψες για να τα αποκτήσεις; (γέλιο) Πέρα απ’ την πλάκα, να τα κορνιζάρεις και να τα καμαρώνεις γιατί χρειάζεται πολλή σκληρή δουλειά, υπομονή κι αφοσίωση για ένα πτυχίο, πόσο μάλλον 4! Χίλια μπράβο Άντρεα μου!

Λοιπόν… και μετά απ’ όλα αυτά πότε και πώς πήρες την απόφαση να μετακομίσεις στο Λος Άντζελες;

Στην Αμερική πάντα ήθελα να έρθω κάποια στιγμή να δοκιμάσω, να δω, να μάθω κι έτσι και έγινε. Μέχρι τώρα, έχω λάβει μέρος σε αρκετές ταινίες μικρού μήκους, παρακολουθώ μαθήματα και εργάζομαι ταυτόχρονα.

Πώς νιώθεις με αυτή τη μεγάλη αλλαγή της μετακόμισης σου; Σίγουρα δεν είναι το ίδιο να είσαι στην Ευρώπη με το να είσαι στην άλλη άκρη της γης!

Η αλήθεια είναι πως δεν το θεωρώ μετακόμιση ούτε μεγάλη αλλαγή μόνο και μόνο εξαιτίας των χιλιομέτρων. Όταν συνηθίσεις το πήγαινε-έλα, δεν σε τρομάζει τόσο πια! Ωστόσο είναι κάτι άλλο, διαφορετικό που σίγουρα σε αλλάζει, σε πλάθει, σου μαθαίνει πράγματα γενικά, όχι μόνο στον επαγγελματικό τομέα αλλά δεν θα το έλεγα μετακόμιση. Αυτό που θέλω είναι να είναι ένα πάρα πολύ δημιουργικό διάστημα. Πιστεύω πως ο κάθε ένας που αποφασίζει να μεταναστεύσει για ένα χρονικό διάστημα (είτε μικρό είτε μεγάλο) βλέπει την καινούργια εμπειρία όπως ο ίδιος θέλει να τη δει και όπως ο ίδιος είναι έτοιμος για να τη δεχτεί.. Ξέρεις και εσύ πως δεν είναι όλα φώτα και λάμψη όπως νομίζουν για την Αμερική και ειδικά για το Λος Άντζελες. Στο Λος Άντζελες εκτός από φώτα, κάμερες, διεθνείς παραγωγές, υπάρχει και ανταγωνισμός, φτώχια, άνθρωποι από κάθε γωνιά του κόσμου που για τον καθένα, η εμπειρία που θα αποκομίσει θα’ ναι διαφορετική. Η μία πλευρά του Λος Άντζελες είναι αυτή που βλέπουμε στις ταινίες και στο σινεμά! Η άλλη είναι αυτή που βλέπεις μπροστά σου, από κοντά. Αυτό το χάσμα μεταξύ του ‘’φαίνεσθαι’’ και του ‘’είναι’’!

 Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον; Σκοπεύεις να γυρίσεις στην Κύπρο; 

Το ιδανικό, όπως για κάθε ηθοποιό, είναι να μπορώ να ζω από το επάγγελμα του ηθοποιού. Αργότερα ίσως γυρίσω Κύπρο, ναι.

Άντρεα μου, σου εύχομαι να σου πάνε όλα με το μέρος σου και να μη σταματήσεις ποτέ να διευρύνεις τις γνώσεις σου. Κάθε επιτυχία!

Σ ’ευχαριστώ πάρα πολύ για την όμορφη κουβέντα μας! Κι εγώ σου εύχομαι από καρδιάς ό,τι επιθυμείς!

Η Κυπριακή Ροκ μπάντα Don Canyon κυκλοφόρησαν το καινούριο τους τραγούδι με τίτλο «Don’t Lie» χθες, Σάββατο, 11 Ιανουαρίου.

Το «Don’t Lie» των Don Canyon σε συνεργασία με τον Joakem, είναι ένα ροκ κομμάτι με μέταλ επιρροές. Τους στοίχους έγραψαν οι Don Canyon και Joakem, και τη μουσική οι Don Canyon με τον μουσικοπαραγωγό και συνθέτη Chris Cara.
Την παραγωγή εκτέλεσαν ο Chris Cara και οι Don Canyon. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο Soundscape Studios και το Master εκτέλεσε ο Alex Psaroudakis στο NYC Mastering, ΗΠΑ.

Λίγα λόγια για τους Don Canyon:

Είναι μία τριμελής μπάντα από την Πάφο και αυτό που τους ξεχωρίζει πέρα από τη μουσική τους και τις μοναδικές τους διασκευές, είναι ότι τολμούν να μιλήσουν για τα σοβαρά θέματα του σήμερα. Ο Πάνος (βιολί, κρουστά) και Θέμης Παπαδόπουλος (κιθάρα), και ο Yegor (κιθάρα), θέλουν μέσα από τη μουσική τους να δηλώσουν τα θέματα που τους απασχολούν και να δώσουν ένα στήριγμα στους ανθρώπους που τους ακούνε. Δεν συναντάμε συχνά τέτοιους ανθρώπους στις μέρες μας και προπαντός σε μια τόσο νεαρή ηλικία (ο Θέμης για παράδειγμα είναι μόνο 17 χρονών).

Το βίντεο κλιπ των Don Canyon σκηνοθέτησε η Elinett Gudman και πρωταγωνιστούν οι 4 ερμηνευτές του κομματιού: οι Don Canyon και ο Joakem. Ένα βίντεο που πραγματικά μεταδίδει ένα Rock Star ύφος και ενέργεια.

Don Canyon και Joakem, συγχαρητήρια για την κυκλοφορία του «Don’t Lie». Καλοτάξιδο!

Χθες Σάββατο 4 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη παρουσίαση δίσκου με όνομα «Η Διαδρομή» της γνωστής Κυπριακής μπάντας Λωποδύτες. Ήταν αναμενόμενο πως θα βρισκόμασταν κι εμείς εκεί με τη σειρά μας για να τους στηρίξουμε και για να απολαύσουμε την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά που περιμέναμε με ανυπομονησία. 

Τη βραδιά ξεκίνησε ο στενός φίλος και συνεργάτης της μπάντας Ηρόδοτος Μιλτιάδους ο οποίος εκτέλεσε ένα acoustic πρόγραμμα με την κιθάρα του όπου και μας ταξίδεψε με τη φωνή του. Πέρα από το μουσικό πρόγραμμα που είχε ετοιμάσει, μας διηγήθηκε ιστορίες από τη συνεργασία και τη γνωριμία του με τους Λωποδύτες. Ήταν μια ξεχωριστή αρχή για μία αξέχαστη βραδιά. 
Μετά από 13 χρόνια ύπαρξης, οι Λωποδύτες είναι γνωστοί σε όλη την Κύπρο αλλά σίγουρα εμείς οι Λεμεσιανοί είμαστε πιο συνδεδεμένοι μαζί τους. Παρευρισκόμαστε πιστά εδώ και χρόνια στο RavensMusic Hall κάθε Παρασκευή για να μας ξεσηκώσουν και να περάσουμε υπέροχα με την ενέργεια και τη μουσική τους. 

Οι Λωποδύτες άνοιξαν το πρόγραμμά τους με τραγούδια από προηγούμενες συνεργασίες τους με γνωστούς καλλιτέχνες του χώρου όπως για παράδειγμα κομμάτια του Φοίβου Δεληβοριά, Γιάννη Γιοκαρίνη, Θάνου Ανεστόπουλου, Υπόγεια Ρεύματα, Μπλέ, κλπ, και μας παρέσυραν στους ρυθμούς τους. Το δεύτερο μέρος του live ήταν η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Η παρουσίαση του δίσκου «Η Διαδρομή». Παρουσίασαν ζωντανά και τα έξι τραγούδια τα οποία ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Τα κομμάτια του πρώτου τους album ονομάζονται: «Το Βέλος», «Η Χώρα Του Ποτέ», «Η Διαδρομή», «Μια Βόλτα Στον Ήλιο», «Σαν Εσένα» και «Βουλιάζουμε». Τους στίχους έγραψαν ο Σταυρός Σιαμτάνης και ο Ευθύβουλος Γιωργαλλέττος. Τη μουσική έγραψαν ο Χρίστος Κατσουνωτός, ο Ανδρέας Κέρβερος, ο Μαρίνος Χαραλαμπίδης, και ο Νικόλας Πέτρου ή με αλλά λόγια, οι Λωποδύτες!

Ένα μεγάλο μπράβο και πολλά συγχαρητήρια στη ντόπια μπάντα Λωποδύτες! Σας ευχόμαστε ολόψυχα ακόμη πιο πολλές επιτυχίες. Θα είμαστε πάντα δίπλα σας να σας στηρίζουμε! 

Links:

https://www.facebook.com/lopodutes/

https://www.instagram.com/lopodites_band/

https://music.apple.com/cy/album/%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE-ep/1490192148

Είναι μεγάλα αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής μας που δυστυχώς τα θεωρούμε κατώτατα εώς και αχρείαστα. Αυτό είναι μεγάλο λάθος γιατί τόσο η ψυχολογία έτσι και η κοινωνιολογία είναι σημαντικές επιστήμες για τη ζωή μας ακόμα και αν δεν έχουμε άμεση επαφή μαζί τους. Πως; Γιατί;

Η ψυχολογία μας και κατ’ επέκταση η ψυχική μας υγεία είναι αλληλένδετη με την κοινωνία και το κοινωνικό μας περιβάλλον. Αν δεν είμαστε καλά ψυχολογικά σαν άτομα τότε εμφανίζονται πολλές δυσκολίες προσαρμογής στο κοινωνικό μας περίγυρο και δυσκολευόμαστε ακόμα περισσότερο να ενταχθούμε σε μία ομάδα που θα αποφέρει καλά αποτελέσματα.

Η ψυχολόγια έχει να κάνει με τον άνθρωπο και η κοινωνιολογία με την ομάδα. Ο άνθρωπος σαν οντότητα είναι κοινωνικό όν και έχει την ανάγκη της συντροφικότητας και της κοινωνικότητας.

Σημαντικό για το κάθε άτομο είναι να είναι όσο γίνεται καλά στο μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής του με τον όποιοδήποτε τρόπο βρίσκει ο ίδιος την γαλήνη του. Το φως πηγάζει από μέσα μας και δεν βρίσκεται πίσω από εξαρτήσεις και πολλά άλλα που μόνο κακό κάνουν στην ψυχολογία μας αλλά και στο σώμα μας. Όλοι μας αντιμετωπίζουμε διάφορες καταστάσεις στη ζωή μας που θα μας ρίξουν και θα μας αναστατώσουν. Το στρές είναι ένα από αυτά και είναι το στάδιο που σε προετοιμάζει για το επέρχομενο άγχος. Καλό είναι να μάθουμε να τα ελέγχουμε και να τα αντιμετωπίζουμε όσο το δυνατόν καλύτερα ούτως ώστε να αποφύγουμε καταστάσεις όπως κρίσεις πανικού. Η ψυχή πρέπει να γαληνεύεται και να ξεκουράζεται. Το αξίζει γιατί αυτή μας κρατά ζωντανή και μόνο. Αυτή είναι η κινητήρια μας δύναμη.

‘Ετσι βρίσκει το κάθε άτομο τον δρόμο του προς τη ψυχική υγεία. Όταν το άτομο έχει τη ψυχική του υγεία τότε τείνει να εντάσσετε στις σωστές κοινωνικές ομάδες που του αποφέρει θετικά αποτελέσματα σε ατομικό αλλά και σε ομαδικό επίπεδο. Το άτομο ξέρει τι θέλει και το ψάχνει μέσα στην ομάδα ούτως ώστε να καλύψει τις ανάγκες του και να ζήσει μια υγιεινη κοινωνική ζωή. Γίνεται ένα με την ομάδα και έχει αξίες που τον κάνουν καλύτερο και εντάσσεται πιο εύκολα σε διάφορες περιστάσεις χωρίς να αντιμετωπίζει κοινωνικό αποκλεισμό και συμπερασματικά κοινωνικό άγχος. Η ομάδα είναι σημαντική για τον άνθρωπο και αναγκαία.

Με λίγα λόγια τόσο η Ψυχολογία και η Κοινωνιολογία είναι σημαντικές στη ζωή μας. Είναι επιστήμες που πρέπει να ενταχθούν στη προσωπική μας ζωή αλλά και στη κοινωνική μας ζωή.. σχολεία, γραφεία , νοσοκομεία και πολλά άλλα. Ο άνθρωπος τα χρειάζεται αυτά για να ζήσει μια πιο λειτουργική και υγιεινή ζωή και θα μπορεί έτσι να αντιμετωπίσει όποιοδήποτε πρόβλημα- ή αν κάποιος προβληματισμός εμφανιστεί πολύ πιο εύκολα και με πιο θετικά αποτελέσματα. Όλοι μα όλοι ανεξαρτήτου ηλικίας και ειδικότητας χρειάζομαστε στη ζωή μας μια σωστή καθοδήγηση.

Οι σκέψεις δικές σας.

Ο Έλληνας μουσικός από την Καλαμάτα έφυγε στα 18 του χρόνια από την πατρίδα του για σπουδές ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα των ΗΠΑ. Κανείς όμως δεν μπορεί να αποφύγει το «κάρμα» του. Το αυθεντικό και έμφυτο ταλέντο για τη μουσική δεν θα μπορούσε ποτέ να κρυφτεί. Ήταν αναμενόμενο πως θα έβγαινε αυτή του η αγάπη στην επιφάνεια. Μετά την ολοκλήρωση του πτυχίου ψυχολογίας μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Αμερικής για να κυνηγήσει το πραγματικό του όνειρο. Ήθελε να γράφει μουσική, να μπορεί να μοιραστεί τα συναισθήματα και τις προσωπικές του εμπειρίες με τον κόσμο. Έτσι κι έγινε.

Θα αναρωτιέστε για ποιόν σας μιλάω σωστά; Αναφέρομαι στον μοναδικό Έλληνα μουσικό που έκανε παγκόσμια καριέρα με όλη τη σημασία της φράσεως. Τον Γιάννη Χρυσομάλλη ή αλλιώς τον Yanni. 

Ο Yanni είναι πιανίστας, συνθέτης και μουσικός παραγωγός αλλά το πιο σημαντικό είναι πως είναι ένας άνθρωπος που δεν θα σταματήσει ποτέ να παλεύει για τα πιστεύω του και για τα όνειρα του όπως πάντοτε λέει κι ο ίδιος. Έχει ένα χάρισμα που μαγεύει τους ακροατές του, τους παρασύρει σε ένα κόσμο γεμάτο συναισθήματα και μέσω του χαϊδέματος των πλήκτρων μεταδίδει όλα αυτά που ένιωθε την ώρα που σύνθετε τα κομμάτια του.

Αυτός ο σπουδαίος μουσικός πραγματοποίησε συναυλίες σε ιερούς και αρχαίους ναούς όπως την Ακρόπολη, και το Taj Mahal της Ινδίας. Συνολικά 500 εκατομμύρια άνθρωποι παρευρέθηκαν στις συναυλίες του σε περισσότερες από 140 χώρες. Επίσης έχει γράψει πολλά κομμάτια αφιερωμένα στην Ελλάδα, την πατρίδα του. Παρ’ όλο που μένει στις ΗΠΑ τα τελευταία 47 χρόνια, ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες του, τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Μέχρι και φέτος που σύνθεσε το πιο πρόσφατο του κομμάτι όπου διηγείται μέσω των μελωδιών του κάποια προβλήματα υγείας που πέρασε, το ονόμασε «Blue» γιατί θυμόταν ακόμη και στις δύσκολες στιγμές το απέραντο γαλάζιο που έβλεπε μικρός στην Ελλάδα. 

«Όταν έχω συναυλίες σε χώρους όπως το Taj Mahal και την Ακρόπολη, είμαι προσεκτικός σχετικά με την ερμηνεία μου. Πρέπει να αρμόζει με τον χώρο που με περιβάλλει. Πρέπει να είναι κατάλληλη για τον πολιτισμό – θα πρέπει να ταιριάζει στο κτίριο πίσω από μένα, στο περιβάλλον στο οποίο παίζω και στην κουλτούρα αυτού του τόπου.» – Yianni

Στις συναυλίες του, ο Yanni δεν ερμηνεύει μόνο τα κομμάτια του όπως το «Nostalgia», «Santorini», «One Man’s Dream», και «Until the Last Moment» αλλά φροντίζει να μιλάει στον κόσμο για την αγάπη, την ανθρωπιά, τα όνειρα και την εκτίμηση. Έχει σαν κανόνα να του δίνουν την ελευθερία να εκφράσει τα πιστεύω του σε όποια χώρα κι αν βρίσκεται ασχέτως θρησκείας και κουλτούρας. Εάν μια χώρα δεν μπορεί να σεβαστεί αυτόν του τον κανόνα τότε προτιμάει να μην πάει. Αυτό το θέμα όμως δεν στάθηκε πότε εμπόδιο γιατί ο Yanni δεν περνάει κανένα αρνητικό ή πρόστυχο μήνυμα. Αντιθέτως μιλάει με θετικότητα και σεβασμό προς όλους τους ανθρώπους. 

«Ό,τι κάνουμε σε σχέση με τη μουσική, η αλήθεια πρέπει να είναι η προτεραιότητα μας.» – Yanni

Ο Έλληνας μουσικός έχει πολλά προτερήματα αλλά θα ήθελα να αναφέρω ένα από αυτά και συγκεκριμένα κάτι που θεωρώ πως πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες το έχουν χάσει στις μέρες μας. Όσο γνωστός κι αν είναι, όσα βραβεία και λεφτά κι αν έχει αποκτήσει, δεν ξεχνάει πως ο κόσμος είναι αυτός που του δίνει την ευκαιρία να κάνει την καριέρα του. Σέβεται στο 100% τους ακροατές του και προσπαθεί πάντα να μιλάει μαζί τους και να ακούει με προσοχή αυτά που έχουν να του πουν. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου ένα προσόν που όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να έχουν. Όσο σημαντικός είναι ένας καλλιτέχνης για ένα ακροατή, άλλο τόσο σημαντικός είναι αυτός ο ακροατής για τον καλλιτέχνη.

«Λατρεύω τις περιοδείες και μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με τον κόσμο. Μου μιλούν κι αυτό είναι αναντικατάστατο.» – Yianni

Αφιερωμένα στην αγαπημένη του Ελλάδα:

«Νοσταλγία» στο Royal Albert Hall, Λονδίνο

«Σαντορίνη» στις Πυραμίδες 

«Until the Last Moment» στην Ακρόπολη

«Blue» – στο Λος Άντζελες, ΗΠΑ